Etter Grieg minutt for minutt kom eg over eit lite stykke om Ole Bull, Han hadde vore i Flekkefjord og spelt, og ein av tilhøyrarane sa at dei pengane han brukte på å gå på den konserten var dei beste andvendte pengane.

Så slo eg opp på wikipedia, og der sto det at Ole Bull var mentor for Grieg og at han involverte seg i og interesserte seg for folkemusikken. Mange av dei slåttane Grieg skreiv for piano, er jo hardingfeleslåttar.

Eg hadde nok ikkje fått slikt med meg om det ikkje var for åra i Valle der eg møtte folkemusikk i så mange former og lærte å bli glad i den.

Du kan lese meir om Ole Bull på wikipedia. https://no.wikipedia.org/wiki/Ole_Bull

Eg heldt ut ganske lenge i går kveld, for ikkje å seie i dag tidleg. Ut på natta spelte dei Sigurd Jordsalfar, det vekte minne tilbake til ungdomstida då eg spelte bratsj, for eg trur eg var med på å spele frå det då eg var med i Sandnes orkesterforening og spelte bratsj på gymnaset.

Så kom Peer Gynt med alle dei kjente stykka. Der har eg spelt nokre av dei arrangert for orgel i ulike situasjonar, så det vart sein natt før eg kom meg i seng. Å høyre dei med stort kor og orkester og skodespelarar frå Grieghallen var ei mektig oppleving.

I dag kom ein lenger ute i opuslista og eg vart sitjande og høyre på stykke som ikkje var så kjente for meg. Men avslutninga med 4 salmer var jo flott. For ti år sidan skreiv eg artikkelen om Audun Iversen på Wikipedia, her fekk vi høyre han på direkten.

Takk for programmet!

I kveld vart det NRK 2 for meg. Der sender dei Grieg minutt for minutt, direktesending med levande musikk. Når eg skriv dette, er det opus 20,  Foran sydens kloster, som vert framført. Kor, orkester og solistar,

I det heile er det eit flott høve til å bli betre kjent med Griegs musikk, ikkje bare dei mest spelte verka hans. Det har slått meg i kveld at det er mange dyktige kvinner som spelar piano, for i løpet av sendinga har dei vore i fleirtal. Svært mange av dei hadde utanlandske namn. Men det er sikkert fint å ha på CV at ein har delteke på ein slik konsert, 30 timar med alle verka av Edvard Grieg.

Programmet vekslar mellom Troldhaugen og Grieghallen, men også frå Store Studio i Oslo. Alle stader var det gratis inngang for publikum denne kvelden og natta, og i alle fall i Grieghallen var det rimeleg fullt etter det ein kunne sjå. På Troldhaugen var det mykje folk utanfor då programmet starta.

Ei liste over alle verka finn ein på wikipedia, der det også er ei side om dette programmet. 

Truleg blir det sein leggetid i kveld.

Indremisjonsforbundet sin kretsleiar Ragnar Ringvoll var med i Valle Radio tysdagskvelden. Han skulle fortelje om Bibel- og Naturcamp på Bygland KVS. IMF nyttar skulen i sommarferien til å halde leir 1. til 8. juli. Han fortalde at Olav Nilsen organiserer leiren, så han visste ikkje så mykje om den, men anbefalte nettsida til arrangementet. Den finn du her: http://www.bibelognaturcamp.no/

Ein treng altså ikkje reise så langt for å få bibelcamp i sommar. I år er det Audun Hjellvik som er talar, han er emissær i Nordhordland Indremisjon. Ringvoll fortalde at det er mange faste gjester som kjem att år etter år, ein kan bu i vogn, telt eller på skulen. Men det er god plass og fleire er velkomne.

Sjølv overtok han som kretsleiar i 2017 etter ei lang karriere i politiet. Der kan dei slutte tidleg, og han engasjerte seg i IMF der han var kretsformann før han vart kretsleiar.

Det var eit interssant innslag i tysdagssendinga. Ringvoll var tydeleg van med å vere i media og kom gjerne tilbake etter det eg kunne forstå.

I går kveld var Inger Lise Stulien med på telefonen i Valle Radio. Ho har eit hektisk program, men fekk pressa inn ein prat med Siri Johannessen der ho skulle ha øving med Knut Kjetil Møen, den faste gitaristen hennar, før dei skulle på øving med bygdekoret.

I programmet fortalde ho om ideen til plata Samklang, som vart lansert fredag. Ho starta i Vinje og fylgde Setesdal nedover for å finne partnarar å syngje duett med. Dermed er Sondre Bratland, Fjellfolk, Kirsten Bråten Berg, Stein Roger Sordal, Martin Wikstøl med på plata saman med mange andre gode folk frå heile landet.

Inspirasjon til tekstane kan kome frå mange kjelder, ho har skrive 12 av dei 14 tekstane sjølv. Inger Lise fortalde om gleda eit smil frå ein elev på skulen kan gje, så vel som tankar og minne frå andre hendingar. Nokre av songane har vore gitt ut før, mellom anna Fager er jordi og Minnebok. Den første er det Gunnar Rysstad som har laga teksten til, den høver ikkje bare til jol. Den andre er faren Arthur Stulien med på, han spelar trekkspel, og alle dei sju søskena til Inger Lise korer på den.

