Blå hjelm er ein av dei vanlegaste hageplantene, også kalla Duen i Arken. Foto: Brit Obrestad
Når skuleferien er slutt, har det vore vanleg at vi har starta med tysdagssendingane i Valle Radio. I grunnen avslutta eg karrieren som aktiv i radioen før sommarferien, planen var å vere konsulent når Siri overtok tysdagssendingane etter ferien. Men i dag spurde Siri om eg ville vere ansvarleg komande tysdag, og då sa eg ja til det.
Men då ho sjekka med styreleiar og redaktør Ørnulf Hasla, var det ikkje sikkert at vi kunne kome i gang att komande tysdag. Det har visst vore noko vedlikehald på det tekniske utstyret, så han visste ikkje heilt. Men teknisk sjef Jørund Georg Jore kjem heim i morgon, så då får vi vite meir om vi kan kome i gang alt no komande veke.
Eg hadde i grunnen likt det, for det har skjedd så mykje i Setesdal i sommar at det truleg ville vore greitt å få innslag til nyhetstime og andre programpostar. Sommaren har vore aktiv med mange fine oppslag i media og sikkert eitt og anna som ikkje har kome i media også, men som kunne kome med i Valle Radio.
Så i kveld sit eg og undrar meg om det vert sending eller ikkje. Og så vonar eg at det ikkje kjem styrtregn når det skal vere Naturligvis-messe på Evje og Skalldyrfestival i Mandal. For slike arrangement er alltid trivelegare når det ikkje er paraplyvêr.
I Åseral ligg Lordehytta, jakthytta til Lord Salvesen frå Mandal. Den var 100 år i 2012. Like ved Sjøsanden i Mandal hadde den engelske lorden sommarhuset sitt, Risøbank. Kommunen har overteke huset og folk kan leige det til ulike arranement. Denne sommaren har Lisbeth Skranes utstiling av grafikk i andre etasje på Risøbank. Utstillinga er open fram til sundag, så om du reiser til Mandal i samband med Skalldyrfestivalen, kan du få ei gratis kunstoppleving med på kjøpet.
Lisbeth Skranes har eg kjent i over 30 år, for då eg var rektor på Hadsel Folkehøyskole, var ho lærar for elevane på helse- og sosial-linja vår. Ho er utdanna sjukepleiar og høvde godt til å gje elevane det faglege på ei slik linje.
Vegane våre har gått i ulik lei etter dette, men Lisbeth var i nokre år direktør for Trygdeetaten i Aust-Agder, det var før NAV si tid. Det fortalde ho meg i dag då eg var på utstillinga hennar. Frå Arendal flytta ho til Trondheim då mannen hennar fekk ein jobb der, og då tok ho eit grunnkurs i grafikk på Kunstskolen på Rotvoll i 2008. I samband med eit studieopphald på Hawaii for mannen i 2009 fekk ho høve til å studere litografi på Honolulu Academy of Arts. Etter dette vart eit av verka hennar teke med på ei juryert utstilling der, og sidan har ho stilt ut på ei rekke utstillingar i inn- og utland, inkludert den juryerte Nordnorsken, tilsvarande Sørlandsutstillinga her.
Kunsten hennar er knytt til kyst og miljø. Ho laga fleire verk til ei kunstutstilling i samband med etableringa av Møysalen nasjonalpark i Vesterålen. Ho er også blitt kjent for også å lage kunst av søppel. Om morgonen tek ho turen ut i fjæra og finn søppel, eit par plastsekker kvar morgon. Dette inspirerer til å lage kunst der ho protesterer mot forsøpling av havet og miljøet generelt.
Om du tek turen innom og ser på kunsten, sei til henne at du las om utstillinga på Blog for Harald. Det var også ein reportasje frå utstillinga i Lindesnes mandag 8. august side 8 og 9, så om du ikkje alt har kasta avisa, kan du lese om henne der også. Og om du synest det er noko rot på bordet i eit av roma, skuldast det at ho nyttar pausar når det ikkje er folk på utstillinga til ny kunst av søppel i alle regnbogens fargar.
I dag skreiv eg på Setesdalswiki om Brurehesten, cd-plata som Sigrid Jore lanserte under Setesdalsfestivalen 2016. Då tenkte eg at den plata har grunnlag for mange artiklar på Setesdalswiki, men at eg kan for lite til å skrive dei artiklane.
