Onsdagskvelden hadde eg ein interessant samtale med Morten Mørk. Han er sjef for OCAS, eit selskap som har spesialisert seg på å levere varslingsutstyr for kraftliner.

Bakgrunnen for det var at Planutvalet gjorde dette vedtaket tirsdagskvelden: Planutvalet meiner Statnett må nytte OCAS-varsling i spennet mellom mast M445 og M446. Grunngjevinga er at det er dette som er lagt inn som premiss i konsesjonshandsaminga og som gjev minst visuell forsøpling. Blir masta liggjande utanfor 40-metersbeltet, må det sendast inn byggjesøknad og søknaden blir handsama etter plan- og bygningslova.

Då eg såg dette vedtaket i protokollen, spurde eg David Tharaldsen om kor dette var. Han synte meg eit kart og fortalde at det var på grensa mellom Valle og Bykle, og at begge kommunane gjorde likt vedtak. Det er eit luftspenn på nærare ein halv kilometer mellom to fjelltoppar vest for Trydal.

Etter kvart fekk eg tak i Morten Mørk og vi hadde ein hyggeleg prat. Han fortalde at han hadde bakgrunn som pilot i Forsvaret. År om anna omkom kameratar fordi dei kolliderte med slike spenn. Difor bestemte han og ein kollega seg for å gjere noko med det når dei slutta som pilotar, og i 2000 stifta dei OCAS, som betyr Obstacle Collision Avoidance System. Dette skal erstatte det gamle systemet med blåser som heng på luftspennet, eit system som kan høve for båtar, men som ikkje har nokon særleg virkning for ein pilot. Når ein tenkjer på kor vanskeleg det er å sjå eit stort fly langt borte, kan ein nok og tenkje seg kor vanskeleg det er å sjå slike blåser når ein sit i eit fly. For ikkje å snakke om når det er tåke eller regn.

Difor har dei utvikla eit system som med radar finn ut om eit fly er på kollisjonskurs med lina og som sender varsling til flyet gjennom lys og lyd til sambandet alle fly har. På den måten får dei varsling før det vert farleg. Systemet er sjølvforsynt med straum gjennom solcellepanel. På slutten av samtalen nemnde Morten Mørk og at det i Setesdal hadde vore kravd at mastene skulle kamuflerast best mogleg. Det kunne ein gjere med dette systemet, for ein trong ikkje male mastene i røde og kvite fargar for at dei skulle vere lette å sjå.

Det var ein lærerik og interessant samtale.

Her er lenke til ein artikkel i Teknisk Ukeblad: http://www.tu.no/nyheter/ikt/article52185.ece
Årets ingeniørbragd: http://www.statnett.no/no/Nyheter-og-media/Nyhetsarkiv/Nyhetsarkiv—2007/OCAS-tildelt-pris-for-Arets-Ingeniorbragd/
Og her er heimesida til OCAS: http://new.ocasinc.com/index.cfm

Inneverande skuleår er Hylestad skule 50 år. Det skal markerast med ein stor bygdekveld om ei veke. I går var Henri-Tore Viki i radioen for å fortelje om dette. Då snakka vi om det fine anlegget dei har fått etter kvart. Uteanlegget opp i bakken bak skulen og leikeplassen gjer det veldig triveleg der, og Henri-Tore rosa samarbeidet med ivrige foreldre som stilte opp når det var noko som måtte gjerast.

Jubileumsfeiringa skal starte klokka 15 og gå til klokka 21. Det vert høve til mat og prat og kos, ei utstilling av gamle leiker er planlagt, og difor ville han gjerne få inn gamle leiker frå folk. Det kunne vere traktorar og gravemaskinar eller småbilar eller kva anna som folk har leika med i desse 50 åra.

Vi snakka og om at elevane ikkje har så lett for å førestille seg at skulen er 50 år og skal feire jubileum, men at no i innspurten går det meir opp for dei. Henri-Tore hadde ikkje alle informasjonane, så rektor Elise-Marie kjem neste onsdag for å fortelje meir. Planen er visst at folk som har vore lærarar og rektorar gjennom åra og er inviterte, i tillegg til alle som har gått på skulen. Det kan bli ganske fullt på Soknehuset om alle kjem, det må jo vere mange hundre personar som har tilknytning til bygget i krysset der vegen til Sirdal startar.

At trafikken i tidlegare tider kunne vere sjenerande, hugsar eg godt frå det året eg arbeidde ved skulen. Når ein stor trailer dundra forbi, var det mange som hadde meir lyst til å sjå kven det var, enn til å jobbe med fag i timen. No er klasseroma flytte vekk frå vegen, så den nye Hylestad skule har ikkje det problemet.

Som jubileumsgåve ser det ut til at garderobar og dusjanlegg kan få ei oppussing i løpet av året, ettersom 100.000 kroner frå Regjeringa sin tiltakspakke er tenkt brukt der.

Ein av dei mest populære songane i Valle Radio er Sangen til bygda av Anne Marie Kvien. Den er ønska når folk ringjer inn helsingar og er nytta i mange samanhengar. Her er informasjon om songaren og andre songar ho har gjeve ut: http://www.mic.no/nmi.nsf/doc/art2006051810362591922178

I 2007 kom ho med ei joleplate: Barnet er født. Informasjon om den finn du på wikipedia: http://no.wikipedia.org/wiki/Barnet_er_f%C3%B8dt Ein av songane der spelte eg i kveld. Anne Marie Kvien brukar den på fleire av platene sine, Sputnik syng den og. Gudny Dahlen og Leif Stangvik. Men kva er det for ein sang?

