I kveld kom Reidun heim igjen etter ei langhelg på Vigra der Johannes vart døypt sundag. Eg tok turen til Kjevik for å hente henne. På turen innover i femtida var jo stor trafikk, og eg tenkte med glede på at neste år på denne tid har vi truleg heilt ny veg.

På denne tida var det mykje trafikk på Kjevik, men eg fann meg ein plass like utanfor ankomsthallen og kunne sjå på drosjebilar både frå Kristiansand Taxi, Ridel og eit anna selskap eg ikkje hugsar namnet på.

Heimturen var våtare enn turen innover, det verka som om det var jamt regn heile vegen. Difor var eg glad då eg kunne svinge inn på Tregdeveien og kome inn heime. Snart hadde Reidun svinga steikepanna og laga speilegg til kveldsmat, seinare var det turre blomar som fekk kjærkome vatn.

Sjølv om ein kan lese aviser på nett, er det godt å bla gjennom papiravisene også, så medan vi småprata utover kvelden, fekk dei sin gjennomgang før lyset vart sløkt. Heimkomen etter reise er ein altid litt trøytt, så det vart ein tidleg kveld i kveld.

Mens vi ventar……

I morgon er sendinga i Valle Radio aktuell med stoff om både Setesdalskonferansen og Etiopia. Landet er i nyhetsbildet på grunn av opprør og mannen som vann Nobels Fredspris i fjor står i fokus. Men norsk misjon har i mange år hatt arbeid i Etiopia, og det er dette arbeidet som står i fokus. Korleis går det med misjonærane og med kyrkja i denne tida.

Setesdalskonferansen sist veke står også i fokus, og her har Siri Johannessen fått Tom Roger Øydne med på telefon. Turoperatøren med reiser i inn- og utland vil denne gongen vere med på telefonen frå utlandet ein stad, etter det eg fekk vite i ein prat med Siri i går.

Også Afghanistan er i mediene no om dagen, for der er det hungersnaud. Opne dører har eit arbeid i landet der kristne ikkje kan leve ope om trua si.

Tirsdag 9. november
Ansvarlig og tekniker: Siri Johannessen
18.00 Kvarteret, programinformasjon og kåseri ved Asbjørn Kvalbein
(Norea)
18.15 Andakt fra Norea Mediemisjon, ved Olav Humlebrekke (Norea)
18.30 Sangtime
19.30 Timen med Hans Birger Neergård fra NMS om Etiopia, Tom Roger Øydne
fra Risdal touring om Setesdalskonferansen, og et program fra Åpne Dører
om Afghanistan
20.30 Postludium ved Siri Johannessen
21.00 Kyrkjebakken

NETTRADIO via http://www.valleradio.com

På det lokale planet gleder eg meg til å få Reidun heim att etter turen hennar til Vigra og barnedåpen til Johannes. Ho landar i det programmet i radioen startar, så det blir nok ikkje så mykje eg får med meg av programmet denne gongen.

Med Allehelgenssøndag bak oss kan vi jo tenke litt på den grenseoverskridande bodskapen som dagen symboliserer: Å bli med i Den store, kvite flokk og å syngje for Guds og Lammets trone. Det er eit kor så stort at ingen kan telje det.

Vi har alle nære og kjære som er gått før oss og som no er med i det himmelske koret. I gudstenesta på svensk tv2 i dag var dette tema. Gudstenesten var frå Vadstena kloster, der Birgittasøstrene står i ein lang tradisjon. Der song dei om håpet slik:

De skall gå till den heliga staden,
de skall samlas i himlen en gång.
De skall häpna gå in genom porten
till en okänd värld, till ett annat liv.
De skall sjunga, sjunga, ja sjunga
en ny jublande sång

De ska minnas den grönskande jorden
och de somrar som blommade där.
De skall glömma det onda och svåra
i en gammal värld,
i ett svunnet liv.
De skall sjunga, sjunga, ja sjunga
en ny jublande sång.

De skall möta de trofasta vänner
som de miste på jorden en gång.
De skall leka med änglar och helgon
i Guds paradis.
De ska dansa där.
De ska sjunga, sjunga, ja sjunga
en ny jublande sång.

De skall möta den levande Herren,
de skall se honom sådan han är
och förvandlas i ljus till hans likhet.
Deras hopp han var,
deras liv han är.
De skall sjunga, sjunga, ja sjunga
en ny jublande sång.

Egil Hovland har laga melodien, han måtte føye til eit JA i nest siste linje for å få melodien til å fungere og han lo og sa at det var hans einaste bidrag til svensk salmedikting.

