I dette programmet hadde eg funne sang og musikk av folk frå eller med tilknytning til Setesdal.

1. Å at jeg kunne
Her syng Kirsten Bråten Berg til tonefylgje av Hallvard T. Bjørgum. Melodien er folketone frå Setesdal. Plata heiter Runarstreng.

2. Setesdal
Birgit Rike Lund syng nokre stev av Jon Bjørgulvsson Rysstad. Det er frå plata med Rosur Raude

3. Eg såg ein Kristi pilgrim
Birgit Rike Lund, Eilert Hægeland og Gunnar Stubseid frå same plata.

4. Fjelli heime
5. Fjellbekken
Anne Karin Kaasa på plata Svalande vind. Begge tekstane er av Ragnar Kaasa.

6. Hos Gud er alltid gleda
Gruppa Vintermåne som består av Anne Gravir Klykken, Frøydis Grorud og Torjus Vierli har denne på plate med melodi omarbeida i Setesdalstradisjon av Kirsten Bråten Berg.

7. God morgon
8. Gardevisa
9. Stev
10. Krossen er min sæle løyndom
Desse fire songane var av Gunnhild Tømmerås, ho hadde lært dei av Torbjørg Aamlid Paus.

Dei fem fyrste songane var frå plater i arkivet til Valle Radio. Dei fem siste var frå Valle folkebibliotek, som har ei stor samling av plater ein kan få låne.

Tema Setesdal syng kan ein byggje vidare på. Eg trur nok det vert fleire program etter kvart.

I fleire år har eg hatt ein tanke om å lage eit program med song frå hei til hav. I morgon vil eg gjennomføre det. Eg har kalla programmet Setesdal syng og vil finne noko musikk frå ulike personar.

Det har slått meg at det er mykje song i Setesdal. Mange musikarar og songarar har til og med gjeve ut plater og slik teke vare på songen. Eg har ikkje bestemt kva som skal kome i programmet enno, eg finn platene i studio når eg kjem i radioen i morgon.

Men det er mange songarar ein kunne nytte opptak av. Kirsten Bråten Berg og Anne Karin Kaasa er vel dei to mest kjende, men Birgit Rike Lund, Kim André Rysstad og Setesdal Roots Band kan og trekkjast inn. Om vi går til kasettar, så har vi Eivind S. Berg, og om vi tek med amatøropptak, så har vi noko av den typen og i radioen.

Det er jo mest tradisjonell song vi finn i denne samanhengen. Ulike typar viser, stev og salmer kan ein finne opptak av. Så det skulle ikkje vere så stort problem å fylle den halve timen eg har sett av til dette programmet. Kan hende inspirerer det meg til å lage fleire slike program.

I programmet for onsdagskvelden stod det at Trond Støle skulle spele musikk frå klokka 20 til 21. Det var jo litt av kvart, eg hadde gleda av å få vere med han i studio, og vi snakka om mange ting, mellom anna om at han legg ut rundballar med for til hjort, elg og rådyr. Det er spisetid for hjort i kveldinga, medan elg og rådyr gjerne kan vere innom midt på dagen.

Når det er så kaldt som det har vore no, brukar dyra minst mogleg energi, så dei held seg stille det meste av tida. Men dei må jo ut etter mat, og av og til ser ein dei frå vegen eller på vegen. Er ein uheldig, så får ein dei på panseret, det er ikkje å trakte etter. Tron fortalde at han trudde foring heldt dyr borte frå vegen. -Å oppleve at dei står bare 10 meter frå deg medan du legg ut ein ny rundballe, er ganske spesielt og ei stor naturoppleving, sa han.

Det meste han spelte var norsk musikk, variert var det i alle fall. Han tok ein runde i hylla og plukka litt av kvart, og så gjekk praten om laust og fast. Ein av melodiane var at songaren ville dra til Italia, så eg spurde om han hadde vore der. Det hadde han ikkje, men han fortalde frå 18 månader på skip i ungdommen. Det hadde gjort at han hadde vore mange plasser rundt om i verda.

