Eg fekk ein telefon i kveld. Margunn lurte på om eg kunne skrive noko om min karriere som organist. Eg vart ikkje organist, men eg då eg gjekk på lærarskulen i Stavanger, hadde eg jobb som organist på Rogaland psykiatriske sjukehus. I dag fann eg ut at orgellæraren min, Thore Øvestad, også hadde vore organist der.

Eg starta å spele orgel for organist Thore Øvestad. Han var organist i Ålgård kyrkje frå tidleg på 1950-talet og til han vart pensjonist, og endå lenger. Jorunn fortel at vi kappast om å spele på salmesykkelen, trøorgelet som far skaffa oss. Eg hugsar ikkje den kappinga, men eg hugsar at vi tok bussen til Sandnes, gjekk opp bakkane til Trones, der Øvestad budde, for å ha speletimar. Eg tenkte mange gonger at han hadde eit høveleg namn til å vere musikklærar, for skal ein klare noko, må ein jo øve.

I dag googla eg litt og fann ein biografi om Øvestad. Eg visste ikkje at han også spelte fiolin, at han dirigerte Sandnes Orkesterforening før Kåre Opdal. Då eg gjekk på realskule og gymnas på Sandnes, hadde eg Kåre Opdal som dirigent og spelte bratsj i ungdomsorkesteret han etablerte. Eg var russ i 1966, og deretter var det slutt på denne aktiviteten, for då reiste eg til Oslo. Då eg sidan kom tilbake til Rogaland og gjekk på lærarskole i Stavanger, tok eg ikkje opp att bratsjen, men fekk meg altså ein liten jobb som organist på det psykiatriske sjukehuset på Dale. Då vi seinare kom til Stokmarknes, kunne eg også hjelpe til der i periodar og spele til gudstenester.

I dag kom Jorunn og Ole Thorvald til oss ein tur for å ha kaffe. Vi hadde både Napoleonskake og Dajmkake og anna godt, så det vart ein god dråpe. Etterpå kom ulike strikkeprosjekt på bordet for diskusjon mellom damene. Vi mennene sat og lytta.

I kyrkjelyden i Lyngdal har dei eit arrangement som heiter Strikk og lytt. Det går ut på at folk kjem saman og strikkar, og så er det ein som les høgt, eller ei lydbok, eller noko musikk, eller alt saman. Det kan kome 20-30 personar til desse formiddagssamlingane på Kirkesenteret, som også har ei tidebønn eller ein andakt. Slik har kyrkjelyden kombinert den sterke interssa som mange har for strikking med sosialt samvær og høve til å samlast om Guds ord.

Å ha ein samlingsstad i tillegg til kyrkjebygningen er blitt svært viktig i våre dagar. Før samlast folk i heimane, i dag vil dei heller møtast utanfor heimen. Sjølv om det var mykje snakk om strikk, trur eg ikkje dei strikka så mykje i kveld. Etter at kvinnene var ferdige med drøfting av dei ulike strikkeprosjekta, gjekk samtalen på kryss og tvers om mange ulike tema, slik det gjerne er når folk møtest og har litt av kvart å dele med kvarandre

I kveld har eg hatt ein telefonrunde til mange søskenbarn for å fortelje om slektsstevnet vi planlegg til sommaren. Fredag 5. juli startar vi på Åpta leirstad, så held vi på til sundag.

Ein av dei eg snakka med lurte på om vi verkeleg skulle halde på frå fredag til søndag, men det trur eg nok vi klarar. Om vi startar fredag ettermiddag med ei samling og noko program, og så nyttar tida til sang, samvær og samtalar, vil nok tida gå. Så blir det festkveld på laurdagen og avslutning på sundagen. Vonleg vil etterkomarane etter Selma og Hans Hetland kjenne kvarandre betre etterpå.

Mange av dei eg snakka med, sa at dette var eit hyggeleg initiativ. Mange hadde ikkje planane klare for kva dei skulle gjere i ferien, så dei kunne ikkje på ståande fot seie om dei skulle kome. Det ba eg ikkje om heller. Men det var litt viktig at dei kunne få datoen, og at dei kunne gi melding vidare til sine etterkomarar. Er vi heldige, trur eg det kan kome mellom 70 og 100 personar, så då vil det jo vere nokon å snakke med for dei fleste.

Eg hadde også ein telefon frå Solvor i dag, ho og Gaute var på veg til Sola, så skulle dei fly til Gardermoen, og vidare til Bangladesh, eg er sanneleg ikkje sikker på om dei skulle stoppe ein stad før Doha, men i alle fall skulle dei ha ein stopp der. Seks veker skulle dei vere borte, mellom anna skulle dei besøke santalfolket og khasifolket. Eg ønskte dei god tur og ber om at dei må få vere til velsigning for folk dei møter på reisa si.

Samlinga på Åpta vil gje høve til å få vite meir om søskenbarna våre. Ein av dei eg snakka med, sa at ho visste ikkje særleg mykje, kanskje nesten ikkje noko om søskenbarna sine barn igjen. Det er eg jo enig med henne i, så eg vonar at eg kan få vite litt meir før vi møtest i juli. Då må eg nok ta fleire telefonar eller sende epostar til folk.

