Då vi budde i Vesterålen, høyrde vi av og til snakk om at søringar skulda folk i utkantane i nord for å flytte frå grendene sine når det endeleg kom veg. Då vart det lettare å flytte, vart det sagt, og folk fekk flyttetilskot frå Staten.

Ein gong besøkte vi fiskeværet, og det var eit trist syn, for husa var forletne og vindauga knuste, dører opne, vi kunne gå rett inn.

I eit par dagar har eg no lese boka Dronning i Guds utmark av Astrid Laastad Leira. Ho fortel om Sina Salmelid, ei kvinne som reiste frå Vesterålen til USA. Der møtte ho mannen sin, og han arva ein heiegard øvst i Kvinesdal. Så reiste han heim for å overta den, og dei skreiv til kvarandre. I eit brev skreiv han at han ville kome tilbake om ho ikkje kom til han, og så valde ho å reise frå det gode livet over there og busetje seg på ein gard utan veg, vatn og straum.

I over 30 år budde ho der, så fekk dei veg i samband med kraftutbygginga av Sira-Kvina, og då flytta ho til Flekkefjord, der ho så budde dei siste åra av livet.

Framleis går det føre seg ei sentralisering i samfunnet. Av og til ser vi på TV at det framleis er folk som likevel finn seg eit liv der ingen skulle tru at nokon kunne bu, som det heiter i TV-programmet.

Gud sjå i nåde til folk som bur i gamle hus, siterte Steinar Kyrvestad i kveld i Valle Radio. Det var visst Leonard Jansen som hadde sagt det, men samanhengen kom ikkje fram. Sitatet høvde likevel, for gamle hus som ikkje er godt isolerte får høge straumrekningar i desse dagane. På TV såg vi at endåtil direktøren i kraftselskapet stilte opp for å svare på telefonar om straumrekninga og om korleis folk skulle klare å få betalt den.

Nåde kunne ein vel også seie at det var at elektrikaren hadde vore i radiohuset og sett inn nytt lys i den lange trappa opp til studio. Den har vore mørk og vanskeleg å gå i, men no var det endåtil blitt GPS-basert lys der, slik at det tente seg etter både sol og måne og kva det skulle vere. Resultatet var flaumlys, og det er nok alle som skal gå i trappa svært glade for.

Nåde var det og at Vidar Homme ville heim til Valle att og kunne ta til som kommunedirektør  1. mai. Det skulle vere ekstraordinært kommunestyremøte 26. januar for å gjennomføre tilsetting, og tilrådinga var einstemmig frå både administrasjonsutval og konsulentar.

Om det er nåde å kunne kjøre elsykkel, det veit eg ikkje. Men i løpet av våren blir sykkelveg ferdig frå Helle til Rysstad, anten ein trør eller har hjelpemotor. Steinar Kyrvestad hadde prøvd det ein gong og funne det enkelt og godt, så kanskje blir det elsykkel i staden for bil av og til framover.

Før Steinar kom i studio, hadde Torfinn andakt. Etter han var det Lokal time. Der hadde Ørnulf vore på besøk hos To i tråd og hos brennevinsprodusentane i Brokke.

Opi sending med Jorunn og Kåre fekk eg ikkje med meg så myke av, for etter at eg sjølv hadde vore med og løyst rebus og sunge og slik fått to lappar i bollen, fekk eg telefon og den vart litt lang. Men eg fekk med meg slutten og høyrde at eg vann Flaxlodd for den improviserte sangen min.

Eg veit ikkje kven som kom på ideen med å ha ei gjestebok i Valle Radio, men den vart verkeleg ei gullgruve når vi skulle finne ut noko meir om kva som skjedde den første tida i radioen. Ein ting er å ha arkiv med programma som lyd,  men det er likevel ikkje så lett å høyre kven det er som snakkar eller blir introdusert. Men med Gjesteboka blir det mykje lettare. Der skreiv både dei ansvarlege, teknikarane og telefonvaktene namna sine saman med dei som var innom for ein samtale eller ei kunngjering. Den første gjesteboka fekk vi av Ingebjørg Helle Haugen til innflyttinga i det nye studioet 4. september 1999.

Valle Radio er altså 25 år i år, medan storebror, som dessverre ikkje sender lenger, Bykle Radio, vart stifta i 1991 etter det proff.no kan fortelje. Som firma består jo den radioen framleis, men no er det vel bare overføring av kommunestyremøte som skjer frå Bykle, og der heiter det overføring via Valle Radio.

Det er svært mange som har vore med og laga radio opp gjennom åra. I 1999 hadde vi elevar frå vidaregåande skule med oss. Eg er ikkje sikker på om vi finn ut så mykje om dei, men vi prøver no å lage artiklar på Setesdalswiki om programma den første tida.

