Pandemien som no herjar Europa og verda, gjer seg også gjeldande i Valle Radio. I dag vurderte styret om dei skulle stenge radioen heilt, som så mykje anna. Men etter ei samla vurdering valde dei å la Siri Johannessen få halde på også i dei komande vekene under føresetnad om at ho er den einaste som kjem innom i radioen i tida framover.

Dermed har Siri ansvar for alle sendingane framover mot påske. Så vil styret ta ei ny vurdering når vi kjem fram mot påske om ein skal ha påskesendingar slik det har vore vanleg frå radioen starta. Truleg blir det lite hytteturistar i fjellbygdene om situasjonen held fram, så då blir det nok ikkje radioen dei fleste vil samle seg rundt, men heller eit nettbrett eller ein pc der ein kan ta inn streama sending.

Men komande veke vart dette programmet sendt til avisa:

Tirsdag 17. mars
Ansvarlig og tekniker: Siri Johannessen
18.00 Kvarteret med Asbjørn Kvalbein (Norea)
18.15 Fastetidsmeditasjon med kyrkja i Valle
18.30 Sangtimen med Harry Andersen
19.30 Min time med  m.a. Jostein Sæth fra Norea og biskop Stein Reinertsen
20.30 Postludium. Niklos K. Besteland laga program med Bach, Lübeck og Murschhauser
21.00 Kyrkjebakken

Onsdag 18. mars
19.00 Tankar frå Bibelen med Torfinn Brokke
19.30 Kommunen informerer
20.00 Vi samtaler med bedrifter om koronna situasjonen
21.00 Musikkprogram med Johs. Bjørkeli. Reprise

Torsdag 19. mars
10 – 12 Sangstund med Anna Slaby Driel og Siri Johannessen, med besøk av Unni Andersen

Det blir kanskje endringar. Lokalradioen snur raskt på kjøreplan om det er naudsynt.

Vi kjem til å trenge mykje tolmod i dagane og vekene framover. Mange skal ha heimekontor, mange sit alt i karantene fordi dei har vore ute og reist eller har ein kjenning som har vore ute og reist og som har kome direkte heim utan karantene.

I kveld talte endåtil kong Harald på Dagsrevyen, slikt skjer bare når det er krise i landet. Og han talte frå karantena si på Kongsseteren. Fleire statsrådar er i karantene, men enn så lenge har Erna gått fri.

Det er litt underleg at det etter det eg veit ikkje er særleg mange, om nokon smitta i Lindesnes. Men dei som trudde at fritidsbustaden på fjellet var ein god plass å ha karantene, måtte tru om att. Små fjellbygder har ikkje helsestell nok til å ta seg av alle sjuke om det skulle kome eit utbrot.

Og skiskyttarar som kom frå Finland med heider og ære, dei måtte sanneleg også i karantene då dei kom heim. Sport går for tomme tribunar i den grad den går. Eg som likar å sjå på snooker på TV, ser at det heller ikkje der er publikum.

I Storbritannia har dei vald ein annan strategi, fekk vi høyre i kveld. Dei tenkjer at 60 % kan få det, så blir dei immune, etter det eg fekk med meg. Kva som er beste strategien, er eg ikkje sikker på. Eg held meg heime og om eg går ein tur på butikken, så er visst det lov, akkurat som at det er lov å gå ein tur her på Eskeland, kor ein slett ikkje treffer mange folk.

Men eksterne restauranbesøk vert det nok ei stund til vi atter kan unne oss. Då er det godt at det finst pølsegrateng.

Vi runda 91600 11. februar, men 91700 artiklar på Setesdalswiki gjekk unna i slik fart at eg ikkje fekk notert datoen. I kveld er vi komne til 91753 og er dermed halvvegs til neste hundretal. Eg trur veksten går litt tregare no, men kan hende er det bare ei kjensle eg har.

