Programmet for Valle Radio kjem i Setesdølen i morgon og syner at det er kommunestyremøte onsdagskvelden. Siri har ansvar tysdagskvelden og har som vanleg eit interessant program som er verd å låne øyre til, Torgeir Moseid vil fortelje om det nye heftet av Setesdal og setesdølar, melom anna godt stoff. Og til slutt kjem Niklos K. Besteland med sitt siste program før påske.

Tirsdag 23. mars

18.15 Over en åpen bibel ved Rune Tobiassen (Norea)

Opp av en av mine mange posar med bøker kom Av bare nåde, sjølvbiografient til Ingulf Diesen.  Den kom ut i 1996 på Ansgar forlag, som er ei underavdeling av Hermon forlag.  Han var fødd i 1928 og døydde i 2015. Aftenposten hadde ein nekrolog, den siterer eg her på bloggen i kveld:

Etter et kort sykeleie døde Tor Ingulf Diesen 3. mars, 86 år gammel. Ingulf var født i 1928 i Ullensaker, og Notodden ble hans siste hjemsted.

Han startet 18 år som predikant i Det Norske Misjonsforbund, og 19 år gammel ble han forstander i Kongsberg Misjonsmenighet. Senere var han pastor i flere misjonsmenigheter i Norge og USA.

Ingulf studerte til Master og Divinity ved Trinity Evangelical Divinity School i Chicago, der han i 1970 ble utnevnt til æresdoktor. Sin cand.theol. har han fra Universitetet i Oslo og var forskningsstipendiat ved Norges Allmennvitenskapelige Forskningsråd.

I 11 år var Ingulf rektor ved Ansgarskolen, der han ledet utviklingen til det som i dag er Ansgar Teologiske Høgskole og Ansgar Bibelskole i Kristiansand. I perioden 1971 til 1981 var Ingulf misjonsforstander (tilsv. generalsekretær) i Misjonsforbundet. Deretter var han landssekretær i 14 år, og han var en usedvanlig aktiv og kjær bibellærer langt utover Misjonsforbundet.

Fra 1957 var han medarbeider i Billy Graham-organisasjonen. Ingulf ledet den norske gruppen som startet den norske Lausannebevegelsen i 1974. Fra 1992 til år 2000 var Ingulf leder for Den Evangeliske Allianse. I 1997 var han en av oversetterne bak Bibelforlagets Bibelen, Guds ord , og han har skrevet flere bøker. Ingulf engasjerte seg sterkt for å løslate kirkeledere og yte bistand til Øst-Europa, og under World Evangelical Alliance verdenskongress i Kuala Lumpur i 2001 mottok han økumenikkprisen for 30 års engasjement. Kongens fortjenstmedalje i gull mottok han 80 år gammel for sin innsats i norsk kristenliv.

Ingulf har satt minnerike spor etter seg og vært en meget betydningsfull kirkeleder. Våre tanker går til konen Astrid og øvrige familie.

Øyvind Haraldseid, generalsekretær, Misjonsforbundet

Boka er eit sjeldan sterkt vitnestpyrd om bønn. Frå unge år brukte Ingulf Diesen mykje tid i bønn. Men den er også humoristisk, det er mange små morosame historier i boka, som i 18 kapittel med små underkapittel fortel om eit rikt liv i evangeliets teneste.

På Setesdalswiki er det ikkje mange som skriv, så der treng ein ikkje særleg mange administratorar for å halde aktiviteten seriøs og fin. Alle må også registrere seg med namn, så det hindrar naturleg nok vandalisme i seg sjølv.

Men på Wikipedia kan alle skrive utan å registrere seg. Då er det bare IP-adressa som syner kven som skriv, om mange tenkjer at då er ein så anonym at ein kan gjere ting ein ikkje ville gjort om ein var registrert. Difor har Wikipedia mange administratorar som ryddar og slettar ting som ikkje høyrer heime i eit nettleksikon.

Det var 10-12 av oss som hadde møte i dag. Det gjekk føre seg digitalt på ei plattform som heiter Meet, og det var første gong ein gamal lærar som meg var med på noko slikt. Eg var nok eldste mann i laget også, dei fleste hadde nok ein alder rundt halvparten av min, og mange hadde datarelatert arbeid som levebrødet sitt også.

Etter litt felles informasjon frå han som kalla inn til møtet, vart det lista opp tema vi kunne snakke om, og så var det bare å bli med i samtalen. Det var sett opp tid frå klokka 13 til 17, men om lag 16.30 var visst dei fleste samde om at nok fekk vere nok. Då hadde vi vore innom mange tema som var viktige for å gjere nettleksikonet betre. Wikipedia er avhengig av kjelder, det er eit leksikon som heilt og fullt skal vere bygd på uavhengige kjelder. Setesdalswiki er ikkje så strenge på krava, nettopp fordi vi er få som skriv der. I starten var ikkje Wikiepdia heller så nøye med det, så det er over 40.000 artiklar som er uten kjelder.

