Eg likar ikkje å hoppe over ei sending, men denne veka vert det ikkje tysdagssending. Eg kjem ikkje til Valle før tysdag kveld, og for å sleppe å få fartsbot oppover Riksveg 9, vil eg ikkje kappkøyre med klokka. Når eg er på tur, vil eg ha høve til å ta 15 minutt, som det står på plakater fleire stader langs vegane no. Då er eg ein sikrare trafikant og unngår uhell. Difor har eg slutta å køyre i siste liten, og eg har lagt om undervisninga slik at eg slepp å ta laus tidleg på morgonen for å kome fram til skulen startar. Ved å ha undervisning om kvelden måndagane, kan eg ha ein fin tur oppover på dagtid.

Det har jo vore nokre reportasjar om folk som har fått saftige bøter på den nye vegen mellom Kristiansand og Grimstad, og det er og fokus på dette andre stader. Å få eit par prikkar er trass alt betre enn å miste lappen, eg kunne knapt jobbe utan å ha den, for det ville vere ganske tungvindt å nytte buss fram og tilbake, sjølv om eg kunne klare meg greitt utan bil i Valle.

Ettersom eg er åleine med sendinga på tysdagskveldane, er det vanskeleg å ha ein som tek over for meg når eg må melde pass. Så då får ein ha det til gode til neste veke.

Ein kan ikkje anna enn beundre Linda Eide. Ho finn fram til attraksjonar som er utanfor allfarveg, til og med på havbotnen. Som oftast har dei ei soge som er morosam å høyre, eg skjønar godt at folk kosar seg med stunta hennar på laurdagskvelden.

Samstundes får vi ein kunnskap som vi ikkje hadde før, anten det gjeld runer, dialekt, grava til Keiko eller Sinsenkrysset. Alle dei emna kan ein relatere til noko aktuelt samstundes. Vi fylgde med Keiko då kvalen kom til Nordmøre, på ein sommartur køyrde vi like forbi siste kvilestaden hans, utan å stoppe for å legge stein på grava. Vallemålet har ho ettertrykkeleg synt som ein attraksjon der ho duellerte med Sigurd Brokke, og sanneleg kom ikkje Niklos K. Besteland syklande forbi då dei stod der i vegkanten.

Runer er ikkje noko ein kjem borti så ofte, dei to tyske ungdommane som rista runer for år tilbake og lurte bygdefolka, det er eit stunt nokon kvar kunne tenkt å gjere. Og Sinsenkrysset, det er vanskeleg å unngå når ein fartar rundt i Oslo i bil, eg har hatt gleda av å svinge feil der meir enn ein gong.

Slik gjer ho det nære til noko spennande og unikt, midt i sin kvardagslege framtoning. Med alle dei stunta ho gjer i vatn skjønar eg godt at treningsderessane må verte utslitne, ikkje lett å unngå ein flekk eller ei flenge under slike tilhøve.

Stå på, Linda, du gjer laurdagskveldane til attraksjonar når du er på skjermen.

Det var ein interessant debatt vi fekk i Valle Radio onsdagskvelden, og diskusjonen har nok halde fram i dagane etterpå. Ole Birger Lien inviterte Annette Bjørgum Berg og Pål Dale til å diskutere skulespørsmål. Det vart på mange måtar eit møte mellom den gamle og den nye tid, for Pål er nestor i kommunestyret med over 30 års erfaring og har sett politikarar kome og gå. Annette er inne i sin første periode og har fått store oppgåver i fanget.

Skulen i Valle har vore diskutert i mange rundar, det er vel ikkje unaturleg. Men ein må bare sjå i augo at elevtalet knapt forsvarar å halde to skular i drift, det har gått nedover med åra. Likevel er det eit drastisk steg å leggje ned Hylestad skule, ein skule er på mange måtar lim i ei grend. Og sjølv om han ligg på Nomeland og ikkje på Rysstad, som jo har blitt sentrum i Hylestad-sokna, så fungerer han slik.

