I dag stabla vi oss i bilen og tok turen til Varhaug. Solvor og Gaute Rasmussen inviterte alle oss søskena til Solvor til kalas etter at Gaute hadde bursdag forrige sundag. Då hadde han lokale venner, måndag var to døtre og deira barn der og tysdag var to søner og deira barn der, så no var det tid for oss svigersøsken.

Frå eit fugtig Sørland kom vi til eit turrare Rogaland og då vi kom ned mot Varhaug, fekk vi til og med eit gløtt av sola. Praten gjekk godt rundt salongbordet før middagen, etter måltidet var vi med på tur til Sri Lanka gjennom bilete frå turen. Så var det kaffi før vi song oss saman mot slutten av samlinga.

Gaute var prest på Varhaug i over 25 år, så vi nytta salmebøkene og fann Lukk opp kirkens dører, Mens frost og vintermørke rår, Underfulle ting å sjå, Blomstre som en rosengård før vi enda opp med Jeg løfter opp til Gud min sang. Vi kan ikkje synge alle versa, sa Jorunn, som spelte piano. Nei, sa Gaute, vi tek dei tre første og dei tre siste. Men då fekk vi med alle versa, for salma har seks vers.

Når vi kjører E39 til vanleg, slepp vi unna omvegen om Kvinesdal. Men frå august til desember i år er det tunnelarbeid på den vanlgege vegen, så vi måtte om Kvinesdal.. Det er mange år sidan vi kjørte der, og eg sakna ikkje ein meter av den omvegen. Den forlenga reisetida med minst eit kvarter kvar veg, men denne gongen var Reidun sjåfør, så vi fekk ein stabil og fin tur.

Eg treng visst nytt nettbrett, for det gamle er ikkje så klart lenger.

I mørke og grå november kan ein drøyme om midnattsol og fiske av småsei i Gisundet nokre kilometer nord for Finnsnes i Troms. Der var eg ungdomsarbeidar for femti år sidan. Troms indremisjon trong ein person til dette og eg nytta høvet til eitt år i nord.

Eg visste jo ikkje at det skulle kome 15 år seinare i livet der eg fekk bu på nordsida av Hadseløya i Vesterålen.

Mange gode minne frå tida i Troms kom fram då eg fann nokre gamle bilete. Det meste er likevel i gløymeboka, men når eg ser på tv frå Troms, kjem minnene tilbake.  Gryllefjord, Torsken, Skaland, Vangsvik, Silsand, Finnsnes og sørfylket. Det vart mange turar med buss.

I dag kan ein sjå tilbake på møte med mange fine folk og mange gode opplevingar.

Biletet er frå jonsokfeiring på Holmen leirsted.

Same dagen som eg var i Norgesglasset og snakka om Wikipedia, vart eg vald til administrator og byråkrat på Wikipedia på bokmål. I innslaget burde eg nok nemnd at det er ei nynorsk utgåve og ei nordsamisk utgåve av nettleksikonet. Men elles var eg nøgd med intervjuet, og det som kom på radioen. Då hadde dei sprita det opp med å spørje folk på gata om kven Jimmy Wales, grunnleggjaren av Wikipedia, var.

I intervjuet snakka eg ikkje om Setesdalswiki, der er eg også administrator og byråkrat, men det er jo ikkje i wikipediafamilien anna enn ved at vi bruker den same digitale plattforma. Setesdalswiki har ikkje same høge krava til relevans som Wikipedia har. Eg brukar å seie at det er nok at ein har kjørt gjennom Setesdal, så kan ein få ein artikkel på Setesdalswiki. Men ettersom vi er få som skriv, blir det ikkje så mange artiklar.

Vi har hatt besøk av Margunn og Stein ei veke, men i dag reiste dei, så no sit vi gamle att her og er takksame for besøket. Denne gongen var det vått og regnfullt det meste av tida dei var her, så det var godt å kunne jobbe med å skanne gamle bilete og prøve å finne ut kven som var på dei. Når ein ikkje har skrive bakpå bileta, kan minnet fort svikte, så det var mange gåter vi ikkje klarte å løyse.

Denne månaden er det ein konkurranse om å skrive artiklar om kvinner på Wikipedia. Difor hadde Margunn med seg Norsk kvinnelitteraturhistorie i tre bind, slik at eg skulle ha noko å skrive ut frå. Eg har vore med i konkurransen, men ikkje så aktiv at eg kjem på pallen, som det heiter. Først i kveld tok eg meg tid til å  bla litt i dette oppslagsverket. Det kan framleis bli ein artikkel eller to av det, trur eg nok. På Wikipedia.

I dag ble jeg intervjet om Wikipedia. Det skulle blitt send i Norgesglasset i dag, men ble utsatt til i morgen. Den som ringte meg var Selma Fergus Skavlan og hun var hyggelig, men til journalist å være, var hun ikke så godt kjent med hvordan Wikipedia virker.