Dei siste nye artiklane, som alle kom i dag, er desse:

• Arvid Holte (hist) ‎[1 416 bytes] ‎
• Sandbekk bustadfelt (hist) ‎[525 bytes] ‎
• Sandbekk (hist) ‎[714 bytes] ‎
• Moisundsletta (hist) ‎[660 bytes]
• Sandbekk jernbanebru (hist) ‎[808 bytes] ‎
• Setesdølen nr. 20, 2020 (hist) ‎[3 289 bytes] ‎

Så litt vart det no gjort i dag.

I kveld var det ekstrasending i Valle Radio. Så vidt er det første gong radioen har blitt nytta på denne måten. Ein grunn for at radioen har fått pengar frå Valle kommune er at han skal vere ein del av kommunen sin måte å varsle ved kriser.

Det var ordførar Steinar Kyrvestad som var i studio. Han vart intervjua av Ørnulf Hasla. På kommunen si facebookside vart dette lagt ut:

ORIENTERING OM KORONAVIRUSET – OPPDATERT 13.03.2020 KL. 15:08

Fredag 13.03.

Kriseleiinga i Valle kommune skal ha nytt møte måndag 16.03. kl. 08.00.

I dag fekk eg ei melding frå min gode venn Øystein Berg:

-Nå håper jeg dere klarer å unngå å bli smittet. Har du noen tanker om din egen situasjon?

-Jeg holder meg hjemme, svarte jeg

-Metoo 🙂 svarte han.

Så i dag har eg halde meg heime. Eg tenkte at eg skulle skrive litt på Setesdalswiki, men det meste av tida gjekk med til å fylgje med på TV. Der fekk vi også Meir Corona.

Nabo Jean hadde ein avtale hos frisøren, og ettersom Kåre framleis er på sjukehuset etter slaget han fekk for to veker sidan, vart Reidun med henne som sjåfør, ho kunne jo også handle litt brød og anna nyttig.

Då ho kom heim, fortalde ho at det var vanskeleg å finne parkeringsplass utanfor KIWI og at tre kassar var bemanna. Til vanleg er det bare ein kasse med betjening i den butikken. Så det som dei sa om hamstring på TV, verka å stemme, om det då ikkje var fordi dei permitterte var på handletur eller at familiane trong meir mat no som skular og barnehagar er stengde og alle er heime.

Eg enda opp med å skrive ein artikkel mo sjefen min då eg var redaktør i Fiskerens Venn i Bergen, John Olav Larssen på Setesdalswiki. Han var talar på Internatmøta i Valle i 1961 og 1981. Det fann eg ut i boka om Valle Indremisjon 100 år som Sverre Lund laga. Så fekk eg i det minste gjort litt nyttig. Han var også fadder til Margunn, ho vart fødd då vi budde i Bergen og eg tenkte ho hadde eit bilde av han eg kunne bruke. Det vil nok kome etter kvart.

Men det vart no mest ein dag der ein fekk vite Meir om Corona

Pandemien har no også kome til Setesdal. I kveld kunne vi i Vale radio høyre at 10 elevar frå Hovden som var blitt sende heim då den vidaregåande skulen på Hornnes vart stengd, hadde blitt innkvartert på ei hytte i staden for å kunne reise heim til foreldra.

I dag har også kommuneleiinga i heile Setesdal sett grense for at folk kan samlast i større samlingar. Om ein ventar fleire enn 50, må ein søke eller melde frå, etter det eg har fått med meg.

Også Setesdalswiki fekk i dag toppnotis på sidene der vi tek atterhald om at det som står på vår kalender kan bli avlyst utan at vi maktar å få det med oss.

Sjølv var eg på bibeltime i Mandal kirkesenter der vi ikkje handhelste på kvarandre. Og truleg kjem vi ikkje til å gjere det framover våren heller. I Italia har dei stengt alle butikkar med unntak av matbutikkar og apotek. Her i landet vaskar dei plasser der folk ferdast oftare enn før, no skal vi ikkje bruke handlekorger i butikkane, men handlevogner, det er lettare å vaske handtaket der enn å måtte sende heile korga til reingjering når ho er brukt.