Det vil nok ta nokre år før alle har fått sine kjelder, trur eg.

Etter å ha hatt ein lang pause, må eg visst kome i gang att med å skrive blogg. Eg vart litt slått ut av snørr og tungt hovud, men, som han syng: det går likar’ no.

Når ein er slik utan ork til anna enn å pusse nasen og helst vil halde senga, er det ikkje så mykje å skrive blogg om. I grunnen er det ikkje så mange hendingar i desse koronatidene heller,  så eg blir fort sitjande og sjå på sport på tv, det er jo nok av slikt på nrk1, så då slepp ein å bruke kanalveljaren også. Ho minner oss jo stadig om det, programleiaren i Sørlandssendinga, det er ingen grunn til å skifte kanal, seier ho.

I denne pausetida har det vore fleire sendingar frå Valle Radio. Onsdagskvelden hadde Ørnulf ein interessant prat med Margit Dale og etter det eg skjøna er det mangt og mykje på gang på Systog Dale. At Margit og Frode begge har sagt opp jobbane sine og klarer å leve av gardsdrifta saman med foredrag og bokutgjevingar, det er imponerande. Men Margit hadde 26.000 følgjarar på Internett eller var det Instagram, det gjev eit godt grunnlag for å kunne marknadsføre det ein held på med.

Endåtil koronapandemien klarte ikkje å stoppe arbeidet deira, det tok bare nye former.

Så får eg prøve å halde bloggen i gang att framover.

Så er det klart for onsdagsprogram att. Denne gongen har eg tenkt litt på tema og sende difor dette programmet til Setesdølen:

Onsdag 10. mars

Det var litt usikkert om det vart tysdagsprogram denne veka. Men no har Siri Johannessen omrisset klart, eg fekk ei melding i kveld som eg deler med dykk:

Programinformasjon og noen vitaminer  rundt «til stede» fra Svein Anton Hansen i Norea Mediemisjon

Over en åpen bibel fra Norea Mediemisjon ved Egil Sjaastad med utgangspunkt i Asafs salmer.

Olavs sangtime – Olav Lindstølen

Gjenhør med en prat med Knut K. Homme fra 19. desember 2017, han fortalde om mangt og mykje, frå barndom til sogekafe, dialekt og kor viktig det er å ta vare på stadnamn – og mykje meir.

Postludium til midtfaste med mye vokalmusikk, blant annet av Heinrich Isaac, Wolfram Buchenberg og Kristiansand domkirkes motettkor med en bearbeidelse foretatt av Bjarne Sløgedal

Alle som likar å høyre på tysdagssendingane har igjen noko å glede seg til.

I dag tidleg fekk eg ein telefon frå Gunnar Stubseid om at det var trong for nokre oppdateringar. Han skulle sende dei til meg, om det var greitt. Det var det sjølvsagt, og i same rennet fekk eg spurt han om han kunne vere med i radioen onsdagskvelden. Eg skal ha ansvaret den kvelden. Han lova å vere med frå 20.30, og frå før har eg Tom Andreas Kristensen med meg frå 20.00, så dermed var den aktuelle timen i boks.

Seinare i dag var det tid for fleire oppdateringar, for Hind Helene Harira hadde synspunkt på artikkelen om Hovudoppgåver og  masteroppgåver relatert til Setesdal. Der kunne vi endre ei gruppe og få med ein ny person som har teke slik mastergrad. Så fekk eg gjort det også, og i same slengen oppdatert artikkelen om henne.

Det er stor oppmuntring for meg når folk tek kontakt og vil fikse ting eller få stoff inn på Setesdalswiki. Helst ville eg jo at dei registrerte seg og skreiv sjølv, både om det dei vil ha meg til å endre og andre ting, men det er flott å få gode innspel til oppdateringar. Nettleksikonet treng oppdateringar heile tida om det ikkje skal bli utdatert.

Fastar du?

Faste skal hjelpe oss til å konsentrere oss om det viktige, Difor må vi avstå frå det uviktige. Ofte tenkjer vi på mat, men kan hende er det andre ting som fyller tankar og sinn og som vi heller burde faste frå.

I helgene fråtsar vi i alle fall i sport om vi ser på tv, det startar like etter frukost og held det gåande til Dagsrevyen om vi held oss til NRK, som vel dei fleste gjer. Og Norge fråtsar i medaljar i VM på ski, noko som gjev oss ei kortvarig glede, men etter få dagar har i alle fall eg gløymt dei fleste resultata og vinnarane.