Jeg har vært med på Wikipedia i 13,5 år nå, så jeg fortalte henne at det ikke er noen redaktør for nettleksikonet, hver bidragsyter er selv redaktør, de kalles til og med editor på engelsk. Så det er ingen som kontrollerer det som skrives før det blir publisert, når man skriver noe på Wikipedia, publiseres det slik at alle kan se det med det samme.

Slik er det også på Setesdalswiki, men det sa jeg ikke til henne, jeg sa ikke noe om Setesdalswiki. På Wikipedia kommer det også mye tull og tøys, men det er administratorer og patruljører som kontrollerer og fjerner slikt useriøst stoff. De får et merke på oversikten over alle endringer som gjøres av ukjente og uinnloggede brukere, og kan da godkjenne eller forkaste endringen.

Selma Skavlan var også opptatt av hvem Jimmy Wales var. Jeg kunne fortelle at han var grunnleggeren av nettleksikonet, men at han ikke hadde tjent seg rik på det, slik som de som grunnlag Microsoft og Google. Wikipedia er gratis og fritt for alle, til og med kildekoden er gratis slik at alle kan starte sin egen wiki. Men det koster jo med servere og slikt, de drives av stiftelsen Wikimedia Foundation og de har fundraising – innsamling av penger – til driften hvert år. Da kan man gi gaver om man har lyst, og det har vært nok til å finansiere prosjektet.

Jeg spurte Selma Skavlan hvor lang tid innslaget kom til å ta. Hun sa at intervjuet kom til å ta 10-15 minutter. Det gjenstår å se hvor mye av det jeg sa som blir brukt.

For at intervjuet skulle ha minst mulig telefonlyd, måtte jeg laste ned en app på mobiltelefonen, Reprot It. Den måtte jeg logge på, og så logget NRK seg på fra andre siden og da skulle det bli bra. Det gjenstår også å finne ut av i morgen.

Så da er det bare å skru på Norgesglasset i P1 fra klokka 12 til 14 i morgen om du vil høre meg snakke om Wikipedia.

I kveldens sending fekk vi vere med Johs. Bjørkeli på loffen i USA. Det er nokre år sidan no, men han slit visst ikkje med hukommelsen, slik som eg gjer når eg ved hjelp av gamle bilete prøver å finne ut kven, kva, kor, korleis og kvifor. I kveld nytta han Route 66 for å presentere eit knippe av countyrmusikk for lyttarane. eg noterte ned nokre av dei:

The Hobo Song

A little bit is better than nada

Santa Fe, Bob Dylan

Sixty six Highway Blues, Pete Seeger

The Old Lucky Diamond Hotel, Vince Gill

Against the Wind, Bob Seeger

Eg likte spesielt godt mannskoret på The Hobo Song. Truleg ikkje heilt uventa.

Elles i kveld fekk vi høyre at biblioteket har fått inn fleire biografiar, mellom andre Hareides fall, men også ein haug med andre bøker, det var mest så Kjersti Thorbjørnsen hadde problem med dei store mengdene, så det var bare for folk å kome og låne. Alt er gratis på biblioteket, vart det sagt.

Marianne Rysstad var i studio og fortalde kva planar dei har for tida framover på Sølvgarden hotell. og det var mangt og mykje.

Så kom Tarald Rike på telefonen frå Oslo og fortalde om nytt nummer av Jol i Setesdal. Det kostar 100 kroner og vil vere i handelen om vel ei veke, det er mange stader ein kan få tak i bladet,både i Setesdal og Telemark og ved kysten. Han tok oss med gjennom alle artiklane i bladet, som vart levert på trykkeriet i går.

Til slutt hadde Ole Søren Sverdrup Lund hoppa ut av traktoren og kome i studio for å fortelje om alt han driv på med når det gjeld graving og anna landbruksarbeid, til og med avløysarjobb tok han på seg, ikkje minst takka vere god inspirasjon frå Tarald Myrum, som vart æra for alt han hadde lært den unge gründeren. Han hadde endåtil fått 19-åringen til å stå på Sp-lista og sanneleg kom han inn både i kommunestyret og planutvalet, yngst av alle.

Og når han ikkje var oppteken med politikk, spelte han countrymusikk i gravemaskinen, så eg er sikker på at han likte Johs. sitt musikkprogram då han entra traktoren og køyrde heim i kveld.

Sendinga i Valle Radio i kveld kan ein gjerne kalle allsidig. Som vanleg starta det med kåseri av Asbjørn Kvalbein og andakt, denne gongen av han som heilt frå 1947 var knytt til Kvås folkehøgskole som lærar og rektor, Tarjei Noraberg. Det førte til at eg skreiv om han på Setesdalswiki i dag.