Det går ikkje så fort alltid, men smått om senn, litt kvar dag, så veks Setesdalswiki. Eg er stadig imponert over alt Geir finn å skrive om, i dag fekk vi ein artikkel om Lensmannssteinen ved Bjelland kyrkje. Den fekk namn, fordi det var der lensmannen stod då han las kunngjeringar før i tida.

Det er flott at folk kan finne svar når dei lurer på noko utan å måtte gå på biblioteket. I våre dagar har folk med seg mobiltelefon alle stader, så då er det bare å søke, så finn ein svar på det meste. Men for at det skal vere råd, må nokon lese i bøker og så skrive dei artiklane, det er her wiki-systemet kjem inn. Med det er det ikkje plassmangel, serveren som styrer det heile, kan byggjast ut om det blir liten plass.

Den som kan litt om data, kan lett starte sin eigen wiki og lage ein database med det ein vil skrive artiklar om. Eg har alliert meg med sønene mine, først Helge og etter at han døydde, Sigmund, som tek seg av det tekniske. Så kan eg skrive, og andre saman med med meg. Det er nok å ta av, litt tekst og eit bilde, så blir det fort ein liten artikkel. Så kan andre bygge han ut. Smått om senn kan ein leite fram informasjon, slik som i dag om Bjelland bru. Geir hadde bilde og litt tekst, eg fann litt meir og fylte på, kan hende vil det kome endå meir seinare. Då eg pendla mellom Valle og Mandal, kjørte eg mange gonger over den brua. Men aldri såg eg den så flott som på dette bildet.

I kveld kom litt skrivelyst, så det vart fire nye artiklar på Setesdalswiki frå meg. Eg skreiv dette på Såpekassen, sida på Setesdalswiki der ein kan skrive om aktiviteten og anna som ikkje er artiklar:

96044

Så mange artiklar er det på Setesdalswiki no. Det betyr at vi klarte 184 artiklar i januar, inkludert dei 18 datoartiklane som Geir laga i dag. Om vi held dei unna, så blir det 168 nye artiklar i januar. Ein grunn kan vel vere at det ikkje har vore ver til å ta ein tur ut, så då har det vore høveleg å skrive litt på Setesdalswiki. No får vi sjå om vi kan halde koken i februar. Det er nok av raude lenker å ta fatt på om skrivelysta skulle melde seg.

Men eg har fått ein skikkeleg snue, nasen renn slik at eg vågar mest ikkje setje meg til å skrive, for då dryp det i tastaturet, og det er jo ikkje så bra.

I går fekk eg ei bok om Time kommune 1837-1937, der står namn på alle ordførarane og alle medlemmene av kommunestyret i desse åra. Eg trur eg kan skrive litt om det både på Setesdalswiki og på Wikipedia om snuen sluttar å renne. Kan hende det hjelper om eg tek kvelden tidleg i kveld.

I kveld kom Margunn og Stein på helgebesøk. Då vart vi sitjande og snakke om den gilde helga vi hadde på Åpta i fjor. No planlegg vi å møtast att til sommaren, eg har bestilt første helga i juli, 5.-7. juli 2024 for eit nytt slektsstevne for etterkomarar etter Selma og Hans Hetland. Etter kvart vil det kome meir informasjon både på bloggen og i Facebookgruppa for etterkomarane.

Sjølv om det var ei gild helg, er det ting ein kan gjere for at det skal bli minst like fint som i fjor. Det må vi tenke på når vi planlegg denne gongen.

I familien er det mange gode ressursar når det gjeld sang og musikk. Vi må prøve å bruke dei på ein god måte. Samstundes er vi på ei naturperle, så det vil bli god tid til naturoppleving om veret blir lagleg.

Målet er også å få til ei slektsbok der vi kan møte folk i slekta gjennom intervju og tekstar i tillegg til ei slektliste. Den arbeider Margunn med, intervjua må eg prøve å gjere. Om eg intervjuer 50 folk, blir det fort 100 sider i den boka. Men om det skal bli plass til anna stoff, må eg kanskje redusere på intervjua, det skal vel ikkje bli ein mastodont av ei bok heller.

Korleis kan du bli med på dette?

Leit fram Camp Åpta og ta ein telefon og meld deg på. Så dreg du campingvogn eller telt med deg, eller leiger ei hytte. Om det er fullt i hytter og du ikkje har vogn eller vil ligge i telt, får du skaffe deg hotellrom i Lyngdal og kome på dagsbesøk eller sove i bilen. Det vil bli ei gild helg.