Sterke krefter arbeider imidlertid for ei sentralisering, ikkje bare i det store biletet, kor folk flytter til byane, men og i det lokale, der folk flytter til kommunesenteret, og grendene får fleire og fleire hus med lite lys om vinteren. Skal ein så ta steget og flytte innhaldet i den nyrestaurerte skulen på Nomeland, med noko av det finaste uteanlegget ein skule kan ha, til Valle, så må svært mange grunnar tale for det.

Samtalen i Valle Radio onsdagskvelden gjorde greie for nokre av dei vurderingane politikarane må gjere. Pål var ikkje viljug til å stoppe utbygginga av Valle skule no, men ville halde fram etter vedteken plan. Han var kanskje noko meir på glid i spørsmålet om firedagars veke og kunne nok heller sjå føre seg at ein gjekk over til fem dagar. Skulesjef Elise Marie Kringen hadde i dag eit innlegg i Setesdølen som og gjekk for fem dagars skuleveke, det fordeler arbeidet betre for borna.

Vi får sikkert høyre meir om dette i Valle Radio utetter vinteren.

I går var eg teknikar att. Eg er reserveteknikar i Valle Radio, så når det ikkje høver for dei faste, spør dei meg, og ettersom eg har tysdag og onsdag disponert til Valle Radio, så vil eg ofte ha høve til å svare ja på spørsmålet.

Men då vert vekene korte, særleg i år merkar eg det, for eg har fått kveldsundervisning måndagskveldane. Det er ein føremon for meg, for då kan eg køyre oppover på dagtid måndag og ha elevane mine om kvelden. Og med tysdagskveldane og onsdagskveldane i radioen er veka over ganske så fort, det er bare torsdagskvelden som eg ikkje er bundet til noko.

Rollen som teknikar har endra seg mykje. Den fyrste tida var det kassettar frå Norea tysdagskveldane, no lastar ein programma ned over internett. Det er vel nesten bare Niklos som nyttar platespelaren vår, han har orgelmusikk på LP-plater, og det er sjarmerande å høyre opptak frå 30 år og lenger tilbake.

I lang tid var CD-platene einerådande når vi skulle velje musikk, og nokre av medarbeidarane gjorde ein stor jobb med å taste inn alle spora i musikkprogrammet, slik at vi kunne finne att musikken når vi skulle spele den. To vegger i radioen er dekte av CD-plater, mest country-musikk, men rock og pop, folkemusikk og kristen musikk kan ein og finne.

Så kom iTunes, og vi la mange av platene inn i dette programmet, då kunne ein lett finne dei på datamaskinen og så flytte dei over til eit miksebord på datamaskina og plutseleg var det på lufta. Framleis er det litt trolldom i korleis ein kan få det til.

Det siste nye er spotify, eit program der musikken ikkje ligg hos oss, men på ein stor database. Vi kan ikkje laste han ned, men vi kan spele han. Vi må abonnere på musikk til ein fast pris for kvar månad, og så kan vi spele så mykje vi vil. Det er genialt og enkelt og gjev oss på ein mykje lettare måte tilgang til svært mykje musikk. Gjennom dette programmet har eg funne Olav Werner og Kirsten Flagstad og spelt dei nokre gonger i det siste.

Onsdag før sending dukka det opp ein ny CD-spelar i studio, og før vi hadde sagt kake, var han montert og klar til bruk. Dei gamle vil vel etter kvart bli pensjonerte, den eine er alt pensjonist, og den andre kan vel fylgje same vegen når vi no fekk ny. Eg likte godt då vi hadde to som verka, for då gjekk jobben som teknikar litt smidigare når ein skulle spele to plater etter kvarandre. Men så var det å ha plass på miksebordet til styrespake, då.

Men dette vart vel i det mest tekniske laget, så eg trur eg sluttar her for i kveld.

Det er gått nokre år sidan musikklinja ved Valle vidaregåande skule vart lagd ned. Då fekk kommunen nokre omstillingsmidlar som skulle bøte på skaden og etter ein del utgreiing var det ideen om folkehøskule som verka til å vere det som kunne erstatte ei slik linje. Vi hugsar kor mykje spennande som skjedde rundt skulen i den tida sangen og musikken prega tilbodet saman med sylvet, i radioen kunne vi spele eit par plater som var laga av elevar ved Valle vidaregåande skule.

