Laurdag 1. februar samla om lag 40 personar seg på Nomeland bedehus for å markere at det er 40 år sidan huset vart reist. Eg skreiv om dette på bloggen sundag 2. februar. Til festen skreiv eg ein prolog. Den får du i kveld:

Prolog til festen for
Nomeland bedehus 40 år, 1. februar 2014

Eit hus for håp

I 90 år har folk samlast her
for på Nomeland bedehus saman me er
i eit hus for håp og nåde og fred.

Frå 1926 har folk lagt vegen bort
til Nomeland bedehus ei kveldsstund kort
for å samlast til bøn og Bibel og sang.

Det første huset no borte er,
i 40 år har me samlast her,
i huset for nåde og håp og fred.

Såve og Eivind, Knut F og Knut O
trufaste kalla dei saman til bøn
ingen av dei tenkte på løn
for dugnad med snekring og brøyting
for timar med omsorg for Hylestad

Ingebjørg, Tone og Liv og Gro
samla barn om misjonen og Herrens pris
trufast innsats i årevis.

Så mangfoldig ein bruk:
overnatting til Sesilåmi,
fredagsklubb, nattkafe,
Jesuskvinner og bibelquiz
møteveker og offerkorg

Her kom predikantar frå nær og fjern,
ein stille kveld, ein basar, ein fest
Nomeland bedehus fungerer best
når huset er fylt av håp
når Ordet vert tolka og nåde og fred
kan fylle eit hjarta med mot og tru
for liv og teneste heime og ute.

Mange gjekk føre, no er dei borte,
med tida kjem endringar, små og store.
Plass for eldsjeler har huset hatt,
med samling om kvelden til langt på natt.

Ove og Bjørgulv og Knut kan vel nemnast,
dei delte det beste dei hadde fått
med kjærleik og omsorg for unge og gamle.
På Nomeland bedehus kunne me samle
ein ungdomsflokk ein fredagskveld
og ha det gama i lag.

Så mange songar har lydd i huset
og ofte sat me og høyrde suset
frå trafikken på vegen mens møtet gjekk
Likevel mat for sjela me fekk.

Og me song:
Dine løfter er mange, din trofasthet stor,
Vi vil takke, vi vil lovprise deg,
Du vår Skaper som elsker oss alle på jord,
Og vet nøye om vår vandring og vei.

Herre, led du oss frem,
la oss bli til hjelp for dem
som du viser oss trenger en hånd!
Gi oss lys til å se,
gi oss vilje til å be:
Herre Gud, fyll vårt liv med din Ånd!

Det er nye tider i Setesdal,
men framleis me samlast i sang og bøn
på Nomeland bedehus om løfter frå Gud.
Me minner kvarandre om fred og nåde
og øver på å la Jesus få råde
i hjarte og sinn.

Ja, framleis me samlast i bøn om at Han
skal fylle våre liv med sin ande og kraft
så Nomeland bedehus kan sprudle av liv
til beste for liv og samfunn i dalen.

Huset er tenleg for litt av kvart,
framleis står det og samlar til bøn
ein trufast flokk med håp og tru.
Må festen i kveld bringe livsmot og glede
til alle som nyttar vårt bedehus.

Dette var temaet i samtalen eg hadde med Trond Bjerkås i Valle Radio tysdagskvelden. Trond Bjerkås skreiv ein artikkel om Vest-Agders første folkevalde i Fædrelandsvennen for vel ei veke sidan. I samband med Grunnloven 200 år kjem det mykje stoff i mange aviser om emnet, og serien med program i Valle Radio peikar på noko av dette stoffet.

Trond Bjerkås peika på det interessante faktum at i Vest-Agder var det få embetsmann som vart vald til Riksforsamlinga på Eidsvoll frå fylket. Frå Råbyggelaget kom ein sorenskrivar og to bønder. I Fædrelandsvennen i går var det og eit greitt oversyn over utsendingane.

Eg lurte på om han hadde tenkt noko på grunnen til det, og han fortalde då at bøndene på Agder i mindre grad enn elles i landet valde prestar eller andre embetsfolk til oppgåva. Dette meinte han kunne skuldast at bøndene alt hadde trening i å delta i slike demokratiske oppgåver sjølv om dette truleg var det første tilnærma demokratiske valet i Norge. Bøndene hadde i mange år, heilt frå midt på 1700-talet delteke i fattigkommisjonar og sunnhetskommisjonar. Dermed hadde dei fått tru på at dei sjølve kunne gjere jobben som måtte gjerast, det var ikkje naudsynt med ein embetsmann til det. Utover på 1700-talet auka talet på folk som kunne lese og skrive, noko som og talte for at dei ikkje utan vidare valde folk som hadde utdanning frå Danmark til å representere seg.

