På veg nedover fredag tok bilen min til å riste. Eg var komen til Flåstrondi og tenkte at dette blir problematisk, så eg stoppa på Kåvenes og stod ei stund og tenkte at det kanskje ville gje seg når eg starta opp att. Det gjorde det ikkje, men eg trilla meg ned til Hylestad Auto og lurte på om dei kunne finne ut kva det var.

Akkurat då var det ledig på verkstaden, så Vidar køyrde bilen inn, vippa han opp og trilla hjula rundt. Venstre framhjul trilla fint, bakhjulet og, høgre bakhjul var heller ikkje noko problem, men det høgre framhjulet stod heilt stille. -Dette kan eg ikkje fikse i dag, sa han, eg må få deler frå byen. -Har du leigebil? spurde eg. Det hadde han, og etter kvart fekk eg tre meg inn i ein WV med manuell giring og halde fram nedover til Mandal, der barnebarn venta på morfar.

I dag ringde eg verkstaden, men dei venta deler i dag, så eg måtte smørje meg med tolmod til i morgon.

I dag fekk eg ein annan telefon. Dei hadde ryddesjau på kommunehuset i Valle og lurte på om dei skulle kaste ei samling med Setesdølen for år tilbake, eller om eg kanskje ville ha dei. Eg skriv gamle Setesdølen inn på Setesdalswiki, så for mitt føremål er det ei skattkiste, så eg sa ja takk. -Det kan ha dei i svarte søppelsekker, sa eg. Elise Marie lo og sa dei alt låg i esker, og dei skulle setje dei til sides, slik at eg kunne kome og hente dei. -Eg kan ikkje kome før eg får bilen att. Akkurat no er han på verkstad. -Det er greitt, me skal ta vare på dei.

Gode hjelparar frå to ulike hald. Eg trong hjelp med bilen, og Vidar stilte opp. Setesdalswiki trong hjelp for å vekse, og Valle kommune stilte opp med gamle nummer av Setesdølen, som er ein viktig del av grunnlaget for å skrive Setesdalswiki. Takk til gode hjelparar.

Kvelden i kveld vart litt annleis enn eg hadde tenkt og skrive opp på Setesdalswiki. I ettermiddag laga det seg til på ein grei måte, for Bjørgulv T. Berg hadde gjort eit opptak med Elise Marie Kringen, for ho var bortreist i dag. Han hadde gjort eit opptak med Jon Hovet om Kveasåne kraftverk før jol, men så vart det ikkje plass til det lisle jolekvelden. Difor var det hyggeleg å kunne få det med i kveld.

Så ringte Ulf Kjelleberg og lurte på om vi hadde plass til eit innslag om eit prosjekt som Valle IL lanserer for å prøve å samle inn penger til ein komande kunstgrasbane. Fyrst skal dei utvide møykjeromet, det er stor aktivitet der og dei treng meir plass. Deretter planlegg dei å få laga ein kunstgrasbane, det vil vere ein ny rikdom for bygda. Då han kom i studio, fortalde han at dei skulle starte med sal av toalettpapir og tørkepapir. 64 rullar toalettpapir til 250 kroner eller 15 rullar tørkepapir til 175 kroner, dersom ein kjøper det, så leverer Valle IL på døra, både lettvint og med inntekt til klubben.

Jan Wojtaszek har arbeidd med problemløysing i Brokke Alpinsenter sidan i sommar, då dei starta å støype fundament til mastene til den nye stolheisen. Så kom monteringa av 13 master, to stasjonar og alt det andre som må til for at ein stolheis skal fungere. Til helga opnar dei stolheisen, som kan ta 1100 personar i timen, like mange som var i Kilden i kveld. Ein heil buss med valldølar drog nedover for å vere med på kveldens Folkeleg Kraft, og eg hadde ein kort prat med Tina Høgevold før konserten starta. I Open sending seinare på kvelden fekk vi rapport frå Kjellaug Rysstad, som hadde vore der, og som var full av lovord.

Siste innslag i kveldens aktuelle time var ein prat med Grete Fossen, som har fornya butikken til Hasla i Valle sentrum, men som ikkje er heilt ferdig, for dei venter på nokre hyller. Før har butikken vore trekvit, men etter kvart tok det mykje lys, så det problemet vart løyst ved at dei malte veggene kvite.

