I kveld satt vi og ventet på sommerbesøk fra Nittedal. Rønnaug og familien dro fra Nittedal ved sekstida og halv tolv var de her på Eskeland. Da hadde de hatt en stopp i Brevik for å plukke opp Kristine. Hun hadde vært en uke på en hytte før turen gikk til Mandal.

-Hvordan er det, er det klemmerestriksjoner her? spurte de da de kom inn dørene.

-Ingen restriksjoner, sa vi, og dermed fikk gode klemmer fra barnebarna.

Også Pinky likte at det kom besøk. Han var raskt oppe og hilste på alle.

Nå skal de ha en fredelig sommer på Sørlandet, ikke noe stress og mas, utlandet får vente til senere.

Velkommen, alle sammen.

I dag burde eg sikkert hatt eit bilde av den haugen med jordbær det vart av dei 12 korgene i kassen eg kjøpte på Hollekleiva i Mandal i ettermiddag. Men du veit nok korleis dei store, røde, søte bæra ser ut, og eg kom ikkje på å ta blide av dei før dei var forvandla til syltetøy og hadde forsvunne i frysaren, så du får nøye deg med fantasien.

Eg såg på TV at det er mykje jordbær til sals no og at prisen er høg. Det var jo for så vidt rett, i butikken kosta ei korg 59,90, altså 60 kroner. På Hollekleiva gav eg 400 kroner for kassen, det blir visst 33,33 kr for korga. Dei som går for sjølvplukk, kan visst få det til 25 kroner korga. Dei får sikkert eine timar i åkeren, men truleg også vondt i ryggen etterpå.

På TV vart det sagt at norsk ungdom ikkje plukkar like fort og uthaldande som plukkarar frå Latvia, eller kor det no var dei kom frå, dei som syter for å åkrane blir reinska. I år var det vanskeleg for dei å få innreiseløyve, men det lukkast visst til slutt, i alle fall for ein del.

Så kveldsmaten i kveld vart nyrørte jordbær på ferskt brød. Til kaffi var det jordbær og is. Vi lever godt den korte stunda det varer.

Det er ikkje så ofte eg tek turen på butikken, men i dag var eg på Matkroken i Ulvegjelet. Der trefte eg nabo Kristoffer, far til Tobias, som held plenane våre så fine. Han driv Eskeland maskin og hadde vore på Vigeland og sett opp ein telefonstolpe. Eg nytta høve til å skryte av jobben Tobias, son hans gjer hos oss. Han held plenane våre kortklypte gjennom heile sesongen. Det er godt å ha ein dreng, og det er godt med jordbær.

Frå juli skal posten kome mandag, onsdag og fredag i eine veka og tysdag og torsdag i den andre veka. Det blir sagt at det ikkje skal gå ut over avisombringing, men når det gjeld Setesdølen, som bare kjem tysdag og torsdag, lurer eg jo på korleis det blir dei vekene posten kjem mandag, onsdag og fredag.

Heldigvis kjem dagsavisene med eige bod, så vi vil få papiraviser til frukost som før. Vi brukar no helst å lese dei etter frukosten, då har vi ein time med lesing av papiraviser. Eg likar ikkje å lese avisa digitalt, det er noko eige med å halde i papiret og bla fram og tilbake.

Dei seier at det skuldast at vi ikkje lenger sender brev. Før sendte vi brev til kvarandre, no sender vi knapt julekort og slett ikkje papirbrev. Brev går på epost, så vi kan jo takke oss sjølv, meiner nokon. Posten må tilpasse seg marknaden, altså rekningar, blad og pakkar. Og rekningane, dei kan jo vente ein dag eller tre, det er bare for avsendaren å utvide litt på forfallstida, så går det fint.

Posten kjem nok til å kome fram i dagar som kjem også. Vi får nok bare omstille oss til den nye tida.