Det vart ein svært god start på det nye året, for i dag runda vi eit nytt tusental, 96 000 artiklar på Setesdalswiki. Det var artikkelen om Olav Olsson Nomeland (1919) som Geir skreiv i dag. Som om ikkje det var nok, så skreiv Geir at han har lagt 5000 bilete på Setesdalswiki, så han har verkeleg gjort ein stor jobb for nettleksikonet. Han skriv også at han har lært mykje som han ikkje visste, og det kan eg skrive under på: Å skrive leksikon er ein læringsprosess der ein stadig kjem over ny kunnskap. Når ein kan dele den med andre, er det svært meiningsfullt.

Så er det slik at når ein held på med dette i hypertekst, det vil seie at ein kan lage lenker til andre artiklar i den artikkelen ein skriv, så blir det avstikkarar både hit og dit, så etter kvart har Setesdalswiki vakse langt ut over Setesdal sine grenser. Ettersom eg er svært interessert i kyrkje- og kristenliv, så har Setesdalswiki fått mange artiklar om denne delen av samfunnet. Der fyller vi eit rom som er viktig å skrive om, etter mi meining. No er det bare å halde fram mot nye mål. Det blir spennande å sjå kor langt vi kan nå før vi kjem til februar.

I kveld skal Geir få ordet på bloggen. Eg er svært takksam for samarbeidet med han både når det gjeld bilete og det han skriv på Setesdalswiki. Dette innlegget la han ut på Setesdalssida på Facebook i dag:

I dag la eg inn mitt bilete nr. 5.000 på nettleksikonet Setesdalswiki.

Det ligg ein del tidsbruk og arbeid bak, ikkje minst på tur ute i landskapet, så det er moro å ha fått til. Bileta er i hovudsak illustrasjonsfoto til all slags artiklar. Eg tykkjer artiklane som oftast blir meir informative og leseverdige, når dei i tillegg til teksta har eit bilete.

Minkar og reparerer eldre foto

I tillegg til å legge inn nye bilete, går eg gjennom dei gamle og minkar filene til meir høveleg nettstandard. Eg var diverre ikkje så merksam på at det var lurt dei første åra etter at eg blei med på Setesdalswiki. Samstundes som eg byter til filer med lågare oppløysing, «reparerer» eg gjerne litt på bileta. Det finst mykje betre redigeringsprogram i dag enn då eg byrja å legge inn bilete. Om nokre år eller så håpar eg å ha fått også dei eldre bileta opp på presentabelt nivå 

Bileta har eg freista å ordne i «kategoriar», så det skal vere enkelt å finne fram. Heilt konsekvent har eg nok ikkje klart å få til dette, med så mykje å halde orden på. Men eit par aktuelle døme kan vere:

• Kulturminner i Valle
• Otra

Livslang hobby?

Eg håpar å kunne halde fram med å skrive på Setesdalswiki i mange år endå, og legge inn bilete som kan illustrere artiklane. Det er ein staseleg hobby! Eg lærer enormt mykje om Setesdal som ellers ville vore heilt ukjend for meg 

Då vi hadde lunsj i dag, kunne eg sjå ut på stilas like utanfor vinduet. For Ihme Bygg sine folk sette opp stilas og gjorde klart til å skifte kledning på to vegger på huset vårt. Dei har malt dei ferdige innandørs, så no er det bare å få sett dei opp. Dei kom også med Glava slik at veggen skal bli skikkeleg isolert.

Vi skal også legge plater i taket i kjellaren, slik at det også blir isolert. Dermed blir det ikkje så golvkaldt som det har vore. Nytt vindu i kjøkkenet kjem også, det vi har, kan ikkje opnast, og det er jo ei ulempe. Det blir fint å få gjort denne jobben. Eg hadde kanskje tenkt at dei venta til våren, men det er ikkje eg som skal stå ute i frosten og arbeide, og dei som jobbar, er jo vante med å jobbe ute, så det går nok bra.

Eg snakka med søstera mi, Jorunn i dag. Dei skulle også ha handverkarar, for det hadde vore ein lekkasje der. Medan vi snakka saman, kom røyrleggaren, så då var det bare å avslutte. Det er godt at vi kan halde folk i gang med arbeid også om vinteren.

I dag hadde eg ein telefon frå søster Solvor Rasmussen på Varhaug. Dei har snø og kulde også på Jæren no i januar, men vi snakka også om sommaren som kjem. Då har eg bestilt Åpta leirstad i Lyngdal til slektstreff helga 5.-7. juli.

Vi hado veit de jo eit slikt treff i fjor kombinert med søster Jorunn Moen sitt gullbryllup og det var jo hyggeleg å kunne møtast slik. Mange meinte at vi burde gjenta det om eit par år, men eg sa at vi blir gamle, så eg vil heller ha det alt neste år. Så no gjeld det å finne eit program som gjer at folk vil kome, det må jo vere litt program, sjølv om det å møtast er det viktigaste.

No veit i alle fall de som les bloggen at det blir slektstreff til sommaren. Eg har hatt ambisjonar om å lage ei slektsbok som kunne lanserast der, så eg må vel kome meg i gang med det også. Har du som les bloggen noko du meiner bør med i boka, bilete eller tekst, så ta kontakt, ring eller send det til meg, så kan eg vere redaktør i staden for forfattar.