I dag vart det ein dag med høljeregn her på Eskeland. Eg følte det bøtta ned.

Somme folk likar å gå på tur i regn. Eg er ikkje av dei, så eg heldt meg inne. Det er ok å oppleve høljeregn i dusjen, men elles ikkje.

Så sit ein inne og fylgjer med på tv der aktuelle saker slår kvarandre i hjel. Men i morgon startar Tour de France, og då blir det nok ikkje så mange nasjonale saker som kjem til å fylle mi tv-rute. For Norge har etter kvart fleire gode syklistar som kanskje kan kjempe i toppen.

Kampen om å nå toppen har elles fylt nyhetsmedia i ulike variantar den siste tida. Sjølv er eg lukkeleg over å sleppe å vere med i den kampen også.

Når eg snakkar med andre pensjonistar, er vi temmeleg enige om at vi har det godt og at vi helst vil ha det slik. Kan hende skulle vi gått i striden, vi også, men for min del kjem eg ikkje til å gjere det.

Eg såg ein film om ein eldre lærar som måtte ta tablettar før han gjekk til timen for å halde ut med ulike streker som  elevane fann på. Dei kan vere oppfinnsomme, ingen tvil om det. Eg er glad at det ikkje var mobiltelefon i den tida eg var lærar. I våre dagar ser det ut til at dei kan filme både heldige og uheldige episodar.

Og plutseleg så høljar det ned, ikkje med regn, men med anna utriveleg. Då er det sanneleg endåtil betre med høljeregn.

I går kveld hadde Niklos K. Besteland kanskje for første gong eit Postludium med bare sang. Ha hadde funne nokre fine perler å dele med oss under tittelen Frå Armenia til Amerika:

Sang fra Armenia til Amerika, med Niklos K. Besteland

• Makar Ekmalien (1856–1905) (musikk)/trad.: «Førebuing», første ledd i den armenske juleliturgien sunget av koret ved det Pavelige Armenske Kollegium i Roma. Kantorer er Raphael Andonian og V. Oulouhodjian.
• Antifonen «Angelus autem domini», andre ledd i den gregorianske messen Salve festa dies. Sunget av koret i klosterkirken St. Maurice i Clervaux (Luxemburg).
• J.S. Bach (1685–1750): To koralharmoniseringer for kor og blåsere, fremført av Gütersloh Bachkor dirigert av Hermann Kreutz:
  • Mel. Stralsund 1648: «Lobe den Herren» (BWV 57).
  • Mel. Johann Crüger: «Nun danket alle Gott» (BWV 252).
• To religiøse folketoner sunget av Johannes Daasvand (1884–1955):
  • Brorson: «Vaar brudgom ei lenge nu borte vil blive».
  • Kristi Morken: «Himmelske Fader, Din hjælp mig forlæne».
• Trad.: «Deep River», gospelsang sunget av Mahalia Jackson. Fra albumet Let’s pray together (1964).

Denne tittelen har Siri Johannessen brukt i sommarprogramma ho har hatt i Valle Radio. I all koronasjauen det har vore i år, har Siri halde fortet i radioen og gitt oss fine program veke etter veke. Slik var det også i kveld.

Etter ein andakt av Irene Krokeide Alnes vart kveldens program ramma inn av eit innslag om ambulansekøyring med Per Øyvind Stormo og eit innslag om protestfestivalen 2020 med Svein Inge Olsen.

Mellom desse var det tre musikkrelaterte innslag. Først handla det om kulturne med Inger Lise Stulien, deretter om operasangaren Laila Thortveit frå Iveland og til slutt ein lang prat med Olaf Moen. Han lever ikkje av musikk men for musikk og var elev på den første musikklinja på vidaregåande skule i Valle, eg trur han sa det var i 1993.

Musikken hadde ført alle tre på mange reiser og gitt dei mange opplevingar og vi fekk høyre både musikkinnslag av dei, altså der dei sjølve song så vel som musikk dei hadde funne og ville dele med lytterane.

Heile programmet for kvelden ligg på Setesdalswiki, så der kan du sjå det om du ikkje fekk høyre det. Programma i Valle Radio må høyrast i sanntid, dei ligg ikkje ute for nedlasting. Men dei kan høyrast over heile verda via streaming frå heimeisida til radioen.

Her er lenke til programmet:

Tysdagssending i Valle Radio 20200825

I dag sletta eg ein artikkel på Setesdalswiki. Eg hadde fått han av Torbjørn Greipsland og artikkelen handla om Johan Gjærdal, ein emissær frå Åseral.

Då eg snakka med Torbjørn i dag, sa han at han gjerne ville eg skulle vente med å legge artikkelen ut til han hadde stått på trykk i Lindesnes Avis. Eg skreiv om dette på bloggen i går, og sa då at om andre hadde slike artiklar, ville eg gjerne publisere dei på Setesdalswiki.

