I dag har eg skrive om den danske diktaren Christian Richardt på Wikipedia.
http://no.wikipedia.org/wiki/Christian_Richardt Det var han som skreiv Alltid Freidig, så eg skreiv like godt noko om salma og. http://no.wikipedia.org/wiki/Alltid_freidig

Salma er ei av dei som vert mykje brukt i kyrkjene, både til bryllup og gravferd. Men opprinneleg var ho ein del av eit syngespel han laga om Tornerose. Riddaren forserer tornehekken og etter at han er komen gjennom, syng han denne songen. Deretter går han inn og vekkjer den sovande prinsessa.

Forfattaren var ein dansk prest og diktar som brukte lang tid på å studere fordi han var så interessert i teater, og då han var ferdig, drog han i 1861 på tur til Sør-Europa. Han kom heilt til Det heilage landet og reiste rundt der i fleire veker. Sidan kom han heim og vart styrar på ein folkehøgskole, men etter fem år der, søkte han endeleg prestekall.

Christian Richard har to andre salmer i Norsk Salmebok. Du som freden meg forkynner, nr. 338 og nr. 663, Du som veien er og livet. Dei kan vere gode å nynne på, både desse til melodi av Ludvig M. Lindeman, http://no.wikipedia.org/wiki/Ludvig_Mathias_Lindeman og Alltid freidig til melodi av Weyse, http://no.wikipedia.org/wiki/Christoph_Ernst_Friedrich_Weyse

Det var nok ikkje bare eg som vart positivt overraska då Fædrelandsvennen kunngjorde at dei ville starte med ei eiga spalte med Rettelser og presiseringer. På side 3 i del 2 skulle ein ha oppfylging og korrigering av feil. Eg tenkte at det var på tide å få noko slikt på fast plass og ikkje bare ha det tilfeldig rundt om i avisa.

Eg tvilar på at det er så lite feil i avisa som ein av og til kunne tru, for rettespalta er tom fleire dagar i strekk. Det kjem kanskje like mykje av at eg ikkje sit med rødblyanten og sender inn epost til rettelser@fvn.no når eg finn ein feil eller tre. For det er nok helst lesarane som må finne feila, det er ikkje så lett å sjå bjelken i eige auge som flisa i nestens, den lærdomen er like gamal som tidsrekninga vår.

Nå er det ikkje så lett som i wikipedia. Der kan den som finn ein feil, gå inn og rette den med det same. Gjeld det stavefeil, altså ortografi, eller grammatikk, så blir også rettingane kontrollert og merka som godkjende utan diskusjon. Men i Fædrelandsvennen må korrigeringane trykkjast på papir for at eg skal kunne lese dei. Difor er det jo best når det ikkje er noko å rette.

Sjølv har eg aldri sendt inn ei retting til avisa før i dag. Men då eg sat og las i fredagsavisa om boka som havna på 7. plass over Sørlandets beste bøker, og såg at artikkelen omtalte Kvitekråkas song med bokmålsordet sang både i overskrifta og i illustrasjonen som syner plasseringa, då tenkte eg at eg fekk sende nokre ord. Her er dei:

Jeg anbefaler desken å lese artikkelen som de lager overskrifter til. Boka fredag 5. desember er i overskrift og barometer satt opp som Kvitekråkas sang, mens teksten handler om Kvitekråkas song. Å kåre Sørlandets beste bøker uten å kunne få på plass korrekt tittel er patetisk og krever minst en unnskyldning overfor forfatter og lesere.

Eg var nok litt skarpare enn eg pleier å vere her på bloggen i den teksten, men eg meinte det eg skreiv. Så sendte eg eposten til adressa for kommentarar til kåringa av Sørlandets beste bøker. Då gjekk det som det pleier nokre gonger, eg fekk den eposten i retur, den kunne ikkje sendast til mottakar.

Då måtte eg smile. Men heldigvis fann eg epostadressa eg har sitert øvst i artikkelen her. Den funka, så no spørs det om det kjem ei retting i avisa i morgon. I mellomtida kan du gå inn på wikipedia og finne artikkelen om Terje Dragseth, sjå http://no.wikipedia.org/wiki/Terje_Dragseth og lese om forfattaren av denne boka.