Eg tok eit bilete av dei syngjande søstrene:

I morgon er det Allehelgensøndag, og då høver det å synge sangar om det kristne håpet. I Sangboken finn eg ei lang liste:

Dei som sår med tårer
De kommer fra øst og vest
Den store, hvite flokk
De sælaste vona i verda
Dypt i mitt hjerte senkes skjønne toner ned
Eg er ein gjest i verda
Eg lengtar så heim
Eg veit ei hamn
Eg veit i himmerik ei borg
En dag vil stemmen briste her
En dalende dag, en stakket stund
For alle kristne som no kvila fær
For Guds folk er hvilen tilbake
Frelseren kommer, herlige sommer
Her fra mitt Sion jeg skuer
Herre, å løyn ikkje åsynet for meg
Hvor det blir godt å lande
I den stille, klare morgen
I dypet av mitt hjerte
I himmelen, i himmelen
Ja, du har sagt at du kommer
Ja, engang mine øyne skal
Jag är främling
Jeg vet en hvile så skjønn og lang
Jerusalem, Jerusalem, som ovan der er bygt
Jesus lat di redde duva
Kom snart, kom snart, Immanuel
Kom som på morgenens vinger
Lei meg store Gud og Fader
Mektigste Kriste, menighetens Herre
Min framtidsdag er lys og lang
Min vandring frem til Kanaan
Når mitt livsverk er enda
Når mitt øye, trett av møye
Sions vekter hever røsten
Sku mot himlen, løft ditt øye
Snart rinner en dag, så herlig og stor
Sæle morgon
Takk Jesus, ja takk for ditt levande ord
Tenk når engang den tåke er forsvunnet
Tenk når jeg min Frelser skuer
Underfullt deilige Eden
Vi må videre frem
Å at jeg vel var kommet hjem
Å hvor salig det skal blive
Å jeg vet et land hvor Herren Gud
Å solfylte dag
Å tenk når engang samles skal

Eg finn nok ein sang å nynne på i morgon.

I dag var det tid for Reidun å dra til Ålesund i barnedåp. Eg var sjåfør og hadde ikkje fått på vinterdekk på bilen, noko eg lurte på om eg burde ha gjort då eg i nyhetene høyrde at det var glatt og utforkjøringar aust i Agder. Bilen var overfrosen og måtte tinast opp før vi reiste, men Tregdeveien var ikkje glatt.

Denne gongen var det lett å kome ut på E39, der vi ofte må stå og vente, og turen austover gjekk fint, sjølv om sola var svært låg. Dermed var vi på Kjevik alt klokka halv ti, siste innsjekking for Reidun var klokka ti over ti, så ho hadde god tid. Eg sette henne bare av og tok fatt på heimvegen, men då eg kom til Hånes, svinga eg opp mot Texaco-stasjonen der. Eg tenkte vel kanskje å fylle på tanken, men ombestemte meg og kjørte inn på ein liten sideveg i staden. Der såg eg eit bygg som eg tok bilde av utan å finne ut kva det var.

På turen heim skya det over og vel heime helsa katten meg velkomen tilbake, for han ville ut. Så låg avisene og venta på meg, det er helst for mykje lesestoff om ein skal få med seg alt.

I kveld ringte Reidun og fortalde om flyturen via Oslo til Ålesund. Stein har også sendt meg nokre bilder som syner at barnebarna våre likar å spele Rummikubb og at Reidun kosar seg med vesle Johannes på fanget. Så då kan eg vel bare takke for dagen og seie god natt, eg også.

I overgangen mellom oktober og november vart det også overgang til nytt hundretal på Setesdalswiki. No har vi 93707 artiklar, så vi er på god veg mot neste mål. No i november har vi også fått nokre aktive unge skribentar som har registrert seg og skrive litt. Dei har sikkert hatt det litt moro medan dei heldt på også, for Møglestu vidaregåande skule har dei kalla Møgle fengsel då dei oppretta artikkelen. Men innhaldet er godt, det er bare overskrifta som ikkje er leksikalsk. Men det kan vi nok endre.

I dag fekk eg lagt inn dei to avisene som kom denne veka. Der vart det nokre røde lenker som eg kanskje kan skrive om framover, men elles er det jo mykje å ta fatt på. Då vi var til Valle for nokre veker sidan, var eg innom hos Reidar Tveito og fekk dei siste bøkene hans, og der er det også noko eg kunne fått inn på Setesdalswiki.

Men i morgon blir det ein tur til Kjevik. Reidun vil til Ålesund, Sigmund sin familie skal feire barnedåp for Johannes, vårt yngste barnebarn. Ho har alt sendt bunaden oppover, så det blir nok ein festdag i feststas. Vi treng litt festivitas i november, det er jo ein mørk månad, men eg blir heime og held katten med selskap.

