I løpet av året vert det halde mange seminar og festivalar i Setesdal. Ei av oppgåvene til Setesdalswiki, slik eg ser det, er å gje informasjon om folk som er med på desse arrangementa i ulike roller. Dermed kan deltakarar få vite litt meir om dei enn det som står i programma. Der står det gjerne bare ganske kort om, men folk likar jo å vite meir, og då kan Setesdalswiki gje meir informasjon. I tillegg vil det over tid byggjast opp ei større oversikt over folk som har delteke på arrangement i Setesdal, og det kan kome andre til gode ved seinare høve.

Difor hadde eg ønska at fleire sendte informasjon til Setesdalswiki om arrangement dei skal ha og folk som skal vere med. Det beste hadde sjølvsagt vore om du registrerte deg og skreiv litt sjølv, då kan databasen vekse fortare enn vi klarar no. Dagleg besøk i august var over 400 gjester som las mange sider kvar. Det syner at informasjonen folk finn her er nyttig, og endå meir nyttig vil den bli om fleire artiklar kjem på plass.

Neste veke er det Heiedagane 2016. No har Setesdalswiki artiklar om dei fleste av foredragshaldarane der. Klikk på lenka og sjå, du får både informasjon om programmet og folka. Kan hende er det bryet verd å setje av tysdagen og delta på seminaret på Hovden grendehus.

I dag reiste jeg igjen til Kristiansand for å gå på Protestfestivalen. Det var i Frikirken i kveld og det var første gang jeg var der. Fra Svein Inge Olsens omtale på Facebook i dag klipper jeg:

Kl. 18 spør om vi om «hvor er de norske åndshøvdingene?» Owe Wikström var en av de mange svenske som ble nevnt i artikkelen til Håvard Nyhus i Vårt Land for en stund siden. Problemet hans var at det knapt fantes noen norske. Biskop emeritus Tor B. Jørgensen er blant de som skal svare. Det samme er pastor i Filadelfiakirken i Oslo, Andreas Hegertun

Så kl. 20 kommer den store debatten:

«Jesus-soldat» for «Kongenes konge», eller «Konge i eget liv»?
Debatten innledes av den finske lederen av Agricolarörelsen Henrik Wikström. I panelet sitter Rut Helen Gjævert, journalist i VGTV, Anders Torp, pastorsønn og forfatteren av «Jesussoldaten», Sina Saltbones, misjonær og stifter av bistandsorganisasjonen «Refugee Alliance», Pål Repstad, professor i religionssosiologi, Vebjørn Selbekk, redaktør i Dagen og Andreas Hegertun. Hans-Christian Vadseth leder debatten. Hans Inge Fagervik synger.

Det ble en interessant kveld. For å ta det siste først, arbeidet til Sina Saltbones i organisasjonen Refugee Alliance er imponerende. Hun kan ikke forkynne, men møter kvinner som har vært sex-slaver for IS med omsorg og hjelper dem til å komme i gang igjen. Samtalen om temaet ble selvfølgelig nokså springende, men den ble godt ledet av Hans-Christian Vadseth. Den gikk i mange retninger, men det var viktig å ha et engasjement, og så fikk åpenhet og transparens hindre at  det førte galt av sted.

Men for meg ble samtalen om åndshøvdinger mest tankevekkende. Svein Inge Olsen skrev denne kommentaren tidlig i samtalen:

Kristen debatt. Ok. Det er det. Likevel interessante ting som kommer frem i jakten på de norske åndshøvdingene. De finnes knapt. Håvard Nyhus som tok opp temaet nevner kun Per Arne Dahl og Per Fugelli. Og Bjørn Eidsvåg. Ifølge panelet er kun Dahl relevant. Owe Wikström får spørsmålet om hvorfor det er så mange i Sverige. Debattleder nevner noen av de svenske Nyhus skrev om. Magnus Malm. Martin Lönnebo. Anders Piltz. Peter Halldorf. Tomas Sjødin. Owe Wikström. Ylva Eggehorn og Ann Heberlein. Hvorfor ingen norske? Wikstrøm forteller at i sekulariserte Sverige har disse åndelighet til felles. Folk er trøtt av ord. De trekkes mot de som folk og bevegelser som utgjør alternativ. Derfor går mange på pilgrimsferd og trekkes mot retreat. Andreas Hegertun må svare på hvorfor Egil Svartdahl er den eneste som er tilnærmet i pinsebevegelsen.