Tysdag 12. juni er det igjen sending i Valle Radio. Den er variert og innhaldsrik, slik programma Siri Johannessen lagar dei. Difor er det fort at ein blir lyttande på dei sjølv om riksmedia gjer sitt beste for å fange interessa. Lokale saker er jo minst like viktige for folk flest. Og varierte lokale saker fenger mange, kanskje til og med så mange at ein kan ta ein pause frå Trump og kriminalitet og heller høyre på lokale og byggjande aktivitetar. Truleg vil gjestene hennar også føre til nye artiklar i Setesdalswiki, kombinasjonene mellom media er viktig for alle partar.

Her er programmet:

18.30 Sanghalvtime med Klangohalvtimen, ein prat med Viggo Wilhelmsen, og Inger Lise Stulien om den nye plata

Den kjende emissæren Thormod Rettedal var bondeson frå Høgsfjord i Ryfylke. Han vaks opp i ein vanleg bondeheim, der borni måtte ut og gjæta ganske unge. Han var åleine med kreturi i skog og mark og hadde nistetina med seg til heile dagen.

Ein dag han sat oppå fjellet var det eit stort svadberg, det var ei beinleid om han kunne fara ned der. Han sette seg på huk og let seg skrida nedover på treskoan. Men farten auka på, så han fæla. Då såg han ei brun tuva nedunder berget og styrde mot denne, så den kunne take av for støyten.

Men då han støytte mot tuva, reiste ho seg opp, det var ein bjørn som hadde teke seg ein lur i sola. Kven som blei mest forstøkt, er ikkje godt å seia, men dei tok kvar sin veg så fort dei kunne. Bjørnen trava i veg over myrane så spruten stod.

Denne soga fann eg i bladet Grannen, bygdeblad for Flekkefjord desember 1952

I dag var det veteranbilløp forbi huset vårt. For et par uker siden var det over hundre syklister, denne gangen var det 80 gamle biler. Etter en runde på vel 70 km fra Mandal til Øyslebø via Søgne kom de tilbake til Mandal og samlet seg ved en bilforretning like ved der de bygger nytt fengsel.

Jeg så ikke så mange av de bilene. Men Reidun fulgte med og kunne fortelle om Mercedes og Volvo PV og mange Ford Taunus. Den første bilen Reiduns far hadde, var Ford Taunus. Den fikk hun låne en gang hun skulle på besøk til meg, det er kanskje 50 år siden, så den hadde vært en skikkelig veteran om den fremdeles hadde vært på veien.

Det er imidlertid vanskelig å følge med på to ting samtidig. Jeg fulgte med på innspurten i sykkelløp på TV da bilene kom forbi. De syklet opp et monsterfjell i Alpene i rittet Criterium de Dauphine. Det er norske med, men Edvald og de andre har ikke noe særlig å stille opp med i de bakkene. Det er likevel interessant å se på når det i tillegg er kyndige kommentarer, og så er det jo en forsmak på det vi gleder oss til når Tour de France begynner om noen uker.

Så jeg droppet veteranbilene til fordel for sykkel denne gangen. Jeg har jo ikke vært hekta på gamle biler slik noen blir. Ikke har jeg peiling heller.

Men fint vær hadde de på turen.

Reidun er med i ei kvinneforening her i nabolaget og i kveld var det hennes tur til å ha tre damer på besøk. Ei av de fem hadde meldt avbud i kveld, så de fire samlet seg til prat og god mat og jeg måtte derfor se friidrett fra Bislett på nettbrett. Vi har bare en TV, og den står i stua der damene var samlet. Det er ikke noe problem å se på TV ved hjelp av en app på nettbrettet, så jeg koste meg med programmet.

I kveld hadde Reidun imidlertid en overraskelse til de andre damene. Det var jeg som hadde foreslått den, for jeg tenkte jeg ville lese fortellingen om Han Hitler og aleinahøna hennes bestemor. Det er en fortelling fra krigens dager i Narvik-området skrevet av Knut Melangen i boka Hør nu bare.

Nå har jeg ikke helt kontroll på hvor den boka er i min noe ulogiske boksamling, men jeg fant den på Nasjonalbiblioteket i digitalisert utgave og kunne derfor lese den fra nettbrettet som jeg hadde sett TV på tidligere.

Min gjesteopptreden gjorde stor lykke, damene koste seg med den gode historien og jeg fikk smake på smørbrød og kake før jeg trakk meg tilbake igjen.

I dag kom eg til å lese Ljosglimt på nettet. Menighetsblad for Evje og Hornnes og Iveland blir lagt ut på nett i tillegg til at det sikkert kjem i postkassane.

Det dukka opp to dødsfall i Iveland som eg ikkje hadde fått med meg i Setesdalswiki, Gunvor Honnemyr og Gunhild Nygård. Ved eit tilfelle hadde eg teke vare på avisa der dødsannonsen stod for den eine, og etter litt leiting på nettet, fann vi også dødsannonsen for den andre.

Så no er det kome artiklar om begge.

Setesdalswiki har eit lite mål om å ha artiklar om alle som døyr i det minste i Setesdal, Iveland og Åseral. Grunnen til det er mellom anna at ein gløymer fort kva tid slike hendingar var, men med artiklar, om enn små, kan ein finne det att om ein skulle trenge det.

Av og til ser eg namn som truleg kjem frå dei aktuelle kommunane på folk som bur i Kristiansand eller andre stader i regionen. Dei tek eg likevel ikkje med, sjølv om dei kanskje burde vore med. Det krev for mykje å finne ut korleis dei eventuelt høyrer til. Men om du har nokon som burde hatt ein artikkel på Setesdalswiki, kan du sende meg informasjon eller skrive inn sjølv.