Den siste tida har eg lese ein roman av Maryan Keyes om ei kvinne som var lagt inn på ein klinikk for avrusing etter langvarig bruk av rusmidlar. Rachels ferie heitte boka og det var sterkt å lese den. Sidan lånte eg oppfølgjaren, den kom 20 år etterpå, då er Rachel sjølv blitt terapeut på klinikken.

I dag kom eg over ein film på Netflix med tittelen 28 dagar, den handla om det same. Medan det i boka var tale om tre månader, var det i filmen bare fire veker. Så kom journalisten tilbake til venner i byen, og dei ville lage fest for henne, ville skåle og feire at ho var tilbake.

Men då vende ho ryggen til det gamle livet og gjekk frå dei sjølv om ho vart kalla festbrems og anna mindre fine ting.

Både filmen og bøkene var tankevekkande. Sjølv har eg vore totalist heile livet, ikkje minst vart eg det prinsipielt då eg var rektor på folkehøgskolen og såg kva alkohol førte til hos unge som skulle ha fest.

Det er godt mogleg å ha fest utan å ruse seg, truleg er det minst like godt som med rus, og så er det ikkje bakrus.

Så er påskedagane over og vi er tilbake til kvardagar att. Niklos K. Besteland var usikker på om det skulle vere sending i kveld og ringde meg for å høyre om eg visste noko.

Men Siri Johannessen sa alt før helga at det ikkje kom til å bli sendingar fleire veker rundt påske, for studio skulle riggast til påskesendingane. Dette var ein av desse dagane, og det er neppe sending i morgon heller. Denne første veka etter påske skulle folk møtast for å sende ut brev med gåvekort til alle som vann i rebusar og andre oppgåver.

Så sjølv om Niklos hadde budd seg på eit program i kveld, må han nok vente ei veke på å få presentere sin kjære orgel- og kyrkjemusikk gjennom radioen.

Eg fortalde at det var Stein Føreland Straume som hadde vunne varmepumpa, førstepremien i påskelotteriet i radioen. Han hadde ikkje høyrt det direkte, lista med vinnarar vart lesen opp langt ut på natta.

Med det gode resultatet frå påskebasaren blir det i alle fall mogleg for Niklos å presentere ny orgelmusikk også komande år.

Sjølve påskehøgtida er over, men påsketida er tida mellom påske og pinse. Torbjørn Greipsland skreiv litt om oppstandelsen på Facebook i dag, og eg kopierer noko av det han skreiv:

I kveld droppa eg å høyre på Valle Radio fram til halv tolv. Difor kan eg ikkje rapportere så mykje på bloggen. Men eg ringde inn på den siste rebusen og svarte bilbelte til Jorunn Lund Harstad som tok telefonen. Men det var ikkje eg som kom inn og fekk ein samtale med folka i studio eller fekk gjette på eit dialektord eller å høyre ein lyd. Det var i grunnen like godt, for eg hadde ikkje klart dei.

Jorunn fortalde at det var god stemning i radioen før det no skulle vere trekking. Det var det også hos dei som ringte inn. Då var det selde over 28.000 lodd. Brutto inntekt vart med det over 280.000 kroner. Sluttsummen vart 282.460 kroner. Stein Føreland Straume vann varmepumpa som var førstepremien.

Det har vore interessant å fylgje Viggo Valle i Påskelabyrinten også dette året. Han utviklar finurlege spørsmål, og i finalen i dag kom han endåtil innom Bykle på vegen til målet. Målet var for øvrig heime hos Øystein Sunde på Skarnes, og vinnaren var visst fan av den populære visesongaren og musikaren. Premien var eit reisegåvekort på 10.000 kroner, og det skulle han og familien nytte i sommarferien på tur i Sør-Sverige – mellom anna i fotefar etter Karl Ove Knausgård.

Målet for programmet er ikkje bare å teste geografikunnskap, men også å lage underhaldning for sjåarar og lyttarar. Og det var god underhaldning og folkeopplysning i same slengen.

