Den siste veka har eg lese romanen Sameproblemet av Kathrine Nedrejord. Personen der, Marie, bur i Paris, men reiser heim for å vere med i gravferda til bestemora i Finnmark. Denne rammefortellinga gjev henne høve til å reflektere over både eige liv og livet til slekta. Det er ei tankevekkande bok om det som ofte vert kalla tre stammers møte, norsk, finsk og samisk og korleis liv er vevd inn i kvarandre.

Så var det litt ekstra interessant å sjå Debatten i går, der dette også var temaet, og der fornorskinga var teke opp i høve til å stå i Samemanntallet: Kven er same og har har rett til å stå der og stemme og slik påverke mange tilhøve som gjeld det samiske. Og kven skal ha noko å seie når det gjeld utvinning av ressursar i samiske område og dette kan gå på tvers av interessene til folka som nyttar natur i tradisjonelle næringar.

Kathrine Nedrejord er ein forfattar som sjølv er same og bur i Paris. Ho har skrive ei rekke bøker og vore nominert til Nordisk Råds litteraturpris. Det har vore interessant å lese boka, som er svært aktuell i dei problema ho tek opp.

Mandagskveldane brukar vi ofte å sjå på Åsted Norge, programmet på TV2 som tek opp aktuelle kriminalsaker og prøver å løyse dei. Vi er glade for at vi ikkje bur sentralt på Austlandet med kort veg til Sverige, for då hadde vi sikkert hatt innbrot i huset vårt også.

Fleire gonger har vi sett at politihelikopteret er godt å ha, der kan politiet ha oversikt over eit stort område og då er det ikkje så lett å røme, og så treng ein heller ikkje lage biljakt på smale og svingete vegar. Slikt er bra og spennande på film eller i bøker, men kanskje ikkje like bra å gjennomføre i realiteten.

Mange gonger blir det peika på at Norge er eit land der det er stor tillit hos folk. Vi trur at dei vi møter respekterer eigedomsrett og oppfører seg som folk. Slik er det jo ikkje alltid, det syner dette programmet. Likevel trur eg at vi ikkje skal tenke at folk flest er tjuvar og kjeltringar. Det er ein styrke i sosial omgang at vi har tillit til kvarandre. Til det motsette er opplevd og erfart, og gjerne endå lenger. Men Åsted Norge er eit interessant program.

I går la eg ut prologen til jubileumsfesten for Nomeland bedhus. Tarald Rike laga eit jubileumsskrift som alle som var på festen fekk. Etter det eg veit kan ein hente eit slikt hefte gratis i Valle sparebank og eventuelt gi ei gåve til huset og arbeidet der. Gåve til Nomeland bedehus ved Hylestad bedehuslag (Setesdalsvegen 3433, 4748 Rysstad) kan setjast inn på bankkonto: 2890.20.78837 eller «vippse» gåve med mobilen til nr. 689023.

Her er innhaldslista til heftet:

Innleiing ………………………………………………………………………………………….. 5 Det gamle Nomeland bedehus og skipinga av Hylestad kristelege ungdomslag i 1924 ………………………………….. 9

«Ljosglytt» ………………………………………………………………………………………. 12 Det kristelege livet i Hylestad fram til den andre verdskrigen ………. 18 Aasulv Austad: «Ingen stad eg har kjent meg så kalla og dregen til som Hylestad» …………………. 21

Prosten Peter Blom …………………………………………………………………… 24 «Særleg Hylestad har vore kjært for meg …» ……………………………… 25 Lærebokstrid i 1840-åra og frametter ………………………………………. 27

Ei vakningstid på 1870-80-talet ………………………………………………. 30 Knut Jonson Heddi ……………………… ………………………………………….. 31

Eivind S. Berg ……………………………………………………………………………. 35 Noko nyare tider ………………………………………………………………………… 36 Vekkinga i Hylestad ………………………………………………………………….. 39 Ånund Salvesen Nomeland – særmerkt lærar og forkynnar ……… 42 Framstegslaget …………………………………………………………………………. 43

