Dette landet som før vart kalla Europas kornkammer, med store sletter skapte for å dyrke korn, lid i dag av både hunger og korona. Men Hallvard Hasseløy har drive hjelpearbeid der i mange år, og i kveld var han i Valle Radio både på utpust og innpust for å fortelje om arbeidet han driv. I slutten av månaden kjem han til Klippen Bykle, der Sigrid Bjørgum står for arbeidet med å samle inn klede til folk som frys der sør og aust. Ein sekk med gode og varme klede saman med ein femtilapp til frakt, det er slik det har vore i mange år no.

I Hylestad er det Astrid Nomeland som koordinerer arbeidet, og sekker med klede kan leverast til Nomeland bedehus etter å ha tatt kontakt med Astrid for å avtale tid. Både Sigrid og Astrid var på telefonen i kveld for å fortelje om det lokale. Når Hallvard kjem for å hente sekkane på Nomeland, blir det også møte før han dreg vidare. Det blir klokka 12 laurdag og det blir vaflar og kaffe etterpå.

I samband med at det er Bibeldagen no til sundag, der prosjektet er å samle inn pengar til Biblar til Ukraina, snakka Siri Johannessen også med bibelmisjonsleiar i Bibelselskapet, Bernt Greger Olsen. Han hadde nyleg vore i Ukraina og kunne fortelje levande om trongen for Biblar. Han hadde vore i dette arbeidet lenge, men hadde likevel ikkje lært seg russisk eller ukrainsk, så samtalane med folk der måtte gå på engelsk eller med tolk.

I dag kom søster Jorunn og mannen hennar, Ole Thorvald Moen på kaffibesøk. Det var kjærkome, for det er lenge mellom kvar gong ein har høve til kaffi og kake no for tida. Denne gongen starta vi med Baligryte med ris og sidan vart det kaffi og eplekake.

Når ein er på besøk i våre dagar, er jo også mobilen med og den kan konsulterast når det er noko ein lurer på. Naturleg nok snakka damene om strikking, og Jorunn legg noko av det ho strikkar ut på ei strikkeside på Facebook, men det gjer ikkje Reidun. Så då må dei sjå på ting saman.

Eg har mange gonger tenkt at ekspertane snakkar mest om feila dei gjer. Om organisten trør på feil pedal, er det ingen som høyrer det. Om strikkekona bommar på ein maske i mønsteret, er det neppe nokon andre som merkar det heller. Men begge har det til felles at dei helst vil gjere heilt rett. Medan organisten ikkje kan endre på så mykje, musikken er jo ferskvare, kan strikkaren lettare fikse feilen, anten ved å rekke opp og strikke om att, eller ved å sy inn ein rett maske der det var feil, etter det eg har forstått, eg har lite peiling på strikking.

Som du skjønar gjekk praten om mangt og mykje, vi mennene hadde sikkert også noko å snakke om, men det får eg hoppe over her. Jorunn hadde med Mandalskringle og lefse, så med eplekake med krem vart det mest som for 52 år sidan, då vi gifta oss. Underleg nok snakka vi knapt noko om det, men det har vi snakka om mange gonger før, for då var det over ein meter med snø, så vi hadde snøballkrig dagen etter. I år er det grønt ute. Her ser vi Jorunn som mobiliserer……

I dag tenkte eg at eg skulle bytte skritt-teljar og få ein som synte kor mange skritt eg gjekk kvar dag. I staden kom eg inn på mange appar hos Google og stoppa på Too good to go. Eg trudde den var bare i Kristiansand rundt her, men den er komen til Mandal også. Då kan eg bestille ein pose til over hundre kroner og få brødvarer og anna frå kolonialen for halvparten eller mindre.

Problemet er bare at eg må hente i butikken mellom klokka 19.30 og 20.00, og då sit eg gjerne klistra til Dagsrevy og Distriktsnytt. Så det er ikkje sikkert eg kjem til å bruke den så mykje, i alle fall ikkje før det blir lysare i veret.

No er vi også blitt bare to ved bordet, Helge reiste tilbake til Oslo i går og treng ikkje vere koronaflyktning lenger. Så dermed går det også mindre mat. Nokon ler kanskje litt av meg, men eg synest ikkje ein skal le av at eg vil gjere noko for å redusere matsvinn, for vi kastar mykje. Mange luktar ikkje ein gong på mat som er gått ut på dato, då kan ein jo lure på kvifor ein har luktesans. Det kan jo ikkje bare vere for å lukte på roser.

På første dagen av OL i Kina tok Norge to gull. Terese Johaug gjekk i mål aleine etter at ho hadde bytta ski i langrenn med skibytte, og Johannes Tingnes Bøe vart møtt av tre glade skiskyttarar då han spurta inn til siger i mixed stafett.

Det blir litt sport på TV dei komande dagane, og når norske deltakarar gjer det godt, gleder vi oss også her heime.

I kveld var det så Eides språksjov. Der lurte eg litt, for det var eit samansurium av alt mogleg. Men så synte det seg, i omtalen, som Reidun las i avisa, at Linda Eide var koronafast, så redaksjonen hadde sett saman eit program med innslag frå tidlegare episodar. Men neste laurdag lovar dei nye episodar, og ikkje gamalt. For dette var ikkje gull, dei gjer seg best som ferskvare, og å setje saman mange episodar som vi får bare litt av, det gjev ikkje heilskapen.

På Setesdalswiki kom det i dag 9 nye artiklar, så til no i februar har vi fått 67 nye, det trur eg er rekord på fem dagar.

