Av og til er det litt moro å finne på Internett, og på Twitter i dag dukka det opp kvitringar med boktitlar som mangla ein bokstav, og som difor fekk ny tyding. Nokre av desse vil eg dele med dykk i kveld:

Ut å stjæle Ester. Per Petterson om kidnapping.
Larm! Kommer snart, oppfølger fra Hanne Nabintu Herland.
Oman 1987. Solstads arabiske år.
KongLer. Shakespeares botaniske komedie.
Euromancer – William Gibson om EUs historie.
Markens røde.
Døde seler. Gogols mindre kjente oppfølger
iBelen – Apple.
“På gengrodde stier” Hamsuns tanker om fremtidens forskningsmuligheter”
Ly.
Forbrytelse og Staff. Selvbiografi i tredjeperson.
beatle – Lars Saabye Christensen. Brukermanual for Folkevogn
Gif. Alexander Kielland gjør rent i pietismens kroker.
“Har asfalt” – en brutalt ærlig roman om det tøffe livet som logistikkansvarlig i Veidekke
“Marekor” Nesbøs thriller om det tovedøvet blandakoret som ble slaktet, en etter en.
Hiene. Bjørneboes epos om bjørnebo.
Kokkene ringer for deg. Ein restaurantguide.
Markens røde. Historia om agrarkommunistane.
En Lad Gut. Bjørnsons skildring av ørkesløshet blant ungdom.
Odejegerne – Endelig får Jo Nesbøs brukt sine poetiske sider
Vett og vett. Kjedelig og moraliserende førsteversjon fra Aas og Zapfe
Ult. Hamsuns bok om høyrøstet Oslo-boer.
Arrenes skip. Porters bok om smertefull oppvekst på eit skip
Genferd – Jo Nesbø oppsummerer FrPs innvandringspolitikk
Alvbroren. Av dreamteamet Lars Saabye Christensen og prinsesse Märtha Louise.
En flyktning kysser sitt spor
Menneske og aktene. Duun legg ingenting i mellom
Harry Potter og alvblodsprinsen. J.R. Rowlings forsøk på en Tolkien.

Ved første søk kom det opp 25-30 titlar i den tråden. Men skriptet heldt fram med å leite og då eg hadde skrive inn desse, kopiert og limt er vel rett å seie, hadde det funne 200 til som hadde fått hashtaggen #bokersommanglerenbokstav. Ettersom systemet slit med å sortere på ø, fann folk ut at dei måtte bruke o i staden. Så kan du jo teste ut om du veit kva bokstav som manglar i boktitlane eg har teke med, og om du vil vite meir om emnet, kan du sjekke ut Twitter.

Hatten av for oppfinnsomme skribentar! Kven dei er, orka eg ikkje kopiere inn i lista, dei får du og finne sjølv om det er nokon du spesielt lurer på.

Setesdalskappleiken er over og eg har lagt inn resultatlista. i artikkelen om kappleiken på Setesdalswiki. http://www.setesdalswiki.no/wiki/Setesdalskappleiken_2011#Resultatliste

Kim André Rysstad vart beste kvedar og vart kåra til beste utøvar totalt sett, og då fekk han ein spesiell pris, Ingebjør K. Bøs minnepremie. Då han kom heim etter festen delte han gleda på Facebook med denne meldinga: Totte det va stas å vinne “Ingebjørg K. Bøs minnepremie” på Setesdalskappleiken 2011! På tide at den gjekk ti ein kvedar og Setesdøl, og ikkje berre til spelemenn frå telemark og sverik!

Det fekk meg til å lure på kva denne minnepremien var, og i dag tok eg ein telefon til Harald B. Knutsen for å finne ut meir. Han er jo dagleg leiar av Agder folkemusikkarkiv, så eg tenkte han vel måtte vite noko. Harald stod i matkø på ferja mellom Sandefjord og Strömstad, men han fortalde at Sigurd Brokke var den rette å spørje om informasjon, og dermed tok eg ein telefon til Sigrud.

