Eg håpar dagen i dag var årets varmaste dag, for så varmt som eg opplevde det, vil eg helst sleppe fleire dagar.

Men eg heldt meg i skuggen og Reidun fann ei vifte, så det kom ein sval bris i romet, heldigvis. Når det blir så varmt, brukar eg å få hovudverk. Det unngjekk eg denne gongen.

Til kaffe i dag vanka det bløtkake. Det var bryllupsdagen til Margunn og Stein, og det var sanneleg om lag like varmt den gongen dei gifta seg, nå er det 11 år sidan.

Og kvelden kunne vi kose oss med spørsmål frå mange ulike aviser. Det er triveleg sommaraktivitet.

Sommar i Setesdal er ikkje plent å ligge på latsida og sjå opp i lufta. Siri Johannessen hadde fått med seg nokre av dei som syter for at det er tilbod til både turistar og fastbuande i sendinga tysdagskvelden.

Først ut var Leif Fjerdingstad som er leiar av hovudkomiteen for Landsskytterstvnet på Evje. Han sov godt om natta, for han hadde gode medhjelparar i ei rekke komitear som skulle syte for at stevnet blir best mogleg. Men det er stof forandring på ti år, særleg innan data, så her er det mykje arbeid som må til for at alt skal vere klart.

Ein annan som har mykje å gjere om sommaren, er Arne Holskog. Han hadde vore på Landsskytterstevnet mange gonger og framheva det sosiale ved arrangementet. Men sjølv har han så mykje å gjere med Via Ferrata i Straumsjødd og andre aktivitetar at han ikkje fekk tid til å dra dit i år. For kvar dag er det folk som vil klatre, så sant det ikkje regnar, heng det visst folk i fjellet.

Folk heng også over Byglandsfjorden, men det er i paraglider. Amund Røstøen Løvland var med på telefonen. Han fortalde at om veret heldt seg, kunne det nok kome 200 pilotar til arrangementet, så dei hadde aktive dagar med å trekke opp folk.

Siste gjest denne kvelden var Knut Reiersrud. Han var på Stord, men fredag skal han ha konsert under Setesdalsfestivalen 2019 på Soknehuset på Rysstad.

I morgon er det altså klart for dette arrangementet og laurdag er det kappleik.

Aktiv sommar i Setesdal.

I dag var Niklos K. Besteland og Olav Føreland på besøk hos oss. Niklos er på besøk hos Olav i Søgne, og så tok dei seg ein tur til Mandal og Holum for å sjå på kyrkja der. Niklos ville gjerne høyre orgelet, og det fekk han høve til.

-Reil-orgel er godt handverk, men ikkje alltid intonert slik at dei passar i ei turr trekyrkje, var konklusjonen.

Praten gjekk om laust og fast medan vi hadde lunsj saman. Og så fekk eg ein telefon frå Ove Berrefjord. Han var ein tur i Vennesla og lurte på om han kunne stikke innom oss i Mandal, det var jo ikkje så lang avstikkar og han hadde tid til det i ferien.

Så dei første gjestene var knapt kome ut av huset før den neste kom, og vi fekk ein god prat saman. Også her kunne vi oppdatere kvarandre på livet i eigne familiar, men også om korleis det gjekk med venner og kjente.

I godt selskap går tida fort. Då Niklos og Olav skulle reise, kom eg plutseleg på at eg skulle ha eit bilete, så Helge fekk telefonen min og knipsa dei før dei sette seg i bilen. Bildet ligg nå på Facebook. Men Ove gløymde eg å få bilde av.

Takk for besøk både frå Besteland, Søgne og Svarstad.

I kveld var plutseleg Martin Sandve å høyre i Valle Radio. Han var ein gong andaktshaldar på Yngres på Ålgård og minnet om han var sterkt og gripande. For han var det viktig å minne om at vi unge måtte velje Riksveg nr. 1, det er vegen som går til Himmelen.

Siri hadde funne fram ein sang med han også: «Der er en fred som verden ei kan fatte», men eg hugsar nok best sangen Han lever nok ennu. 

Martin Sandve var venn med John Olav Larssen, og han fortalde mange soger om krøtterhandlaren og lekpredikanten. I opptak frå NRK fekk vi også høyre han fortelje om krøtterhandelen. Å tene 5 øre på kiloet på griser var god butikk.

Sjølv kjem eg på ei historie om han då han handla med kyr. Han kom med lastebil og hadde ku på lasteplanet. Den skulle til ein stad i Ryfylke og skulle difor sendast med ein fjordabåt frå Stavanger til mottakaren. Då han kom på kaien, la han ned luka bak på lasteplanet rett ned i båten og så skubba han kua utover så ho sklei på stive føter ned i båten.