Lars N. Berg – forstandar og forkynnar ………………………………………. 45 Jon Berg – Kina-misjonær ………………………………………………………………. 49 Gunhild Oppstad vert intervjua ………………………………………………………. 52 Severin Tobiassen – «Setesdalens apostel» …………………………………….. 53 Hylestad Bibellag …………………………………………………………………………….. 56 Årsmøteprotokoll frå 1970 ……………………………………………………………… 57 Årsmøtesaker 1973-81 ……………………………………………………………………. 59 Bjørgulv T. Berg: Ei oversikt over barne- og ungdomsarbeidet i Hylestad i nyare tid …………………. 62

1982: Stor vekking i Hylestad …………………………………………………………. 64 1983. Haustmøte i Misjonssambandet i Nomeland bedehus ………….. 66 Årsmøtesaker 1982-92 …………………………………………………………………… 67 Årsmøtesaker 1993 ………………………………………………………………………… 69 Årsmøte- og styresaker frå 1994 og framover ………………………………. 70 Nomeland bedehus i 2024 ……………………………………………………………… 72 Erik Kjebekk: Minne frå bibeltimar og møte på Nomeland bedehus … 73

Det er alt gått ein liten månad sidan dei feira at Nomeland bedehus/ Hylestad bedehuslag var 100 år. Noverande bygning er 50 år, og det var rekordstort frammøte då det vart markert.

-Det hadde ikkje vore plass til ein maur til, sa Bjørgulv T. Berg til meg etterpå.

Eg hadde fått spørsmål om å skrive ein prolog til festen, og det hadde eg sagt ja til. Difor sende han meg Jubileumsskrift 1924-2024 der eg kunne lese litt om historia og om saker rundt kristenlivet i Hylestad i åra som ligg bak oss. Mellom anna handla det om to søstre, Ingebjørg og Sigrid Nomeland, og dei kom med i prologen. Her kan du lese den:

Gratulerer med hundreårsdag

til Hylestad bedehuslag.

Det tek vare på arven de fekk

og skuslar den slett ikkje vekk.

Ingebjørg og Sigrid Nomeland

reiste til Norheimsund.

Inspirasjon dei på Framnes fann

og tok med seg til heimleg grunn.

Dei stifta eit kristeleg ungdomslag

med faste møte og handskriven avis

kalla Ljosglytt med tekstar der nåde

og kristen forkynning får råde.

Laget trong hus, dei vart jo så mange,

og huset vart sett opp på Nomeland.

Der kunne dei vere når møta vart lange,

når sjeler vart sette i brann.

Åra dei gjekk, og tidene skifta.

Etter halvhundre år var det slutt.

Det gamle vart støylsbu og nytt hus kom opp

med matsal i kjellar og møtesal på topp,

eit tenleg hus for store og små,

for mange og få.

Næraste nabo leverer kraft

til lys og varme i heile Agder.

Vi ønskjer at bedehusaktiviteten

kan gje kraft og styrke

i helg og yrke

i bygda vår.

Må bedehuset framleis bli

kraftstasjon

for indre- og ytremisjon,

det vonar vi,

ja, det vonar vi

I kveld kjennest det som ein omstart når eg igjen er på bloggen med eit innlegg. Det er blitt ei stund sidan sist. Ei stund hadde eg nye innlegg kvar dag, men det er lenge sidan.

Kan hende skuldast det at det skjer lite i det daglege for denne pensjonisten. Eg burde ha skrive noko for ei veke sidan, for då var Moen-folka frå Lyngdal her, og Odd Håvard var med dei. Det er lenge mellom kvar gong eg ser han.

Men eg kan jo gratulere Geir med Målprisen 2024 for Agder, han skriv nynorsk sjølv om han ser på seg sjølv som bokmålsmann. Han skriv i alle fall nynorsk for det meste når han skriv på Setesdalswiki, og det gjer han jo ofte, det er han som har halde i gang produksjonen der dette året. Han fortener prisen.

Sjølv har eg også blitt meir målmann etter kvart, då eg kom frå Nord-Norge var eg mest på bokmål, men smått om senn har eg skifta.

Så får vi sjå om eg klarer å halde bloggen i gang i november.