Tysdagssendinga blåste bort med vinden denne gongen. Difor har eg ikkje noko program å legge ut på bloggen i kveld. Det blir inga sending i morgon, men onsdag blir det liv i studio att:

19.00-19.30
Tankar frå Bibelen-Torfinn Brokke.
19.30-20.00
Komm.info-Ordførar Steinar Kyrvestad.
20.00-21.00
Lokaltimen- Ørnulf Hasla
To i tråd i Valle sentrum
Med Margrethe Bakke og Ann Kristn Sele Stensvand.
Brennevins brenneri i Brokke!
Vi besøker Gro Furset og Erik Berglihn på Brokkestøylen.
21.00
Open sending-Jorunn Lund Harstad og Kåre Rike.
Teknikar-Liv Gunn Viki
Tlf vakt-Ingeborg Åkre Løyland
Høyr og Valle radio på www.valkeradio.com
Følg Valle radio på Facebook og Instagram.

Eit av dei eldste misjonsblada er Misjonstidende som Det Norske Misjonsselskap gir ut. Før var det vel ei vekeavis, no er det eit temamagasin som kjem seks gonger i året. Før abonnerte vi på bladet for ein viss pris, no vert det sendt ut gratis til alle som vil ha det. Med i bladet finn vi eit girokort slik at vi kan betale, opplaget er vel 17.000 og om alle betalar ein slant, vert det store summar til misjonen.

Første nummer i år handla om å velje. Det er så mange slags valg vi tek, og det er viktig å velje rett, både når det gjeld utdanning og arbeid, så vel som i andre område av livet. Før var misjonskall eit livsvalg, no er det eit valg for ein tidsavgrensa periode for dei fleste. Før ofra folk alt for misjonskallet, også familien. Det har vore nokre oppslag i avisene om korleis barna vart sende på internat fleire dagsreiser frå foreldrene og korleis lengsla kunne margstjele både foreldre og barn.

Heldigvis er det ikkje slik lenger, no får familien prioritet når folk skal velje, og det er viktig. Så får vi håpe at det er slutt valg som fører til sakn og problem.

I kveldens program i Valle Radio hadde Siri Johannessen ein interessant samtale med Theodor Lothe Bruun, arkeolog og formidlingsansvarlig i Agder fylkeskommune. Heile Setesdal er fullt av arkeologisk interessante stader, meinte han og var svært entusiastisk i omtalen av alt ein kunne støyte på.

Det var også interessant å høyre Laila Homme og Gunvor Ruth Salvesen som programleiarar for Barnetimen. Dei hadde vore på skulen og intervjua folk om kva dei hadde fått til jol. Dei snakka og om kva dei sjølve hadde fått til jol, og Laila fortalde at ho hadde fått mykje som ville kome vel med når ho skulle på vidaregåande skule og ikkje lenger kunne bu heime, men måtte bu på hybel på Hornnes.

Slik var jo livet for ungdommar i Øvre Setesdal, etter ungdomsskulen gjekk turen ut av heimbygda, anten til Hornnes eller til Blakstad. Framleis er vel det det vanlege.

Eg hugsar at då Sigmund skulle på vidaregåande skule, valde han å gå på Kvitsund, for der gjekk Eivind A. Hovet og Torstein Bjørgum, som var vener på Nomeland. Eg var imot det, for eg tenkte at då ville det bli vanskeleg for han å kome heim i helgene. Men han valde rett, å kome heim i helgene var ikkje høgt prioritert, for på Kvitsund hadde dei så mykje å halde på med at helgene kanskje like gjerne var toppen av kransekaka for dei. Og så var det eit fagleg driv som gav gode resultat til slutt.

Men no kom eg heilt ut av det eg hadde tenkt, så eg trur eg sluttar av.

Onsdagssending i Valle Radio 20220112

I kveld fekk vi igjen høyre perler frå arkivet i Valle Radio. Denne gongen var det Ånund K. Homme sine Glade tonar som tona i eteren frå 19.45.  Her fekk vi både Grimstadkoret og Nana Muskori og andre som eg hugsar frå då vi sendte Ånund sine kassettar den første tida. Han hadde jo brukt dei då han laga program i Fosnavåg.

Men det var også andre godbitar. Niklos hadde eit flott program med både orgel og kor, og så var det Dette er mitt liv fra nitti10 via Norea, med Elise og Øystein Litleskare. Programleder er Jørgen Reinertsen.

Å kunne formidle slike trusstyrkande samtalar og program i det heile, det er ikkje minst godt når pandemien gjer at vi ikkje kan gå på møte på vanleg måte. Så Valle Radio har ei stor oppgåve i desse dagane.

Detaljar om programmet finn du på Setesdalswiki.

No er det snart ei veke sidan årets første nummer av Setesdølen kom ut. Vi brukar å få det med Fædrelandsvennen og dei andre avisene vi har, men den tysdagen kom avisa ikkje. Ettersom eg skriv inn overskriftene på Setesdalswiki, likar eg å ha papiravisene, så eg ringte avisa og dei lova å sende den med posten.

Men det er eit problem med Posten, og det er at omdelinga her er tre dagar den eine veka og to dagar den andre veka. Den veka vi no er inne i, er det omdeling måndag, onsdag og fredag. Ettersom avisa ikkje kom i dag, må eg vente til onsdag før eg kan rekne med at ho kjem.