I morgon kveld er det igjen tid for påskebasar i Valle radio. Torsdagskvelden reknar eg med at Ørnulf gjekk på skyer i yr glede over eit godt resultat, og meldingar tyder på at det tok litt tid frå sendinga slutta klokka 01 til folk som var i radiohuset fekk sove. Eufori og adrenalin er ikkje sovemedisin.

I morgon kan påskebasaren avsluttast med eit strålande resultat. Heldigvis har dei andredagen å sove ut på. I komande veke og framover i april kjem så gåvekorta til sin rett. Mange gode sponsorar gjer at basaren har ei stor gevinstliste i form av gåvekort som må løysast inn hos sponsorane. Kan hende blir det litt handel på toppen, og då går det i pluss for alle partar. Kan ein basar bli betre?

I dag var det nokon som prøvde å hacka meg. Av meldingar på Facebook ser eg at fleire venner også har blitt hacka no. Når venner ber om å få telefonnummeret ditt, så skal du heller ringe dei, då får dei det inn på mobilen og du slepp unna hackinga.

Men i dag var det ein litt meir avansert versjon, forrige gong var det snakk om at eg hadde vunne 3600 kroner, denne gongen var det tale om 100.000 kroner. Her er samtalen, slik den gjekk mellom meg og den hacka pensjonerte redaktøren av avisa Dagen, Odd Sverre Hove: (mine svar i kursiv)

Hallo

Odd Sverre

hvordan går det

Takk, jeg lever et stille liv i Mandal nå sammen med Reidun. Barna holder seg på Østlandet

Odd Sverre

Jeg bare lurte på om du har mottatt hjemmetjenestestipendet som pågår denne måneden, har du mottatt ennå?

Har ikke hørt om det

Odd Sverre

Det er hjemmehjelpsstipendet donert til oss av menneskehetens organisasjon for å utrydde fattigdom og stabilisere økonomien..Har du hørt fra dem?

Nei

Odd Sverre

Jeg fikk 100 000 fra kampanjen, de må hjelpe pensjonister, arbeidere, studenter, funksjonshemmede. Organisasjonen skal utrydde fattigdom og stabilisere økonomien, jeg ble også kontaktet av en venninne av meg som fikk levert hjemmehjelpstilskuddet sitt… så jeg måtte kontakte agenten for å bekrefte og jeg krever mitt også. Vet du hvordan du søker om det?

Nei

Odd Sverre

du må klikke på denne lenken akkurat nå, den vil ta deg til agentens Facebook-side nå og sende ham en melding akkurat nå ok

(jeg har fjernet lenken for sikkerhets skyld)

Odd Sverre

Send ham en melding om at en venn fortalte deg om hjemmehjelpsstipendet, og du er her for å søke om ditt hjemmetjenestestipend også

Odd Sverre

Send ham en melding nå og kom tilbake til meg her, så skal jeg fortelle deg hva du skal gjøre videre.

Jeg trodde du var i kirken nå

Etter det høyrde eg ikkje meir

Så vart det endeleg påskesending att. Det var mange som var glade for det, kunne vi høyre frå innringarane til sendinga i kveld. Sjølv prøvde eg å ringe inn nokre gonger, men eg kom ikkje gjennom. Det er stor skilnad frå onsdagskveldar, då kan det vere under fem som ringer. No var det frå heile Setesdal og langt vidare også.

God stemning på hytta, sa ein innringar, men katten reiste ut.

Folk løyste rebusar og dialektord og lydar, dei vann gåvekort og flaxlodd og pengane strøymde inn. Ein kjøpar kjøpte 600 lodd, altså for 6000 kroner. Dei som skulle skrive inn lodda i reknearket, hadde mykje å gjere, etter samtalane å dømme.

Britta Lise las opp namna på loddkjøparar, så her var mange kjente namn, men også mange ukjente namn. Og pluseleg, like før klokka runda midnatt, kom også Helge Haugland, 50 lodd.