-Det er dyremishandling, sa en fin byfrue som kom forbi

-Høh, sa Martin Sandve. -De reiser mange mil til Sirdal for å  renne på ski, og så unnar du ikkje kua å få renne ned denne vesle bakken!!

Tysdagssending i Valle Radio 20190723

I dag var det ein produktiv dag for Setesdalswiki. Om det var regnet eller kva årsaken var, vil eg ikkje spekulere for mykje på, men eg trur ein god grunn kan ha vore at Helge kom opp med nokre lister som ga grunnlag for nye artiklar og for fiksing av gamle.

I grunnen starta det litt trått, for eg hadde ikkje laga datoartikkel for denne dagen. Når det ikkje skjer noko i Setesdal, er det jo vanskeleg å lage datoartikkel, og eg fann ingen annonsar for hendingar denne dagen. Men så tenkte eg at eg jo kunne skrive at Setesdalsmuseet var ope, det er jo ope kvar dag i sommar, med utvida opningstid, endåtil, så då vart det ein datoartikkel.

Deretter tenkte eg at eg kanskje skulle ta meg på tak og få på plass nokre artiklar om folka som står på dei politiske listene til valet i haust. Det er jo bare halvannan månad att, og det er mange røde lenker der. Så dermed skreiv eg om han som står sist på AP-lista i Bygland 2019, Jan Terje Skjeggedal.

Så var det tid for lunsj og ein middagslur, og deretter dukka det opp redigeringar som Helge gjorde. Nokre av desse kunne eg spinne vidare på, og plutseleg gjekk vi frå å vere innom to-tre artiklar på ein dag, slik det har vore fleire dagar i sommar, til å ha redigeringar på meir enn 20 artiklar, fleire av dei var også nye artiklar. Dermed kom vi så langt at vi bare manglar vel 20 på eit nytt hundretal.

Du som fylgjer med på Siste endringer på Setesdalswiki får ein heil jobb om du skal lese gjennom alle endringane. Men det er du velkommen til å gjere.

I dag kom det brudebilde av Grete Fossen og Ørnulf Hasla på Facebook. Dei hadde 40 års bryllupsdag og eg stiller meg i køen av gratulantar. Det var ei stor lykke for Valle at det vart match mellom dette paret, for dei har skapt sin eigen arbeidsplass og gitt arbeid til mange i ein liten kommune.

Men mitt perspektiv er frå Valle radio. For Ørnulf har vore ein drivande og dugande teknikar, programleiar og styreleiar. Han vart vel med i radiogjengen mest heilt frå starten og har bidrege med entusiasme og styrke til at radioen framleis held stand også nå lokalradio ikkje lenger er like lett å drive. Problemet med at FM skulle fasast ut i Norge er vel ikkje løyst, men om det finst ei løysing, vil nok Ørnulf bidra sterkt til den, sjølv om det må løysast på nasjonalt nivå. DAB er for dyrt for ein liten lokalradio driven på dugnad.

Men Ørnulf er også involvert i anna som kan styrkje eit utkantsamfunn, til dømes reiseliv, der han har vore engasjert lenge. Han er med i gruppa som organiserer Setesdalskonferansen og meiner det er viktig å samarbeide for å skape styrke i Setesdal. Ein kan jo ikkje vere usamd med han i det. Han og Grete fekk Setesdalsprisen i 2017. Eg vonar dei får mange gode år framover til beste for både seg sjølv og alle oss som er takksame for arbeidet deira.

Gratulerer!

Facebook hjelper meg til å hugse på bursdagar. Til vanleg kjem det opp ei påminning slik at eg skal hugse dei. Men i dag kom det inga påminning. Heldigvis kunne eg gå til gårsdagens bursdagsbarn og der finne dagens, så eg rakk å sende helsing før dagen var omme.

Eg  snakka med ein venn her ein dag og han ville ikkje vere med på Facebook, for han rekna med at han kom til å hoppe over nokre bursdagar, så han ville heller ringe til dei han hugsa og gratulerer med dagen pr. telefon.

Det er sjølvsagt det beste, men eg tenkjer at det vil eg neppe kunne klare, så eg er takksam for Facebook si hjelp med å hugse mine Facebook-venner sine bursdagar.

I går var det Sigmund sin bursdag. Han er i London akkurat no, så sjølv om Skype-telefon er billeg, krev det at han er pålogga om vi skal nå han med munnleg helsing. Det var han ikkje då vi prøvde i går, så det var jo greitt å legge att ei melding på Facebook.