Det er klart at når Posten skal ha bærekraft og vi bare nyttar epost, blir det små inntekter. Eg har ikkje slått opp kor stort overskot Posten har år om anna, men noko må det vel bli, for vi kjøper varer via postordre som aldri før og eg har til dømes lese om Bli Vakker, nettbutikken i Kristiansand som gjer det svært godt.

Posten har fått konkurrentar når det gjeld pakkar også, Nord Post kjører forbi huset vårt med ein liten lastebil fleire gonger i veka, eg trur dei omtrent leverer på døra til folk.

Men enn så lenge ventar eg på Setesdølen nr. 1, 2022.

I år er det 25 år sidan Valle Radio starta. Difor sender vi program frå den første tida i sendingane våre framover. Siri Johannessen har vore i arkivet og funne perler som kan hjelpe oss å hugse alt vi har vore med på. Men vi kviler ikkje på laurbæra, det er aktuelle saker også.

Tirsdag 11. januar
Ansvarlig og tekniker: Siri Johannessen
18.00 Kvarteret, programinformasjon og kåseri
18.15 Over en åpen bibel med Pet Karlsen fra Norea
18.30 En lang time med Dette er mitt liv med Elise og Øystein Litleskare, og Åpne dører med Olaug Bjørke om bønn.
19.45 Glade toner med Ånund K

Her kjem siste del av innlegget til Leonhard Jansen:

Valle sparebank vart tidleg involvert gjennom ein sponsoravtale som gav årleg 25 000 kr. Det vart gjort avtale med kommunen og Næringsfondet, og  i tillegg til sendarane som kosta 200 000 kr, vart det kjøpt studioutstyr til 400 000 kr. I januar var vi ein heil delegasjon nedover til kysten der vi besøkte andre nærradioar, og til slutt full omvisning på Lynor som hjelpte oss med det vi skulle ha av teknisk utstyr.

Vi fekk eit rom i tredje etasje i det gamle heradshuset, og vaktmeistar Hallvard Åkre hadde greitt vetrearbeid med å byggje studio. Ei nøtt var korleis vi skulle lydisolere, men det vart klistra eggekartongar rundt på vegger og tak, og så var det så heldig at dei akkurat heldt på å byggje om på tannlegekontoret, og den dobbeltisolerte døra til rommet der pinebenken var, vart galant donert til studiodør. Mest heilt lydtett. Lurer på om det er den som er i det nye studioet au?

Ut over våren var det øving saman med Bykle radio. Eg minnest eg var opp til Bykle fredag før påske og var med på sendinga der. Så inviterte Hallvard og gjengen til påskesending skjærtorsdag. Det var det fyrste påskeshowet til Hallvard. Og etter kvart var det jo påskesendingane som kom til å finansiere heile radioen. Han ville ikkje ha bingo, men lurte på om det kunne ordnast slik at det kosta litt ekstra når dei som ringe under opi sending kom igjennom. Heldigvis vart nå det ikkje noko av.

Førebuingsarbeidet gjekk sin gang, og 7. mai 1997 var den fyrste ordinære sendinga frå studio i Valle. Eg hadde laga eit intervju med Sigurd Lund som spela og song. Hadde redigert på minidisc. Primitivt, men det gjekk an. Seinare hadde eg Opi sending saman med Bjørg Brokka Rike. Elles var det opningstimen med Leif, Hallvard og Theis, Helgestart med Theis, Unge kostar med 5 unge jenter, Leifs Håve og Blanda drops med Hallvard og Ånund. Ånund K. hadde gamle svisker, og det programmet byrja med ei knirkande dør minnest eg.

Ut over sommaren var det litt sending, og eg minnest spesielt opplegget under Rysstadmarknaden. Då kom eg gåande inn på scenen medan eg rapporterte kva som skjedde rundt meg i mobilen, for til slutt å overlevere mobilen til sjølvaste Vestlandsfanden som då vart intervjua av Hallvard på direkten. Det begynte å verte avansert radio.

På hausten vart det litt kluss då alt sendarutstyret i Bykle skulle flyttast over til nytt samfunnshus, men 26 september var vi i gang att. Eg dreiv og førebudde meg til sending i samband med sauesjået 4.  oktober, og hadde funne fram til mykje godt sauestoff den kvelden som eg og Hallvard Tveit hadde ansvaret for. Tenkte nok det var midt i blinken, men det var ikkje akkurat den responsen eg hadde forventa. Folk tykte visst det vart litt vel mykje sauepreik.

Eg kunne nok ha halde på eit bel og mimra, det var ei gild tid. For meg så endte det i grunnen opp med at eg fekk meg både kjering og sauefjos å halde styr på det året, og det var i grunnen nok. Men som me skjønar av den påskjøninga som kom for ei tid sidan, har det vore nok av dugande medarbeidarar til å take stafettpinnen vidare.

Gratulerer endå ein gong!