I to netter har eg sove med pulsoksymeter på fingeren. I dag var det tid for å ta turen til sjukehuset i Kristiansand for å få vite korleis stoda var, om eg fekk nok oksygen i blodet når eg sov.

Det var flott ver, eg hadde time halv to, og det er godt å ha god tid om morgonen før ein skal ut. Reidun kjørte, dermed kunne eg ta bilete, dei la eg ut på Facebook. det er gjerne i slike høve eg tek bilete, eg er ikkje så aktiv fotograf elles, og heller ikkje legg eg ut så mange andre tekstar på Facebook. Endåtil for bloggen har eg slutta å ha ambisjon om å skrive noko kvar dag, no er det meir etter innfallsmetoden.

Vi hadde god tid i dag, så eg nytta høvet til å få ta blodprøve for kontrollen eg skal ha om ei veke også. Men kontrollen i dag var av eit anna slag, der skulle dei ha ein blodgassprøve. Den er litt vanskelegare å ta enn ein vanleg blodprøve, så her måtte sjukepleiaren hente hjelp etter å ha prøvd seg med to stikk, eit i kvart handledd. Men tredje stikket gjekk godt, så då kom prøven dei trong.

Godt var det at føret var tørt og bart, for vi fekk ikkje time til å skifte til vinterdekk før på torsdag. No er det bare å vone at det held seg slik så lenge.

Så startar vi på ein ny månad. Om eg får inspirasjon til å skrive oftare, det vil tida vise. I kveld vart det i alle fall eit innlegg.