Sommaren fløymer over av festivalar. For det meste går det bra, sjølv om tusenvis av menneske møtest under tilhøve dei er ukjende med. Men i Kvinesdal gjekk det galt denne helga, eit aggregat som skulle lage straum, sende eksos inn i campingbussen og tok livet av to, medan seks hamna på sjukehus.

På Ose var det matfestival, der smaka folk på alle slags rettar og etter det ein kan lese i Fædrelandsvennen, gjekk det med 50 liter blodkurv, mektig kost som ikkje er på bordet i heimane rundt om særleg ofte. Men der var alle vel nøgde, akkurat som dei var på Skral festival, som dei har vore på andre arrangement rundt om.

Det er klart at ferietid gjev høve til å få med seg ein festival eller eit kulturelt arrangement av ein eller annan type. Eg gleder meg likevel over at ein i Valle har lagt kulturveka til midt i semesteret, og ikkje til sommarferien. Så får det våge seg at det ser ut til å vere lite av festivalar i Øvre Setesdal. Tveitetunet si Valleutstilling og Setesdalsmuseet sine samlingar er gode unntak.

Gunnar Stubseid hadde eit ord i rette tid i eit innlegg i Setesdølen og Fædrelandsvennen i går. Han tok opp NRK Sørlandet si evne til å fange opp dei indre bygder på Agder i sendingane sine. Det er ikkje mykje stoff frå Setesdal og indre Agder, men desto meir frå stripa der ein kan ha tean i tanga. Dette speglar seg og i at dei la ned kontoret dei hadde på Evje.

Og så speglar det seg i at dei ikkje har forståing for stev, men hentar idear til sommarkonkurranse frå limerick, ei diktform som kom til Noreg for 50 år sidan, importert frå England, der den vart etablert midt på 1800-talet. Limerick skal vere humoristiske femlinjevers i forma aabba med tre verseføter i første, andre og femte linje, og to i tredje og fjerde. Gunnar Stubseid meiner at stev er lettare, har lengre tradisjon og mange utøvarar på Agder, medan limerick er eit framandt versemål. Han nemner den nye stevboka til Kristen Bråten Berg, Astri Rysstad og Kari Rolfsen, Stev for dagen. Den viser at stev kan brukast i alle situasjonar. Det kan og ha melodi, det er ikkje naturleg for limerick.

Til slutt nemner Gunnar Stubseid at musikkstudentane på Ole Bull Akademiet på Voss lærer å lage stev på vekekursa der, noko som er blitt svært populært blant studentane.

Eg er enig med Gunnar Stubseid. Stev hadde vore naturleg å nytte i konkurransen i NRK. Av og til høyrer du stev i Valle Radio, anten på plate eller ved at ein som ringer inn, tek eit stev på telefonen. Det er ein levande tradisjon, så visst ikkje utan aktive utøvarar også utanom dei som har gjeve ut plate.

Til lags åt alle kann ingjen gjera
det er no gamalt og vil so vera
eg tykkjer stødt at det høver best
å hjelpa den som det trengjer mest.

Slik er stev-forma brukt av Ivar Aasen. Meir om stev her: http://nn.wikipedia.org/wiki/Stev

Meir om limerick finn du her: http://no.wikipedia.org/wiki/Limerick_(poesi)

Dette var tittelen på ein artikkel Johs. Bjørkeli hadde skrive i Fædrelandsvennen i dag. Det handla om Olav Holen, som er aktiv med å hauste ville planter til å lage drikke av. I artikkelen fortalde han om mjødurt. Sjå wikipedia for meir om blomen: http://no.wikipedia.org/wiki/Mj%C3%B8durt Den som kan lese tysk vil finne ein artikkel som dei kallar excellent om temaet.

Det minna meg om at Olav Holen var i Valle Radio i ei rekke program saman med meg for nokre år sidan. Då fortalde han om urter og medisinske planter. Det var ei glede å høyre på han, han har så mykje interessant å fortelje.

Her er oppskrifta på tre liter mjødurtdrikk:

50 blomekvastar
2 kg sukker
50 g sitronsyre eller vinsyre
2 liter kokande vatn

Hell vatnet over blomar, sukker og syre og lat blandinga stå på ein kjølig stad i 3-5 dagar. Så siler du av og tappar på flasker. Deretter kan det blandast ut etter smak til saft eller med alkohol til likør.

Olav Holen inviterer folk til å kome til fjells og ha ferie i Holskrone, som er den restaurerte garden som vart flytt frå Holen før garden vart lagt under vatn. I ferien kan ein få ei oppleving med natur og urter i ulike samanhengar.