Vi var og innom Miljøfyrtårn og arbeidet med å sertifisere alle einingar i Valle kommune, slik at kommunen skal kunne kalle seg miljøfyrtårnkommune. Målet er å få gjort det innan sommaren. Det er eigne krav for ulike deler av kommunen, og kvar eining må gjennom prosessen.

Ein slik time går ganske fort . Om du som les dette har lyst til å vere med på eit slikt program, er det bare å snakke med ein av programleiarane, så ordnar det seg sikkert. Så får du og vere med på å lage underhaldning for lydarane.

Onsdagskvelden hadde eg ein interessant samtale med Morten Mørk. Han er sjef for OCAS, eit selskap som har spesialisert seg på å levere varslingsutstyr for kraftliner.

Bakgrunnen for det var at Planutvalet gjorde dette vedtaket tirsdagskvelden: Planutvalet meiner Statnett må nytte OCAS-varsling i spennet mellom mast M445 og M446. Grunngjevinga er at det er dette som er lagt inn som premiss i konsesjonshandsaminga og som gjev minst visuell forsøpling. Blir masta liggjande utanfor 40-metersbeltet, må det sendast inn byggjesøknad og søknaden blir handsama etter plan- og bygningslova.

Då eg såg dette vedtaket i protokollen, spurde eg David Tharaldsen om kor dette var. Han synte meg eit kart og fortalde at det var på grensa mellom Valle og Bykle, og at begge kommunane gjorde likt vedtak. Det er eit luftspenn på nærare ein halv kilometer mellom to fjelltoppar vest for Trydal.

Etter kvart fekk eg tak i Morten Mørk og vi hadde ein hyggeleg prat. Han fortalde at han hadde bakgrunn som pilot i Forsvaret. År om anna omkom kameratar fordi dei kolliderte med slike spenn. Difor bestemte han og ein kollega seg for å gjere noko med det når dei slutta som pilotar, og i 2000 stifta dei OCAS, som betyr Obstacle Collision Avoidance System. Dette skal erstatte det gamle systemet med blåser som heng på luftspennet, eit system som kan høve for båtar, men som ikkje har nokon særleg virkning for ein pilot. Når ein tenkjer på kor vanskeleg det er å sjå eit stort fly langt borte, kan ein nok og tenkje seg kor vanskeleg det er å sjå slike blåser når ein sit i eit fly. For ikkje å snakke om når det er tåke eller regn.

Difor har dei utvikla eit system som med radar finn ut om eit fly er på kollisjonskurs med lina og som sender varsling til flyet gjennom lys og lyd til sambandet alle fly har. På den måten får dei varsling før det vert farleg. Systemet er sjølvforsynt med straum gjennom solcellepanel. På slutten av samtalen nemnde Morten Mørk og at det i Setesdal hadde vore kravd at mastene skulle kamuflerast best mogleg. Det kunne ein gjere med dette systemet, for ein trong ikkje male mastene i røde og kvite fargar for at dei skulle vere lette å sjå.

Det var ein lærerik og interessant samtale.

Her er lenke til ein artikkel i Teknisk Ukeblad: http://www.tu.no/nyheter/ikt/article52185.ece
Årets ingeniørbragd: http://www.statnett.no/no/Nyheter-og-media/Nyhetsarkiv/Nyhetsarkiv—2007/OCAS-tildelt-pris-for-Arets-Ingeniorbragd/
Og her er heimesida til OCAS: http://new.ocasinc.com/index.cfm

Inneverande skuleår er Hylestad skule 50 år. Det skal markerast med ein stor bygdekveld om ei veke. I går var Henri-Tore Viki i radioen for å fortelje om dette. Då snakka vi om det fine anlegget dei har fått etter kvart. Uteanlegget opp i bakken bak skulen og leikeplassen gjer det veldig triveleg der, og Henri-Tore rosa samarbeidet med ivrige foreldre som stilte opp når det var noko som måtte gjerast.

Jubileumsfeiringa skal starte klokka 15 og gå til klokka 21. Det vert høve til mat og prat og kos, ei utstilling av gamle leiker er planlagt, og difor ville han gjerne få inn gamle leiker frå folk. Det kunne vere traktorar og gravemaskinar eller småbilar eller kva anna som folk har leika med i desse 50 åra.

