Då vi såg på gudstenesten frå Sverige på svensk TV2 i dag, tenkte eg at eg ville finne ut noko meir om staden der sendinga kom frå. Det var Missionskyrkan i Nyhem, og då eg googla litt, enda eg opp på svensk Wikipedia. Dei hadde artikkel om noko som vart kalla Nyhemsveckan, eit sommarstemne som har tradisjon tilbake til 1917 og som samlar mange tusen til møter.

Her er noko av det eg fann:

Nyhemsveckan är den svenska pingströrelsens största årliga konferens. Konferensen äger rum  under midsommarveckan varje år i Nyhem och samlar vanligen cirka 15 000 besökare. Den första konferensen hölls 1917. Konferensen arrangeras av Pingstförsamlingen Mullsjö-Nyhem.^[1]

Fram till och med 2008 samlades konferensdeltagarna i ett stort tält. Från 2009 började man i stället använda sig av Nyhemshallen.

Det er altså litt som Justøy bibelcamping som John Olav Larssen etablerte i 1964. Då hadde pinsevennene i Sverige hatt bibelcamp i Västergötland i nesten 50 år.

Så lærte eg noko nytt i dag også.

Det er mykje ein kan skrive om på Setesdalswiki, både i og utanfor Setesdal. Sjølv om nettstaden har eit lokalt geografisk namn, går det fort trådar ut av dalen til mange kantar av verda, både her i landet og utanfor grensene.

Eg har av og til tenkt at eg ville skrive om forfattarar av bøker som på ulikt vis har kome meg i hende. I går skreiv eg om Lars Rustbøle, han var jo ein kjent forfattar av det som ein kunne kalle kristeleg triviallitteratur, det vil seie romanar som ein kunne lese og glede seg over der og då. Han skreiv over 70 bøker, og gjennom åra har eg samla nokre av dei, eg tenkte ein gong å lese alle, og så skrive ein samla tekst om han, men så langt kom eg ikkje. Truleg kjem eg ikkje til å kome så langt heller.

I dag dukka det opp ei lita bok av Halvdan Hydle. Det var ei barnebok kalla Gode vaner, og her syner han ved hjelp av små fortellingar korleis gode vaner kan vere ein føremon for små og store. Gutane Per og Pål er modellar der Per gjer alt rett og Pål gjer alt galt. Så kjem det ei lita oppmoding om å følgje Per sitt eksempel.

Den var jo lett å kome gjennom, knappe 50 sider, verre er det med Lucias siste reise av Vetle Lid Larsen på 762 sider.

Sjølv om korona-tida er over, er det ikkje så mykje folk går på besøk til kvarandre, trur eg. I alle fall er vi lite ute og det er sjeldan nokon kjem innom. Men i kveld kom Jorunn og Ole Thorvald frå Lyngdal ein tur, og det vart ein triveleg kveld.

Dei ville jo gjerne sjå den nye omnen vi har fått, og den tek seg fint ut i stova både med og uten flamme. Vi brukar å fyre litt om kvelden når sola har gått ned, så dei fekk sjå han med flamme i kveld. Vi skulle nok kanskje hatt på TV og sett meir om utviklinga i Ukraina, men vi gjorde ikkje det. Praten var heller om dei nære ting.

Dei har ein tradisjon der han les ei bok og ho høyrer på. No las dei ei bok om John Olav Larssen, og der var mitt namn også med. Det er jo ikkje så unaturleg, eg arbeidde saman med han då eg var redaktør i Fiskerens Venn.

Dei hadde vore i gravferd i Sauda nyleg, Anna Jorunn Garvik var i familie med Ole Thorvald. Dei hadde hatt god tid, og hatt to overnattingar. Men hotellet hadde ikkje servering, så dei måtte i butikken og kjøpe seg mat og ordne til på rommet. Det er jo kanskje ikkje slik ein ventar det når ein kjem til eit hotell. Men i ettertid kan ein jo le av det og fortelje om det.

I kveld var det kvelden for den store samlinga på Bygland kulturscene som skulle samle Setesdal for Ukraina. Olav Grendstad leia auksjonen og basaren med dei mange auksjonsobjekta og basargevinstane. Det mest originale var nok auksjonen der ein kunne sleppe å høyre Runar Granheim spele trekkspel i heile resten av året. Den auksjonen hadde bare ein budgjevar, og det var broren til Runar. Han fekk tilslaget for 2500 kroner.