Jeg kommenterte hans innlegg slik på Facebook: Det var en interessant samtale. Åndshøvdinger i skikkelser som tar vare på vår lengsel etter opplevelser er en side av dette. I samtalen ble Hallesby og Vågen nevt som norske, men de hadde nok en annen profil. Per Lønning ble også nevnt. Et perspektiv var at man må ha rett politisk syn, derfor faller noen ut og blir ikke hørt på.

I tillegg vil jeg nevne: Ole Kristian Kvarme og Øyvind Benestad ble nevnt som hyggelige personer som havner på denne siden, de blir ikke hørt på fordi de ikke har rett politisk syn.

Men etter samtalen tenkte jeg at det vel heller er slik at i dagens samfunn er det neppe noen som alle ser opp til og hører på, for man må jo først bestemme seg for hvem man vil høre på, om vedkommendes syn faller sammen med det man selv har. Men når et slikt krav er oppfylt, kan man nok ha åndshøvdinger, personer som man hører på og som samler mange likesinnede. Dette blir likevel fragmentert, å ha åndshøvdinger som alle setter høyt, det stemmer ikke for vår tid.

I går hadde Siri Johannessen med seg Bent Åserud i den aktuelle timen i Valle Radio. Han er leiar i Norsk Munnharpeforum, dei skal ha årets festival på Bykle Hotell neste helg.

Ein kan godt skjøne at han er blitt vald til leiar. Han er ein svært produktiv komponist som har laga mykje film-musikk, men å høyre hans engasjement for munnharpa i Valle Radio, vitna om eit engasjement ein ikkje møter kvar dag.

Programmet for munnharpefestivalen består av konsertar og kurs. Det startar med konsert på fredagen, så vert det kurs og besøk i smia til Folke Nesland på laurdagen før det heile vert runda av med konsertar og buskspel laurdag kveld. Eg tenkjer det kjem til å halde på til langt uti dei små timar.

Bent Åserud omtalte munnharpemiljøet i Setesdal som indrefilet. Samstundes var han klar på at munnharpa er eit instrument som finst mest alle plassar i verda, det vesle instrumentet har over hundre namn, meinte eg at han sa. Han lista også opp nokre av namna. Fordi det er eit verdsinstrument, kjem det artistar frå heile verda for å vere med på festivalen neste helg.

Ikkje minst i Russland er det ein sterk og levande munnharpetradisjon. Difor kjem det musikkgrupper frå dette landet, dei kallar seg Olkohon gate duo. Det kan for øvrig godt hende at det kjem artikkel om nokre av artistane på Setesdalswiki.

Når ein møter engasjerte folk, er det ein fest å lage radio. Det er også ein fest å høyre på. Det var det i går kveld, så har du høve til å dra til Bykle Hotell på konsert neste helg, vil du få møte engasjerte folk i eit spennande miljø.

Valle kommune har i alle år hatt ein halv time med kommunal informasjon i Valle Radio si onsdagssending. I kveld var rådmann Eivind Berg i studio. Eit av dei tema han snakka med Siri Johannessen om, var kåring av respons når ein kontaktar kommunen. Der kom Valle på 3. plass i landet.

Kommunal rapport hadde pr. 20. august ei vurdering av dei ulike områda, der vart Valle kommune nr. 2. Dei tilsette i kommunen har gjort ein god jobb, ein har gått fram mange plassar på den statistikken. Tilbudet når det gjaldt barnehage og barnevern er på topp i landet.

Dei snakka også om ei viss folketalsutvikling, og rådmannen håpa at ein hadde stoppa tendensen til folketalsnedgang. No bur det 1265 personar i Valle. Det er 15 meir enn då rådmannen skreiv årsmelding i vår.

