Det er stor brannfare i Mandalsområdet nå. Lørdag 19. mars fikk Brannvesenet Sør minst 20 telefoner om gressbranner rundt om i distriktet, og det var branner både på Skjernøy og Færøy, meldte Lindesnes Avis, som også fikk mange telefoner.

På tross av dette startet påskegjestene her hos oss et prosjekt hvor det ble et stort bål etter hvert. De ryddet noe av tilveksten av skog og kratt i utkanten av dyrket mark. Vegetasjonen vokser for hvert år, jorder som tidligere ble slått, blir mindre og mindre.

Ryddearbeidet kunne de fleste være med på. De drog greiner til bålet, som etter hvert ble helt ok å grille pølser på, i kveld kunne man sikkert grillet et helt lam der, for varmen holdt seg i mange timer. Det var nokså tungt å bære ved til bålet, etter det jeg forsto, for jordet der bålet ble tent, var søkkvått. Dikene som barnas oldefar Nikolai laget for svært lenge siden må nok fornyes om jordet noen gang skal bli tørt.

Etter en lang dag ute i frisk luft ble det tidlig kveld for påskegjestene på Eskeland i kveld.

Når ein kjem litt opp i åra, vert minneord noko ein ofte tek seg tid til å lese. Eg er ikkje noko unntak, mange gonger tenkjer eg at det einaste som var verd å lese i dagens nummer av Aftenposten, var minneorda og fødselsdagsomtalane. Det kan nok ha samanheng med at eg ser om det er noko som kan danne grunnlag for ein artikkel på Wikipedia. Men det kan og skuldast at ein der får interessante glimt av levd liv.

Ved gravferd heiter det at ein skal ha eit kort presentasjon av livet til den som er død. Oftast er det vel presten som held den. Då har han samarbeidd med familien om å få fram det som er aktuelt å seie. Ofte kan dei som er i gravferda få ny informasjon om ein gamal ven i slike minnetalar.

Difor skulle eg ønske at dei vart publiserte slik at dei som ikkje var i gravferda kunne få del i dei. Eg er rimeleg sikker på at om minneorda vart publiserte på kyrkja si heimeside på Facebook, ville mange fleire fylgje kyrkjesida. Alternativt kunne ein ha ei eiga heimeside med minneord. Det har mange gravferdsbyrå skjøna, så dei lagar ofte ei minneside når dei har ansvar for gravferda.

I USA er alt dette sett i system. Der har dei store avisene folk som jobbar med minneord, obituaries, som dei kallar det. Gravferdsbyråa legg ut detaljerte minneord på sidene sine. Diane ‘Lusignan’ Sundby delte dette minneordet med facebookgruppa Bilder av Bykle og Valle i gamle dager. Slik fekk eg grunnlag for å skrive om Selmer Holen (88), son til ein utvandra byklar, som vart gravlagd i går i Theif River Falls, Minnesota, eit av dei norskaste områda i heile det store landet.

I dag har eg arbeidd noko med artiklar om byklarar på Setesdalswiki. Då er Heimar og folk i Bykle god å ha. Der kan ein finne litt informasjon om folk som for lengst er gått ut av tida. Ettersom bøkene ligg på Internett, på Lokalhistoriewiki, er dei lette å få tak i også.

Ideelt sett skulle ein kunne oppdatere artiklar der også, til dømes når ein person døydde. Det har eg gjort nokre gonger. I går kom eg over eit minneord om ein norsk-amerikanar med røter i Bykle som var død. Eg burde sjølvsagt skrive det inn i Heimar og folk i Bykle, og eg kjem vel til å gjere det. Men først ville eg lage ein artikkel om han på Setesdalswiki.

For å få til det likar eg å ha ei rød lenke å ta utgangspunkt i, og då måtte eg skrive nokre artiklar for å få den røde lenka på plass. Eg måtte gå frå ein nolevande byklar og bakover i tid til eg kom til norsk-amerikanaren sine besteforeldre, deretter kunne eg skrive om son deira, Hallvard M. Holen (1880-1968), som utvandra i 1900, kom tilbake til Norge etter 19 år og fann seg kone som han tok med til USA. I morgon kjem artikkelen om son hans som døydde i 2016 i Thief River Falls. Over 50% av dei 8573 som bur der, reknar seg som norsk-amerikanarar. I følgje Wikipedia held produsenten av Arctic Cat snøscootarar til her.

Setesdalswiki er nettstad for Setesdal og setesdølar, men også for dei som utvandra, om vi lukkast å få informasjon.