Han kunne fortelje at det no er Astrid Rysstad som er leiar i Setesdal Spelemannslag, og at ho truleg var den som kunne fortelje meir om dette, Sigurd var leiar frå 2001 til 2007. Rett nok var det i hans tid premien vart oppretta ved at Ketil Bø, som er son hennar, i 2003 gav 100.000 kroner til Setesdal spelemannslag for å opprette ein slik minnepris.

I følge Gards- og ættesoge Valle bind 3 hadde Ingebjørg K. Bø, som levde frå 1906 til 1981, fem born. Ho var frå Åmli, syster til Margit, som vart gift med Hallvard Dale. Ingebjørg vart gift med Åsmund O. Bø som var slaktar, Ingebjørg sauma mykje daleklede, står det i bygdebøkene på side 177. Dei fem borna var Birgit, gift med Knut H. Uppstad, Olav, som flytta til Notodden, Kjetil, som flytta til Trondheim, Gjermund, som flytta til Kristiansand og Sigrid, som bur i Bø i Telemark.

Sigurd Brokke kunne fortelje at Per Anders Buen Garnås vann premien, det var i 2006, han sjølv fekk premien i 2007, og året etter fekk Daniel Sandén-Warg premien, han har til og med vunne premien to gonger. Den aller første som fekk premien var hardingfelespelemannen Torgeir Straand frå Spelemannslaget Bøheringen i 2004. Så Kim hadde rett i at svenskar og telemarkingar har fått premien. Eg trur nok det kjem ein artikkel på Setesdalswiki etter kvart om dette.

Eg skreiv ein artikkel på Setesdalswiki i går om hytter i Bykle. I dag gjorde eg han ferdig og talde opp kor hytteeigarane kom frå. Det syner seg at dei kjem frå 95 kommunar utanom Bykle. Til og med folk som bur i Bodø og Tromsø har hytte i Bykle, det er jo mest ikkje til å tru. Men statistikken syner at det i alle fall var tilfelle i 2007. Dei kan då ikkje bruke hyttene sine særleg mykje.

I artikkelen i Fædrelandsvennen seier ein av dei som står bak undersøkinga at hyttebyklarane vert tekne vare på og inkludert betre i bygdelivet enn hytteeigarar ved kysten. Eit slikt tiltak er å utvikle aktivitetar for hyttebyklarane både sommar og vinter, ikkje bare vinter, som ein kanskje lett kunne tru.

Komande helg er det ein slik sommaraktivitet som står for tur. Rekordfestivalen kallar dei det på Hovden, og ein av aktivitetane er treklamring. Ein annan er kappløp med bade-ender frå Støylsbruka ned til Hartevatn. Slike aktivitetar gjev verdensrekordar på Hovden, i alle fall den sistnemnde, den kan bare haldast på Hovden. Treklamring kan kanskje organiserast andre stader, for alt det eg veit.

Med slike aktivitetar er det bare fantasien som set grenser. Når det i tillegg vert lagt opp til konsertar og underhaldning for små og store, vil folk bruke hyttene sine og på ei tid ein ikkje tenkjer ein Hovden-tur som aktuell.

På Setesdalswiki har eg ein artikkel om Rekordfestivalen. Den handlar om festivalen i 2009, så mykje vatn har funne vegen gjennom Otra til havet sidan artikkelen vart skriven. Men årets festival er over same lest, så litt får du med deg: http://www.setesdalswiki.no/wiki/Rekordfestivalen

Programmet for årets festival finn du her: http://www.rekordfestivalen.no/

For folk i byane på Sørlandskysten er nok Setesdal særleg aktuell som stad å ha hytte, i alle fall om ein er glad i å vere på fjellet og gå på ski, og det er det mange som er. I går, torsdag 4. august 2011 stod det ein interessant artikkel i Fædrelandsvennen om dette. Det var Hans Jacob Brekke som hadde gått gjennom ein rapport laga av Agderforskning i 2009 om Norsk hyttestatistikk. Artikkelen kalla han Dominerer hyttemarkedet. Den stod på side 8 i avisa, så om du ikkje har kasta henne, kan du lese han no i helga, det var interessant stoff.