Du kan lese artikkelen til Trond Bjerkås her: http://www.setesdalswiki.no/wiki/Vest-Agders_f%C3%B8rste_folkevalgte

Tysdag skal vi snakke med Margit Løyland om noko av føresetnadene for at det vart slik.

Immateriell kulturarv kom på dagsorden i 2003. Då gjorde UNESCO den til eit satsingsområde og i 2007 ratifiserte Norge konvensjonen. Med omgrepet tenkjer ein særleg på folkloristiske tradisjonar som har halde seg munnleg frå tida før ein fekk ein skriftkultur. Dette er bakgrunnen for at Setesdal Spelemannslag har gått i gang med å registrere folk som kan folketonar, stev, bånsullar og regler og slik er bærarar av immateriell kulturarv.

Onsdagskvelden var Kirsten Bråten Berg i studio for å fortelje om eit kurs ho skal ha i Valle denne våren og hausten. Det blir tre samlingar i vår, men ikkje i lemminga, som ho sa og tre samlingar til hausten, kvar på to timar. Grunnen til at ho var i radioen, var at sjølv om kurset er annonsert i foldaren som er sendt ut om kurs, var det for få som hadde meldt seg, ho kunne fortelje at det bare var to personar som hadde meldt seg på til onsdag.

Det er jo eit paradoks at når Kirsten held kurs i Oslo og andre stader, så er dei fullteikna, men eit kurs i Valle står i fare for å avlysast. Difor tok eg telefonen i går og melde meg på. Eg fekk med meg eit par av elevane mine, dei burmesiske flyktningane i Valle er glade i å synge, og det kunne vere eit godt høve til å bli kjent med den immaterielle kulturarven i bygda dei er komne til. Med tre nye namn på lista kunne Kirsten gå i gang med å planlegge oppstart av kurset, som kostar 480 kroner. Du kan og melde deg på, send henne ein epost eller ta ein telefon, så får du ei kulturell oppleving denne våren.

Då eg kom ut av radiohuset i går kveld, trudde eg ikkje mine eigne augo. Eg hadde ikkje lagt merke til det då eg gjekk inn, men det er kome lys i trappa. I alle år har vi klaga på at det har vore så mørkt i trappa når vi skal gå heim om kvelden. Vi som er litt oppe i åra, likar godt lys, då er det lettare å sjå kor ein trør, og vi har ikkje lyst å gå på hovudet ned ei lang trapp. (Vi har vel heller ikkje lyst å gå på halen på glatta utanfor, slik eg gjorde ein kveld i fjor, men det er ei anna sak.)

For meg var det eit av mange høgdepunkt på ein kveld som diverre ikkje starta så godt, for det kom ingen til programmet Kommunen informerer. Dermed måtte eg turrprate den første halvtimen, og det er ikkje alltid like lett. Men med ein hyggeleg teknikar si hjelp, Liv Gunn fann noko musikk vi kunne bryte av med, så gjekk det vel høveleg greitt.

Men i Haralds time var det først Vidar Helle frå Hylestad Auto som kom. Han fortalde om nybygget dei set opp, tre-fire millionar gjev meir plass til butikk og verkstad. Vidar meinte at det var bra med fleire scooterforhandlarar, konkurranse er sunt, og no fyller dei butikken med varer. Opninga av det utvida anlegget blir 15. mars.

Deretter kom Kjell Nomeland og fortalde om dansedykk i Oslo. Han hadde med seg Kirsten Bråten Berg, ho var danselærar for han då han var liten og gledde seg over det Sæbyggjan har fått til. Å halde kurs, konsert og dansekveld på Riksscenen, det var det største dei hadde vore med på, og Kjell var strålande nøgd med helga, sjølv om både han og dei andre var ganske lemstre sundagen då dei tok tog til Bø og køyrde heim derifrå. 35 på kurs, 16 deltakarar i Sæbyggjan, han hadde namna på dei fleste.

Denne kvelden kunne vi altså få vite noko om korleis det gjekk med det som han hadde fortald skulle skje veka før. Då fungerer Valle Radio på ein god måte. Med lys i trappa fungerer det godt utanfor radioen og. Kan ein ønskje meir?

I går kveld hadde eg Astrid Nomeland på telefonen. Ho er for tida engasjert i å samle inn gamle klede som vert sende til Ukraina med Halvard Hasseløy sitt prosjekt Open Heart. Ho fortalde at dei er i innspurten med innsamlinga no, på laurdag kjem bilen for å hente det som no ligg i store stablar på Nomeland bedehus. Folk har mykje klede som fyller skap og skuffer, sko og, til og med sengetøy og handkle som dei ikkje lenger har bruk for. Då er det betre om det kan kome til nytte andre stader.