Deretter var det Sanger og hymner i slutten av november før Åse Rike kom i studio for å fortelje om jolemessa som Fjellblomen kvinneforening skal ha komande laurdag i Sæbyggjen. I år har dei messe for 38. gongen og Inge Flåt skal vere talar. Inntekta går til Normisjon.

I Bykle har dei ei tid hatt kulturkafe med fokus på Fjellgardane og torsdag er det første bolk i histora om turismen som skal under lupa. Då kjem Leonhard Jansen med ei utgreiing om den eldre delen i eit biletkåseri, sidan kjem Jon P. Knutsen frå UiA med eit innlegg om moderne tid og meir prinsippielle synspunkt frå ein samfunnsvitar og eg skjøna det rett.

Siri hadde også fått med seg Kjell Ove Tveiten til å seie noko om å drive med bier og om litt av kvart. Det var eit interessant innslag og Kjell Ove var oppteken av at ein må ta vare på biologisk mangfald.

Niklos K. Besteland sitt program i kveld var vigd til komponisten Joseph Rheinberger. Vi fekk høyre desse stykka av hans rikhaldige opusliste:

1. Con moto i g-moll. Frå samlinga Sieben Trios Opus 189 nr. 4. Wolfgang Rübsahm i Fulda Dom. Naxos cd 8.557184
2. Sonate nr. 1 i c-moll, opus 28. 1. Preludium, 2. Andante, 3.Finale. Wolfgang Rübsahm i Fulda Dom. Naxps cd 8.554212
3. «Bleib bei uns, denn es will Abend werden». Abenlied, opus 69 nr.3 for kor a capella. Stuttgart kammerkor, dirigent Frieder Bernius. Carus cd 83.113

Men då vi kom til Kyrkjebakken, fall sendinga ut like etter at Knut Gakkestad kom i telefonen, så dermed var sendinga over for min del.

18.00 Kvarteret med Asbjørn Kvalbein, fra Norea
18.15 Andakt av Tarje Noraberg, fra Norea
18.30
19.10 Åse Rike med nytt om Fjellblomens jolemesse
19.30 Timen med Leif Kvinlog om Fjellgardanes historie og kulturkafe i Bykle, og Kjell Ove Tveiten om Kveste, historie og bigård
20.30 Postludium ved Niklos K. Besteland
21.00 Kyrkjebakken med Knut Gakkestad på kort visitt blant annet

Kreative folk er en ressurs. Vi har en kreativ nabo som i flere år hadde utstilling av sine produkter i en ominnredet møkkakjeller. Den har også vært brukt til nabosamlinger for våre årlige møter. Noen av Hilde Smith sine verker inspirert av og laget av materialer fra fjæra.

I kveld så jeg Forbrukerinspektørene på TV, der var det snakk om kunstnere som ikke var kunstnere. De stilte ut kvasikunst i et galleri i Oslo og det kom mange for å se. Der ble det hevdet at pressemeldingen måtte inneholde de rette flosklene for at folk skulle komme og at prisene måtte være tilstrekkelig høye, så ble det kunst. Mange hadde visst uttalt seg positivt om kvasikunsten, bare to var negative etter det som ble sagt. Men dette var jo en trøst at ingen kjøpte noen av kunstverkene. Jeg likte i grunnen et av bildene, men det skulle nok noe til å bla opp det det kostet.

Min kreativitet er nok mest i forhold til skriving, men jeg har til nå ikke klart å skrive skjønnlitterært og når jeg skal dikte, vil jeg helst ha noen knagger jeg kan skrive rundt. Da kan det jo bli en sang i det minste.

Jeg påstår at jeg er gift med en garnkunstner, for hva hun får ut av garn er en gåte for meg. Men da blåser hun og sier at hun er ingen kunstner, hun bare følger en oppskrift og det er den som har laget oppskriften som eventuelt er kunstneren.

Men man kan være kreativ uten å være kunstner. Å være kreativ er å finne løsninger på noe og der er vi mer eller mindre gode eller fantasifulle. Å finne løsninger på et kryssord krever et visst ordforråd, å finne løsningen på en sudoku krever en viss tallforståelse. Kreativ problemløsning er et tema som har opptatt meg en del. Likevel sliter jeg med å løse problemet med alt jeg skulle ha lest i avisa og så laget artikler på Setesdalswiki eller Wikipedia. Da hoper aviser seg opp og etter hvert drepes kreativiteten i alle avisbunkene. Så må de kastes uten å bli brukt, og så kan jeg bli kreativ igjen.

Hvordan det gikk med Hilde sin kunst, vet jeg ikke. Kanskje markedet ble mettet, for nå er det lenge siden det har vært kunst i møkkakjelleren.

