Når ein passerer 60, bør ein førebu seg til pensjonsalderen, heiter det. I så fall burde eg ha begynt, for no er det halvanna år sidan det skjedde. Men eg tenkjer som så at eg får ta ein dag om gongen. Når eg vert pensjonist, skal eg nok finne noko å bruke tida til. Wikipedia vil truleg få ein del av tida mi.

Ånund K. Homme starta Setesdalsforlaget http://no.wikipedia.org/wiki/Setesdalsforlaget og har hatt det som hjartebarn etter at han vart pensjonist. Eg veit ikkje kor mange bøker han har gjeve ut, han veit det truleg ikkje heilt sikkert sjølv, men det er blitt ein del med åra. Ein av forfattarane hans er Anders Dybing.

Anders Dybing har gjeve ut bok nummer 10. Han er 90 år, pensjonert gartnar og aktiv forfattar. Bøkene kjem ut på Setesdalsforlaget. Fredag var han Dagens namn i Fædrelandvennen, denne skribenten i Songdalen. Han er fødd i Lund kommune, med ein far som arbeidde på jernbanen. Under krigen budde dei i Sogndalen, og der kjøpte dei gard for å kunne dyrke mat i den vanskelege tida. Sidan overtok Anders dei tretti måla etter faren og dreiv planteskole der. Men han avvikla planteskolen og fekk seg fast jobb.

Då han vart pensjonist, dyrka han blomar som kunne turkast og folk kom og kjøpte blomar for å turke dei. Ein treng altså ikkje bare sitje med hendene i fanget om ein vert pensjonist. Då det stoppa opp med kunder for å kjøpe blomar, starta han med skriving. Etter kvart er det blitt 10 bøker:

* Fridtjof Nansen 2008
* Vår Dikt 2007
* Roald Amundsen cop. 2006
* Jørgen Løvland 2005
* Fra her – og tilbake Dikt cop. 2004
* Mestertyvene Ole Høiland og Gjest Bårdsen 2003
* Ole Gabriel Ueland 2001
* Jørgen Løvland og unionsoppløsningen i 1905 cop. 2000
* Levende bygdemiljø i 100 år 1996
* Fra svunnen tid- cop. 1995

Den første boka han gav ut, gav han 200 stk. av gratis til Songdalen ungdomsskole. Han ville at “den oppvoksende slekt” skulle få vite noe om kva som har skjedd i Songdalen kommune før i tida. Slik tek han vare på lokalhistorie.

Aktivt pensjonistliv kallar eg det.

I forlenging av samtalen Bjørgulv T. Berg hadde med Paal-Helge Haugen, er det nødvendig å nemne at i Fædrelandsvennen i dag vart Kvartett 2008 sett øverst på lista over Sørlandets beste bøker. http://no.wikipedia.org/wiki/S%C3%B8rlandets_beste_b%C3%B8ker Dette er ei liste over bøker av nålevande forfattarar på eller med tilknytning til Sørlandet.

Kvartett 2008 består av fire bøker, samla i eit plastomslag. Dei kan lesast kvar for seg, men dei heng og saman. Verket er blitt til over ein tiårsperiode.

Vi gratulerer!

Men vi saknar Kjetil Brottveits Nattradioen på den lista, det var ei svært triveleg bok. I intervjuet i Fædrelandsvennen, som ikkje er lagt ut på Internett enno, seier Paal-Helge Haugen at det dei siste åra er blitt svært mange forfattarar med tilknytning til Sørlandet, då han flytta heim og busette set i Songdalen i 1975, var det bare han og Øystein Lønn http://no.wikipedia.org/wiki/%C3%98ystein_L%C3%B8nn som livnærte seg som skjønnlitterære forfattarar her sør. No er det ganske mange, noko boklista syner.

Torsdag 15. januar om lag klokka 15:30 sat eg og heldt på å skrive litt på wikipedia. Eg hadde innboksen på gmail-kontoen min open i eit anna vindu på datamaskinen. Så tenkte eg at eg skulle sjekke epost, eg prøver å gjere det med ujamne mellomrom når eg sit ved datamaskinen.

Men denne gongen fekk epostprogrammet mitt ikkje kontakt med omverda. Det gjorde heller ikkje dei andre vindua eg hadde opne, og redigeringa på wikipedia var det ikkje mogleg å lagre. I staden tok eg meg ein tur på biblioteket, og då kunne Lisbeth fortelje at det skulle installerast ny server, så ho var heller ikkje pålogga. Då skjøna eg samanhengen og måtte bare innstille meg på ein kveld utan å kome på Internett.

Samstundes ringte Margunn og fortalde at Stein var på veg opp gjennom Setesdal. Vi avtalte å treffast på Sylvgarden for å få litt middag. I Valle Radio heiter det i reklamen:
Når du køyrer opp gjennom Setesdalen,
trøytt og svolten, så du mest er galen…

Ettersom eg ikkje hadde så mykje anna å gjere, var eg tidleg på plass utanfor Sylvgarden og sat i bilen og las avisa medan eg venta. Plutseleg kom ein annan bil og stoppa ved sida av meg, og så var det Ellen og James frå Mandal som var på veg til Hovden. Då la eg bort avisa og vart med inn for å få middag i lag med dei. Nydeleg middag, dagens rett, effektiv service, snart stod maten på bordet, og då Stein kom eit kvarter etterpå, fekk han mat med det same han sette seg ved bordet. Godt vatn med isbitar. Det vart eit festmåltid på ein torsdagskveld.

Praten gjekk livleg om alt frå bryllupet på Sandøya i sommar til rotenonbehandling av Kigevannet i Mandal og korpsmusikk og tubaspeling. Snart var middagen fortært og turen gjekk vidare. Vel tilbake i Valle såg eg at det var stor aktivitet på kommunehuset, så eg skjøna at det var liten grunn til å prøve å kome på Internett meir denne kvelden.

-Du får lese ei bok, sa Lisbeth til meg då ho fortalde at nettet kom til å vere nede.

Slik vart det. Fiskerens sønn er ei bok av Vilis Lacis http://no.wikipedia.org/wiki/Vilis_Lacis
som eg har halde på med ei stund. Det vart nokre sider denne torsdagskvelden. Vonleg vert eg ferdig med boka til boksalget på biblioteket tek til neste veke.