Eg får sjå etter kvart korleis det går, eg hadde ein av songane hennar, legendevisa Agnus Dei, den skreiv eg om etter konserten i Hylestad krkje sundag. Framleis har eg med meg dåmen frå den konserten og tenkjer med glede på det vi fekk høyre der.
I dag såg eg i Setesdølen at Laurens Weinhold hadde vore i Sirdal og halde konsert også, der trollbatt han og pianisten publikum med sin vakre musikk. Unge musikarar i kvar sin sjanger, men det er kvalitet og innleving når dei framfører musikken, og då vert vi fjetra.
Etter kvart har Setesdalswiki fått artiklar om nesten 50 musikkalbum. Mange av dei har blitt spelt i Valle Radio, men det er alltid gildt å kunne introdusere ein sang med noko omkring sangen eller i det minste om plata. Ideelt sett skulle difor artiklar om spora på platene vore tilgjengeleg for den som vi bruke stoffet. Eg vonar at eg kan få gjort noko av det når eg blir pensjonist. Då vil det kanskje bli tid til å gå litt djupare ned i stoffet og lage artiklar som kan gje folk litt innsikt når dei les. Det er jo det som er ideen bak wikipedia-engasjementet: Fri kunnskap til folk.
Eg måtte ta eit bilete av den gode maten på Landeskogen: Himalaya kyllingrett og vaniljepudding med friske blåbær.
Kafeen på Landeskogen var fullsett då vi kom dit sundag etter den flotte konserten i Hylestad kyrkje. Vekslande ver og stor trafikk nedetter Setesdal gjorde at vi tok ein pause på turen, så klokka var nærare 15.30, og då var det fullt av bilar utanfor.
Inne i kafeen var det også fullt, og i kassen stod sjølvaste sjefen, Helga Arntzen og tok imot bestillingane. Vi valde Himalaya kyllingrett og vaniljepudding med friske blåbær. Sjølv om kafeen var full, fann vi plass i eit siderom og maten kom etter kort tid. Vi hadde alt rukke å prøvesmake på vaniljepuddingen med blåbæra, den var så god at vi lurte på om vi skulle ha den til forrett, og så kjøpe ein til og ha til dessert. Men vi tok til vitet, dessert er dessert.
Etter måltidet tok vi ein runde i utstillingane. Eg var jo på 100-årsjubileet, men tok meg ikkje tid til å sjå utstillingane då, og dermed var det nye utstillingar sidan sist eg var på Landeskogen. Helga har som mål å fylle alle hundre roma med hundre utstillingar, men ting tek tid, så ho har vel 94 rom att å fylle. Eg skal kome tilbake til utstillingane, dei fortener eigne bloggomtalar.
På veg ut slo vi av ein prat med Helga. Ho hadde kome frå Risør fredag og hatt vakt på Revsnes Hotell i helga. Sundag var det fullsett på buffeten der, men det var første gong i sommar at det var fullsett i kafeen på Landeskogen, sjølvsagt med unntak av jubileet, då. Det hadde vore så lite folk at dei hadde vurdert å stenge, men dei heldt no ope og plutseleg var folka der denne dagen. Dei stenger klokka 17, deretter skulle Helga tilbake til Risør, ho hadde fått ny bil for ein snau månad sidan, men hadde alt kjørt 8000 km.
Ho gledde seg over at dei hadde fått ferdig utsiktsterrassen. På solrike dagar var det rein nyting å kunne sitje der. I går var det regnbyger, så sjølv om det turka litt mellom bygene, må vi nok vente til seinare med å prøvesitje stolane der.
Ta turen til Landeskogen og lat deg inspirere til fredsarbeid og gode gjerningar, også om du ikkje er så heldig at du treffer Helga. Maten er rimeleg og god, mat for tanken får du også, og om du vil helse på elgar, er det bare ein tur over tunet, så får du det også. Leiv Rygg har lova at Bygland kommune som jubileumsgåve skal utbetre vegen opp til Landeskogen, og det kan trengjast, men han er overkommeleg, og vel oppe gløymer ein slike små detaljar. Helgas innsats er eit førebilete for alle.
Årets kappleik, Setesdalsfestivalen 2016, vart avslutte i Hylestad kyrkje. Ettersom vi i går kveld reiste tilbake frå Ålgård til Valle, passa det å få med seg denne før vi returnerte til Mandal.