Men når forfattaren ønskjer å vente litt, må eg jo respektere det. Han har jo gjort alt arbeidet. I dette tilfellet hadde han funne dei fleste opplysningane om predikanten i Oscar Handeland si bok Kristenliv på Agder.

Handeland var sjølv frå Åseral. Han har eg artikkel om på Setesdalswiki.

Eg meiner det er viktig å ha artiklar om predikantar. Dei har møtt mange menneske gjennom alle møta dei har hatt rundt om i bygd og by og slik er dei blitt kjende, også dei som ikkje skreiv bøker og slik etterlet seg noko for seinare generasjonar.

A skrive ein liten biografi om dei, kan spegle kultur og kristenliv i det lokale, og det er jo også viktig.

Så får det våge seg om ein må vente litt med å publisere stoff slik at ei trykt avis kan få det først.

I dag fekk eg lagt inn ein artikkel på Setesdalswiki om ein predikant som for meg i alle fall var ukjet. Johan Gjerdal levde frå 1871 til 1922. Det var Torbjørn Greipsland som hadde skrive den og som sendte den for at eg skulle legge den ut.

Eg likar å få slike tekstar. Dei er interessante å lese og syner noko av mangfaldet i Agder. På meg verka det som om han ikkje reiste for nokon organisasjon, men kom dit han vart invitert.

Om nokon har slike artiklar dei vil publisere på Setesdalswiki, er eg svært takksam om de tek kontakt, så skal vi nok finne ei løysing. Setesdalswiki har nok av plass.

Nederst i artikkelen ligg ein kategori. Om du trykker på den, ser du at vi har ein del slike artiklar. Men vi har plass til fleire. Sakt, men sikkert veks talet på artiklar, så det vil vere noko å lese for dei fleste.

Bildet av Johan Gjerdal er frå band 3 av Vårløysing av Oscar Handeland.

I dag sa Reidun til meg at det var mange hilsener på fødselsdagen min som jeg ikke hadde svart på. Hun hadde gått gjennom dem og undret seg over at jeg hadde svart på noen, men ikke alle.

Selv trodde jeg at jeg hadde svart på alle da de kom, men det viste seg at de kom i så store mengder at en rekke forsvant i massene.

Så i kveld satte jeg meg til for å se og takke, og nå håper jeg at jeg har reagert på alle sammen.

Det skjer noe rart når man går gjennom en slik liste. Man minnes folk man har møtt i ulike situasjoner i livet, og slik passerer livets dagsrevy. Til forskjell fra programmet på tv som for det meste er preget av konflikter, er livets dagsrevy på facebook et mye hyggeligere sted å være. De som man eventuelt har hatt konflikter med, sender ikke gratulasjoner.

Enda en gang: Takk for alle hilsener jeg fikk på min 73-årsdag 18. august 2020.

Sjølv om mange bøker forsvann ut dørene for ei tid sidan, er det mange att. Eg hadde ein plan om å skrive om dei, men så langt er eg fastlåst i Andaktsboklista til Per Emanuelsen. Den har 378 titlar, men heldigvis ikkje like mange mange forfattarar. I kveld var to av dei røde lenkene blå, men det er alt for mange att,

Så ligg bøker under bordet mitt så vel som ved sida av stolen min, på begge sider.

-Skal du ikkje rydde litt rundt deg når det kjem folk her? spurde Reidun.

-Trur eg droppar det, var svaret. -Det blir rot i systemet og det er ikkje så bra.

Så ligg dei her, i stablar og ventar på at eg skal skrive litt om dei og deretter få dei ut av huset. Eg kunne tenkt meg ein tur på bruktbutikken og sett etter nye, men det blir nok ikkje på denne sida av jul.

Til bursdagen fekk eg ei bok. Den var stor, mest A3 format. Flotte bilete og fine tekstar av Per Fronth og Gaute Heivoll. I kveld las vi ein av desse tekstane. Det verkar så enkelt, men om eg skulle prøve sjølv, ville det nok gå i stå ganske fort. Eg får nok halde meg til leksikonstilen og bloggforma.

Og så får eg sjå om eg klarar å finne ein måte å skrive slik at nokre bokstablar blir mindre.

I går kveld fortalde Geir om planane for eit hefte med Kvardagstankar, som han kalla det:

Eg har tatt mot til meg. Nå vil eg gi ut eit lite hefte med småstykke eg har skrive på Facebook og fått publisert andre stadar dei siste sju åra. Alle innlegga er frå tida etter at eg hadde kreft i 2013 fram til eg gifta meg med Rita i sommar. Heftet har eg kalla «Bare ein vanleg kvardag – for ei gåve!» Som du skjøner, er det tale om enkle kvardagstankar om livet. Dei heilt daglegdagse og små tinga, eigentleg, som til saman blir til eit liv. Eg hadde eit mål om å få dette til før eg blei 60, og nå har eg klart det.

