**Sissel Åkre hadde eit lesarinnlegg i Setesdølen om kulturhus nyleg. Det hadde ho skrive på bakgrunn av erfaringane frå å vere deltakar i Kardemommeby-framsyninga som Valle kulturskule sette opp i haust. Eg fekk lov å leggje det ut på bloggen:**

KARDEMOMME, eit livgjevande krydder.

Etter 27 år i Valle kan eg, med hand på hjarta, seie at å få vere med på oppsettinga av
”Kardemomme By”, er det største eg har oppleva her.

Det var ei oppleving som romma alle kjensler: Angst, gruing, trøttleik, kaos, panikk, glede, samhald, kjærleik, lykke. Mest lykke. Over for ein gongs skuld å få oppleve valldølar og hylstringer, barn, unge, vaksne og eldre i eit konfliktlaust, konstruktivt, uvanleg, men inspirerande samvær og samarbeid. Som vara i eit halvt, kreativt år. Og det var sjølvsagt storarta å bli møtt med ovasjonar frå meir enn 600 menneske.

Eg voner det er skapt forståing for at kvalitet KOSTAR. Blod, svette og tårer….

**Mest** av intiativtakar og instruktør: Utan leiing av første klasse, ingen suksess

**Mykje** av alle som stod rundt oss som var med, dei fleste skulle hentast og bringast, som medspelarar i replikk-innøving, hjelp til å finna kostymar osb, men det må ha vore ei lykke å stille opp for ungar og ungdomar, til og frå slik livgjevande aktivitet som det er å skapa ei teaterforestilling.

Gjorde vi ein litt dårlegare jobb i perioden? Vart det lese lite leksar? Eg trur likevel vi alle går framtida i møte med meir energi og livsglede enn vi hadde før: Vi var mange i Valle kommune som fekk til noko SAMAN. Til glede for oss sjølve **og så mange andre**.

”Er ei slik gledeshending verd 11 millionar? 25 millionar?**

Å leggje til rette for å skape slike GLEDESHENDINGAR må kosta kva det kosta må! Kanskje nærare 25 enn 11 millionar, faktisk. Eit anna syn på kulturpolitikk er reaksjonært og uansvarleg!

Tilbake til ein del av kjenslene eg sit att med etter besøket i Kardemomme By: Kaos, panikk, gruing. Vi jobba faktisk i det totale kaos. Vi mangla garderobeplass, sminkerom, kulisseplass, ljos, lyd, opphaldsstad mellom sceneskitfta. Det vart improvisert over ein låg sko, glade amatørar trødde til på alle arenaer. Den gleda er ei skjør glede!

**Riksteateret**
Som alle veit er det mange år sidan vi har hatt vitjing av til dømes RIKSTEATERET. Mang ei stor kulturhending har gått oss hus forbi i mange år no.

Etter å ha levd eit liv bak scena i Valle kommune forstår eg sjølvsagt kvifor. PROFESJONELLE UTØVARAR KREV KVALITET. OG KVALITET KOSTAR. Kanskje nærare 25 enn 11 millionar.

I St.meld. nr. 48 ”Kulturpolitikk fram mot 2014” står det mellom anna: ”…markedet er ikkje tilstrekkeleg for å sikre kvalitet, nyskapning og mangfald innan kulturlivet, difor må det offentlige inn med tiltak slik at kunsten og kulturen får muligheten til å spille sin viktige samfunnsoppgave”.

Der står også: ..”Det er heller ingen tvil om at det samla kulturtilbodet veks og vert meir variert. På dei fleste områda kan ein òg registrera ein auke i kulturbruken. Mykje tydar dessutan på at både tilbodet av og etterspurnaden etter kultur og kultutrrelaterte goder av ulike grunnar vil halda fram og veksa. Dette må sjåast i samanhang med ein jamn vekst i den moderne tenesteytande sektoren generelt, at utdanningsnivået aukar, at det vert meir fritid og større fleksibilitet i arbeidslivet og ikkje så skarpt skilje mellom arbeid og fritid. …. Kulturbruken aukar naturleg nok med betre tilgjenge….. Avstanden er lengst til konsertlokale og teater. Tilgjenget har endra seg dei siste åra, og i store deler av landet er det eit tydeleg ynskje om at tilgjenget må verta betre….”

I Samandraget i Stortingsmeldinga står det: ”..Det er viktig å leggja til rette for mangfaldet innanfor kulturlivet. Eit bredt spektrum av skapande, utøvande, dokumenterande og formidlande innsatsar frå alle delar av kulturfeltet er ei verdfull motvekt mot den einsrettande krafta ulike komersielle krefter i samfunnet kan representra.

Eit aktivt og engasjerande kulturliv er viktig både på individ- og samfunnsnivå. Ein dynamisk og pulserande kultursektor som kommuniserar godt med breie brukargrupper er eit uunnverleg aktivum for landet. Kultursektoren er kjelde til kreativ inspirasjon, kunnskap og opplevingar for alle aldersgrupper – både for folk flest og for avgrensa grupper med særskilte interesser og behov…”

Vi anerkjenner alle at idretten har gode kår her i kommunen. Vel unt, det.