Dei fleste av dykk som les bloggen min, har nok etter kvart fått med seg at eg dei siste åra har skrive på leksikonet wikipedia. Vi er mange som gjer det, dei siste par månadene har vi skrive om lag 15.000 nye artiklar. I tillegg kjem all utviding og fiksing og oppdatering av 185.000 gamle artiklar.

I helga leita eg fram mitt leksikon frå 1973,. Gyldendals store konversasjonsleksikon. Stoffet der er jo gått ut på dato for mange av artiklane. Andre folk har kome i fokus, så mange av dei som er omtalt der, er tekne ut i nyare utgåver av leksikonet.

Ettersom eg har vore litt oppteken av å skrive om folk som har dikta salmar, kom eg til Johannes Johnson, far til biskop Alex Johnson. Det fine med wikipedia er at det er plass til omtale av dei som etter kvart ville falle ut av eit papirbasert leksikon. Men ein må helst ha tilgang til papirbasert stoff for å kunne skrive om dei, for det viser seg svært ofte at folk som ikkje er her meir etter at IT-revolusjonen kom, ikkje så lett let seg finne på verdensveven.

Wikipedia er eit leksikon som er lett å ty til. Alle kan redigere der, skrive nye artiklar eller fikse på gamle. Men ganske lenge vil det vere naudsynt å nytte papirbaserte oppslagsverk, ein kan ikkje basere seg på at alt er få finne på internett på lenge enno. Så får vi heller nynne på salmene han skreiv og tenke på ei eldsjel som sleit seg ut i arbeidet for evangeliet på Madagaskar og her heime.

Johnson skrev en rekke bøker, og i Norsk Salmebok finnes det flere salmer av ham:

• 515 Vår seierssæle helt og drott (fra 1899)
• 517 Lysenes far, vi takker deg (fra 1912) Melodi av Sigurd Lunde
• 830 En dalende dag, en stakket stund (fra 1906)

Han har også oversatt den eneste salme vi har fra Madagaskar i Norsk Salmebok:

• 516 Send ut, o Jesus kjære (oversatt i 1915)

Artikkelen om han finn du her:  http://no.wikipedia.org/wiki/Johannes_Johnson

Når ein ser på TV i desse dagar, kan ein av og til kome til å tenkje at det er betre å reise i tankar enn  fysisk, så slepp ein strande på ein flyplass i Bangkok eller andre problem som måtte dukke opp. Dei flyktningane som vi har venta på i haust, skulle reist frå Bangkok onsdag, men det vart det ikkje noko av, så nå får vi vente lenger på å få dei til Valle.

I det siste har eg bladd litt i ei bok som eg har hatt i hylla mi i mange år. Det er Stig Wernø Holter si bok Kom, tilbe med fryd, ei bok som fortel om hymnologi med utgangspunkt i Norsk Salmebok, men som og tek med mykje interessant stoff frå gamle salmebøker.

Ein av salmediktarane som eg har visst var frå Stavanger, var Jonas Dahl. Så fann eg han i boka til Stig Wernø Holter, og då tenkte eg at eg hadde eit godt utgangspunkt for å skrive ein artikkel om han i wikipedia, nettleksikonet som no nærmar seg 200.000 artiklar, i dag runda vi 197.000, og med den farten folk no lagar nye artiklar, kan ein truleg runde milestolpen alt den komande veka. Så eg tenkte at ein prest og salmediktar og forfattar frå Stavanger bør få vere med på dette og gjekk i gang med å skrive.

Etter kvart som eg samla stoff og skreiv inn i teksten, så vart det ganske så interessant, han hadde vore klassekamerat med Alexander Kielland, han gifta seg i Bergen, fekk si fyrste presteteneste i Vår Frue kirke i Trondheim, drog til Nederland som sjømannsprest, kom heim og var prest på Kongsberg, sidan i Petrikyrkja og Domkyrkja i Stavanger før han avslutta prestetenesta si i Ullern kyrkje i Oslo, der han døydde i 1933. Eg tenkt at eg hadde vore i mange av dei kyrkjene han hadde hatt teneste, og på ulike måtar gått i spora hans mange stader, sjølv om han døydde om lag på den tida foreldrene mine vart fødde.