Alt klokka 11.45 var kyrkja temmeleg full, og då konserten starta var det sikkert opp mot hundre i kyrkjeromet. Gunnar Stubseid hadde ei innleiing der han peika på at sjølv om vi hadde instrument frå 1700-talet og slik visste kva dei spelte på i Setesdal, veit vi lite om kva dei spelte og korleis det var. I Europa derimot, har vi mykje musikk frå barokken, som vi kallar stilperioden som tok slutt då Johann Sebastian Bach døydde i 1750.
Etter innleiinga spelte han eit par gorrlause slåttar, det vil seie slåttar med nedstemt felestille, som dei seier i Setesdal. Du kan lese meir om gorrlaus på Setesdalswiki. Deretter kvo Kirsten Bråten Berg nokre gamlestev og song legendevisa Agnus Dei. Etter konserten snakka eg med Vidar Lande og då sa eg at den visa hadde gjort seg godt om tilhøyrarane hadde vore med i omkvedet. Han kommenterte då at det kunne ein kanskje prøve å få til om ein skulle ha ein kulturkveld/ sangkveld i Kulturveka til hausten, og det tykte eg var ein god idé.
Å høyre Sigurd Brokke på munnharpe er alltid ei glede, i kyrkja spelte han Bestelanden og Skjoldmøyslaget, denne gongen var det den siste slåtten eg la best merke til, den spelte han på ei lysare munnharpe, som han sa.
Så flytta vi oss til Tyskland og fekk ein sats frå ein sonate av Bach som oppvarming. Den var oppvarming for fiolinisten Laurens Weinhold også, litt famlande i starten, men så vart det både livleg og djervt spel. Deretter fekk han med seg cellisten Jakob Mitterer i Rosenkranzsonate nr. 5 i A-dur med undertittel Der zwölfjährige Jesus im Tempel. Då gjekk assosiasjonane til rosenkransen sine perler som vert brukte ved bønn, men også til det ein kan forestille seg av spørsmål og svar som tolvåringen hadde i templet då folk undra seg over visdomen i samtalen han hadde med dei skriftlærde. Sonaten hadde mange små satsar, og her nyttar komponisten anna felestille, akkurat som i dei gorrlause lydarslåttane i Setesdal. I Europa var denne teknikken populær i barokken, men gjekk så ut av bruk, les eg på engelsk Wikipedias artikkel om Heinrich Biber.
Til slutt kom heile kvartetten på plass under preikestolen i kyrkja. Det var første gong ein strykekvartett spelte i Hylestad kyrkje, i alle fall etter det Niklos K. Besteland visste. Med Strykekvartett op. 76 nr 2 i d-moll av Franz Joseph Haydn gjekk vi framover i tid og forlet barokken. Folk sat fjetra over det flotte spelet av dei unge musikarane, no var også Philipp Krylov og Stephanie Drach med. Dette var første konserten som den nyetablerte Fartein Valen kvartett heldt, og då eg etterpå spurde Laurens Weinhold om dei var etablerte som ein kvartett med fast samansetning, sa han at det var dei ikkje, neste gong dei skulle spele, ville det ikkje vere dei same musikarane. Dei spelte dei fire satsane med og fekk stormande applaus då dei var ferdige. Deretter kom dei fram i kordøra og folkemusikarane kom også fram. Dermed fekk eg ta det biletet som eg nyttar på bloggen i kveld.
Som ekstranummer spelte så Laurens Weinhold Fanitullen på hardingfele, dei hadde delteke på kurs i hardingfelespel under kappleiken. Applausen var ikkje mindre etter at han synte at han også hadde stor dugleik på dette instrumentet.
Då konserten var slutt, var det kyrkjekaffe til publikum, dermed nytta mange høvet til å få ein prat både om kappleiken og konserten, og så langt eg kunne forstå, hadde det vore ein strålande kappleik med mykje folk.
Ein sprek 90-åring prøver ny stol. Foto: Anne Gro Ek
Så har vi vært i 90-årsdag på ÅBOAS på Ålgård. Det var en flott opplevelse. Nå er vi tilbake i Valle og gleder oss over en flott dag og over at vi akkurat rakk å lagre bloggen før en ny dag kommer.
Dagen startet i Valle og vi hadde en fin tur over heia til Sirdal. Selv om det var mye trafikk, både syklister, fotgjengere, biler og motorsykler. Over alt sto det biler, så mange var nok på leiting etter bær. Da vi kom tilbake i kveld, var det ikke så mange parkerte biler, og praktisk talt ingen trafikkk over fjellet.