Sjølv om ein no byggjer nytt renseanlegg på Rysstad, vil det ikkje bli fleire folk i jobb som følgje av dette. Men anlegget får betre kapasitet enn det gamle anlegget, vatnet som er reinsa skal ha kvalitet så ein kan drikke det, men det ville ikkje rådmannen anbefale, han meinte det var nok at det kunne sleppe ut i Otra-vassdraget att.

Vegen i Valle blir sterkt opprusta og snart er vegområdet Sandnes – Kveste ferdig. Den skal vere ferdig om ein månad og det blir eit kvalitetsløft. Dei snakka ikkje om at vegen mellom sentrum i Valle og skulen også får gang- og sykkelsti, det vil gjere vegen mykje tryggare for alle som skal til skule og treningsaktivitetar.  Men i samtalen med Jon Rolf Næss litt seinare på kvelden, fekk vi og høyre om utbygginga på Skomedal, den vil starte seinare i haust og vare eit år. Det er politisk kamp for kva trasé som skal byggjast i prosjektet Gul stripe til Hovden. Difor er det godt at ein står saman og samarbeider om prosjektet, og regionrådet er koordinator i  slike prosjekt.

Valle kommune har i haust starta grunnskuleundervisning for vaksne. Det er ei teneste som er lovpålagt, den som ikkje har grunnskule, har rett til å få det. Og det er nødvendig å ha grunnskule for å kunne få få utdanning som er naudsynt for å få seg jobb, og jobb er viktig for den som skal forsørge seg og familien.

Rådmann Eivind Berg hadde og eit eksempel på korleis service kan fungere. Han hadde fått ein telefon onsdag før skjærtorsdag om ein mann som skulle på hytta i påska, men som ikkje hadde fornya scooterløyve. Sjølv var han i Kristiansand, men fekk ein medarbeider til å fikse løyvet, mannen kom innom og henta det, og då han reiste på hytta, var det kontroll, men då hadde han løyvet.

I samtalen med Jon Rolf Næss snakka dei også om brannvesenet som ofte må rykke ut og kjem før politiet. Brannvesenet er dyktige og rykker ut ikkje bare til brann, men til ulukker. Turistene har ofte ikkje føresetnader for å ferdast i naturen. Han har ofte ein tur til Hartevassnut, det er ein times tur, men i dag hadde det vore meir enn ti personar som hadde skrive i gjesteboka, så folk nyttar også naturen i Setesdal i skuldersesongane, meinte Bykle-ordføraren.

Han nemde også rasteplassane langs riksveg 9 som eit positivt bilete i Setesdal. No kjem rasteplass ved Storstraumen, den blir fullt utbygd med toalett og godt utstyr etter kvart.

Dette er kveldens kåseri i Valle Radios programpost Kvarteret klokka 18 med Siri Johannessen: 

Eg kan reint høyre minkeigar og nyhetsanker Jostein Kroksleiven seie «Jasså, døkk sit og glor» nett som han sa då han ønska sjåarane velkommen i «Flåklypa Grand Prix»  no når eg vil skriva tysdagens lyarbrev – kåseri er liksom litt for fint eit ord for meg. Det kvite «arket» på skjermen får nokre teikn, kanskje eit par ord – og så les eg dei, ristar på hovudet og viskar dei ut att. Så sit eg her å glor att. Freister mane fram noko godt å dele med andre – ikkje lett å få det til på kommando.  Eg vantar jo ikkje noko å skrive om, det har hendt mykje i dalen okkos dei siste vekene.

Valle skule har avslutta sommaren med ein sommaravslutning, Valle IL har hatt byttedag for sportsklede – så dei fleste har vel noko som passar greitt no, det har vore ein stor marknad og fjosopning på Heddi. Om den hendinga sa  Leonhard Jansen at det vel knapt har vore så folkesomt der  sidan tidleg 1700-tal då lensmannen i Valle hadde hovudsete på Oppigard Helle og tingsamlingane i Valle vart haldne på staden. Bussar frakta folk inn mellom anna frå Rogaland og Vestfold, og det var vel 5-600 menneske som hadde møtt fram. Det er ikkje alltid lett å tru at ministrane verkeleg veit kva dei helde på med, men landbruksministeren fekk visa at han veit att og fram på ein sau – og dessutan er ein kvalifisert saueklyppar. 