I kveld låner eg eit dikt av Brit Obrestad til bloggen. Ho lagar nydelege tekstar som fleire godt kan få del i. Og så tek ho nyedlege bilete. Her er diktet:

i går høyrde eg lerkå og vibå, så nå kan me:
Spela på lag
Nå er me
på lag
lerkå, vibå og eg

Eg trur det var i går at Valle sentrum plutseleg var forandra. På stolper og vegger hang fint malte «påskeegg». Det var så mange at vi kunne ikkje unngå å legge merke til dei. Alle hadde ulike motiv. Det var ikkje ordentlege egg, men plater med oval form. Etter det eg har fått vite, er det barnehagen som har hatt eit prosjekt etter oppfordring frå Valle Sentrumsforening.

Egg som påskesymbol (Frå artikkelen om påskeegg på nynorsk wikipedia):
Egg er eit urgammalt symbol for nytt liv og grøde. Verda blei skapt eller klekt frå eit egg i fleire opphavsmyter, og egg er tradisjonelt blitt gjevne som gåve til nyfødde. Den gule plomma i egget kan stå for sola som gjev varme og liv om våren. Våren er også årstida då fuglar legg egg, og var tradisjonelt tide då høns tok til å verpa igjen etter vinteren.
Egg er blitt brukte i samband med vårhøgtider frå gammalt av, mellom anna i gammal slavisk tradisjon, der pynta egg fungerer som ein slags talisman for det nye året, persisk nyttår, der farga egg står som symbol for verda og lukke, og jødisk pesah, der ein dypper eit hardkokt egg i saltvatn under sedermåltidet som symbol på nytt liv og på feiringa i Tempelet i Jerusalem.
Den kristne kyrkja hadde også tidleg eit forbod mot å eta egg under fasten, eller i det minste den stille veka. Egg som blei lagde i denne tida blei tekne vare på og ofte pynta, til dømes farga raude, til minne om blodet Jesus ofra på krossen eller som eit uttrykk for gleda over oppstandinga hans. Med sitt løfte om liv innanfor skalet har egg i kristen tradisjon blitt ståande for gjenoppståinga til Jesus. Dei tre elementa — skal, plomme og kvite — som utgjer eit egg er også blitt sett på som eit symbol for treeininga.

Sjølv om eg ikkje kunne ha ansvar i Valle Radio i kveld, nytta eg høvet til å ringe inn svar på ein rebus. Det var Jorunn og Kåre som hadde opi sending, og lammesteik var svaret på ein av rebusane. For dette fekk eg ein eldtopp, den gav eg vidare til Siri, som tok på seg å vere kveldsansvarleg for meg. Det gjekk fint, ho hadde gode gjester og aktuelle tema.

Eg var på eit møte i Utdanningforbundet der temaet var pensjon. Vi var over 20 på møtet, lærarar frå Bykle og Valle. Bykle Hotell serverte god middag, deretter heldt Brit Bugge Mjåvatn eit informativt og engasjerande foredrag der ho tok opp mange spørsmål som er aktuelle i samband med temaet. For oss som er komne godt opp i åra er det kanskje ikkje så viktig som for dei unge, for dei må gjere nokre val, og jo tidlegare dei gjer dei, dess betre kan pensjonisttida bli.

Denne veka vart det inga tysdagssending. Kvelden i studio vart brukt til å lage opptak til reklamen som skal brukast til påske, det er spesiallaga reklame til påskesendingane i Valle Radio. Styret har hatt god hjelp av flinke folk, så når du les dette, er nok det meste av planane for påskesendingane skjærtorsdag og 1. påskedag i boks.

Men i morgon er det onsdagssending i Valle Radio. I utgangspunktet var eg sett opp til å ha ansvar denne kvelden, men eg var glad for at Siri Johannessen ville ta ansvar då det synte seg at eg måtte på eit møte. Ho har vore vikar for meg eit par tysdagskveldar og legg mykje innsats ned for å få til eit godt program. Onsdagsprogrammet ser slik ut:

I kveld var det årsmøte i Valle Radio. Møtet vart halde på Sølvgarden. I år var det på vanleg tid, til skilnad frå i fjor, då møtet der ein handsama 2014 ikkje vart halde før 1. september i 2015. Ørnulf Hasla vart vald til møteleiar og Harald Haugland til referent.