Laurdag skal det og vere eit møte i Bykle, fortalde Astrid, då vil det kome i musikkgruppe også, dei støttar arbeidet og vil ta opp kollekt til prosjektet. Astrid meiner at det er fint om folk gjev 50 kroner pr. sekk for frakta, ho hadde til og med kontonummeret til Klippen Bykle som ho las opp i telefonen om nokon ville støtte prosjektet.

I Ukraina hjelper Hallvard Hasseløy sitt prosjekt 600.000 personar på eit år. Det er dei fattigaste av fattigfolk i landet som får hjelp til varme klede og mat. Det heile starta i 1993, då Hasseløy, som var evangelist i Norge etter å ha gått på bibelskolen i Sarons Dal som ung, var med på ein tur til Ukraina med hjelpesendingar. Då skifta arbeidet hans fokus, vi må hjelpe der vi kan hjelpe, og i Ukraina var det stor naud. Etter kvart har han fått med seg mange i arbeidet, og innsamlinga av klær skjer i ulike deler av Norge. Det kjem inn så mykje klær at no køyrer ein trailer frå Norge til Ukraina mest kvar veke.

Astrid fortalde levande om innsamlinga, der ho har god hjelp av mannen Knut til å hente klede hos folk som ringer og ikkje sjølv kan levere sekkene på Nomeland bedehus. Men laurdag er det slutt for denne gongen, då kjem ein bil frå Vennesla og hentar det som er samla inn, først i Bykle og så i Valle, og tek det til Vennesla, der den store traileren vert fylt av klær og så set kursen mot Ukraina. Ho tek imot posar med klær fram til då, det er bare å fylle ein pose og levere på bedehuset saman med ein femtilapp til frakt, så vil det du ikkje har bruk for meir, kunne varme folk som har mindre enn oss.

Tänk att få vakna tidlig en morgon er den svenske versjonen av Morning has broken. I kveld song Ingamay Hörnberg den i Valle Radio før kåseriet mitt. Så snakka eg om kor flott det er å vakne ein tidlig morgon og høyre vårregnet og fuglane syngje. Begge deler har ein kunna oppleve i Mandal no, ein meter med snø forsvann på ei veke. Til og med sola fekk vi sjå gløtt av denne helga. Då går det an å takke for livet som vi fekk og dagane som vi får.

Sangen vart omsett til svensk av Anders Frostenson i 1976 og kom i norsk form omsett av Eyvind Skeie til Salmer 1997 med tittelen Nå er det morgon. Seinare kom ei ny omsetting frå originalteksten, «Dagen har våknet» i 316 salmer og sanger (2007).

Sangen vart også spelt i Country Gospel Timen, så i kveld fekk du den to gonger i Valle Radio. Her er teksten:

Tänk att få vakna tidigt en morgon
Höra ett vårregn sjunga sin sång!
Jag älskar regnet som väcker jorden
Tack käre Far för regnet du gav!

Tänk att få vakna tidigt en morgon
Höra en koltrast sjunga sin sång!
Jag älskar sången koltrasten sjunger
Tack käre Far för sången du gav!

Tänk att få vakna tidigt en morgon
Se hur vår sol gör allting så skönt
Jag älskar solen som värmer jorden
Tack käre Far för solen du gav!

Tänk att få vakna tidigt en morgon
Utan att sakna natten som var
Jag älskar livet som du har skapat
Tack käre Far för allt som du gav!

Brokke Mini Tour 2014 var tema i Haralds time onsdagskvelden. Jon Ola Rysstad var i studio og fortalde om arrangementet og sa at han vona på 100 deltakarar og onsdagskvelden, like før fristen for påmelding gjekk ut, var det 103 påmelde. I kveld las eg på Valle IL si side at det hadde vore 150 deltakarar på laurdagen og 115 på sundagen. http://www.valle-il.no/:/valle/:/Brokke_Mini_Tour_2014-_Ein_Suksess_.html

Takka vere svært mange gode dugnadsarbeidarar vart rennet ein suksess, gode sponsorar gjorde nok og sitt til det. Ikkje minst var det gode gulrøtter for unge deltakarar at Valle Sparebank stilte opp med utviklingsstipend på 10.000 kroner til vinnarane i klasse under 23 år. Der vann Elin Uppstad jenteklassen og Gaute Kvåle, Røldal IL guteklassen.

Eg snakka med Øystein Berg i kveld, han hadde vore parkeringsvakt og fortalde at det var kome mykje snø på fjellet i helga, kan hende opp mot ein halv meter. Når så brøytekantane er to meter høge, er det ein stri jobb å få bort snøen slik at folk får parkere, og utan parkering er det ikkje lett å arrangere skirenn. Men også det hadde gått på ein høveleg måte etter det eg skjøna.