Men lista over ting som vart auksjonerte vekk eller lodda ut var lang, og det verka som om ho ikkje ville ta slutt nokon gong. Programmet var sett til å vare frå 18 til 20, men det opna med kafe alt frå klokka 16, og dei var ikkje ferdige til klokka 20, men då var eg litt ferdig, så eg fullførte ikkje å sjå heilt til dei slutta.

Men alt i god tid før klokka 20 hadde dei fått inn 100.000 kroner på VIPPS, og i tillegg kom alle som betalte kontant eller på anna vis i salen, så eg tippar at beløpet kanskje dobla seg. Dette var jo ein heilt annan modell enn påskebasarane i Valle radio, der ein kjøper lodd under sendinga, og så trekkjer ein på slutten av siste sending. Her hadde ein også seld lodd på bok før basaren,

Programmet fekk også eit minutt på TV, det var jo over mest før eg fekk gløtta på TV. Eg fylgde arrangementet på Facebook og over Valle Radio, då hadde eg lyden frå radioen og bilde frå Facebook. Når det vart spelt musikk, måtte Facebook stoppe, for dei har ikkje rett til å overføre musikk. Men det kunne Valle Radio. No var det ikkje særleg plass til musikk, auksjonen gjekk unna med svært mange utrop. Ein kan ikkje anna enn applaudere.

Eg hadde fått spørsmål om å lage rebusar til Open sending i kveld, men så fekk eg melding om at Ørnulf Hasla ikkje trong dei, for på grunn av sjukdom vart det ikkje noko av denne sendinga. I staden ville han ta nokre telefonar.

Men først hadde han ein samtale om kultur med kultursjef Torunn Charlotte Nyberg. Hennar område er mellom anna biblioteket og Ørnulf var imponert over høvet til å gå inn i Sæbyggjen når det passa han sjølv, det er jo ein slik avtale ein kan gjere om meirope bibliotek, og så sitje og bla i gamle Setesdølen, som biblioteket har innbundne i store bøker. -Der finn ein mykje interessant.

Før han kom til telefonane han skulle ta, hadde han også ein samtale med Ole Birger Lien, som no er blitt kommunikasjonsrådgjevar i Bykle etter 21 år som journalist i Setesdølen. Han meinte at om han skulle gjere noko anna før han blei pensjonist, måtte han gjere det no, Ole Birger har studert statsvitskap, og det er eit fag som vel høver godt i ei slik stilling han no har fått.

I stillinga skal han prøve å fokusere på alt det positive som skjer i kommunen, det negative kjem som oftast fram av seg sjølv, som han sa. -Har du sikra det sommarferie i moltesesongen? spurde Ørnulf. -Vi snakka om det, og det skulle nok bli ei råd med det, sa den ivrige molteplukkaren som ei tid hadde seks frysarar fulle av molter. Det har han ikkje lenger, kona syter for at det han plukkar blir seld, og det er like bra, for sjølv likar han ikkje molter. -Det er OK med moltekrem til jolaftan, men elles et eg ikkje molter. -Men å plukke molter er det gamaste eg veit, sa han.

I sendinga fekk vi og høyre frå opninga av det nye huset til Valle bygdekvinnelag, i det gamle internatbygget. Ørnulf hadde også ein prat med Torkjel Austad om Bygland Bryggeri som no har fått plass i Ose Waters sitt bygg og med Kent Vidar Helle Voreland, som var i Aten, men som jobbar hardt for å bygge ut betalingsløysinga Simplepayme og som har fått investorar til å investere 40 millionar kroner i selskapet han eig og driv. Så kvelden gjekk både nært og fjernt.

Tysdagskveldane sine innslag om sangkveldar har eit element av sangar vi ikkje må miste. Eg har skrive inn mange av sangane frå Sangboken på lister på Setesdalswiki. Då har eg lagt merke til at sangane som vi syng på bedehusa rundt om i landet, ber med seg både truserfaring og inspirasjon. Gjennom enkel sang blir det formidla vidare til nye folk,  Sangane tek også vare påarven frå bedehuset for oss som er blitt glade i den.

Ofte kan dei hjelpe oss å sette ord på tankar vi har, men ikkje heilt sjølv klarar å forme i ord eller bøn. Mange av oss eldre som høyrer på Valle Radio kan  minnast møte for år tilbake då sangen tona klar og sterk anten det var på bedehuset eller i eit husmøte. Difor er det fint at Siri Johannessen trekker mange av desse fram i Sangtimen, som er blitt ein programpost i radioen på tysdagskveldane.