I fjor var det mest dobbelt så mange som møtte opp, heile 17. I år var vi bare 9, men det skuldast nok ikkje at interessa for radioen er liten, for årsmeldinga for 2015 fortalde om nye medarbeidarar og god driv. I fjor vart det kommentert ekstra om tekniske problem og sendingane på burmesisk, det vart kommentert i år også, denne gongen at sendingane på burmesisk ikkje kom i gang att etter sommarferien og at vi hadde tekniske problem med ising på Løefjødd som vart ordna. Men årsmeldinga vart godkjent med akklamasjon, det same vart rekneskapen for 2015, sjølv om vi dette året måtte sjå eit underskot på åtti tusen kroner, noko som mellom anna skuldast at vi ikkje lenger fekk husleigetilskot etc frå kommunen. Deler av dette er no kome på plass att, så vi vonar at det rettar seg for neste år. Årets inntekter var på 305.000, utgiftene på 385.000.

Vala vart og gjennomførde med akklamasjon. Dei styremedlemene som var på val var Jørund Georg Jore og Kåre Rike, leiar Ørnulf Hasla og varamann til styret Rolf Erik Homme. Frå valet i fjor står Britta Lise Homme og Helge Homme. Til valnemnd vart Ronny Stavsholt og Øyvind Jacob valde. Revisor Hallvard Holum vart og attvald.

Etter at dei ordinære årsmøtesakene var over, var det som vanleg ein samtale om laust og fast. Det kom opp forslag om å lage eit radiofond som kan gje radioar til eldre som ikkje likar at ein må bytte kanal for å høyre Valle Radio, då dei ikkje finn tilbake til P1. Styret arbeider vidare med saka. Så gjekk møtet vidare med samtale til Sølvgarden sin velsmakande pizza før vi braut opp klokka 20.15.

Denne helga har vore ei stille helg for meg. Eg valde å bli i Valle ettersom Reidun reiste til Ålesund sist sundag og ikkje kjem tilbake til Mandal før tysdag.

Eg les på Setesdalswiki om alt eg kunne vore med på i Setesdal denne helga. Både i Valle og andre stader var det mange arrangement. Det er greitt å få oversikt på Setesdalswiki, datoartiklane der prøver å fange opp arrangement både nord og sør.

Eg valde å halde meg heime og heller få lese ut ei bok eg hadde lånt. Den var tjukk og ikkje heilt lett å kome gjennom, men samstundes fascinerande. Washingtondekretet av Jussi Adler-Olsen skildrar situasjonen der USA går over til å bli ein politistat. Det er rystande lesnad og minner oss om kor godt vi trass alt har det i eit fungerande demokrati. Nå kan eg få levert henne tilbake og dermed sikre påskekrim for ein annan lånar på biblioteket.

Av og til vart lesinga avbroten av skiskyting. Ein må jo få med seg det som skjer, men eg toler ikkje å høyre så lenge på radiosporten. Makan til gaping og skriking skal ein leite lenge etter. Gull er flott, men skrikinga frå reportarane kan vekke gråstein.

Setesdalskonferansen 2016 har tema Drivkraft og nyskaping. Den går av stabelen om vel ein månad, 14. og 15. april. I år vert konferansen på Hovden.

Du har nok alt lese i Setesdølen at Google-sjefen i Norge kjem til konferansen. Han heiter Jan Grønbech og er sitert med dette i programmet: -Det er ikkje nok med digital effektivisering og det å vere synleg på nett. Skal kommune, fylke, bedrift eller organisasjon lukkast, må dei finne svaret på kvifor dei eksisterer​! Det er eit kupp for Setesdalskonferansen å ha fått han til å halde foredrag, for til vanleg held han ikkje foredrag. Bare å få høyre han burde vere god nok grunn til å melde seg på.

Konferansen har både nasjonale og lokale tema. Blomster-Finn er første mann ut i år etter at Jon-Rolf Næss har ønska velkommen. I programmet er Finn Schjøll introdusert slik: Gjør som mora di sier! «Egentlig er det jo absurd at lille jeg, som er en ganske alminnelig blomsterdekoratør fra Horten, skal stå der og preke moral. Hvis vi hadde hørt på mora vår da vi var små, så hadde det ikke vært nødvendig.»

Dei andre inspiratorane på konferansen er meir lokale. Vi får besøk av Sveinung Hovstad, fersk direktør i Innovasjon Norge og Stein Gauslaa, tidlegare redaktør i Agderposten. Fleire andre lokale vil og ha innlegg.

I år prøver vi oss på ein ny vri og inviterer til speed-date der vi får snakke med andre firma i Setesdal. Det kan gje nye kontaktar for alle. Under festmiddagen om kvelden blir det utdeling av Setesdalsprisen. Fristen for å kome med forslag er vel ute no, det blir spennande å sjå kven juryen landar på i år. Det blir og utdeling av ein gründerpris, det vert siste post på programmet, men alt torsdagen skal nokre av gründerane presentere prosjekta sine.

Påmeldingsfristen er 1. april, men det er ingen grunn til å utsetje det.