Festen startet klokka 15 med velkomstord av Ruth Andersens datter Kari, som er min svigerinne (og ivrige leverandør av aloe vera-produkter). Deretter var det en flott buffet, jeg har et prinsipp om bare gå en gang, men denne gangen ble det to runder rundt bordet.
Jeg og Reidun synes det er helt greitt å ikke sitte sammen når vi er i slike lag, så jeg satt sammen med folk fra Figgjo, og etter hvert som vi begynte å snakke, hadde vi mye å snakke om. Jeg satt nærmest Halvor Amdal og han hadde jobbet på Figgjo Fajanse og husket meg fra tiden jeg hadde sommerjobb der, det er 55 år siden. Nå var han 89, men sto fremdeles på lønningslisten deres og hadde blant annet drevet vedlikeholdsarbeid der i sommerferien. Og så var han formann i Seniorklubben, det hadde han vært i 15 år.
Da måtte jeg jo le, for far var formann i Seniorklubben til Fajansen og ga ut boka Muntre Minner med historier fra Fajansen på Setesdalsforlaget. Kona Gunvor kunne da fortelle at de på hvert møte sang noen vers av den sangen jeg diktet til klubben for mange år siden da far spurte meg om jeg kunne skrive en sang til klubben. Er det rart om jeg syntes det var en hyggelig 90-årsdag?
Men jeg skulle vel heller fortelle mer fra festen. Det er ikke alltid at vi får god sang på slike arrangement, men i vår familie er vi glade i sang, og det er også min brors svigerfamilie, så det var mye sang. Ruth Andersen liker sanger av Alf Prøysen og Erik Bye, så vi sang både Galne jinter og Vår beste dag. Men best sang var det nok på en del av de gamle gode. Det begynte med Alltid freidig, med Henning Rød ved pianoet var det en fest å synge. Det er jo en sang man forbinder med ungdom, men jubilanten lever opp til sangens tekst.
Vi som lever litt på avstand fra jubilanten fikk god og oppdatert informasjon gjennom en sang som venninna Gunvor Amdal hadde skrevet, jeg har sans for slike sanger som tar med knagger i livet og løfter de fram på en melodi. Det er ikke bare i bryllup vi bør ha slike sanger, åremålsdager er også ypperlige anledninger for leilighetsdiktning. Når vi også fikk synge Ein fin liten blome, Bred dina vida vingar og Fager kveldssol smiler, skjønner du nok at sangen var sentral denne kvelden.
I tillegg var det taler og hilsener, de var muntre og velvalgte. Hanson family formidlet historie gjennom seks vers om sin tante, og melodien var naturlig nok Vi har ei gammal tante. Min søster Jorunn hadde formet sin tale med masker, jubilanten har alltid vært glad i hatter og i å kle seg ut, så mange spilte på de strengene. Brit Obrestad delt med oss ei dagbok fra svalenes liv, den kommer jeg kanskje tilbake til her på bloggen.
Jeg tror jeg slutter der, det var en strålende dag. Egentlig hadde vi tenkt å reise til Mandal, men jeg glemte viktige kort i Valle, så vi måtte ta turen tilbake for å få de med. Dermed får vi mulighet til å være turister i Setesdal en søndag. Da blir det nok noe å fortelle på bloggen i morgen også.
Oddvar med musikarar på scenen på Ose grendehus. Foto: Harald Haugland
Eg skreiv om arrangementet Kan du songen? med Oddvar Høgevoll på Setesdalswiki. Det starta med sangkveld på Ose grendehus i kveld. I morgon skal eg til Ålgård i 90-årsdag, og så tenkte eg at eg kunne legge vegen om Ose, sove i Valle og kjøre over heia til Ålgård i morgon.
Vi valde å dra i god tid og fekk ein fin stopp på Pernille der vi kunne få oss middag. Lunsjbuffeten deira er rikhaldig, ingen treng å gå svoltne derifrå. Vi møtte også Gunnar Vollen, tidlegare lærar på Bygland og kona, som var arbeidskollega med Reidun då ho jobba på Mandal sykehjem. Hyggeleg å slå av ein prat med folk ein ikkje har sett på ei stund.