No håpar eg at det ikkje blir glatt, for vegen her vart salta i kveld. Det får meg til å tenkje på reklamen i Valle Radio; Kjører du på salta vegar og bilen din treng antirustbehandling, så har vi Tektyl, det beste som finst på marknaden, kom innom på Evje Auto, vi hjelper deg med det meste.

Men det blir ingen tur til Evje Auto i morgon, bare til Kjevik for meg.

Else Gyro Rysstad er som poteten,, ho kan brukast til det meste. I kveld fortalde ho om Hovdenrevyen 2021 som heitte Siste stikk? og den tittelen kunne spele på mange ting, ikkje bare koronavaksinen. Dei er ikkje så mange i revyen, men 5 musikarar og 7-8 skodespelarar som må trå til i mange ulike roller dei to helgene det står på, som altså var sist helg og komande helg.

Kan hende er kultursjefen i Valle også litt som Else Gyro, ho har ein finger med i det meste av kulturaktivitetar i bygda, sjølv om ikkje står på scenen eller dansar gangar sjølv. For mangt og mykje i kulturbygda Valle blir tilrettelagt gjennom kulturkontoret, anten det er ungdomsklubb, bibliotek, svømmetrening, badstoge, Sprekleiken, planar om ny Storstoge, ja det er mange ballar i lufta gjennom ei veke. Like fullt stiller ho sprudlande og fortel om det i radioen og fortener takk frå oss som kan rekne med henne når Kommunen informerer.

I den aktuelle timen snakka eg også med Elisabeth Spockelie på Valle Sport og Bensin, eller var det omvendt. Ho er talsmann for Valle Næringslag og komande fredag dreg dei i gang Handelens Dag med mange gode tilbod, Så no er det bare å passe på at kontoen i banken har gode tal, så kan ein få seg rimelege felleski, hårprodukt, smykke og andre fine jolegåver lokalt. Kvifor reise over bekken etter vatn? Gåvekort kunne det også verte ei råd med, fortalde Elisabeth.

Siste del av sendinga var eit intervju Ørnulf Hasla hadde gjort med Marianne Berg. Den store potetboka har 12 oppskrifter og mykje kulturhistorisk stoff om poteten, grønnsaken som har berga folk frå svolt i hundrevis av år både i Peru og Europa. Marianne fortalde levande og interessant og streka under at ho også hadde mykje stoff frå Setesdal i boka, ho hadde fått hjelp til biletstoff frå Leonhard Jansen på Setesdalsmuseet.

Sjølv om eg hadde laga oppgåver til Opi sending, måtte Ørnulf avlyse den, då han plutseleg vart kalla ut til eit møte. I staden valde teknikar Sondre Rua Dokken litt musikk til slutt denne kvelden, og då vart det noko for folk som er mykje yngre enn meg som kom gjennom eteren frå Valle Radio til slutt i kveld.

Siste sangen i kveldens sangtime i Valle Radio vekte gode minner for meg. Det var

• «Fader vår» med Margit Borgstrøm og hela kyrkan sjunger fra albumet Hela kyrkan sjunger (2011).

Før vart desse Hela kyrkan sjunger-programma sende på ein tv-kanal, og det var alltid stor glede å sjå dei og glede seg over songen og musikken. Før var også overføringar frå Crystal Cathedral i USA noko eg gjerne fekk med meg, også der var det flott song og musikk. Av ein eller annan grunn er dei ikkje lenger i tilbodet eg får no.

Det har gått ein debatt i Vårt Land om at det norske samfunnet har berøringsangst for kristen tru, i alle falle om ein skal vurdere kva som blir sendt i media. No er det snart bare gudstenesta klokka 11.03 på søndag att der ein før kunne ha overføring og samtalar om aktuelle saker i kyrkje og kristenliv.

Rett nok har dei starta eit program som heiter Kompass og som skal gå mellom 11 og 12 på kvardagar. Det skal fange opp slikt som har med tru å gjere, i dag handla det om ein festdag i hinduismen, Divali, som visstnok var i dag.

Så er heldigvis tysdagssendingane i Valle Radio noko heilt anna. Der er tru ein integrert del av sendingane i både musikk og tale. For tru er ein viktig del av livet for mange.

I kveldens sending ein samtale med Tor Hallvard Mosdøl om  Bykle næringslag, som samlar bedrifter, lag og privatpersonar i Bykle-bygda til samarbeid om Bykledagane 2022

Før det hadde Siri Johannessen ein samtale med Stine Kocian om demens. Det handla også om gode minne, så i det heile var det ein variert og fin novemberkveld i radioen.