Sjølv brukar eg forresten alltid handlevogn når eg er i butikken. Eg fyller i den lille korga øverst i vogna, når den er full, er det på tide å gå til kassen. Dermed kjøper eg ikkje for mykje. Ein kan spare pengar på mange måtar.

Så langt kjenner eg ingen som har hatt Corona-influensa. Men Sigmund vart permittert i dag, firmaet han jobbar i lever av å levere lydanlegg til store forsamlingar. Den marknaden har også tørka inn, no treng ein knapt høgtalar for å snakke til grupper på 50-100 personar. Så får vi sjå korleis det går. Enn så lenge held vi oss heime og gleder oss over at det går mot vår.

I kveld lot jeg Valle Radio seile sin egen sjø og reiste til Mandal kirkesenter på bibeltime sammen med Reidun. Det var prost Geirulf Grødem som hadde bibletimen. Tema var Lev da som lysets barn, Luk. 14, 11-28

Dette var fjerde samling i vinter. Det begynte med prost Per Ragnar Haraldstad som hadde tema Herren åpner blindes øyne, Luk. 18, 35-43. Deretter kom Helene Lohne Kristensen med Guds levende ord, Luk. 8,  4-25 og Jan Austad med tema Jeg tror på et liv før døden.

Om to uker slutter serien med et program som er kalt Påske i ord og tomer ved Torbjørn Isaksen og Øyvind Braadland.

Det er ikke så ofte vi får høre taler som strekker seg opp mot 45 minutter, som var rammen denne kvelden. Timen var engasjerende og tankevekkende og jeg glemte helt å sjekke klokka. Men det begynte klokka 19 med et velskomstord av Astrid Braadland, deretter var det kveldsmat. Ettersom jeg kom fra et velsmakende måltid med lettsalta torsk, var måltidet noe jeg sto over, jeg er i grunnen mett ennå, så jeg tok bare en kopp kaffe og et glass vann.

Vi ble sittende sammen med våre venner Jan Austad og Rita Austad. De var prestefolk på Melbu da vi bodde på Stokmarknes, og selv om vi bor i Mandal nå, så vi hverandre kanskje vel så ofte da som nå. Så vi hadde mye å snakke om.

Bibeltimen var av det grundige slaget. Tema hadde basis i kommende søndags prekentekst, og her fikk vi en utlegning basert på de tre tekstene som leses i gudstjenesten da. Men en preken i kirken sjelden er lenger enn 20 minutter, kunne prosten med dobbelt så lang tid til disposisjon få gitt flere nyanser. Etterpå var det summing rundt bordene basert på spørsmål han hadde utarbeidet:

1. Salige er de som hører Guds ord og tar vare på det. Hva betyr det for oss i dag og hvordan gjør vi det?
2. Hva er de onde ånder?
3. Kong Saul lot misunnelse og hat vokse frem og drev ham bort fra Gud. Selv fromme og velmenende fariseere lot seg lure av sin egen skepsis og klarte dermed ikke å se gudstikets krefter som satte mennesker fri. De ble værende i sin mistro og tilsutt endte de i sin arbumentasjon i ledtog med ondskapen. Hvordan kan vi unngå å bli fanget i slike snarer?
4. Hva vil det si å leve som lysets barn? Hva betyr det for oss?

Vi hadde mye å grunne på både under og etter møtet. Jeg tok et bar bilder også. Her ser du taleren og ryggen til møtelederen.

To diakonisser sette djupe spor etter seg på Madagaskar. I dag har eg lese Gabriel Nakkestad si bok En heltinne blant spedalske. Den handlar om Marie Føreid frå Søgne, fødd 1861. 29 år gammal reiste ho i 1890 til Madagaskar for å arbeide som diakonisse blant spedalske.