Den tyske wikipedieteksten skriv om at ein kan bruke mjødurt til te, ein kan og spise røtter og skot av planten. Ein kan og lage sorbet av safta, som lindrar mot halsbrann. Mjødurt er lite brukt i tysk kjøkken, men framleis i bruk i fransk og belgisk kjøkken, Om ein legg mjødurt i fløte, får den smak av honning og mandel. Det har og vore brukt til duft, dronning Elizabeth I likte denne dufta svært godt, fortel den tyske artikkelen, som og nemner at det er ein gamal medisinplante. På den tida vart mjødurt klassifisert som spirea, og legemidlet ein laga av acetyl og spirea vart inspirasjonskjelde til Aspirin, som dei fleste av oss nok har nytta i form av Globoid ein eller annnan gong i livet.

I Valle Radio har vi no skrive ut to hyttebøker eller gjestebøker, som vi likar å kalle dei, uansett kva som står på framsida. Kvar sendekveld prøver vi å hugse at gjester skal signere, nokre skriv helsingar og nokre gløymer vi å få med. Men totalt sett har vi no skrive ut to slike bøker. Dei er blitt ei sjeldan kjelde til informasjon om livet i radioen heilt frå vi starta til no.

Etter kvart har dei utvikla seg frå enkle samlingar av underskrifter til folk som har vore med. No kan ein og finne programmet, klypt ut av Setesdølen, og avisomtale av folk som har vore i radioen eller tema vi har hatt oppe. Ikkje minst har Britta Lise vore flink til å finne relevante bilete og lime dei inn, nesten kvar veke har ho teke boka med seg heim for å få på plass det som trengst.

Når boka vert pynta og utvikla sli, vert folk som sit og ventar på å få kome inn i studio ofte sitjande å bla i den og bruke den som hjelp for minnet til å hugse ting som har vore oppe i radioen. Minnet er ofte noko skrøpeleg, og meir enn ein gong har vi blitt overraska over å alt som har vore oppe som tema i radioen.

I samband med påska i år gjekk Statsarkivet i Stavanger ut og ville at folk skulle levere inn hyttebøkene sine. Tanken var at folk burde hugse på å arkivere dei når dei selde hytta, slik at hyttebøkene ikkje vart søppel og skrot, men vart tekne vare på og sidan kunne vere ei kjelde til informasjon som etnologar kunne bruke i framtida. Alt no har innsamla hyttebøker kunna brukast slik, mellom anna som kjelde til informasjon om vèr og ferieliv. Det vert fortalt at det var ei hyttebok som Dagens Næringsliv fekk tak i som var kjelde for avsløringa av hemmeleg konto i Sveits som førte til at ordføraren i Oslo måtte gå av i 2007.

I dag skreiv eg om Hyttebok på wikipedia. Du kan lese artikkelen her: http://no.wikipedia.org/wiki/Hyttebok

Opp gjennom åra har vi drive sommarhotell i mange former. Ein kan vel seie det slik at eg og kona møtte kvarandre på sommarhotell, og sidan har vi halde saman. Frå 1976 til 1981 hadde vi sommardrift på Hadsel Folkehøyskole på Stokmarknes i Vesterålen, og det er ingen tvil om at sjølv om det var travle år, så sit vi att med mange gode minne frå den tida.

Det første store arrangementet var Den indre Sjømannsmisjon sitt Landsskjærgårdsstevne i 1976 då hundrevis av stevnefolk fylte skulen og hadde ei flott helg saman. Sidan var det mange slike helger for ulike organisasjonear og grupper. I midnattsol hadde vi store opplevingar, anten det var mange eller få av oss. Ei natt var vi ute og fiska sei, og svigerfar var med. Og vi klarte ikkje å stoppe, det kokte i sjøen rundt oss, og då vi var ferdige, hadde vi 400 småsei som skulle stellast og frysast ned. Det var ei oppleving han hugsa så lenge han levde.

Med åra har sommarhotelldrifta endra seg noko og er i dag konsentrert om familie for det meste. Eg overhøyrde ein samtale på butikken her for nokre dagar sidan, der ei kvinne vart spurd om ho skulle på tur i ferien. -Nei, svara ho, ferien vil eg ha heime og ta imot besøk. Og slik er det vel for mange av oss, ferietida er god til slikt.

Sjølv har eg funne ut at ferien i år skal vere ein roleg periode i livet. Vi får besøk av barn, svigerbarn og barnebarn, og då får ein ta det roleg og ikkje legge ut på lange turar.

Bloggen i dag er ei helsing til alle lesarane som driv i sommarhotellbransjen, same kva slags form det er. Eg unnar dykk alle ein fin sommar. Med godt ver går alt mykje lettare, så vona er at vi kan få godt og tenleg ver også i vekene framover.