Geir sine bidrag til Setesdalswiki har vore av stor verdi. Mest kvar dag legg han ut bilde og skriv noko for å gjere nettleksikonet rikare og meir informativt. Men leksikonskriving og kvardagstankar er to ulike sjangerar, så det vert spennande å lese det han skriv.

Og så har han Rita sine teikningar til å smykke boka, det må jo bli fint Eg gleder meg til å sjå resultatet, og etter bestillingane på Facebook å døme, er det nok fleire som gjer det.

Valle kommune er ein nynorsk-kommune. Det betyr at saksutgreiingane til kommunestyret skal vere på nynorsk. Men i kveld var det kommunestyremøte der ein del av saksutgreiinga kom på bokmål. Eg veit ikkje om dette vart kommentert, for eg høyrde ikkje på møtet i Valle Radio, men no er det i alle fall kommentert på bloggen min.

Eg la ut sakliste og vedtak på Setesdalswiki, slik at du kan gå inn og sjå. Det gjeld saka om masseuttak i Raudevjedalen. Vedtaket er på stringent bokmål:

1. Forslag til detaljregulering for massetak Raudevjedalen, med plankart, sist revidert 25.06.2020 og tilhørende bestemmelser, sist revidert 29.06.2020, godkjennes i henhold til plan- og bygningslovens § 12-12.
2. Deler av reguleringsplan for Rv 9 Besteland – Helle, planID 201801, vedtatt 18.09.2019 som blir berørt av ny detaljregulering for massetak Raudevjedalen med planID 201908 inkludert alle senere planendringer og tilhørende bestemmelser, oppheves.

Her på bloggen skriv eg både på bokmål og på nynorsk. Men eg er ein privatperson og treng ikkje følgje mållova. Eg har ikkje sjekka noko, men trur eit fleirtal av tekstane mine er på nynorsk. Men om eg skriv relatert til Mandal og kysten, skriv eg helst bokmål. Det er språket som er mest nytta her, sjølv om kommunen sikkert er språkleg nøytral.

I Indre Agder er nynorsk mest brukt, så då Nye Lindesnes vart etablert, måtte truleg byråkratar frå Marnardal med nynorsk bakgrunn, legge om. Men i Valle var det inga kommunesamanslåing, der skuldast nok bruk av bokmål at saksahandsamar ikkje kjenner reglane og trur at ein kan bruke bokmål. Det kan ein altså ikkje, så vidt eg veit.

Sissel Åkre bør ta tak i saka på vegne av Mållaget i neste møte.

Etter at Facebook kom, har fødselsdager blitt noe annet enn de var. Før ble det noen telefoner fra de nærmeste i familie og venner, nå dukker det opp venner fra fjern og nær. For mitt vedkommende var de fra Sortland til Lindesnes, tror jeg.

Jeg tenkte at i år skulle jeg prøve å takke alle og kanskje endatil legge ved en setning hvor jeg mintes en felles opplevelse sammen med vedkommende. Men det ble litt overveldende, jeg er ikke sikker på om jeg rakk alle. Og så er det jo noen man egentlig ikke har noen felles opplevelse med, man er bare venner på Facebook fordi man har funnet en felles interesse eller slikt uten egentlig å ha møtt hverandre fysisk.

Men for alle gjelder det at hilsenene skapte tanker og minner. Så sitter man og reflekterer over mennesker man har møtt og opplevelser man har hatt og ser tilbake på de mange variasjoner livet har gitt.

Midt i dette er jeg mest takknemlig for å ha hatt Reidun sammen med meg i over femti år og for våre fire barn, våre svigerbarn og barnebarn. Gode venner og sådant mere er endatil nevnt av Luther. Om dette sa Nils-Tore Andersen i en andakt i NRK:

Plutselig ble jeg oppmerksom på et malt skilt hvor det stod: «Gode venner er som gatelys langs veien. De gjør ikke avstanden kortere, men veien enklere å gå». Det var en treffende formulering. Gode venner gjør livsveien enklere å gå.

Det er ikke uten grunn at Martin Luther i sin tolkning av den fjerde bønnen i «Fadervår» ; om det daglige brød – også inkluderer «gode venner, trofaste naboer og sådant mer». Kanskje vil han ha sagt oss at venner er noe vi trenger for å leve, slik vi trenger brød for å leve. Gode venner betyr så mye for livskvaliteten. Veien som vi må gå blir verken kortere eller lengre, men den blir noe enklere. (7. januar 2015)