Vi snakka og om at elevane ikkje har så lett for å førestille seg at skulen er 50 år og skal feire jubileum, men at no i innspurten går det meir opp for dei. Henri-Tore hadde ikkje alle informasjonane, så rektor Elise-Marie kjem neste onsdag for å fortelje meir. Planen er visst at folk som har vore lærarar og rektorar gjennom åra og er inviterte, i tillegg til alle som har gått på skulen. Det kan bli ganske fullt på Soknehuset om alle kjem, det må jo vere mange hundre personar som har tilknytning til bygget i krysset der vegen til Sirdal startar.

At trafikken i tidlegare tider kunne vere sjenerande, hugsar eg godt frå det året eg arbeidde ved skulen. Når ein stor trailer dundra forbi, var det mange som hadde meir lyst til å sjå kven det var, enn til å jobbe med fag i timen. No er klasseroma flytte vekk frå vegen, så den nye Hylestad skule har ikkje det problemet.

Som jubileumsgåve ser det ut til at garderobar og dusjanlegg kan få ei oppussing i løpet av året, ettersom 100.000 kroner frå Regjeringa sin tiltakspakke er tenkt brukt der.

Ein av dei mest populære songane i Valle Radio er Sangen til bygda av Anne Marie Kvien. Den er ønska når folk ringjer inn helsingar og er nytta i mange samanhengar. Her er informasjon om songaren og andre songar ho har gjeve ut: http://www.mic.no/nmi.nsf/doc/art2006051810362591922178

I 2007 kom ho med ei joleplate: Barnet er født. Informasjon om den finn du på wikipedia: http://no.wikipedia.org/wiki/Barnet_er_f%C3%B8dt Ein av songane der spelte eg i kveld. Anne Marie Kvien brukar den på fleire av platene sine, Sputnik syng den og. Gudny Dahlen og Leif Stangvik. Men kva er det for ein sang?

La meg få tenne et lys er skriven av Bernhard Flies, som var ein tysk lege og ein amatørkomponist fødd i Berlin i 1770. Han er mest kjent for Wiegenlied, som ein før trudde Mozart hadde laga, for han nyttar den i Köchel 350. Den vart bruka i skodespelet Esther av Friedrich Wilhelm Gotter (1746 til 1797). Det er altså Wiegenlied som er melodien til La meg få tenne et lys. Teksten er slik:

La meg få tenne et lys
tenne det bare for deg
farge en verden så grå,
alt hva du vil skal du få.
Ute går natten til ro,
stjernene bygger en bro
over en glitrende vei.

Refreng:
Et lys vil jeg tenne for deg,
et lys for bare deg og meg,
et lys for bare deg og meg.

La meg få tenne et lys,
varme deg om du er kald,
nynne en sang som du kan,
høre deg le lite grann.
Kanskje en kald vinterkveld
over de hvitkledde fjell
ser du en glitrende vei.

Vinterkvelden er kald nok i kveld til at ein slik song kan varme litt i sjela. Eg spelte begge desse songane i kveldens sending som ramme for kåseriet, som var basert på bloggteksten frå i går.

Endeleg har vi fått nye opptakarar, slik at vi kan ut i felten og lage eit opptak for å bruke det i radioen. Det har vore eit sakn ganske lenge, for MD-spelarane vore har vore øydelagde, og det ser ut til at MD er på veg ut som opptakarar på den måten. I staden har det kome utstyr som lagrar på minnebrikker og der ein kan flytte opptaket over på ein PC som ei fil, redigere på det, legge på songar og elles fikse det og gjere klart til sending.

I dag var vi i kommunestyresalen og fekk opplæring av Kjetil Karolis Jore, og han synte oss steg for steg korleis vi skulle gjere. Så no er det tid for å øve sjølv, og så må vi ha ei ny samling om ei stund for å diskutere korleis vi skal få til gode opptak.

Takk til styret i Valle Radio som gav grønt lys for innkjøp av desse opptakarane. Det var ein kostnad, men det var naudsynt no.

Og folk var begeistra.