I ungdomen var eg med i Sandnes menighetskor, og vi song kvar onsdagskveld på fastegudsteneste. I desse koronatider er det jo forbudt å samlast meir enn nokre få, namna må skrivast opp for å hjelpe smittesporarar seinare og avstand må vere stor. Så held vi oss framom tv-skjermen og finn ei digital løysing i staden i det minste på sundagane. For min del skjer det via svensk tv2, som sender gudsteneste kvar sundag klokka 10.

Eg har i grunnen ikkje vore så interssert i bøker om 2. verdskrigen, men denne veka fekk eg ei bok frå biblioteket som var tankevekkande. Den heitte Tyskerjentene og er skriven av Helle Årnes. Undertittelen er Historiene vi aldri ble fortalt.

Her får vi høyre om nokre jenter som under krigen vart forelska i ein tysk soldat og som fekk barn med han. Det var alt anna enn lett, etter krigen vart mange sende til Tyskland, og det var heller ikkje lett.

Mange tente gode pengar på å arbeide for tyskarane, dei fekk lita eller inga straff etterpå. Heller ikkje menn som hadde tysk teneste her i landet, fekk særleg lang straff. Men kvinnene som fortel i boka, opplever at dei vart straffa heile livet. Dei fleste er vel døde no,  men då boka kom ut i 2009, levde mange av dei. Om ein skulle ha noko med tyske soldatar å gjere på 1940-talet, måtte ein jo helst vere fødd i 1920 eller før.

Grunnen til at eg kom til å låne fleire slike bøker, var at eg las ein artikkel som var skriven av Harald Herresthal. Det namnet var kjent som organist, men eg hadde ikkje tenkt at han var av tysk opphav. Difor vart eg litt nysgjerrig. Men boka hans har eg ikkje begynt på ennå, den boka eg las, hadde mange fakta om emnet saman med biografiane til nokre norske jenter som vart forelska i tyske soldatar.

Så om du lurer på kvifor det ikkje går så fort med å skrive artiklar på Setesdalswiki no, så har du svaret: Eg har lesepause.

I kveld skulle det vore reiselivskveld i Valle Radio. Men den vart avlyst, Siri, som var ansvarleg, vart liggjande med feber og måtte melde avbod. Den som gjorde som meg og prøvde å logge på via nettradio, fekk p4 klart og sterkt inn, akkurat som dei som til vanleg får p4 inn når radioen ikkje har sending.

Jørund fortalde meg at han hadde gjort ei endring i går og at strøyming av p4 på den måten var ein test. I morgon er det planen at Sondre skal ha ansvaret og Siri vere teknikar. Om han blir både ansvarleg og teknikar sjølv, kan godt bli resultatet, for i denne tida bør den som har influensa vere ekstra forsiktig, etter mi meining.

Så då er det ikkje så mykje anna å gjere enn å vente og sjå om det blir sending eller ikkje i morgon. Sjølv høyrer eg ikkje på p4, så eg får vel heller prøve å skrive ein artikkel eller to på Setesdalswiki.

Onsdag 3. mars 

vart ikkje avlyst. Der var Sondre Rua Dokken i godt slag med Ørnulf Hasla som teknikar. Han snakka først med Malla frå kommunen, Gunn Marith Homme for å gi fullt namn. Ho hadde ei lang liste med saker ho ville nemne, mellom anna at det hasta med å levere inn søknader, for mange søknadsfristar var 15. mars, mellom anna for kulturmidlar. Der kunne ein finne meir informasjon på kommunen si heimeside.

I Sondres time hadde han med seg biblioteksjef Aud Kirsti Torbjørnsen og ho hadde mange bøker ho ville informere om. Nå til påske går det mykje krim, men mange krimbøker var utlånt alt til vinterferien. Krim er nok den mest populære sjangeren på biblioteket i Valle. Deretter fekk vi eit glimt frå Gro Oddny Helle sitt bakeri, der Ørnulf hadde vore på besøk med opptakaren. Ho bakar helst kaker og som bakar må ho opp grytidleg. Mange svingar bare innom for å handle hos henne når dei er på farten til Brokke eller Hovden, så torsdag er ein god handledag, etter det eg fekk med meg.

Så var det Open sending, men den vart avslutta alt klokka 22, og då kunne trekkinga gå mellom tre som var inne i studio. Jan Helge Skaar vann gåvekort på 250 kroner hos Coop. Ørnulf var saman med Kristin Laasbye Sagneskar i studio, og ho hadde ansvar for musikken, som var svært melodiøs og fin country.