Arven etter Marie Føreid kan ein kanskje seie at Milly Kopperud tok opp. Ho var knapt fødd då Marie reiste til Madagaskar, men få år etter at Marie Føreid døydde i 1940, reiste ho til Mangarano for å halde fram arbeidet for dei spedalske.

På det meste var det 900 pasientar i landsbyen etablert for formålet. I dag er vel sjukdommen helst utrydda på Solskinnsøya.

Dei to diakonissene hadde mange medarbeidarar. Fleire misjonærar er omtalte i Helt til jordens ende av Torbjørn Greipsland. Eg må nok få lest dei artiklane også, til no har eg helst lese om kinamisjonærar i den boka.

Dei to diakonissene fekk både Kongens fortenstmedalje, Madagaskars nasjonalorden og andre teikn på heider. Vi som er gamle nok, hugsar sikkert enno annonsane med rød kant rundt med oppfordring om å gje pengar til hjelpearbeidet til søster Milly.

Diakonissene på Madagaskar sette djupe spor etter seg.

I går skreiv eg om kvinnelege tekstforfattarar i Norsk salmebok 2013. Det kunne eg gjere fordi eg hadde funne ei slik liste. Eg lova vel også at eg skulle syngje desse salmene i dag, men stemmen min har slett ikkje vore god til å syngje med, så det vart nok mest med tanken.

I dag har eg ei liste over kvinner som har laga melodiar til salmer i Norsk salmebok 2013. Den er det Jostein Grolid som har laga og lagt ut på Norsk Hymnologisk Forening si Facebook-side:

I dag var eg litt uoppmerksam. I det fine veret tenkte eg at eg skulle ta ein tur til Vigeland og låne den siste boka av Jan Guillou, Den andre dødssynd. Eg har lese dei bøkene som kom før i serien om det hundreåret vi har lagt bak oss.

Eg var ikkje uoppmerksam under bilturen og då eg hadde fått tak i boka eg skulle ha, svinga eg innom bruktbutikken på Vigeland. Det er Indremisjonsforbundet som driv den og dei har ein heil vegg med kristne bøker, men også fire vegger med generell litteratur. Den er ikkje sortert, så alt står hulter til bulter. Men om ein finn noko, kan ein ta med ein pose for ein femtilapp.

Det eg ikkje var merksam på, var at alt før eg skreiv min lille artikkel om Tone Jorunn Løyland klokka 10.30, hadde SiriJ vore i gang med å skrive nye artiklar som førte til at vi i dag runda eit nytt hundretal. No har vi 91 723 artiklar på Setesdalswiki, for ho har halde fram utover dagen i dag, sist med teksten til presentasjonen av programmet Historier med musikk til som ho hadde i februar.

Men i ettermiddag merka eg at vi alt var kome 23 artiklar ut over det nye hundretalet. Vi brukte om lag tre veker på hundre nye artiklar denne gongen. Då eg kommenterte at vi passerte forrige hundretal 11. februar, lurte eg på om vi kom til å klare eit nytt hundretal i februar. Det gjorde vi altså ikkje, men om tempoet held seg, vil vi nok nå eit nytt hundretal før vi skriv april.

For øvrig lurer eg på om eg snart kan kaste boka Håndbok i BASIC. Den kjøpte eg i 1992, då trudde eg sikkert at eg skulle nytte data til å programmere. Slik vart det ikkje, eg har vel knapt programmert noko i heile livet mitt. I staden har eg kunna nytte meg av andre sin innsats på det området og heller bruke ulike dataprogram til anna skriving. Boka er på 466 sider og eg kunne nok ha bruk for plassen ho tek til eit par andre bøker.

Om eg legg henne saman med avisene og er litt uoppmerksam, hamnar ho kanskje i papirboksen utan at eg vil sakne henne. Bildet øverst i denne teksten henta eg frå Gjenbruksbutikken på Vigeland si nettside.