I Haralds time kunne eg så fylle på med informasjon om hendingar i komande veke, før vi fekk sendt intervjuet med Jon Hovet. Deretter var det plass til litt informasjon om Setesdalswiki før Ånund K. fekk siste ordet med ein halv time med good ‘n old country. Han løyste problema mine med å fylle sendetida i kveld, og så kunne eg overlate ansvaret til Jorunn og Kåre, som hadde opi sending.

I kveld fekk eg hjelp frå Danmark. Eg hadde lyst til å legge ut litt informasjon om den danske komponisten Johannes Nørgaard, men det var vanskeleg å finne noko om han på Internett. Men i dag kom Niklos innom meg og kunne fortelje at om eg fann epost-adressa til Knud Svendsen i Århus, ville eg nok få den informasjonen eg ynskte. På plata han hadde med musikk av komponisten stod det ikkje særleg mykje.

Eg leita litt rundt på Internett etter at Niklos hadde gått, og klarte å finne epost-adressa til Svendsen, og sende han nokre ord om kva eg trong. Like før eg skulle på lufta i kveld kom det svar frå Danmark med god informasjon, nok til at eg kunne lage ein artikkel på wikipedia om organisten og komponisten. Lista over danske komponister på norsk wikipedia fekk eit ekstra namn i går, og i dag vart namnet blått. Her er artikkelen, ikkje så lang, men likevel med ein del informasjon. Så får andre fylle på etter kvart. http://no.wikipedia.org/wiki/Johannes_N%C3%B8rgaard

Sendinga i kveld gjekk utan særlege problem. Og Britta Lise fylgde opp mellom anna med å legge ut lenke på Facebooksida til Ragnhild Egeland sin blogg, som eg brukte i programmet Nytt frå kyrkje og kristenliv. Ho er i Kenya som ledd i eit skuleår på Hald senter for misjon og evangelisering i Mandal og skriv av og til på bloggen for å fortelje om korleis ho har det. Ho hadde eit nytt innlegg i dag, og då kunne eg lese litt frå det. http://ragnhildikenya.wordpress.com

Du kan lese om heile kvelden i kveld på Setesdalswiki, sjå
http://www.setesdalswiki.no/wiki/Valle_Radio_tysdag_10._januar_2012

Det er ikkje lett å slå Linda Eide i laurdagskveldsunderhaldning. Eg droppa Idrettsgalla, men Norske Attraksjonar må ein få med seg om det høver slik, og slik høvde det i kveld. Med den lett kjennelege Norgesrullen, eg las forresten at ho knekte eit par ribbein då ho rulla utfor stupetårnet i Haugesund. At det er mogleg å vere så galen som ho er i program etter program, det kan ein undrast på, god underhaldning vert det i alle fall.

Eit einaste hus i Ålesund som ikkje gjekk med i bybrannen, det kunne jo vere eit mysterium, var det Vår Herre som sparte huset eller var det vatnet som naboane auste over det? Det vil nok for dei fleste av oss vere eit spørsmål om tru, og Linda held det ope for det. Men at huset trong maling om det skulle overleve særleg lenger, det var nok ikkje eit spørsmål om tru, og ein skulle tru at sindige sunnmøringar ville verne om det einaste huset som ikkje gjekk med i bybrannen. Det hadde dei tydelegvis ikkje gjort så langt.

Ho ferdast med lange steg, Linda. Turen til Høyanger for å sjå den attraksjonen som monumentet over han som balanserte på stolar var vel verd å ha med i programmet, ikkje minst fordi ho engasjerte så mange sogningar til å bli med i turn-øvingane både å rulle og å stå på hendene. Skigåing i Bergen var og morosamt å få med seg, der ho hadde pause på Bryggen med kakao i brøytekanten.

Men det var nok besøket i Karasjok som var den ultimate attraksjonen. Ikkje bare fordi ho sette seg i kjøleromet i bikini for å prøve på kroppen kor kaldt det var å prøve det livet dei hadde då dei nesten tangerte kulderekorden på -50,4 for nokre år sidan, og ho fekk ein frysande joik medan ho sat der, men og for den folkelege måten ho møtte kvinna som hadde notert temperaturar i ei årrekke og hadde dei samla på kalenderen og kunne syne dei fram for oss alle. Mange kjende seg att i det prosjektet, almanakken har for mange vore staden der ein har notert ned temperaturmålingar rundt om i landet.

Då høvde det godt at Linda delte ei marsipankake med folka som var med henne i Karasjok. For Linda tek kaka i folkeleg underhaldning.