Eg sleit litt med å finne utgangspunktet for artikkelen, for eg fann ingen rapport i skriftene til dei to forfattarane som var nemnde, Winfried Ellingsen og Jørn Cruickshank. Då sende eg like godt ein epost til Brekke, og ikkje lenge etter hadde eg stoffet som han hadde basert artikkelen på.

Du kan vel tenke at grunnen til at eg vart interessert i artikkelen ikkje var fordi eg sjølv skulle skaffe meg hytte. Det har du heilt rett i, hytte har ikkje interessert meg noko særleg, og hytte i område der føresetnaden er at ein skal gå på ski, det interesserer meg i alle fall ikkje. Om nordmenn vart fødde med ski på beina, så vart ikkje jærbuar det. Dei tøffingane frå Rogaland som går Sesilåmi har nok lært å gå på ski gjennom prøving og feiling, og på det området har eg helst feila. Så mitt tilhøve til hyttefolk er stort sett at eg møter hyttebyklarar på veg til Hovden når eg er på veg til Mandal fredagane, og så prøver eg å køyre opp dalen så seint på sundagskveldane at dei er kome nedover når eg dreg oppover.

Nei, grunnen til at eg vart interessert i den artikkelen, var at han høvde for å lage ein liten leksikonartikkel på Setesdalswiki. Kanskje det til og med kan kome fleire artiklar, men til no er det bare kome ein. Den finn du her: http://www.setesdalswiki.no/wiki/Hytter_i_Bykle

Det syner seg at det var 2223 hytter i Bykle i 2007, då statistikken vart laga, og av desse hadde kristiansandarane 778. Andre byar langs sørlandskysten var og høgt på lista, så om dei nyttar hyttene sine eit par gonger i månaden, vert det ein del trafikk på Riksveg 9.

Det har vore stor aktivitet i Setesdal denne sommaren, og det er ikkje slutt enno, for komande helg er det Setesdalskappleiken 2011 på Rysstad, den har eg skrive om på Setesdalswiki, sjå http://www.setesdalswiki.no/wiki/Setesdalskappleiken_2011 og Evangelisk song og musikkhelg på Ose, sjå http://www.setesdalswiki.no/wiki/Evangelisk_song_og_musikkhelg_2011

Så her er det noko for ulike interesser. Eg for min del skulle gjerne vore begge stader, men kjem ikkje til å vere nokon stad i Setesdal denne helga heller, eg held meg til Mandal, no er det siste helga barnebarna er på besøk hos morfar og mormor. Snart startar skulen att, både for store og små.

Men eg vil prøve å skrive litt om begge arrangementa på Setesdalswiki, og eg har alt skrive om nokre av dei som deltek på Setesdalskappleiken 2011. Det slår meg at årets arrangement kanskje toppar det som har vore år om anna, her er både dei lokale storspelemennene Hallvard T. Bjørgum og Gunnar Stubseid og kvedarane Kirsten Bråten Berg og Kim André Rysstad, av desse er det bare Hallvard eg enno ikkje har artikkel om på Setesdalswiki. Og så er gruppa Frifot der, den svenske folkemusikkgruppa skreiv eg om på Setesdalswiki i dag, og eg laga og ein artikkel på wikipedia.

Men det er mange namn som eg ikkje har artiklar om, av dei som skal undervise fredag er det mange som manglar artiklar.

Når det gjeld Evangelisk song og musikkhelg har eg bare artikkel om helga og om Oddvar Høgevoll på Setesdalswiki. Eg skulle gjerne hatt artiklar om dei som syng, men det er vanskeleg å finne informasjon, så det tek tid å få til slike artiklar. Men vonleg kjem dei, om ikkje i år, så kanskje til neste år.