Så har vi fått ny sentralbanksjef. I statsråd i dag vart Jens Stoltenberg utnemnd for ein periode på åtte år, og når dei er gått, er han 70 og kan for lengst gjere som han vil, i alle fall om han fylgjer rådet frå Wenche Myhre sin sang Når jeg blir seks og seksti.

For deg og meg har denne utnemninga neppe noko å seie, for pengepolitikken er nokså stabil her i landet. Men det vart mediesirkus av det og i dag måtte han svare på mange spørsmål på ein pressekonferanse.

Kan hende var det meir sirkus i Beijing der OL opna og land etter land kom marsjerande inn. Etter det eg høyrde er Norge det landet som har teke flest medaljar i Vinter-OL, og folk håper nok på fleire. Men det er eit problem med tidsforskjellen, for konkurransane går på det som er natt for oss i Norge. Ettersom vi er godt vande med å sjå konkurransar i sann tid, er det ikkje sikkert vi sit klistra til skjermane for å sjå repriser som blir sende på dagtid når vi alt har lese resultata på ulike plattformer.

Så får vi håpe at ikkje koronaen slår ut mange deltakarar så dei ikkje får bli med på konkurransane i det heile. På med munnbinda, kanskje endåtil heime i stova, for kven veit, kanskje kjem viruset seg gjennom TV-skjermen om vi sit for nært.

Det er sanneleg ikkje så lett å vite korleis ein kveld i Valle Radio kan bli. I kveld hadde eg heldigvis Siri Johannessen til å hjelpe meg som teknikar. Eg hadde etter kvart fått til eit program, trudde eg. Rammene ligg der, først er det andakt, så er det kommunen informerer, Haralds time og Opi sending.

Vi har jo hatt eit fokus på å hente fram program frå arkivet, 20 år tilbake i tid. I kveld måtte vi også hente andakten frå arkivet, for Torfinn Brokke hadde problem med å stille i kveld, så då fekk Bjørgulv T. Berg ordet i staden.

Så var det kommunen informerer, der kunne vi ikkje godt ha noko frå arkivet, der burde det jo vere ferskvare. Men skulefagleg ansvarleg Else var sjukemeld og Malla hadde sagt at ho skulle ordne radioen for henne. Problemet var bare å få tak i Malla. Det gjekk ikkje. Men Siri tenkte lenger enn meg og meinte vi kunne jo prøve ordførarane. Jon Rolf var oppteken i telefonen då eg ringde, så då prøvde eg byglandsordføraren, men han var midt mellom to møte, så det gjekk heller ikkje. Heldigvis var Svein Arne Haugen i Evje og Hornnes ledig, og han er leiar i Regionrådet, så då kunne vi snakke med han om satsinga deira på reiseliv, kompetanseheving og infrastruktur. Og sanneleg vart det plass til litt aktuelt frå hans eigen kommune også.

I Haralds time hadde eg lagt opp til eit innslag frå arkivet. Men først hadde eg ein prat med Svein Inge Marcussen i fugleforeninga. Han bur i Tvedestrand, så vi fekk ein flott prat om faul, som han sa. Han hadde vore interessert i det sidan han var seks å og fekk Fuglene i farger-boka og hadde loggført å ha sett 350 fuglar. Ein gong kjørte han heilt til Nordkyn-halvøya for å sjå ein sibirfugl som hadde blitt ført med vinden dit. Før var det jo eit stort ornitologisk miljø i Setesdal, så han hadde vore mange gonger oppover i dalen, mellom anna hos Jorunn Lund Tveit og Olav J. Tveit på Rysstad.

Så kom Opi sending, og der vart det Jorunn Lund Harstad og Kristin Sagneskar som måtte ta kvelden, for Ørnulf, som var sett opp i programmet, hadde visst fått anna å gjere. Men dei tok kvelden på strak arm med mykje humor og fleire innringarar som hadde mangt og mykje å fortelje. Så totalen var både underhaldande og informativ i kveld, sjølv om ikkje alt gjekk som planlagt.

Siri nyttar stoff frå arkivet i radioen no, og det syner at vi har hatt mykje stoff som framleis er aktuelt i radioen. I kveld var det Bjørgulv Straume som snakka om munnharpa og spelte Håvard Heddis minne, ein slått han sjølv hadde laga. Eg vart utfordra om å finne noko til Sanghalvtimen, og då fann eg eit stykke av Albrechtsberger der munnharpa var brukt til orkester. Eg visste at vi hadde hatt det med før, og sanneleg var det med i opptaket frå gamle dagar også, Bjørgulv fortalde at han hadde fått ei plate av Niklos K. Besteland med dette stykket på. Sjølv hadde han spelt i samspel med munnharpe og fele, harpeleik og eit anna instrument eg ikkje hugsar heilt no. Men elles var det jo mest solistisk for hans del. Ettersom det stykket eg hadde funne alt var spelt, fann Siri ein seinare sats av same komponist i staden, så slapp vi å høyre det same to gonger.

Postludium var også frå arkivet, det var Pieter Leebeek som hadde funne musikk, og då orgelmusikken kom i øyretelefonane mine, lente eg meg tilbake og kunne nyte musikken.

I den aktuelle timen var det ein samtale om Arkivet i Kristiansand der også mange setesdølar var innom under 2. verdskrigen. Ho som skulle vore med i programmet hadde blitt sjuk, så ein annan måtte steppe inn på kort varsel. Det gjorde han svært godt, og Arkivet vil gjerne ha meir informasjon om folk som alt er på nettstaden fanger.no

Afghanistan er i fokus no om dagen, og frå Norea hadde Siri fått eit innslag om situasjonen for kristne i det landet, det er bare ca. 7000 kristne der, og Taliban leitar etter kristne, så mange lever i frykt og prøver å kome ut av landet. Vi må be for Afghanistan, vart det sagt.