Eg voner at det kan hjelpa honom med å klyppa ulne, politiske talar så kjerna kjem klårt fram. Det er kjend at mange politikarar er vel skorne for tungebandet, at dei kan røa godt og lenge om mykje og mangt – og vel – om ting dei kanskje ikkje veit så mykje om. Det tar tankane mine vidare til Bykle og Sarvsjuvet der Otra Kraft let Sarvsfossen få eit fritt fall over den 50 meter høge Sarvsdammen same dagen som stemnet på Heddi. Med demninga  fekk og Stavenes veg frå sør, Bykle fekk flotte rasteplassar ved Otra ovafor demningen og ei utsiktsplattform over juvet med ein minnestein på nedsida av den.

Sist sundage var det Lislefarmen på bygdetunet i Bygland, husflidslaget arrangera dagen i år som tidlegare år. Her var mykje meir enn eg kan nemna, så det lyt berre bli nokre eksempel – det var bodar med mat frå Noreg og frå andre land, Bygland hornmusikk spelte, folk frå flyktninge­mottaket dansa, Kjersti Plathe syna hønsefuglane sine,  det var treskurd og anna handarbeid  i tre, og på Jeger- og Fiskarlaget si bod var det skyting.

Litt lengre attende i tida ligg den andre tysdagssendinga i år, då me feira Harald Haugland og samstundes tok avskjed med han. Det var ein spesiell kveld og ei spesiell veke som leia fram til den. Eg fekk ikkje eit einaste nei når eg spurde om folk ville delta, det vart til opptak med to som det ikkje var mogleg å nå på telefonen, og Jorunn Lund Harstad var særs god å konspirera med. For Harald måtte jo ikkje få snusen i kva den aktuelle timen skulle innehalda, må vite J Og det gjekk bra – han var eit syn då han høyrde introduksjonen frå Styrk Fjærtoft Trondsen, og ikkje mindre då kollegaen Øystein Berg  kom inn i studio. Om ein ting var litt trist den kvelden, så var det at Harald sin godt planlagde sangtime vart send utan hovudpersonen og den historia han hadde laga rundt songane me høyrde.  Han sat ute i sofakroken med kake, frukt og gode folk.

Harald ja, og det å take over tysdagane, eg har tenkt lenge og vel på det. Ein god Hylstring sa med rette at eg nok ikkje kunne vente å fylle skoa hans. Det hadde hylstringen rett i, det kan eg ikkje – ikkje fysisk og ikkje på anna vis. Eg er meg, ein generasjon yngre enn Harald , ikkje mann – og med nokså ulik bakgrunn, sjølv om mykje av musikken og tankane rund tru nok delas. Fysisk så veit eg ikkje kor mange par raggsokkar eg måtte hatt på for ikkje å skli rundt – mine sko nr. 41 er små sammanlikna med dei han har. Eg vil tru og vonar at tysdagsprogrammet framleis vil ha den same inndelinga som i åra føre,  med Over ein open bibel  frå Norea– eller ei andakt frå studio, ein sangtime – gjerne med lokale folk og musikk, ein (halv)time med aktuelt stoff og gjester på telefonen eller i studio, postludiet forsvinn heller ikkje – eg kjem nok til å nytta ein del korsong, medan Niklos K. Besteland får med seg Henrik West i staden for Harald. Men eitt er eg viss på, for at det skal fortsetta å vere ein god radiokveld treng eg dykk og tips om kven og kva som kan vere interessant.  