Vel framme på Ose rigga eg opp datamaskina og vona å få skrive noko om dei som Oddvar hadde fått med seg i bandet denne kvelden. Men dei var så fokuserte på det dei skulle gjere i kveld, at det var ikkje råd. Etter at dei hadde øvd, var det bare ein kort pause før møtet begynte.
Men hyggelege folk sette seg ned ved bordet eg sat og snart var vi i prat, og då fekk eg eit par artiklar likevel. Ikkje så store, men gode nok. Det er ikkje alltid så mykje som skal til for å lage ein artikkel. Fleire av dei eg møtte hadde høyrt meg på Valle Radio, og det er alltid gildt å få høyre at nokon høyrer på programma våre.
I begynnelsen av sangkvelden skreiv eg eit par notatar på Facebook om programmet. Dei tek eg med her:
Starta presis med vel 50 i salen. Jesus er livet for meg var første sangen på denn Kan du songen?-helga. Deretter Den fyrste song. Deretter kom kjenningsmelodien Hele himmelen er åpen over meg. Så overtok Kåre Sandaker mikrofonen. Den første fekk eg ikkje tittelen på, men den andre var Syng en hallelujasang. Så kom Vi sitter med sorg og med smerte og En kvinne fra Samarias land
Så overtok Oddvar att med sin eigen hallelujasang: Jesus du er all min sang før Gladsang frå Vegårshei kom på scenen. En bitte liten klode var første sang. Så kom Det enda jag vet og Ved den blå gallileiske sjø. Deretter ble vi minnet om Js 43,25 før de sang Du mor som ber
Deretter vart det ikkje meir oppdatering på Facebook. Men eg vart imponert over gruppa frå Vegårshei, dei song med glød og engasjement, og det gjorde også Kåre Sandaker. Seinare i møtet kom han tilbake og song mellom anna om Den himmelske losen, det var flott å høyre på. Oddvar intervjua også Øyvind Benestad, han skal tale i morgon klokka 10 om «Kampen for ekteskapet og barnet i en kjønnsnøytral tid».
Klokka var mest 22 då kvelden var slutt og vi sette oss i bilen og tok resten av turen til Valle.
I helga er det kristen sang som står i sentrum på Ose grendehus. Foto: Harald Haugland
I morgon fredag klokka 20 startar arrangementet med evangeliske songar på Ose grendehus. Oddvar Høgevoll har vore primus motor for dette i mange år, folk søv på Reiårsfossen camping eller der dei elles måtte ønske, og så samlast dei til ei helg med song og kristent fellesskap. I dag la Oddvar til og med ut eit lite opptak på Facebook der han syng og etterpå inviterer folk til å kome på arrangementet.
Eg hadde gleda av å treffe Oddvar Høgevoll tidlegare i sommar då han song på Evjetun bibelcamping. Då skreiv eg om nokre av musikarane han har med seg i Oddvar Høgevolls country gospel band. Dette er ei musikkgruppe som knapt er likt samansett to gonger etter kvarandre, han finn folk til å vere med som har tid og høve til det. Ingen av dei som skal vere med denne helga, var med på Evjetun den kvelden eg var der.
Modellen for ei slik helg har Oddvar Høgevoll frå dei svenske Minns du sången-programma. Dei har spreidd seg til Norge gjennom Evangeliske sanger i sør, men der Evangeliske sanger i sør held på ein kveld med mange kjente artistar, har Oddvar funne si eiga form. Han lagar det til eit arrangement der alle kan vere med over ei heil helg. Med samling fredag, bibeltime/ foredrag laurdag føremiddag, friluftsmøte på Ose og to samlingar laurdag ettermiddag, gir han sangglade folk noko å delta i og å sjå fram til. Så vert alt avslutta med ei samling sundag føremiddag før folk reiser kvar til sitt.
Her er programmet for helga, henta frå Oddvars heimeside http://www.sangglede-no.com/30475457
Åpningsmøte fredag kl. 20.00:
Gla’sang fra Vegårshei og Kåre Sandaker
Lørdag kl. 10.00:
Øyvind Benestad: “Kampen for ekteskapet og barnet i en kjønnsnøytral tid”
kl. 12.00: Friluftssong utenfor Coop, Ose
kl. 13.00: Salg av lapskaus
kl. 14.30: Ettermiddagssamling med songmix
kl. 18.00: «Den store songkvelden»
Songkrefter:
Bente Risdal og Vidar Søyland
Gla’sang fra Vegårshei
Gerd og Kåre
Siri Marit Aasland
Søndag kl. 11.00: Avslutningssong
Gla’sang fra Vegårshei
Gode musikarar vert med heile helga.
