Tysdagskvelden kunne vi høyre dikt i Valle Radio. Som oftast er det sakleg informasjon i programma, veksla med musikk. Men opplest dikt er godt å lytte til, det gjev meir ro. Halldis Moren Vesaas sitt dikt Treet høvde godt denne kvelden:

TREET

Sjå treet.

Einsamt står det, nakent

i kaldt, gullbleikt mars-gry

med skarp kant av skaresnø

kring foten.

Dei andre tre her på sletta

står samansigne i stivt bar

og søv trygt i sin vinter.

Men dette er annleis enn dei.

For dette aleine er nakent

og ventar lauv.

Knuppane ligg alt som dropar

tett etter kvar ein kvist.

Varsamt og vàkt, urørleg

står treet og ber sin skatt

med veikt skin som av perler

kring seg frå rot til topp.

Gå ikkje nærare.

Stilt skal det vere her enno,

ingen må vakne her enno,

men snart, snart – –

derfor ligg dette mjuke skimmer

vàrt som ein lykkeleg draum

over det sovande liv.

Alt på vår jord som ber knuppar

og veit si fullbyrding nær,

har dette skimmeret kring seg

av venting og togn og draum.

Så rart å ha sett det treet.

Så godt å ha vore det treet

– og vere det, enno ein morgon.

I Valle Radio sender vi saker vi får frå Norea Mediemisjon. Det eine er andakt, det andre er Asbjørn Kvalbeins kåseri. I går kunne vi høyre kåseriet hans om Kvalitet. Eg kopierte det frå nettsida deira, så kan du lese det i fred og ro:

KVALITET

En britisk operasangerinne het Mary Garden. Før hun gikk på scenen, sa hun alltid til seg selv: «I denne store tilhørerskaren er det minst én person som har ofret noe for å komme og høre på meg. For den personen vil jeg nå gjøre mitt aller beste.»

Mary Garden pekte dermed på en viktig og tidløs verdi: kvalitet. Det som overhodet er verdt å gjøre, er verdt å gjøre godt. Satser jeg på kvalitet, prøver jeg å etterligne Gud, han som har skapt alt godt. 

Tenk på øynene dine: De er utrettelige videoapparater, som kan fungere i all slags lys. 

Tenk på ørene dine: De har slike egenskaper at du kan øve deg i å bruke dem som ekkolodd. Blinde kan plystre og lokalisere en stolpe ved hjelp av ekkoet fra den. 

Tenk på fordøyelsen din: Den kan ta opp næring fra en utrolig stor variasjon av mat. 

Det Gud har skapt, har enestående kvalitet. En professor på Wheaton College i Illinois har som motto på veggen sin: «Gud skaper ikke søppel.» 

Bibelen skriver en vennlig oppfordring til oss: «Du kjære! Ta ikke etter det onde, men det gode! Den som gjør det gode, er av Gud. Den som gjør det onde, har ikke sett Gud.» Gode gjerninger har Gud selv som forbilde. Gud er så stor at han fortjener det beste. Vi ærer vår skaper ved å fremme kvalitet. 

Der noe er verdifullt, kommer det ofte forfalskninger. Det fins mange uekte diamanter og edelsteiner. Hvem vil etterligne gråstein? Slik kan det også være med åndelige verdier: 

Den onde lager forfalskninger av sann religion, av sann gudsfrykt, av virkelig gode gjerninger. Målestokken på kvalitet i åndelige spørsmål finner vi i Bibelen og barnelærdommen, når vi blir i det vi har lært, som det heter der. 

Vi mennesker er ufullkomne og makter ikke å få til det feilfrie. Men det har mye å si hva vi setter oss som mål. 

Den som har satt seg noe fore, og som holder ut i å nå målet, kommer mye nærmere kvalitet enn den som ut fra latskap og makelighet sier at det er uoppnåelig, og gir opp. 

Godt er ikke godt når vi kunne ha ventet oss noe bedre. 

Dette gjelder på alle områder. En dyktig rørlegger er mye mer verdifull enn en slurvete journalist. I samfunnet har vi lett for å se ned på en så enkel gjerning som det å være rørlegger. Og så kan vi komme til å rose dårlig journalistikk, fordi det er en så storartet profesjon. Men vi trenger både rørleggerarbeid og journalistikk som holder vann. 

Kvalitet i håndverk, kvalitet i skriving – det peker på kvalitetens Gud. 

Det er en avgrunn av forskjell mellom å gjøre ditt beste for å ære Gud, og gjøre det som trengs for å få ære selv. 

Å jage etter kvalitet er et tegn på modenhet. Å jage etter ære for seg selv er barnslig. 

Da apostelen Paulus skildret den siste tid, sa han blant annet at menneskene i endetiden skulle være «uten kjærlighet til det gode». 

En side ved dette kan være: manglende verdsettelse av kvalitet. 

Derfor sier Bibelen: «Og hvem kan gjøre dere ondt, hvis dere legger vinn på det gode?»

