I dag fekk eg indirekte ei gledeleg tilbakemelding. Den kom frå Kari Løvås i Mandal. Ho leia eit møte på Mandal bedehus i kveld. Eg var på veg til Valle då møtet starta, men Reidun var der i kveld. Kurt Hjemdal var sett opp som talar.

Då Kari Løvås skulle introdusere Kurt, sa ho at ho hadde googla han for å finne ut kva ho skulle seie. Då kom ho til Setesdalswiki sin artikkel om han, og frå den las ho opp det meste av det ho hadde å seie i introduksjonen. Kurt kunne bekrefte at det var rett, det som stod der,

Reidun, som sat i salen, kunne ikkje anna enn smile. Ho høyrer om Setesdalswiki dagen lang når eg er heime, og her hadde nettstaden eg skriv på kome Kari Løvås til hjelp då ho skulle f

Etter Setesdalskonferansen 2014 tok eg mot til meg og oppretta ei side på Facebook for Setesdalswiki. Der legg eg ut lenker til nokre av artiklane som kjem på Setesdalswiki, og det er interessant å sjå korleis innlegga der blir sett av andre. Ståle Lindblad som var på konferansen og fortalde om Facebook, sa at det var mykje statistikk ein kunne sjå der, og det er sant. Men det er ikkje lett å skjøne den.

Mellom anna har dei noko som dei kallar rekkevidde, og i kveld har to artiklar eg har laga i dag, fått svært mykje større rekkevidde enn noko eg har laga før. Det er jo hyggeleg, men eg forstår det ikkje. Artikkelen om Joker Bygland http://www.setesdalswiki.no/wiki/Joker_Bygland er i følge statistikken på sida vist 25 gonger når dette vert skrive. Men på Facebook har 220 sett det lille innlegget eg laga der om at eg hadde oppretta artikkelen. Eg laga og ein artikkel om Tor Espen Helle, som skal vere med i Jakten på kjærligheten på TV2. Når eg skriv dette, har 16 personar sett den på Setesdalswiki, men på Facebook har 162 sett lenka til artikkelen.

Sjølv om eg ikkje forstår så mykje, er eg glad for at folk har sett artiklar eg har skrive på Setesdalswiki i dag. Det er jo heilt naturleg at ikkje alle artiklane får like mange lesarar, dagleg har Setesdalswiki mellom 250 og 300 besøk. Det tyder på at folk finn noko som er verd å lese når dei googlar.

Eg hadde jo likt at artiklane vart delte på Facebook når nokon fann noko av interesse eller nytte, slik at andre kunne få del i same informasjonen, men til no er det helst meg som deler frå Setesdalswiki, det er jo ikkje så unaturleg, det heller. Det er jo eg som skriv det meste. No har vi halde på i vel fem år, nettstaden starta i slutten av april 2009, og eg forstår i grunnen heller ikkje at det sit så langt inne for folk å skrive på Setesdalswiki, det er jo bare å registrere eit namn å skrive under, og så setje i gang. Men, som eg seier i overskrifta: Det er mykje eg ikkje forstår. Det får eg leve med. Og håpe at eg vil forstå meir etter kvart.

I dagens Setesdølen er det annonse for to møte som Setesdal Regionråd skal ha måndag og tysdag, måndag på Pernille på Evje, tysdag på Systog Dale. Sist veke hadde dei møte på Hovdestøylen og Revsnes Hotell, så då er alle kommunane dekka med informasjonsmøte.

I ein liten artikkel i Setesdølen tysdag var desse møtene omtalte. Der fekk vi vite at Lasse Eidskrem deltok på møta, Anne Dorte Carlsen fortalde om kva effekt merkinga i Trysil har hatt og Erik Berglihn fortalde om status for arbeidet så langt.

Annonsen og artikkelen fekk meg til å leite opp temaet på Internett, og då fann eg at Innovasjon Norge lanserte dette i fjor, og at Norge er første landet som gjennomfører ei slik merkeordning. Trysil, Vega, Røros og Lærdal har gjennomført prosessen, no skal Setesdal og gå inn i dette.

-Bærekraftig reiseliv brer om seg over hele verden og stadig flere etterspør og velger reisemål som viser ansvar og møter bærekraftutfordringene offensivt. Jeg tror denne ordningen vil gi Norge og de merkede reisemålene et klart konkurransefortrinn i kampen om turistene fremover, sa reiselivsdirektør Per-Arne Tuftin i Innovasjon Norge ved lanseringa av arbeidet i mars i fjor.