Etter at eg i går la ut eit bilde av tre prestar og ein annan person, fekk eg i dag svar på kven den andre var. Helge Homme meinte i går kveld at det var Ingmar Brokka Rike, og han stadfesta det i dag. Etter kvart kom eg fram til at det var 100-årsjubileum for Valle Indremisjon i 1992 og at dette var gudsteneste i samband med jubileet.

Det var inspirerande å få respons på eit slikt bilde, så no prøver eg meg på deit nytt. Eg hugsar ikkje alle namna på dei som var kollegaer med meg då eg var lærar på Valle skule. Men kan hende du som les bloggen kan hjelpe slik at vi saman kan få namna på både lærarar og andre tilsette.

I dag dukka det opp eit bilde frå tidleg på 1990-talet. Kan hende var det i samband med eit jubileum for Valle kyrkje, eg hugsar ikkje kva grunnen var. Men då eg la det ut på Facebook-gruppa Bilder av Bykle og Valle i gamle dager kom det fort svar på kven det var.

Setesdalswiki har artiklar om alle:

Jens Bjelland (fødd 24. september 1916 i Vestre Moland, død 3. juli 1995) var prest i Valle i 10 år frå 1957 til 1967. Han tok artium på Voss i 1938. Deretter studerte han teologi og vart cand.theol. i 1943. Etter å ha teke praktikum var han hjelpeprest i Haltdalen i Trøndelag frå 1944. Før han kom til Valle hadde han vore garnisonsprest i Nord-Norge i sju år. I 1967 vart han sokneprest i Time på Jæren. I 1946 gifta han seg med Ragnhild Bjelland, fødd Braut frå Klepp.

Trygve Nortvedt (fødd 18. juni 1910 i Bergen, død 15.juni 1995 i Kristiansand) var prest i Valle frå 1948 til 1956. Han vart student i 1929 og cand.theol i 1934. Etter praktikum var han ungdomssekretær i Det Norske Misjonsselskap (NMS), først i Skien krets og fra 1939 i Oslo krets. Valle var første soknekallet hans. Etter tenesta i Valle vart han sokneprest i Birkenes i 1956. I 1963 kom han til Grim, der han var til han vart pensjonist.

I 1939 gifta han seg med Magnhild, fødd Østbye (1909-1998), som vaks opp på Madagaskar som dotter til misjonsprest August Østbye.

Han var redaktør av Korsmerket frå 1939 til 1949 og av Årbok for Agder Bispedømme i ti år.

Nils Meidel Møll (født 6. februar 1911 i Ny-Hellesund, Søgne, død 18. april 1994) var sokneprest i Valle frå 1977 til 1981.

Møll vart student i 1929 og cand.theol. frå MF i 1937. Deretter tok han praktikum, og så vart han ordinert i 1939. Første tenesta hans var som hjelpeprest i Bygland same året som han vart ordinert. Frå 1940 til 1943 var han reiseprest i Agder, men i 1943 vart han vikarprest i Herefoss, frå 1945 konstituert sokneprest der. Frå 1948 var han eitt år vikarprest i Agder igjen, men så vart han kretssekretær i Israelsmisjonen for Sørlandet krets. Der var han i 20 år før han igjen gjekk inn i presteteneste, denne gongen som kallskapellan i Vennesla, der han var frå 1969 til 1973. I 1973 vart han sokneprest på Finnøy, som var siste tenesta han hadde før han kom til Valle. Då han slutta i Valle i 1981, vart han pensjonist.

Nils Meidel Møll var gift med Åsta Møll.

Kven som står i fremste kyrkjebenken har eg ikkje fått svar på enno.

I kveld har vi sett på gamle bilder. Med chromecast på tv blir det noe helt annet enn å se i et album, for da kan alle se, kommentere og fortelle. Det er en sosial aktivitet og bekrefter familiehistorie for de som er til stede.

På kveldens bilder var det mange som ikke var så kjente for meg, for bildene var tatt før jeg kom inn i Reiduns familie. Helge har funnet gamle album og skannet bildene, og da Margunn og Stein kom på besøk, var vi mange som kunne glede oss over historien og historier.

Jeg var også imponert over alt Margunn visste, hun har klisterhjerne for personer og steder og slikt. Det tror jeg hun har arvet fra sin mor.

Bildet ovenfor er trolig fra dagen etter 7. juli 1951. Da giftet Reiduns onkel Odd Lohne seg med Herborg Lohne, født Holt. Det skjedde i Nidarosdomen og på bildet ser vi noen av gjestene: Helt til høyre står Børre Lohne, brudgommens bror og i midten bak med hatt og mørkt hår står Marit Eskeland, de andre er nok mest brudens familie.

Når man slik kan snakke sammen og fortelle hverandre hvem som er på gamle bilder, økes bevisstheten. Selvfølgelig skulle samtalene vært skrevet ned og arkivert sammen med bildene, men i kveld får det klare seg med en blogg.