Son hans, Alf Fasmer Dahl, kom noko nærare meg, for han var prest i Birkeland menighet i Bergen, og der budde eg frå 1973 til 1976. Dei hadde eit kor der som heitte Fasmer Dahls kor, det hadde han starta i si tid. Og så har eg nynna på melodiar han har laga, ikkje minst melodien til farens  Nå vandrer fra hver en verdens krok.

Du kan lese meir om far og son Dahl på wikipedia:  http://no.wikipedia.org/wiki/Jonas_Dahl Der er det lenke til sonen, og hyperlenker på wikipedia kan sende deg og ut på tankereiser. God tur.

I går kom eg over ein substubb på wikipedia. Den handla om Finn Emanuel Olsen og var på tre ord: Predikant, forfatter, kunstner. Nå hadde det seg slik at eg i grunnen har visst om denne mannen, heilt frå eg var svært ung, så eg rota litt rundt på internett og såg om det var noko om han der. Det var heller lite, men likevel nok til at eg kunne starte ein ordentleg artikkel om han. Mellom anna fann eg ut at han var fødd i 1911. Han har gjeve ut fleire bøker, og han var kjend for altertavler både i Tonstad og på Valderøy. I bedehuset i Øyslebø er det og eit stort måleri han har laga, fann eg ut.

No ligg artikkelen der: http://no.wikipedia.org/wiki/Finn_Emanuel_Olsen

Eg hadde god hjelp av Indremisjonsselskapets historie II av Ola Rudvin. Der var det personregister og ved hjelp av det fann eg til og med bilete av ein kvartett han var med i. Slikt som skjedde før 1990 er ikkje alltid like lett å finne på internett.

I dag var eg på Valle menighetshus, eg hadde lova å tale der i kveld. Då fortalde eg litt om den opplevinga. Då fekk eg respons, han hadde vore mykje i Valle og måla, fyrste gong han var i Valle var truleg i 1926, då sykla han og far hans frå Kristiansand til Valle. Mellom anna hadde han måla Kvernhus ved Kveasåne, det biletet var seinare på baksida av Evangelistens jolehefte. Det var Kjetil Kyrvestad som visste dette, han eig dette området og hadde vore interessert i å kjøpe biletet, men det var ganske stort og ville ikkje høve i eit privathus, så det vart ikkje noko av handelen, kunne han fortelje. Han meinte og at Finn Emanuel budde hjå Åsulv Austad når han var i Valle, og at han hadde malt altertavla til Fjellgardane kyrkje. Den var vigsla i 1957 av biskop Smidt, sjå http://no.wikipedia.org/wiki/Johannes_Smidt for informasjon om han. Og her finn du litt om Fjellgardane kyrkje http://no.wikipedia.org/wiki/Hovden_kapell

Slik sankar ein små puslespelbitar her og der og kan setje dei saman til eit større bilete.

Når vi køyrer til Kristiansand og har passert Hægeland, kjem vi til ein sideveg som går til Bringsvær Leirskole. Det er Kristiansand kommune som driv leirskole på garden Røyneland, sjå http://no.wikipedia.org/wiki/R%C3%B8yneland Fjellmannsvegen går gjennom tunet på leirskulen, rart å tenkje på at setesdølar på 1700-talet gjekk der når dei skulle til Kristiansand.

No har eg køyrt forbi det vegkrysset på Riksveg 9 i mange år, men aldri brydd meg om å finne ut noko meir, sjølv om eg etter at eg fekk GPS i bilen har blitt flinkare til å ta avstikkarar på småvegar. Men det er helst vegar der ein slepp å snu og køyre tilbake same vegen. Vegen opp til Røyneland og Bringsvær Leirkole er ingen gjennomgangsveg, så eg har ikkje teke avstikkaren enno, sjølv om eg har undra meg på kva det er å sjå for den som svingar av frå riksvegen. http://no.wikipedia.org/wiki/Riksvei_9 Visste du forresten at der skiltet står heiter det Tromyr? Eg visste det ikkje, men fann det i wikipedia.