Sjølv om vi hadde eit par tysdagssendingar i Valle Radio i august, er det først no i september at sendingane startar for fullt. Siri Johannessen har fullt program denne veka, med ansvar og teknikarjobb både tysdag og onsdag. Her er programmet:

Tysdag 6. september
Ansvarleg og teknikar: Siri Johannessen

18.00 Kvarteret
18.15 Over ein open Bibel.
18.30 Aktuell time med mellom andre Nils Magne Heitmann frå Åpne Dører
19.30 Eit møte med Randulf Saunes – mannen og musikken
20.30 Postludium med Niklos K. Besteland

Onsdag 7. september
Ansvarleg og teknikar: Siri Johannessen

19:00 Tankar frå Bibelen ved Håvard Viki
19.30 Kommunen informerer ved rådmann Eivind Berg
20:00 Aktuell time
21.00 Opi sending med Jorunn Lund Harstad og Kåre Rike, Ingeborg Åkre Løyland svarar på telefonen.

I dag starter Protestfestivalen i Kristiansand. Første programpost i dag er et foredrag av tidligere menneskerettsdommer, Fritt Ord-vinner og mottaker av Erik Byes minnepris 2005 Hanne-Sophie Greve. Tittelen er

«Ondskapens sirkel, kan den brytes?»

I programomtalen heter det:

(Fra Jesus til Martin Luther King til Yizhak Rabin til dagens terrorhandlinger) – Hvorfor glemmer vi det onde så fort?

Erik Bye ville vært 90. Kris Kristofferson er fylt 80. Festivalen ønsker å markere dette med å snakke om et tema de begge var opptatt av. Rundt bursdagen sin i 2004 snakket Kristofferson om at hans eget land USA er blitt de «nye nazistene» i et intervju med Klassekampen. Nå står vi foran et nytt presidentvalg i USA, med den uforutsigbarhet det betyr. Tilbake i 2004 uttalte Kris at «USAs unilaterale militærstrategi og tanken om forkjøpskrig kan ikke forsvares. Vi skaper nye fiender og voldsspiralen blomstrer,» hevdet han. Kris sang om ondskapens sirkel i «The Circle», i «They Killed Him» og i «The Hero». Han sang om den i «Don’t Let the Bastards (Get You Down)». Det er få ting som har engasjert og provosert 80-åringen så mye som at vi lar vold avle vold.

«Will the Circle Be Unbroken», sang Joan Baez på 60-tallet. «Stikk ditt sverd i sliren. For den som griper til sverd skal falle for sverd,» slik talte Jesus fra Nasaret. Ett døgn senere var han henrettet. «Jeg har en drøm». Slik talte ikke-vold aktivisten Martin Luther King jr. Ett døgn senere var han skutt. «Jeg stiller som kandidat for – å gjøre slutt på blodsutgytelsen i Vietnam». Slik talte Robert Kennedy. Tre måneder senere ble hans blod utgytt. «Vold undergraver fundamentet for det israelske demokratiet. Volden må fordømmes og isoleres». Slik talte Yizhak Rabin. Kort tid etter døde han som voldsoffer.

Det er første gang jeg har hatt anledning til å høre noen av foredragene og debattene på dette arrangementet, men i år vil jeg prøve å få med meg noe. Kanskje kommer jeg også til å skrive noe på bloggen om dette.

Sundagane blir det ofte til at eg ser på svensk TV2 der det er gudsteneste klokka 10.05. Men i dag var det helgenkåring av Moder Teresa på Petersplassen i Roma, og den messa vart overført.

Ein kan ikkje anna enn å bli imponert over den organiseringa som skjer når ei slik messe skal gå av stabelen. Alle deltakarane har programhefte, Kor mange det er, veit eg ikkje, men det må vere litt av ein jobb å fordele dei til alle. I løpet av ei gudsteneste er det mange som skal i elden, lesing, sang, utdeling av nattverden. Så eg sat og lurte på kor tidleg ein startar planlegging av eit slikt stort arrangement.