Av det som står på Valle IL sine sider, skjøner eg at arrangementet er kome for å bli. Valle IL, Brokke Alpinsenter og Oddersjaa skiklubb var arrangørar, Jon Ola fortalde i radioen at dei var svært glade for å få med Oddersjaa, for dei har god kompetanse på tidtaking, og i eit slikt renn er tidtaking svært viktig.

Ikkje mindre viktig er trakking og gode løyper, og der var Jan Asbjørn Uppstad ansvarleg, det er han som syter for dei gode løypene i Brokke. Kvar dag vinteren gjennom har folk glede av jobben han gjer. Eg vonar å få med meg Jan Asbjørn i Valle Radio onsdagskvelden for å fortelje om korleis han opplevde helga.

Onsdagskvelden var Kjell Nomeland i Valle Radio og fortalde om Dansedykk på Riksscenen som skulle skje laurdag. No når eg skriv dette er vel snart festen over for dei glade dansarane i Sæbyggjan, leikarringen som vart starta opp i jula 2010 og som har vore med på Landskappleiken og snart dansar i A-klassa, i alle fall om det går som Kjell håpar.

Sjølv har han dansa gangar heilt frå han var liten og var med i Kirsten sin leikarring, som så mange på Rysstad. Så tok han det opp att i ungdomsskulen, og seinare vart han med då Sæbyggjan vart starta. No er han ein ivrig talsmann for gangardansen. I dag har han lært bort dansen til folk i Oslo saman med Daniel og Tor, den siste spelemann i A-klasse, den første spelemann vel helst utanfor klasse, drivande dyktig på mest kva instrument det skulle vere, meinte Kjell.

Han fortalde at det nok var Sigrid Jore som hadde vore primus motor for å få i gang Dansedykk, ho studerer på Musikkhøgskulen og er aktiv i folkemusikkmiljøet på Riksscena, men Sigrid Berg var og viktig i Sæbyggjan. Øvingane i laget skjer helst i feriar og når dei elles kan samlast i Valle, dei har ikkje faste øvingar ettersom folk bur spreidd og vel bare har til felles at dei kjem frå Setesdal. Av og til får dei og med seg folk utanfor dalen.

Og spelemennene må ha litt tempo, dei kan mest ikkje spele for fort, spelar dei for seint, blir det heller meir som å danse i graut, sa Kjell, og det er ikkje moro. Han gledde seg til denne helga, dei var 8 personar som skulle dra inn frå Setesdal, dei andre er vel helst i Oslo og nærleiken. Han ville ikkje spå om kor mange som kom til å delta, men vona dei blei mange som kom, først til kurs, sidan til konsert og til slutt til dans og folkemusikkpub, slik dei pleiar å ha når dei møtest i Setesdal.

Dei har i alle fall ein god talsmann i Kjell Nomeland, han er velkomen tilbake i studio med meir informasjon om Sæbyggjan når det måtte høve.

Hekni bomstasjon er borte. Det skjedde sist fredag, og no står fotoboksane på nord og sør med plastsekk over seg, godt festa med tape. Ingebjørg Godskesen frå Frp har vore aktiv i denne samanhengen, og onsdagskvelden var ho med i Valle Radio for å dele gleda med lyttarane i radioen.

-Det var moro å vere der, sa ho, eg kom heim frå eit møte i Strasbourg ein dag tidlegare enn planlagt for å få det med meg, sa ho. Ordførar og fleire andre var til stades ved markeringa, og sjølv om det ikkje møtte opp mange publikumarar ved markeringa, tuta dei som køyrde forbi og vinka og synte at dette var eit populært tiltak.

Ingebjørg Godskesen gav blomar til første bilist forbi bommen utan å betale, det var Aud-Johanne Røren Strand, som hadde vore på eit skulemøte og skulle heim att til Arendal.

-Dei millionane som stod att å betale ved innkreving av bompengar er no betalte, sa Ingebjørg Godskesen. No gjeld det å finne pengar til å vidareføre arbeidet med gul midtstripe til Hovden. Eg skal sitje på fanget til statssekretær Bård Hoksrud til han lovar å skaffe pengane, og treng folk frå Setesdal hjelp til å ordne eit møte med han, er det bare å ta kontakt, sa ho.

Alt måndag var ein delegasjon frå Aust-Agder hos Hoksrud for å snakke om vidare finansiering, men i Setesdølen i dag stod det at han ikkje hadde kome med nokon lovnad på det møtet. Det same sa Ingebjørg Godskesen, ho meinte at pengane måtte kome i revidert nasjonalbudsjett til hausten.