Grunnen til at eg kan fortelje dette i dag er at fredag var det ein reportasje i Fædrelandsvennen om Robstadknuten, der dei i dag skulle opne eit nytt friluftsmål, http://no.wikipedia.org/wiki/Robstadknuten Ivrige dugnadsfolk har bygd eit tårn på toppen av Robstadknuten. Det er 6,5 meter høgt og gjer at ein kjem seg over tretoppane. Dermed får ein panoramautsikt, ein kan sjå heilt til havet, som ligg over 30 km i sør. Ein kan og sjå toppar i 20 kommunar på indre Agder.

For å kome til Robstadknuten kan ein gå frå Bringsvær Leirskole. Det er ein tur på tre kilometer, så entusiastane håpa på sol og godver då dei inviterte til opning. Ein kan vel ikkje seie at dei fekk ynsket oppfylt, men “det heiter ikkje dårleg ver, bare dårlege klær”-munnhellet var sikkert lett å ty til denne sundagen. Vind og regn, til og med hagl piska turgåarane denne dagen. Om dei såg havet, tvilar eg på.

Men om du har klikka på lenkene eg har lagt til i denne bloggposten, veit du at det var eg som skreiv om både Røyneland og Robstadknuten på wikipedia. Har du meir å tilføye, er det bare å vere med på å lage dette leksikonet på norsk. Når du les dette, manglar leksikonet om lag 160 artiklar på å ha 192.000. Akkurat no har wikipedia på norsk ein artikkelkonkurranse der ein ser kven som kan skrive flest artiklar fram til ein når 200.000. Eg har ikkje tru på at eg klarar å plassere meg i den konkurransen, men eg prøver å skrive tre nye artiklar kvar dag.

Valle Radio klarar seg med etter måten få tiltak for å skaffe pengar. Vi har reklame, den nye reklamen Britta Lise organiserte og som du høyrer no, fekk så mange som ville vere med at vi ikkje hadde plass til så mykje meir i sendingane. Det andre tiltaket er påskesendingane, den store påskebasaren til Valle Radio går det gjetord om, og den gjev oss nok til at vi kan klare oss det meste av året om vi ikkje er for råflotte. No arbeider vi med å få opp ei ny heimeside, den kostar ein del, elles er det utstyr i radioen som kostar ein del. Men den store utgiftsposten i alle bedrifter, den slepp vi, for vi betaler ikkje løn til nokon av dei som er med og driv Valle Radio.

I dag kom eg over ein interessant setning. Det var på ei diskusjonsliste for wikipedia, som no samlar inn pengar til drifta for neste år. Dei treng seks millionar dollar, mange meiner at det er utruleg lite for å drive ein av dei mest populære nettstadene på heile Internett. På sida der ein ber folk om å gje er det sett opp forslag om å gje 30 dollar. Dermed kom det ein kommentar frå ein fransk lesar:
Folk snakkar fransk ikkje bare i Frankrike, men og i Canada og i Algerie. For ein professor i Algerie, som tener 400 euro i månaden, er det utenkeleg at han skulle gje 30 euro til wikipedia.

Men ein fransk professor, som tener minst 4000 euro i månaden kan nok gjere det. Men professoren i Algerie lever betre for 400 euro enn franskmannen med 4000 euro.

Det gav meg eit lite perspektiv på kor ulikt godene er fordelte i verda. Når ein ser ei liste med folk som har donert gåver til wikipedia og ser at folk har gjeve tilsvarande ein dollar, må ein kanskje tenke at dei bur i land der ein dollar har større verdi enn sju kroner i mi lommebok.

I går kveld vart vi stijande og prate litt etter sendinga. Vi kunne konstatere at no skal det vel helst vere basar kvar einaste helg i tida framover. Basarane på Rysstad, Dagsenteret og Menighetshuset kjem som perler på snor. Vi kan vere med og yte litt og vere takksame for at vi har det godt og har noko å dele med andre, til og med etter finanskrise og meir til.