Men nok er ikkje nok.

Eg voner lokale politikarar, kulturpersonligheter og fylkespolitikarar forstår, og anerkjenner alvoret i konsekvensane for Valle kommune i **KULTURHUSSAKA**.

Eg vonar det finst MODIGE, KREATIVE, RAUSE kultur- og politisk skolerte menneske som kan vera med og driva denne saka framover OG I MÅL! FOR DET HASTAR NO.

Kardemommelova er ikkje god nok for Valle, når den seier: ”…og for øvrig kan man gjøre som man vil…”

Men: ”Man skal ikke plage andre, man skal være snill og grei….” Til beste for barn, unge, vaksne og eldre i Valle kommune! DET kostar!

Sissel Åkre

Etter kvelden i går har eg fått ganske mykje positiv respons, ikkje minst på Open sending, der Hanni Podt var gjest og tema var Nederland. Sjølvsagt var elevane i klassen positive, nokre av dei hadde høyrt heile kvelden, til og frå, slik ein gjerne gjer, men ikkje minst på klassekameraten sin. Ho hadde fortald ting dei ikkje visste, mellom anna at ein kunne ete tulipanløk. Dei kommenterte og at ho hadde vore på campingtur i Noreg med ein baby på 9 månader.

Eg har og fått kommentarar i høve til gjestene eg hadde med i nyhetstimen. Folk som kjenner Baba syntest nok at han var noko nervøs til å begynne med, men etter kvart gløymde han å vere nervøs og prata meir slik dei kjende han frå møte i idrottshallen. Engasjementet hans hadde dei respekt for.

Å gje plass også for nye innbyggjarar i Valle er ei av oppgåvene til Valle radio. Då dette året starta, var innvandrarbefolkninga i Valle totalt på 63 personar, det vil seie nesten 5 prosent av alle dei 1348 som budde her i kommunen. Av desse var 30 frå vestlege land og 33 frå ikkje-vestlege land. Sjå tabell hos Statistisk Sentralbyrå:
http://www.ssb.no/emner/02/01/10/innvbef/tab-2006-05-11-10.html

Eg fekk og kommentar på musikken. Den var annleis enn han brukar å vere, og det var sant. Det var mange songar frå joleplata til Syngjandi, men også den andre musikken vart omtala som god å lytte til og ei fin avveksling frå hardare musikk, som vedkomande sa. Eg sender det tilbake til Hanni, som hadde funne musikk til Open sending. Ettersom det ikkje var helsingar denne kvelden, fungerte det fint å nytte hennar musikkval, som både eg og Gudrun i teknikken sette pris på.

Når eg har hatt sending, treng eg ei stund for å tenkje gjennom det som har skjedd i løpet av kvelden. Ikkje alltid hugsar eg alt. Kommentarar frå lydarar, anten eg møter folk på gata eller elles, er kjærkomne innspel, og det trur eg dei fleste av oss som lagar program er samde i.

Difor er eg takksam for respons. Eg vonar de som høyrde på, hadde ein triveleg kveld med Valle radio, anten de fekk med dykk alt eller de bare var innom ei kort stund.

I den aktuelle timen i kveld hadde eg desse tema:

**Jolehefte**
Kor vart det av dei nynorske jolehefta Tuss og Troll, Smørbukk, Kaptein Berg og så vidare? I butikkane er det bare Knoll og Tott og Stomperud no.

Bjørg Brokka Rike stilte i studio med ei bunke jolehefter til ein prat om dette.

**Syngjandi**
skal ha jolekonsert 17. desember. Klokka 17 i Bykle kyrkje og klokka 19.30 i Valle kyrkje. Dei har framleis joleplata til sals og vil selje i samband med konserten.

Bjarne Voldseth fortalde om dette og meir til i sendinga.

**Husfliden**
er jolegåvebutikk. Folk i bygda nyttar Setesdal Husflidsentral, så det er helst travelt. I tillegg til englar og andre mindre ting, saumar dei stakkar på harde livet og har sett ny rekord med å gjere ferdig ein stakk på fire veker. Ei og anna Setesdalskofte finn vegen over dammen til utflytta folk med tilknytning til Setesdal også.

Randi Myrum fortalde i opptak gjort i butikken.

**Vest-Sahara**
Baba har skrive eit lesarinnlegg i Fædrelandsvennen om situasjonen i Vest-Sahara. Dette var tema for praten vi hadde.

**Grendefeltet i Brokke**
Anny Brokke hadde synspunkt på situasjonen i høve til å få fleire til å bygge hus i feltet og meinte at om ein hadde tynna ein del, slik at utsynet kom fram, ville det vere lettare for folk å sjå verdiane i feltet.