I morgon er det også Kvinnedagen, og kanskje det blir markert litt ekstra. Men sangane, mange er kanskje skrivne av kvinner, og i alle fall er det mange kvinner som har sunge dei opp gjennom åra, ber med seg tru og teneste i kyrkje og kyrkjelyd.

Her er programmet tysdagskvelden:

Tirsdag 8. mars
Ansvarlig og tekniker: Siri Johannessen
18.00 Kvarteret, programinformasjon og kåseri
18.15 Over en åpen bibel fra Norea
18.30 Musikk og sang
19.30 Timen
20.30 Postludium ved Niklos K. Besteland
21.00 Kyrkjebakken

NETTRADIO via http://www.valleradio.com

Onsdagskvelden er det journalistar og journalistikk som er i fokus i Valle Radio. Ørnulf Hasla har ansvaret og programmet hans fortel at han vil snakke med avtroppande og påtroppande journalistar i avisa Setesdølen, bygdebladet for Setesdal. Her er eposten eg fekk om programmet.

Hei
Her er programmet for onsdag 9 mars.

19.00-19.30
Tankar frå Bibelen med Torleif Harstad.

19.30-20.00
Komm.info med Torunn Ch. Nyberg.

20.00-21.00
Lokaltimen med Ørnulf
Frå bladfyk til kommunal informasjon
Vi har eit intervju med Ole Birger Lien.
Vi er med på opninga av nytt hus til Valle Bygdekvinnelag.
Eit intervju med Olav Haugsjerd, ny journalist i Setesdølen.

21.00 open sending
Med Kristin og Ørnulf

Teknikar, Siri Johansen
Tlf vakt, Ingunn Åkre Uppstad
Ansvarleg, Ørnulf Hasla

Høyr Valle radio på www.valleradio.com
og på FM i øvre Setesdal.
Følg Valle radio på Facebook og Instagram.
Vel møtt til sending.

I går skreiv eg om nye sko, i dag blir det om gamle bøker. Det står mange posar med gamle bøker her i huset, for det er vanskeleg å kaste dei. Planen er å skrive litt om dei på Setesdalswiki i det minste før dei forsvinn ut av huset. Men så var det å få gløden til å skrive dei artiklane, då.

Men eg kan dele nokre titlar med dykk som les bloggen, kanskje finn du ei bok som du veit noko om og kan sende meg ei melding om den.

Romanar
Einar Berg: Tømmerleiren
Ralph Ditlef Kolnes: Sangen om Maja
Lars Rustbøle: Kjell rømmer
Lars Rustbøle: Brudesølja
Lars Rustbøle: Brudesøljen
Lars Rustbøle: Hun seiret
Lars Rustbøle: Den ellevte time
Lars Rustbøle: Det nye liv
Lars Rustbøle: I dølsmål
Lars Rustbøle: I mørket skinner stjerner
Natalie Sarraute: Du er ikke glad i deg
Charles M. Sheldon: I hans fotspor
Carl Sundby: Den siste basun

Oppbyggelse
John Bunyan: En pilegrims vandring
Todd Burpo: Himmelen er på ordentlig
David Watson: Korsets seier

Sakprosa
Arnold Hallen: Mellom ville dyr i Afrika
Geir Harald Johannessen: Vekkelse eller villfarelse
Knut Lundby og Ingun Montgomery: Statskirke i etterkrigssamfunn
Harald Hydle: Gode vaner
Kjell Heggelund og Nils Nordberg: Kriminallitteraturen

Og med det var to posar tasta inn.

Når ein lever på ein stor fot, treng ein store sko. Eg har hatt 47 frå eg var ung, men med meir hovne føter i seinare år, vart nummera større og større.

Ved eit slumpetreff fekk eg vite at eg kunne få sko gjennom NAV på grunn av andre underliggjande sjukdommar og i dag var eg og henta nye sko. Då hadde eg vore hos Blatchford Ortopedi i Sørlandsparken før jul for å ta mål, sidan ein tur for å tilpasse ein modell og no endeleg var dei ferdige.

Eg vil mest kalle dei Mercedes eller over i skosamanheng. Dei eg har hatt før, var det vanskeleg å få føtene ned i, og dei klemte jo både her og både der, som dei seier. Her gjekk foten rett inn og dei høvde utan å klemme. Det var som å kome til ei ny tid, no treng eg ikkje lenger tenke på turen til Store Sko-butikken i Oslo, der eg handla sko før.

Med privatsjåfør gjekk turen fint i strålande sol. Er det ikkje då ein seier at alle var samde om at det hadde vore ein fin tur?