Bare litt lenger nede i Tregdevegen ligg Tregde feriesenter, Marinaen som vi kallar det. I år hadde dei eit tilbod på catering til 17. mai, og vi valde å nytte oss av det. Etter at Reidun og naboen Jean hadde vore i byen og besøkt mannen hennar, Kåre, som er på Orelunden omsorgssenter, svinga ho nedom marinaen og henta det vi hadde bestilt.

Dette vart ein litt annleis middag enn det vi har til vanleg, og det var ikkje pølser og potetstappe, som mange har på 17. mai. I staden var det noko kaldt og noko vi måtte varme, det meste tilpassa norsk smak, altså ikkje særleg sterkt.

Vi vart gode og mette, så dessert-brownien måtte vi vente med til kvelden, og den var så mektig at vi fann ut at den godt kunne takast i to omgangar.

Prisen på herleghetene skal eg ikkje seie så mykje om, men vi var enige om at det bare er 17. mai ein gong i året.