I år er det 100 år sidan Hugo Distler vart fødd. Det skjedde 24. juni 1908 i Nürnberg. Han hadde ein vanskeleg barndom, vaks opp hjå besteforeldra, då mor hans gifta seg med ein annan mann enn Hugos far og flyttet til USA.Men det store musikalske talentet han hadde førte han til Leipzig, der han studerte musikk og var ein svært begava student.

Eg kom over ein artikkel om denne komponisten i dag, og måtte rote litt på bloggen, for eg var nesten sikker på at vi hadde spelt noko musikk av han i Valle Radio. Det stemte, mellom anna spelte Niklos noko av han 4. desember 2007:

Hugo Distler (1908 – 1942) O Heiland, reiss die Himmel auf. Koralmotett. Thomaskoret i Leipzig, dirigent Thomaskantor Hans-Joachim Rotsch.

Han har eit særprega tonespråk, og musikken hans har fått ein ny vår utover heile 1900-talet. Han døydde i 1942, tok heller livet sitt enn å gå i teneste for Wehrmacht, så 1. november 1942 (Allehelgensdag) var det heile slutt.

Det vert ofte slik at når eg finn noko interessant, skriv eg om det på wikipedia. Vi hadde ingen artikkel om Distler frå før, så eg starta ein artikkel i dag. Han er ikkje komen så langt enno, men du kan jo lese det som står der til no: http://no.wikipedia.org/wiki/Hugo_Distler

Ofte når ein held på slik med å skrive ein artikkel, kjem ting i vegen og heftar ein, så ein får ikkje fullført. I dette tilfellet synte det seg at bokmåls-wikipedia ikkje hadde artikkel om Allehelgensdag. Dermed måtte eg lage den. Det vart bare ein stubb: http://no.wikipedia.org/wiki/Allehelgensdag Men då eg skulle knytte den artikkelen saman med andre språk sine artiklar om dette, vart det problem, for alle 37 språka som hadde artikkel om Allehelgensdag, lenka til den norske artikkelen om Allehelgensaften. Dermed måtte eg gå til 37 andre språk og endre lenka slik at ho gjekk til rett artikkel. Og då kom eg ikkje særleg mykje lenger på det som var hovudprosjektet mitt.

Men det kjem nye sjansar seinare.

Dersom du ikkje alt har kasta Fædrelandsvennen frå i går, torsdag 3. juli 2008, bør du leite fram del 2 og lese Synspunkt-artikkelen som Stein Ørnhøy skriv. Stein Ørnhøy er ein politisk kommentator som har vore stortingsrepresentant for SV. Sjå http://no.wikipedia.org/wiki/Stein_%C3%98rnh%C3%B8i

Under overskrifta Tempelrenserne i Medie-Norge skriv han om journalistane sine hylekor når ein politikar har gjort noko galt.

Han nemner Jan P. Syse som ikkje sende inn rekneskap til Brønnøysund-registera i tide. http://no.wikipedia.org/wiki/Jan_P._Syse

Den aktuelle saka er Åslaug Haga som ikkje har alle papir i orden i høve bygningar. http://no.wikipedia.org/wiki/%C3%85slaug_Haga

Men Ørnhøi nemner og korleis media går i flokk i andre saker. Eksempelet frå Irlands nei til Lisboa-traktaten er eitt av dei. Han som kjenner saka og som sjølv har vore leiar av Nei til EU, har eit vidare perspektiv enn den vanlege lesaren og synest ikkje at Einar Lunde si formulering: Europa er i sjokk passar særleg godt på situasjonen. Truleg er det få i Europa som er i sjokk, kanskje var det bare dårleg humør hos dei ivrigaste førekjemparane for EU, meiner den gamle Nei-til-EU-generalen.
http://no.wikipedia.org/wiki/Lisboa-traktaten
http://no.wikipedia.org/wiki/Einar_Lunde
http://no.wikipedia.org/wiki/Nei_til_EU

Ørnhøi kjenner det han skriv om på kroppen. Han fekk merke heksejakta etter at han hadde spist middag med nokre representantar for det svenske jagerflyet JAS-Gripen, noko som visstnok ikkje var heilt etter boka ettersom han har synspunkter for kva for eit fly Norge skal velje til å erstatte noverande jagarfly.
http://arkiv.na24.no/Nyhet/259088/-+Dagbladet+ble+brukt.html
http://no.wikipedia.org/wiki/JAS_39_Gripen

Den artikkelen tåler å lesast to gonger. Den gjev stoff til ettertanke der saker helst flimrar forbi.