I presentasjonen vart dette framheva:

Fakta om Bærekraftig reisemål:

*Kvalitetsmerket “Bærekraftig reisemål” tildeles reisemål som jobber systematisk for å styrke gjesteopplevelsene og redusere reiselivets negative påvirkning.
*Reisemålene som oppnår merket “Bærekraftig Reisemål” har oppfylt en lang rekke krav knyttet til å redusere sitt miljø- og klimamessige fotavtrykk, god bevaring av natur og kultur, godt lokalsamfunnssamarbeid og en sunn økonomi i reiselivet.
*Kravene holder høy internasjonal kvalitet og er utviklet i tett samarbeid med anerkjente internasjonale organisasjoner.
*Bærekraft i reiselivet dreier seg om helhet; redusere og fjerne negative fotavtrykk, fremme kvaliteter natur og miljø, skape levende og levedyktige lokalsamfunn og utvikle økonomisk levedyktige og sunne reiselivsbedrifter. Denne helheten gjør at reisemålene må utvikles i et tett samspill mellom kommune og reiseliv.

Ein tur gjennom Setesdal i dag syner at dagen er ein flaggdag. 8. mai er frigjeringsdagen og det er mange som heiser flagg denne dagen. Sjølvsagt ser vi flagg på offentlege bygg, men svært mange private flaggstenger hadde og fått opp flagg i dag.

Det er flott å sjå vaiande flagg i landskapet, ikkje bare vimplar og reklamebanner, som ein ser så mykje av elles. Her i landet er vi ikkje så medvitne om flagget som dei er i USA, der dei vel helsar flagget på skulane dagleg og der det heng flagg i alle klasserom. Dei har skjøna at det er viktig med eit slikt samlande symbol i eit samfunn som er svært samansett.

Her i landet har vi hatt eit homogent samfunn, dermed har vi kanskje ikkje hatt trong for eit slikt samlande symbol. Men kan hende kunne det vere ein ide å ta det i bruk no når også det norske samfunnet er blitt meir heterogent. Slik kunne ein symbolisere norske verdiar og markere det som er viktig her i landet.

Med mange grupper frå ulike land buande innanfor våre grenser, kunne vi trenge eit samlande symbol. For det norske samfunnet er ulikt andre land i verda, og det treng vi å minne kvarandre på. No skal vi feire at Grunnlova er 200 år, det gjer vi til og med ved å omsette henne til moderne nynorsk og ikkje bare ha den på dansk kansellispråk. Kanskje skulle vi og heise flagget oftare og slik markere einskap, ikkje bare ved sportsarrangement, men i det daglege. Eg trur ikkje vi hadde tapt på det.

16. mai opnar årets hovudutstilling på Setesdalsmuseet. Den heiter Sabel og Stakk, det er ei stor utstilling og i dag kom det ei rekke gjenstander frå Oslo for å komplettere den lokale samlinga. I går var museumspedagog Johanne Cecilie Fiane Hortemo i studio for å fortelje litt om utstillinga.

Ho kunne fortelje at eit hovudelement i utstillinga er ei draktutstilling frå tida rundt 1814. Den er det Randi Myrum som har ansvaret for. Men museet har og fått lånt inn ei rosemåla kiste frå Gunnar Attestog og ein bolle som Eivind Torkildsen Lande har måla. Han var ein dyktig rosemålar, og det er jo ganske spesielt at noko av det han laga framleis er teke vare på lokalt.

Etter Olav Knutsson Tveiten har utstillinga mellom anna ein signetring. Johanne trudde ikkje det var den han brukte på Eidsvoll, men heller ein han brukte som lensmann.

Leonhard Jansen har laga den skriftlege teksten til utstillinga, som har mykje informasjon i høve grunnlovsjubileet at Grunnloven er 200 år. No kom det nettopp ei ny omsetting av grunnloven til moderne nynorsk. Eg veit ikkje om den rekk å kome med på utstillinga, men det hadde jo vore noko å ha med ved sidan av den arkaiske forma som hang i alle klasserom då eg var ung.

Eg må nok ta turen til Bjugsbakk 16. mai klokka 14. Då opnar stortingsrepresentant Svein Harberg utstillinga.

Johanne, som er arkeolog av utdanning, fortalde at ho hadde lært svært mykje i arbeidet med utstillinga. Om ein tek seg tid til å sjå litt på alt som utstillinga syner, kan ein få eit godt innblikk i situasjonen i Norge då Grunnloven vart laga.

Etter den store påskesendinga har det vore problem med teknikaren sitt headset. Det er ikkje så farleg på onsdagane, for då er det teknikar ute og programleiar inne i studio. Men på tysdagane når eg ikkje har teknikar, då kunne det mest vere grunn til å avlyse heile sendinga. Og i kveld var Siri Johannessen ikkje med meg, så eg måtte vere aleine.

Det er jo litt tullete å sitje ute på teknikarplassen og setje spakane i modus for å snakke i studio, og så måtte gå frå plassen og inn i studio og seie det ein skal seie, og så gå ut att for å trekke ned spakane og spele musikk eller eit opptak eller det ein elles skal ha på lufta. I kveld skulle eg ha sangtime, den måtte gå utan kommentarar eller introduksjon, for mikrofonen virka ikkje.