La meg få tenne et lys er skriven av Bernhard Flies, som var ein tysk lege og ein amatørkomponist fødd i Berlin i 1770. Han er mest kjent for Wiegenlied, som ein før trudde Mozart hadde laga, for han nyttar den i Köchel 350. Den vart bruka i skodespelet Esther av Friedrich Wilhelm Gotter (1746 til 1797). Det er altså Wiegenlied som er melodien til La meg få tenne et lys. Teksten er slik:

La meg få tenne et lys
tenne det bare for deg
farge en verden så grå,
alt hva du vil skal du få.
Ute går natten til ro,
stjernene bygger en bro
over en glitrende vei.

Refreng:
Et lys vil jeg tenne for deg,
et lys for bare deg og meg,
et lys for bare deg og meg.

La meg få tenne et lys,
varme deg om du er kald,
nynne en sang som du kan,
høre deg le lite grann.
Kanskje en kald vinterkveld
over de hvitkledde fjell
ser du en glitrende vei.

Vinterkvelden er kald nok i kveld til at ein slik song kan varme litt i sjela. Eg spelte begge desse songane i kveldens sending som ramme for kåseriet, som var basert på bloggteksten frå i går.

Endeleg har vi fått nye opptakarar, slik at vi kan ut i felten og lage eit opptak for å bruke det i radioen. Det har vore eit sakn ganske lenge, for MD-spelarane vore har vore øydelagde, og det ser ut til at MD er på veg ut som opptakarar på den måten. I staden har det kome utstyr som lagrar på minnebrikker og der ein kan flytte opptaket over på ein PC som ei fil, redigere på det, legge på songar og elles fikse det og gjere klart til sending.

I dag var vi i kommunestyresalen og fekk opplæring av Kjetil Karolis Jore, og han synte oss steg for steg korleis vi skulle gjere. Så no er det tid for å øve sjølv, og så må vi ha ei ny samling om ei stund for å diskutere korleis vi skal få til gode opptak.

Takk til styret i Valle Radio som gav grønt lys for innkjøp av desse opptakarane. Det var ein kostnad, men det var naudsynt no.

Og folk var begeistra.

Vi hadde eit møte i Valle Radio siste veka, og då snakka vi om påskesendingane, mellom anna. På møtet kom det fram at Helge Dahle, som er sett opp til å ha påskesendingane i år og, nettopp hadde reist ut på ein to vekers arbeidsperiode i Nordsjøen att.

Det fekk meg til å tenkje litt på pendling. Det vert eit noko oppstykka liv når ein pendlar. Sjølv har eg dei siste åra vore vekependlar. Kvar veke går turen mellom heimen i Mandal og jobben i Valle. Nokre refleksjonar kring det fylgjer nedanfor.

Sundag kveld set eg meg i bilen for å køyre til Valle. Det er ein triveleg tur. Eg prøver å tilpasse det slik at det meste av Hovden-trafikken er ferdig når eg kjem på Riksveg 9. Og så vil eg gjerne høyre Salmer til alle tider når eg dreg oppover. Som regel vert det ein stopp på Evje for å få ein kopp kaffe før siste del av turen.

Fredag går turen nedover att. Då møter eg ofte ein del av ski-folket på veg til Brokke og Hovden. Men då er det lyst, så det gjer ikkje så mykje. Trafikken er fin og det er sjeldan ein opplever stygge situasjonar.

Men det er ikkje til å unngå at ein av og til tenkjer på at ein må forsake ein del sosiale aktivitetar når ein er pendlar. Sist helg var det prestegjeldsaksjon i Valle, og truleg hadde eg vore der om ikkje pendlinga kom i vegen. Og om eg hadde budd i Mandal heile veka, så kunne eg og kona delteke i saman aktivitetar som no går oss forbi på grunn av pendlinga mi.

Slik vil det vel vere for dei fleste pendlarar.

I samband med Israel sin offensiv i Gaza var det mange innslag i radio og TV med rapportar frå Gaza og korleis situasjonen vart opplevd der.
http://no.wikipedia.org/wiki/Israel%E2%80%93Gaza-konflikten_2008%E2%80%932009

Ein av dei som rapporterte, var legen Mads Gilbert. http://no.wikipedia.org/wiki/Mads_Gilbert Ein annan var Erik Fosse http://no.wikipedia.org/wiki/Erik_Fosse

I sendinga i Valle Radio tysdag fortalde Elisabeth Dramsdahl frå Stavanger om eit anna perspektiv. Ho kunne fortelje om alvorlege psykiske og fysiske skader i befolkninga i Sør-Israel. Dramsdahl er overlege og psykiater i Stavanger, og arbeider no for tida med å hjelpe folk i Sør-Israel som er råka etter rakettnedslag frå Gaza. Ho er leiar for aksjonskomiteen Hjelp flyktningene i Israel og var ein snartur i Stavanger sist veke. Då intervjua Inge Kallestad frå Nytt Liv Media i Stavanger henne.

Ho fortalde at mange av dei skadde palestinarane har komme over grensa til Israel og fleire har fortalt om frykt og redsel for Hamas. Du kan høyre intervjuet om att ved å gå til heimesidene for Nytt Liv Media, http://www.nyttlivmedia.no/page.php?mtid=1&elid=614

Elisabeth Dramsdahl er overlege ved Stavanger Universitetssjukehus og ved Dødehavsklinikken i Israel, der norske pasientar kan få behandling for revmatisme og andre plager. Norge IDAG hadde eit intervju med henne om krigen sine konsekvensar på israelsk side: http://www.idag.no/aktuelt-oppslag.php3?ID=15773
http://www.idag.no/aktuelt-oppslag.php3?ID=15774