Som eg skreiv på bloggen sundag: Det er Bjørnsonår i år. Eg skreiv det fordi eg planla å ha eit program tysdagskvelden med songar av Bjørnstjerne Bjørnson, noko eg og hadde. Onsdagskvelden snakka Ronny med Sissel Åkre som inviterte folk til å kome til Spelestoga komande sundag klokka 18 for å oppleve Bjørnson-tekstar i Folkeakademiet sin regi. Då vil Øyvind Straume lese tekstar av diktaren og fortelje om han. Øystein Kikut vil spele, og etter det eg forstod, vert det høve til å syngje songar av han. Sissel vart utfodra til å syngje Ingrid Sletten av Sillejord, noko ho tok på strak arm, i alle fall fyrste verset. Her er heile sangen:
Ingrid Sletten av Sillejord
hadde hverken sølv eller gull,
men en liten hue av farvet ull,
som hun hadde fått utav mor.
En liten hue av farvet ull,
hadde hverken stas eller fòr,
men fattig minne om far og mor,
der skinte langt mer enn gull
Hun gjemte huen i tyve år,
måtte ikke slide den ud!
“Så bærer jeg den så glad som brud
når jeg for alteret går.”
Hun gjemte huen i tredve år,
måtte ikke skjemme den ud!
“Så bærer jeg den så glad som brud
når jeg for Vårherre står.”
Hun gjemte huen i firti år,
hugsede ennå sin mor.
“Vesle min hue, for visst jeg tror
vi aldri for alteret står”
Hun ganger for kisten å tage den,
hjertet var så stort derved;
hun leter frem til dens gamle sted,
da var der ikke tråden igjen.
Melodien er av Richard Nordraak, som er ein av dei mange komponistane som har laga melodiar til Bjørnson sine songar. Eg starta programmet mitt tysdagskvelden med ein annan av hans melodiar, truleg den mest kjende av alle: Ja, vi elsker dette landet. Dei som høyrde programmet fekk høyre versjonen både med Bodø Domkor og med Njål Sparboe. Begge song fyrste og dei to siste versa, så eg las dei andre opp, versa der Bjørnson går gjennom norgeshistoria på få linjer. Vi fekk og høyre ein instrumental versjon av Ja vi elsker.
Etter ein slik grundig gjennomgang av nasjonalsangen, spelte eg Søvnen, ein romanse av Halfdan Kjerulf. Solveig Kringlebotn song og Gunilla Sussmann akkompagnerte den og dei to neste på piano. Deretter kom Venevil, også den er av Halfdan Kjerulf. Deretter kom Synnøves sang (Nu Tak for alt ifra vi var smaa). Så tabba eg meg ut og tenkte eg skulle finne ein versjon på Spotify, alle dei tre romansene med Solveig Kringlebotn hadde eg på ei plate eg lånte på biblioteket. I staden så blanda eg namna og fann Solveigs sang, men den er jo frå Ibsens Peer Gynt. Eg merka jo det fort då sangen kom, men eg kunne ikkje bare kutte ut, så eg spelte heile. Deretter kom Ingrids vise (Og reven lå under birkerot), først i versjon med Solveig Kringlebotn, deretter med Lars Lillo Stenberg og med Barn i studio. Og plutseleg var timen gått og eg var bare så vidt begynt på eit stort emne. Så eg kjem nok til å finne noko av han neste veke også.
Eg vil jo anbefale alle å gå til arrangementet i Spelestoga sundagskvelden og få med seg det. Og har du eit ønske om ein song av Bjørnson eg skal spele, så kan du skrive ein kommentar her på bloggen eller sende meg ein epost harhaugl (at) gmail.com er epostadressa mi.