I kveld starta sendingane i Valle Radio på ein ny sesong. I ettermiddag fekk eg ein telefon frå Niklos K. Besteland som ville fortelje at han skulle ha Postludium nr. 500kveld. Det skulle innehalde tre versjonar av melodien Wie schön leuchtet der Morgenstern, den som på norsk heiter Av høyheten opprunnen er.

Niklos hadde planlagt ein versjon frå ei kantate av Bach sin forgjenger Johann Kuhnau, så ein orgelkoral av Bach sjølv før han avslutta med Bachs elev Johann Ludvig Krebs sin versjon.

Platesamlinga til Niklos er stor, han kunne sikkert spelt orgel- og kyrkjemusikk i timelange program kvar veke i fleire år utan å måtte ty til repriser. I kveld hadde han ei plate han hadde fått tilsendt av utøvaren, ein organist han møtte då tyskaren på 80-talet gjesta Grim kyrkje med konsert. Gjennom brev held Niklos kontakt med organistar han har møtt, mellom anna med å fortelje om programma i radioen og å leggje ved spelelister. Så kan han få plater som få andre i Norge har tilgang til og bruke dei i sendingane i Valle radio.

Stor takk til Niklos for innsatsen med 500 Postludium i Valle Radio.

Som leksikon er Setesdalswiki best når det er lenker frå ein artikkel til ein annan. Då kan lesaren bruke dei og finne nytt stoff. Ikkje alltid er den nye artikkelen stor og omfattande, av og til er det også lenker til artiklar på Wikipedia, men det laga eg oftare før.

Når ein artikkel er foreldrelaus, er det ikkje kobling frå ein annan artikkel. Det er mange foreldrelause artiklar på Setesdalswiki, sjølv om eg prøver å unngå det. Mellom anna har vi datoartiklar for åra frå 1800 og framover der det ikkje ligg anna informasjon enn kva vekedag det var.

Det er også mange røde lenker. Det betyr at ein kan skrive artikkel om emnet, til dømes personen eller staden. Men ingen har gjort det til no. Det er mange hundre sike røde lenker, til dømes la eg inn alle prestane frå det som eg kalla Presteboka 1974. Den hadde over 2000 biografiar, og framleis er dei fleste røde.

Vi blir altså ikkje arbeidsledige med det første om vi bare skulle halde oss til prestebiografiar, Om vi klarar fem om dagen, vil det gå 400 dagar før alle er dekka. Og det er bare litt av alt det røde. Men vi held no på, det er godt å ha noko å halde på med for alle både i kalde vinterdagar og elles.

Eg sat og funderte på kva eg skulle skrive om på bloggen i kveld då eg plutseleg kom til å sjå på framsida av Setesdalswiki. Der stod det at vi no hadde nådd 95900 artiklar.

Det var Geir sin artikkel om Nistog (Harstad) som gjorde at vi nådde det målet. Han har i det siste skrive om gardar og bruk i Valle basert på bygdebøkene, så no kan ein lese litt om desse på nettet og eventuelt finne meir i bøkene om ein ønskjer det.

Eg må vel seie at dei fleste av desse artiklane er datoartiklar for vi har jo artiklar om alle datoane frå 1800 til no, og mange av dei er svært små, bare at datoen var ein vekedag. Men dei ligg no der og vi kan nytte dei i samband med fødselsdatoar eller merkedagar.

Vi brukte ikkje så mange dagar på å auke frå 95860 som vi hadde ved årsskriftet til å nå eit nytt hundretal. Det var bare ei knapp veke, så om vi held denne farten, kan vi sjå eit nytt tusental før januar er over.

På framsida, hovudsida, av Setesdalswiki ligg det kart over kommunane som wikien først og framst skal dekke. Desse karta var henta frå Wikimedia Commons, ein nettstad som alle wikiane kan hente bilete frå.

Til no har det gått svært seint å få laste framsida av Setesdalswiki. Teknisk ansvarleg Sigmund fann ut at grunnen er at vi lastar desse karta frå Commons og at det ville gå mykje raskare om vi hadde karta på eigen server. I dag fiksa han det, så om du klikker på lenka til framsida, vil du oppleve det.

På framsida ligg det jo informasjon om det som hender i dag og om dei som har fødselsdag i dag. No kan du innom den sida og få vite det raskare enn du gjorde før denne endringa. Så får vi prøve å halde sida oppdatert med aktuelle hendingar framover.

Dette var eit nytt ord for meg. Eg lærte det i dag då eg snakka med Sigmund om at Setesdalswiki sin logo ikkje var på fana når ein har oppe fleire faner i nettlesaren. Om logoen er der, hadde det vore lettare å sjå kva fane ein skulle opne.

Han fortalde at etter at Setesdalswiki flytta til ny nettstad, hadde han tenkt å få det på plass, men så var det gått i gløymeboka. Men no skulle han ordne det. Ikkje lenge etter var det på plass, og takk for det.