Etter kvart vart det naudsynt å tilsetje ein prosjektleiar for ein folkehøgskule med vekt på motorsport, og i eit samarbeid mellom kommunen og Norges Motorsportforbund peika det seg ut ei jente frå Hobbøl i Østfold, ho hadde vore Noregsmeister i trial og kjende miljøet rundt sporten godt, ho hadde god utdanning kunne dermed tale saka i meir sentrale strok.

For det var der ein måtte jobbe for å selje ideen. Det har ikkje vore etablert ein ny folkehøgskule i Noreg tidleg på 1980-talet, og i mellomtida har mange blitt lagde ned, skulestrukturen har endra seg og rekrutteringa med den. Sjølv om det har vore mange slags liner på folkehøgskular rundt omkring, har det aldri vore ein skule med vekt på motorsport.

I dag kom meldinga om at det er løyvt to millionar kroner til oppstarten til hausten. Og er skulen inne på budsjettet, så bør det vere trygt for at han kan verte verande der. No er det kommunen som må i gang med det som må gjerast for å realisere draumen.

I slike situasjonar er det viktig å gjere som pitbullen, bite seg fast og ikkje sleppe taket. Folkehøgskule er ei spesiell skuleform, eg har vore rektor på ein slik skule i 15 år og kjenner litt til det, i alle fall slik skuleslaget var for nokre år tilbake. Ein skal vere ganske standhaftig for å få det heile opp på beina, og det er ikkje alltid så mykje som skal til før det kollapsar. Så alle gode krefter må no gå saman om å realisere skulen i Valle, med elevar frå heile landet og gode anlegg for motorsport må haldast ved like og ikkje forfalle.

Gratulerer med dagen!

I mange år har vi no hatt ein fast programpost som heiter Kommunen informerer. Etter ønske er den no flytta til klokka 19:30, den har bytta plass med Tankar frå Bibelen. Det gjev programleiaren ein pause medan Bjørgulv, Håvard eller Torleif held andakten, og det høver godt etter at ein har hatt ein hektisk time med aktuelle saker.

Men det er eit problem med den kommunale informasjonen, dersom den som er ansvarleg etter lista ikkje dukkar opp, då sit kveldens programleiar i saksa. Eg har meint at det bør dei halde greie på sjølv, så eg har sjeldan kontakta dei på førehand, Så sit eg der med sjegget i postkassa når ingen kjem.

Første onsdag i oktober 2009 tok eg ein telefon til den nye leiaren i Eigedomsavdelinga i kommunen, Kim Dahlstrøm. Han stod på lista mi som den som skulle stille frå kommunen, men det hadde han ikkje høyrt om, han hadde bare vore i jobben nokre få månader, og hadde ikkje fått med seg at det fylgde med informasjonsoppgåver gjennom Valle Radio.

Men han var sporty og vart med på telefonen, sjølv om han sat i Oslo denne kvelden. Han fortalde at dei ikkje hadde flytta til Valle enno, helst ville dei flytte til eit småbruk om dei kunne få kjøpe det, men det hadde ikkje lukkast enno. Men sonen hans hadde starta i barnehagen i Valle, og etter kvart ville heile familien kome hit. Han hadde tidlegare hatt ein jobb innan eigedomsforvaltning. Den medførte mykje reising, og siste året hadde han hatt så mange reisedagar at det hadde vore lite familieliv. Med to ungar var det ikkje så triveleg, han hadde lyst til å vere saman med dei før dei vart store, så difor hoppa han av business-karusellen og søkte på jobben i Valle.

Vi prata litt om korleis han hadde opplevd den fyrste tida. Så ønskte eg han lukke til med jobben, og dermed var den første runden i Valle Radio over for hans del.