Songvert: Oddvar Høgevoll
Nytt i år:
For å dekke kostnadene for helga ber vi om en frivillig kontingent på kr. 100,- pr. person pr. dag
Setesdalskappleiken startar fredag og går fram til sundag. Arrangementet har mange konsertar i tillegg til kappspelet, så dei som tek turen til soknehuset på Rysstad, kan få med seg mykje flott når det gjeld folkemusikk.
Eg har prøvd å skrive litt om artistane i samband med at eg har lagt ut programmet på Setesdalswiki, og meir vil kome i morgon. Takka vere Gunnar Stubseid fekk eg god informasjon om dei musikarane som skal spele i Hylestad kyrkje sundag klokka 12. Dei kallar seg Fartein Valen kvartetten, og Gunnar sende meg programmet for konserten. Det kan eg dele her, slik at du kan førebu deg til å ta turen dit komande sundag:
Program
1. Gorrlaus gangar 1 og 2 frå Setesdal. Gunnar Stubseid, hardingfele
4. Johan Sebastian Bach (1685-1750): Sats frå Sonate i C-dur BWV 1005. Laurens Weinhold, fiolin
5. Heinrich Ignaz Franz Biber (1644-1704): Rosenkranzsonate nr 5 i A-dur (Der zwölfjährige Jesus im Tempel). Laurens Weinhold, fiolin. Jakob Mitterer, cello
6. Franz Joseph Haydn (1732-1809): Strykekvartett op. 76 nr 2 i d-moll
5. Bela Bartok (1881-1945): Rumanishe Volktänze
Fartein Valen strykevartett:
Laurens Weinhold, fiolin
Philipp Krylov, fiolin
Stephanie Drach, bratsj
Jakob Mitterer, cello
Setesdal Spelemannslag samarbeider på årets Setesdalsfestival med Norwegian Youth Chamber Music Festival i Stavanger, og får besøk av nokre av dei unge artistane som deltek på festivalen i september/ oktober (http://www.nycmf.com/allartists/ ). Dei kallar seg i dette høvet Fartein Valen strykekvartett, og blir med på kurs i hardingfelespel. Konserten i Hylestad kyrkje sundag saman med Kirsten Bråten Berg, Sigurd Brokke og Gunnar Stubseid har 1700-tals musikk i Setesdal og samtidig klassisk musikk (barokk) ute i Europa som tema.
Til helga er det Setesdalsfestivalen, det som før heitte Setesdalskappleiken, men som på grunn av at støtteordningar er betre for festivalar enn for kappleikar har fått nytt namn, sjølv om innhaldet er det same. Eg har laga ein artikkel om Setesdalsfestivalen 2016 på Setesdalswiki, der kan du sjå det rike programmet som er sett opp i år.
Men eg vil rette blikket mot konserten i Valle kyrkje onsdagskvelden, for den kan lett opplevast i same sjangeren som mykje av programmet på kappleiken, som vert avslutta i Hylestad kyrkje med musikk frå 1700-talet der ein skal sjå linjer mellom klassisk musikk og folkemusikk.
Onsdagskvelden i Valle kyrkje er det musikk av komponistar frå Sørlandet som står i fokus, og både Eilert Hægeland og Sverre Eftestøl er komponistar med mykje folkemusikk i musikken sin.
Nina Irslinger skal spele Sordølen – folketonefantasi for piano av Eilert Hægeland. Den har eg spelt i Valle Radio mange gonger frå plata Hrynhent med Øystein Kikut og Bjørgulv Straume. Det er eit av dei flottaste stykke eg kjenner i den sjangeren, og eg skulle svært gjerne vore i Valle kyrkje onsdagskvelden og høyrt Nina spele dette stykket. På plata Hrynhendt er det gjort eit arrangement slik at Bjørgulv også spelar munnharpe, så har du plata, bør du førebu deg ved å høyre det stykket.
Denne kvelden er det også ei rekke andre folketonebaserte komposisjonar, lokkar og bruremarsjar, noko med og noko utan klarinett. Komponistane er Eilert Hægeland, Rolf Løvland, Sverre Eftestøl, Rainer Irslinger og Reidar Sløgedal. Lukke til med konserten, Nina Irslinger og Ragnhild Paulsen.