Takk også til Siri Johannessen som har sendt meg program for sendingar i radioen. Eg la ut eitt slikt i dag, kan hende blir det fleire i morgon

Når sola går ned i vest, arbeider den late best, heiter det i eit gammalt ordtak. Eg kom til å tenke på det i kveld, då eg hadde planar om å skrive litt på Setesdalswiki. Men så ville eg snakke litt med Jorunn først, og ho var på styremøte og skulle ringe tilbake, så då sat eg og venta på det utan å skrive.

Etterpå var det tid for litt kveldsmat, og så var kvelden plutseleg over utan at eg skreiv noko sjølv. Men i Valle var det folk som skreiv litt, for der var det opplæring i samband med at Valle Radio skal bruke Setesdalswiki meir for å legge ut program. Så sat eg og høyrde på det.

Det kan du også gjere. Du finn litt på denne sida

https://www.setesdalswiki.no/wiki/Onsdagssending_i_Valle_Radio_20231122

Telefonen er god å ha når snøen legg seg og skapar glatt underlag og dårleg fotfeste for gamle folk. Då kan ein få seg ein prat utan å vere redd for å gå på rattata, og om ein har gløymt noko, kan ein ringe opp att.

I dag hadde vi samtalar med alle barna våre, dei ville vite korleis vi hadde det i snøveret. Sigmund på Vigra hadde ein aktiv to-åring rundt seg som gjerne ville snakke med farmor, Rønnaug var på veg til Gøteborg der det skal vere ei stor innebandy-turnering som Nikolai sitt lag skal delta i, og Margunn hadde ikkje fått like mykje snø som folk lenger nedover kysten av Agder, men hadde likevel meir enn nok. Det har vi også, eg måtte ta ein telefon til min tidlegare kollega Øystein Berg, han var glad at det ikkje var kome like mykje i Berg som ved kysten.

Vi er likevel heldige, vi har ved og straum og framleis nok mat i skapet, så vi treng kanskje ikkje ta turen på butikken i morgon heller, om det då ikkje gir seg. Vi kan putle og lese i ei bok sjølv om avisene uteblir, kanskje både i dag og i morgon. Vi som likar papiraviser, er ikkje glade for at avisene bare seier vi kan nytte det digitale tilbodet vi har, det er jo ikkje det same, men så får vi nøye oss med det likevel.

Eg skulle vel skrive litt meir på Setesdalswiki og lese litt mindre, men kan hende blir det litt meir i morgon, i dag fekk eg ein telefon om at Valle Radio vil ha meir aktiv bruk av Setesdalswiki for å fremje programma sine. Gled deg.

Til jul fekk eg ei bok med denne tittelen. Den har artiklar om folk som har betydd mykje for kyrkje- og kristenliv i Norge frå Hans Nielsen Hauge og framover. I år er det 200 år sidan Hauge døydde, så det vil nok bli nokre minnemarkeringar framover. Her er omtalen av boka frå forlaget:

Omtale

Kristne strateger handler om kristen strategi i Norge på 1800- og 1900-tallet slik et trettitalls kvinner og menn utformet og arbeidet med den. Boka gir ny kunnskap både om kristendomshistorien og strategifeltet.

Er kristen strategi annerledes enn strategi fra mer kjente strategiområder som krig og forsvar, politikk og næringsliv? På hvilke måter ble kristenlivet i og utenfor Den norske kirke utviklet og forandret gjennom strategisk arbeid? Hvordan gikk kristne strateger fram for å påvirke politikk, kultur og samfunn, og hva oppnådde de? Forfatterne svarer gjennom studier av enkeltstrateger fra Hans Nielsen Hauge til Rosemarie Køhn, og gjennom overordnede kapitler.

De utvalgte strategene satte seg ekstraordinære mål og arbeidet systematisk for å realisere dem. Noen la planer for Den norske kirke. Andre startet frikirker. Mange grunnla og videreutviklet organisasjoner for misjon, eller for diakonale og sosiale formål. Flere arbeidet politisk for å bevare eller utvide kristen innflytelse i samfunnet – gjennom skole, kulturliv, media eller politikk. Noen, som Ole Hallesby og Eivind Berggrav, ruver vanligvis i kristendomshistorien. Andre, som Berthe Kanutte Aarflot og Bodil Biørn, har tradisjonelt hatt begrenset plass der, men bidro like fullt til kristen strategiutvikling.

Bidragsytere: Helje K. Sødal (red.), Nils I. Agøy, Rakel Y. Alegre, Anders Aschim, Ingunn F. Breistein, Hans Bringeland, Lars Dahle, Knut Dørum, Kenneth F. Ellefsen, David S. Hamnes, Harald Hegstad, Stig W. Holter, Lars G. Jøssang, Birgitte Lerheim, Birger Løvlie, Kristin Norseth, Inger M. Okkenhaug, Pål Repstad, Marie N. Sørbø, Aud V. Tønnessen, Nils O. Østrem, Morten Øveraas og Per A. Aas

Smått om senn vil nok både forfattarane og strategane få omtale på Setesdalswiki.