Mange seier at å feire bursdag på Facebook er ei ny oppleving, for ein får helsingar frå nær og fjern. Av og til prøver ein å takk kvar einskild, men det er ein krevande jobb når det kjem hundre ++ gratulasjonar. Då er det greitt å sende ein felles takk tilbake.

Vi har ventet lenge på Rønnaug og familien i sommer, for de ville først ta en tur til Stokmarknes, hvor hun jo trådte sine barnesko da vi bodde på Hadsel Folkehøyskole. Men i kveld kom de endelig, så nå er det liv på låven også.

De kom hit til nylagt asfalt på veien gjennom tunet vårt. Naboen, som bruker veien, var nok lei av at grusen rant bort når det kom mye regn, så i går fikk han asfaltert hele bakken opp til seg.

Helge ville ta imot søstera og familien med kake, så han laget en nøttekake med mokkakrem. Den var nesten oppspist før de kom, for vi hadde besøk av naboen til kaffe i sola på verandaen. Praten gikk om løst og fast, slik det gjerne gjør når naboer møtes.

Tidligere på dagen hadde vi også besøk av Unni og Harald, men de fikk ikke kake, for den var ikke ferdig da de var innom. Men praten gikk likevel godt. De har hatt problemer med vannlekkasje i blokka de bor i og den rammet også deres leilighet, så da er det godt å kunne ha et alternativt sted å ta inn mens byggtørkeviftene går.

Det hadde selvsagt vært fint å ha folka på låven på plass de ukene vi har bak oss, der vi har hatt sol og sluppet regn. Nå lover meterolgene regn noen dager. Jorda er nok glad for det, for det er jo rimelig tørt her på sydspissen.

Vi får ta det som det kommer og glede oss over fellesskapet.

Tysdag hadde Siri Johannesen fått med seg Eivind Bratteland til å fortelje frå oppvekst i Dysje i Bykle. Han er nærmar seg 80 år og har vore knytt til NTNU der han særleg har arbeidd med havner og havnebygging.

Samtalen gjekk om villkåra for folk som budde så avsides. Truleg hadde dei det betre enn i byane under krigen, for dei baserte seg på naturalhushald og fekk det dei trong frå jakt og fiske. Men med utbygginga etter krigen vart det likevel til at dei flytta til meir sentrale strok. Bratteland har skrive Dysjesoga, ei bok på nesten 400 sider om livet på Dysje. Den kan ein kjøpe på Norli Evje og på biblioteket i Bykle når det opnar att etter ferien.

Til slutt i timen med gjester var Sigrid Kjetilsdotter Jore innom i studio for å fortelje om Kulturpatrulja sitt program denne veka. Dei opptrer rundt om i Setesdal frå onsdag til sundag kvar veke i sommar. Det vekslar litt på kven som er med, Sigrid er leiar og som oftast med, no er også Stina Brandin komen med, Vetle Hoslemo seplar litt og brødrene Tanche-Larsen er også med etter det eg fekk med meg.

Folk set stor pris på dette innslaget når dei opplever det i ferien. Det er noko av den levande seteesdalskulturen som ein har søkt om å få med på UNESCO-lista over immateriell kulturarv.

I går kveld hadde Siri Johannessen ein samtale med Hilde Amundsen frå Norsk institutt for kulturminneforskning (NIKU) om korleis dei samla inn stadnamn i Vang på Hedmark og festa dei til kart. Mange lokale stadmamn knytta til landbruk er gått ut av bruk, men historielag og andre kan vere aktuelle for å gi slik informasjon.

Dette temaet er jo aktuelt ettersom Valle kommune har vedteke å starte opp innsamling att. Men Hilde Amundsen var ikkje interessert i den jobben. Det er jo bare ein 20% stilling også.

Etter dette kom Jan Olaf Rysstad i studio for å fortelje om Setesdalstreffet som skal vere på Rysstad til helga. Då samlast bilentusiastar med doningane sine på idrettsplassen. Han trudde det nok kom 500 for å sjå på veteranbilane, som eigarane har stulla og stelt med for at dei skal skine best mogleg på ei slik utstilling. Alt var gratis etter det eg fekk med meg, inntektene kom frå sal av kaffe og vaflar med meir.

Vidare fekk vi høyre om arbeidet Stefanusalliansen gjer. Dette er eit tema som ofte kjem med i Siri sine sendingar. Denne gongen ligg det lenke til heile teksten på sida til tysdagssendinga i Valle Radio.

Meir frå sendinga kjem på bloggen i morgon.