Så er Stortinget opna og vi har fått vår eigen stortingsrepresentant frå Setesdal og Evje. Han kom ikkje i samferdsel- og transportkomiteen, der kom Freddy de Ruiter og Ingebjørg Godskesen. Eg prøvde å få Kjell Ingolf med i sendinga onsdag, men måtte gje opp. Han var på ei befaring og forbindelsen til mobiltelefonen var ikkje god, og då eg ringde klokka 18:50, var det ikkje svar å få. I staden las eg opp frå bloggen hans der han skreiv om elgjakta. Du kan jo lese det, du og. http://www.kjellingolf.no/2009/09/da-falt-storoksen.html

Elles meiner eg at vi burde prøve å få han med i radioen ganske ofte når vi no har ein stortingsrepresentant frå Setesdal.

Kjell Ingolf Ropstad vert medlem av Arbeids- og sosialkomiteen og skal følgje justiskomiteen i tillegg, så det burde vere nok av saker å snakke med han om. Og KrFs Knut Arild Hareide vert leiar av Transport og kommunikasjonskomiteen. Her er lista som viser Kjell Ingolf sine KrF-kollegaer og kva komitear dei har fått: http://www.krf.no/ikbViewer/page/krf/artikkel?p_document_id=29892&hovedtema=&person=&hva=

Arbeidet i komiteane er ikkje kome i gang, men her er sida til Transport- og kommunikasjonskomiteen: http://stortinget.no/no/Representanter-og-komiteer/Komiteene/Arbeids–og-sosialkomiteen/

Tysdag kveld fekk eg ein telefon då eg var i radioen og hadde sendinga mi. Det var Tarald Myrum som lurte på om han kunne kome i radioen onsdagskvelden og informere om Sprekleiken. Det er arrangementet som skal avslutte Kulturveka 09. Klokka 14 sundag samlast folk på fotballbanen for å konkurrere om kven som er sterkast og sprekast. Det er ein konkurranse for både menn og kvinner, ja, det kan til og med stillast lag.

Dei skal konkurrere om å rulle høyballar, dei veg 300 kg for vaksne og noko mindre for dei andre. Så skal dei lyfte tømmerstokkar og bere sandsekker, kunne Tarald fortelje då han var i radioen onsdag og fortalde om arrangementet. Han fortalde og at den sprekaste skal få konkurrere med Olav Tufte, som kjem for å kaste glans over arrangementet. OL-vinnaren har ein del foredrag når han ikkje konkurrerar i roing, så det hadde ikkje vore råd å få han til å kome og vere med om det ikkje var så seint på året.

Om kvelden skal Tufte halde foredrag om Korleis ein kan nå måla sine, han er mykje ute og held foredrag for næringslivet, så her har ein nok ein godbit i vente.

I dag var eg innom på Husfliden og snakka med Randi Myrum. Ho kunne fortelje at det har vore vanskeleg å få kontakt med mannen den siste tida, for organisering av arrangementet har teke ganske mykje tid, og Tarald bekrefta sjølv at det hadde vore ein del å gjere for å få det heile i boks. Medan dei store høyballane kom frå ein bonde i Homme, måtte dei heilt til byen for å få ballar av ein mindre variant. Og så var det jobben med å få folk til å melde seg på. Han kunne bekrefte at dei no hadde deltakarar i arrangementet, men om nokon ville melde seg på etter at dei hadde høyrt innslaget i Valle Radio, var dei velkomne til det. Når du les dette på bloggen, er det imidlertid for seint, for innan fredag måtte dei ha påmeldingane for å kunne leggje til rette for arrangementet. Alle deltakarane skulle få medaljar, og det var premiar til dei beste.

Dette arrangementet er nytt av året, men Tarald vona at det kunne bli halde fleire år. I år var det flest lokale deltakarar, men om ein får det til eit anna år, kan det verte deltararar også frå andre stader. Opplegget liknar på det ein har sett på TV, og slike aktivitetar har etter kvart vorte svært populære. Styrke-tevlingar har jo vore ein tradisjon i Setesdal, men denne forma er kanskje noko meir sivilisert enn det ein kan lese om frå gamle dagar, meinte Tarald.

Her kan du lese om Olav Tufte: http://no.wikipedia.org/wiki/Olav_Tufte Her er det og lenker til heimesida hans og til bilete.