Jo, vi er med på påskebasaren i år.

Og her er gevinstlista

Gevinstar påskebasar 2022

I dag kom lista over gevinstar til påskebasaren i Valle Radio. Den var imponerande, verdien var visst 110.000 kroner. På toppen var det ikkje lenger skinnfu, men varmepumpe. Lenger nede på lista var tre lass med grus, kvart med verdi på nokre tusen kroner.

I morgon kveld brakar det så laust. Over 30 personar er involverte desse to dagane, så det blir folksamt i radiohuset, kan hende mest så ein må ut for å lufte seg litt. For når sola står på, blir det jo varmt og det er få luftevindu, i alle falle slik eg hugsar det. Her er første sida:

Etter å ha drive mykje med skriving på Setesdalswiki, har eg ei tid no prioritert lesing. Eg skreiv i går om Min skyld av Abid Raja, men også bøker eg ikkje har skrive om, har hamna nær meg. Så har eg henta nokre bøker frå biblioteket, men av og til finn eg også bøker i eige bibliotek.

Eg har vore medlem av Bokklubben i snart 50 år, trur eg, og dei fleste avbestiller eg, ein kan jo ikkje få inn 24 bøker i året. Men så går eg på ein brukthandel og finn bøker der, og då blir det fort meir enn 24 bøker i året. Ikkje minst når ein pose med bøker kostar 50 kroner, slik det var på Vigeland sist eg var der. Men det er no ein pandemi sidan, så eg bør vel også lese noko av det som står i posar rundt om i huset.

Du bør avslutte heile medlemskapen i Bokklubben, seier ungane. Det øyret høyrer eg dårleg på, og av og til dumpar ei bok ned i postkassen som eg ikkje vil ha. Eg kan jo sende den tilbake, men det blir dessverre ikkje gjort, så då ligg eit problem på bordet. Av og til kan eg gje den bort, då er eg glad.

Men i posar med gamle bøker ligg også skattar som kan gje grunnlag for artiklar på Setesdalswiki. Så kan eg kombinere lesing og skriving. Det er i grunnen det beste.

I dag nytta eg høvet til å lese ei bok som kom forbi. Den heiter Min skyld og er ein sjølvbiografi av Abid Raja. Han er ikkje så mykje i media no når vi har fått ny regjering, men han var kultur- og  likestillingsminister i Solberg-regjeringa. Boka kom ut i 2021, då var han gått av og var stortingsrepresentant for Venstre.

Livshistoria hans er ganske spesiell, for han hadde ein medfødd tarmsjukdom som gjorde at han låg på sjukehus dei første fire månadane av livet og heile barne- og ungdomsåra sleit han med problem med tarmen. Det er vanskeleg for ein å forestille seg problema med lukt når ein ikkje kan halde på det som skal ut og ein ikkje har opplevd det sjølv.

Problemet i heimen var at pappa ikkje kunne godta problemet til sonen, men gav han juling gjennom heile oppveksten. Likevel vart det skjult, halde innanfor familien. Ære og skam er viktig i mange familiar, men sikkert ikkje minst i ein pakistansk innvandrarfamilie.

Sjølvbiografien er god og lett å lese. Over 200 sider gjekk på dagen. Vi får vite litt om dei ulike jobbane han har hatt trass i sitt problem og om folk som såg det som budde i han og hjelpte han både å studere og å kome i gang i arbeidslivet. Det kunne endt i kriminalitet og eit liv bak murar, i staden vart det ekteskap og eit familieliv med kone og tre barn. Å skape likestilling i heimen var heller ikkje lett, med morsmelka hadde han fått inn at jenter held seg på kjøkkenet, steller mat og serverer. Slik kunne det ikkje vere om likestillinga skulle vere reell, så han måtte på vaksenopplæring og fekk seg vanskelege lekser.

Ei tankevekkande bok om ein mann som kjempa seg gjennom alle utfordringar han møtte.