Prosessen for å kåre Moder Teresa til helgen starta alt to år etter at ho døydde. Det vanlege er fem år, men paven gjorde eit unntak for henne. Først kjem saligkåring, så skal det gå 50 år før helgenkåring, men paven gjorde unntak også her. Saligkåringa var i 2003, i 2016 vart ho helgen. Den katolske kyrkja har 10.000 helgenar, først var det martyrar, og i den første tida skjedde det lokal, men i 1234 vart det bestemt at paven skulle godkjenne at nokon vart helgen.

I messa i dag kunne vi høyre den formelle bøna om at paven skulle gjere Moder Teresa til helgen, og svaret hans var positivt. Arbeidet hennar i Calcutta for dei aller svakaste vert ført vidare av den ordenen ho stifta, og den har spreidd seg til andre stader. Til og med i Sverige er det eit kloster med fire nonner i Missionaries of Charity.

En nydeleg sommerdag er over. I formiddag kom Reidun sin fetter, Tore Eskeland, innom. Han bor i Kristiansand, men så fort anledningen byr seg, tar han turen til sin barndoms bygd utenfor Mandal. Nå er han ikke så mobil som han var før, men firhjulingen hans går både på gress og grus.

Vi fikk en hyggelig sommertime i solveggen. Praten gikk om løst og fast, han og Reidun har en felles historie fra før jeg kom inn i bildet. Men Tore farter rundt i bygda og ser endringene og utviklingen.

Etter at jeg hadde tatt bildet, kom en annen nabo innom. Kristian Ihme har kjøpt en naboeiendom og flyttet inn i Tregdeveien. Han planlegger å få noen sauer her neste år, men i år har han skaffet seg en gris. Den vil han ha til å rote i jorda slik at han neste år kan sette poteter der.

Kristian er snekker og har sitt eget firma. Vi har engasjert ham til å skifte et vindu på låven, så han ville ta mål. Men en sommerdag i september går livet på landet nokså bedagelig, så vi ble sittende og nyte det vakre været en god stund.

Jeg tror også syklistene i Tour des Fjords hadde en mer trivelig dag på sykkelen i dag enn i går. Da gikk løypa opp til over tusen meter i regnvær, det tenker jeg var kaldt. Slike forhold var det jo også det året rittet startet i Valle, øsende regnvær over fjellet til Sirdal. Etter turen i går hadde 17 ryttere stått av. I dag syklet de på mine hjemtrakter, for det meste i sol, så det var hyggelig å følge med på løypa rundt på Jæren.

I går måtte Tour des Fjords konkurrere med Hagefest i Dronningparken på vår TV. Vi sat og leita etter folk i Setesdalsbunad, men dei var vanskelege å finne i mylderet som NRK presenterte.

Difor var det flott å få Geir Daasvatn sine bilete i Setesdalsnytt på Facebook i dag. I Setesdølen stod namna, det var Linda Dale frå Rysstad, Vigdis Beisland frå Bygland, Tone Ingjerd Omnes og Tone Omnes Rike frå Grendi og Kjell Kallhovd og Geir Daasvatn frå Hornnes. Geir Daasvatn skreiv i ein kommentar: Setesdølen var elles ikkje heilt oppdatert på gjestelista. I tillegg til dei seks frå Setesdal som avisa nemner, var også Sverre Gudmundson frå Byglandsfjord og Kirsten Leira og Olav Mandt frå Bykle med på festen. Åse Omestad og Knut Katerås frå Iveland var også med.

Av bileta ser det ut til at det var mange i Setesdalsbunad, for det var ein leikarring der. Bileta til Geir så vel som reportasjen på TV synte at dei var heldige med veret, det var meir enn syklistane som skulle til Odda kunne seie, for dei hadde mykje regn på turen.

Hagefesten i Dronningparken var eit av dei siste arrangementa i samband med at Kong Harald har vore på trona i 25 år. Men det er grunnlag for nye festar neste år, for då fyller kongeparet 80 år, minna statsministeren oss om. Og sjefen for Innovasjon Norge, Anita Krohn Traaseth, sa at ho hadde vore med Kongen på mange reiser og opplevd at det var travelt, men hennar program var på langt nær så omfattande som Kongen sitt.