Det er lite tilfredsstillande å lage radio når teknikken ikkje fungerer. Då kan ein like godt late det vere. Heldigvis kom Kåre Rike meg til hjelp då eg skulle ha programmet om Grunnloven 200 år, der Johanne Cecilie Fiane Hortemo skulle vere gjest i kveld. Han hadde høyrt at eg hadde problem og ringa meg for å minne meg på at det var ein knapp som kanskje ikkje var nedtrykt. Men det var den, så han kom ein tur innom for å sjå, og då var han teknikar medan eg snakka med henne. Det er eg svært takksam for.

Til vanleg pleier eg og Niklos ha ein dialog om orgelmusikken han spelar, men i kveld måtte han klare seg utan den dialogen, noko han gjorde godt, men likevel skulle eg ønske at dette vart fiksa til neste tysdag, elles må eg kan hende avlyse heile sendinga, for utan å kunne snakke frå teknikarplassen er det for tungvint å ha sending aleine.

Etter gårsdagens tur til Ålgård tok vi det roleg i dag. Det høvde i grunnen godt, for frå klokka 15 var det finale i VM i snooker på Eurosport. To sesjonar med åtte frames i den første og ni i den andre gjorde at vi i grunnen bare fekk i oss litt mat mellom øktene.

Likevel rakk eg å lage nokre artiklar på Setesdalswiki. To av dei var relatert til hendingar på Evje i dag, artiklane om Inge Røysland, som talte på Elim i kveld og Konsmokameratene, som song på Evje bedehus i kveld. I tillegg fekk eg skrive ein artikkel om Olav J. Tveit. Den har eg hatt på kladd nokre dagar, men no kom han inn i leksikonet. Ingen av artiklane var store, men dei gir litt meir opplysningar enn ein avisannonse, så om du ser desse namna i Setesdølen, kan du slå opp på Setesdalswiki og finne meir stoff der.

Etter kvart har eg kome til at Setesdalswiki kan fungere fint også med artiklar om folk som kanskje bare er innom regionen på besøk av ein eller annan grunn. Om dei ikkje har artiklar på Wikipedia eller andre stader, kan det fungere å skrive litt om dei dersom eg kan finne så pass stoff at det blir høveleg lengde på artiklane. Men eg skulle gjerne hatt meir hjelp til å skaffe informasjon og til å skrive, så om du les dette og har høve til å hjelpe, vil eg vere takksam.

I dag tok vi ein tur til Ålgård. Mor er snart 97 år gamal, ho bur åleine i huset der eg vaks opp. I stova står det no eit piano der trøorgelet stod i mine barneår. Eg lærte å spele på det, sidan har spelet vore ei glede for meg i mange år. Men no stivnar fingrane, det er ikkje så ofte eg spelar. På Valle Vaksenopplæring har vi eit godt piano og min kollega Øystein Berg tryllar dei vakraste tonar ut av det, utan noter, medan eg må ha noter og spelar i orgelmodus. Ein av elevane våre, Tracy frå Burma, spelar etter noter i pianomodus, det er ei anna oppleving, så eg nyt å høyre og av og til å syngje til.

Men i dag då eg var på Ålgård, spurde eg mor om det var nokon som nytta pianoet. -Nei, svara ho, det er ikkje ofte nokon spelar på det no.

Så sette eg meg bort til pianoet og fann fram den gamle Melodiboken og leita fram nokre av dei songane som var nytta på bedehuset i min ungdom og prøvde meg fram, eg tenkte at eg hadde nok gløymt det meste. Men etter kvart dukka det opp litt orden i gamle noter og dei gamle fingrane fekk liv. Ikkje sprudlande, det har dei aldri vore, men likevel så pass at eg kjende att nokre av songane: Send bud på Ham, Er Gud for meg, så trede, Eg kan ikkje rekna dei alle. Fleire andre kom og fram frå Melodiboken og vekte minne frå mange år tilbake.

-Har du piano, Harald? spurde mor. -Nei, svara eg. -Vi har eit elektronisk orgel, men det er ikkje ofte han brukar det, sa Reidun.

Nei, det er ikkje ofte eg set meg til klaviaturet og lagar tonar sjølv. Det meste finst jo hermetisk, og om ein ikkje øver, så går gamle kunstar i gløymeboka. På turen frå Mandal til Ålgård høyrde vi Gunnar Idenstam spele Dubois sitt virtuose orgelstykke i Ring inn musikken. Den som kunne spelt noko slikt, tenkte eg.

Men eg får halde meg på mitt nivå, og så heller spele litt hermetisk musikk i Postludium. Til tysdag kan du høyre musikk av den norske komponisten Leif Solberg, han fyller 100 år i år. Niklos presenterer, eg skal høyre på saman med han. OM du vil høyre på, må du setje på Valle Radio klokka 20.30