Nokre gonger oppdagar ein samanhengar ein ikkje visste om. I dag var det ei liste på wikipedia over presidentar i Burundi. http://no.wikipedia.org/wiki/Liste_over_Burundis_presidenter

Når det kjem inn ein slik ny artikkel, er det ofte at den ikkje er wikifisert, som det heiter, det vil seie at den ikkje er sett opp slik vi gjerne vil ha det på wikipedia. Ofte går eg inn og gjer det, og det gjorde eg med den artikkelen. Mellom anna sette eg lenker på namna, slik at ein skulle kunne finne ut om det var artiklar om folka i leksikonet. Men det var bare ei lenke som vart blå. det var denne: http://no.wikipedia.org/wiki/Pierre_Nkurunziza

På den artikkelen var det eit bilete og teksten til biletet fortalde at denne afrikanske presidenten hadde vore i Østfoldhallen i fjor sommar. På wikipedia er det råd å finne ut kven som har lagt inn biletet, og det synte seg at det var ein som eg av og til skriv litt med, chattar som det heiter på moderne norsk. Så eg spurde han korleis det kunne ha seg at denne presidenten var i Østfoldhallen.

Svaret eg fekk var litt annleis enn det som eg kunne finne ut om eg las på wikipedia om Østfoldhallen. http://no.wikipedia.org/wiki/Østfoldhallen

Han kunne fortelje at Aril Edvardsen http://no.wikipedia.org/wiki/Aril_Edvardsen i fjor hadde ein møtekampanje der presidenten i Burundi var med og talte. Aril Edvardsen var ven med denne presidenten og fekk han difor med i kampanjen.

Burundi er elles eit land som har vore utsett for mykje ettersom det var borgarkrig der for få år sidan. Sjå http://no.wikipedia.org/wiki/Burundi Biletet av landet vart litt annleis etter å ha fått ein slik informasjon.

I dag var det kviledag i Tour de France, og dei kunne vel trenge det, både Michael Rasmussen (http://no.wikipedia.org/wiki/Michael_Rasmussen), Thor Hushovd (http://no.wikipedia.org/wiki/Thor_Hushovd) og alle dei andre syklistane som held sirkuset i gang og klistrar oss til fjernsynsskjermen anten det regnar eller sola skin i juli.

Før om åra har kviledagen vore eit kjærkome høve til å gjere noko anna. I år synte det seg at eg fekk nok å gjere med å godkjenne artiklar på wikipedia om alle syklistane. Ein ivrig entusiast har lagt inn alle syklistane i leksikonet. Ettersom det var ein ny brukar som skreiv, måtte alle artiklane godkjennast av ein administrator, og store deler av den oppgåva fall på meg. Ikkje det at eg tykte det var utriveleg, eg gjorde det med glede, og i morgon vil eg vite meir om folka når kommentatorane på Eurosport eller TV2 snakkar om dei ulike deltakarane.

Nå er huset fullt av familie, så ein må jo begrense seg litt i kor mykje av dagen TV får styre, det er ikkje alle gjestene som er like interesserte i sport på TV. Sigmund, som lever av å formidle signal til sportskanalar, er ingen sportsidiot, og dei andre i familien er vel heller ikkje så ivrige som far og mor. Det er vel slik at vi må finne ei form for fredeleg sameksistens og ha alternativ som høver for store og små.

Wikipedia er jo eit leksikon, men det er svært oppdatert på sport. Både fotball og Tour de France er oppdatert kort tid etter at det har vore ein ny runde. Det betyr at i juli, når fotballen har ferie, er det Tour’en som er mest i fokus. http://no.wikipedia.org/wiki/8._etappe_i_Tour_de_France_2007 Artiklar som dette vert laga for kvar dag. Det er eit informativt og aktuelt leksikon. Artiklar om pågåande hendingar er jo litt vanskelege å lage leksikalske, for ein treng gjerne litt avstand. Men den forma artiklane har fått til no, synest eg dekker godt både det aktuelle og det tidlause.