Eg lova i går at eg skulle skrive meir om det å fylle opp kalenderen. Ein av dei som fyller opp min kalender, er Ørnulf Hasla. Snart kjem oversynet over kven som skal ha sendingar i Valle Radio onsdagskveldane i haust, og nokre av dei dagane er eg på den lista. Men eg treng knapt kalender for tysdagar og onsdagar, for då er Valle Radio prioritert for mitt vedkomande, så kalenderen min er i grunnen full desse dagane alt no.

Å fylle opp kalenderen for Valle Radio er nok viktigare for mange andre enn for meg. Dei som arbeider skift, må synkronisere vakter slik at det ikkje blir dobbeltbookining. Dei likar jo å få lista over oppsettet for Valle Radio tidleg, slik at dei kan bytte om noko skulle skjere seg. Så Ørnulf har ein jobb å gjere no i august midt mellom alle gjeremåla som næringsdrivande i Valle sentrum der handelen med turistar er viktig for å halde verksemda oppe.

Eg kunne nok fylt opp kalenderen med oversyn over kva eg skal ha i radioen på tysdagskveldane, at eg vil ha fleire seriar som eg så kunne planlagt noko nøyare enn eg gjer. Men eg likar fridomen og har ikkje så lyst til å binde meg så veldig, så det har eg i grunnen unngått å gjere, i alle fall for lange periodar om gongen. Mange seier at ein full kalender gjev fridom, for då har ein struktur på avtalane sine. Eg likar betre å ta ting noko på sparket.

Utanom Valle Radio har eg ikkje så mange oppgåver som er faste og treng å ryddast plass til i kalenderen. Å skrive på Setesdalswiki er noko ein kan gjere kva tid som helst. Det skal eg kome tilbake til i morgon.

Så skriv me 1. august og det er tid for å fylle opp kalenderen. Eg fylgjer Tor Bjarne Bore på Twitter, og han gav meg ei lenke til ein artikkel i New York Times der ein diskuterte valget mellom papirkalender eller kalender på datamaskinen. http://www.nytimes.com/2011/07/31/fashion/calendar-wars-pit-electronics-against-paper.html?_r=2&ref=technology

Sjølv har eg hatt eit avslappa forhold til kalenderen. Eg har aldri fått meg til å fullføre prosjekt med Time Manager og slike fine system, sjølv om eg har starta nokre gonger. Truleg burde eg hatt eit slikt system, for då hadde eg vore meir effektiv og fått gjort mykje. Om eg hadde skrive kva eg skulle gjere frå time til time, så kunne eg avtale å treffe folk på ei tid som høvde for oss begge.

I dag var eg på bilverkstaden, eg stilte med det same Citroen-verkstaden i Mandal opna, dei har hatt sommarferie i tre veker og bilen min har stått minst så lenge, bare det aller mest nødvendige av turar har blitt gjort. For det er ein eller annan følar som ikkje virkar, så han får alt for mykje bensin og vert nesten kvalt. I dei situasjonane tek heile bilen til å riste, og køyring er lite triveleg. Men så går det over etter ei stund, og ein lang periode er bilen heilt fin, men så kjem det att.

Eg trong ingen kalender for å vite at måndag 1. august måtte eg vere på bilverkstaden klokke 07.30 for om mogleg å få dei til å sjå på bilen min. Eg hadde ikkje bestilt time før ferien, men tenkte at eg fekk høyre med dei. Dei tok bilen inn på verkstaden og las frå computeren det same som eg fortalde dei, så må dei skaffe deler. Kalenderen deira sa at det tidlegaste eg kunne få time på verkstaden var onsdag 10. august. Det har vore verre, om eg ringer og bestiller time, likar dei best å setje meg opp ein månad eller seks veker fram i tid.

Når situasjonen er slik, skjøner eg at dei treng kalender, elles ville dei ikkje hugse kven som skulle på verkstad så langt fram i tid. Og deira kalender er synkronisert etter alle kunstens reglar, slik at dei på datamaskinen sin kan finne ut kven som skal kome og kva som skal gjerast.

Mitt system er noko enklare, og det er eg glad for. Det skal eg skrive meir om i morgon.