Gunnulf Gunnarson Gautestad: Skilnad mellom versjonar
s →Store musikalske evner: referanse |
s Lenkefiks Nere G. Nese |
||
| Line 10: | Line 10: | ||
Garden var ein sentral, naturleg stoppestad for slekt, arbeidsfolk, kråmkarar og spelemenn som reiste mellom [[Grendi]] og [[Mykland]]. Eller dei var på veg frå [Åmli]], [[Froland]] eller Mykland mot Evje, [[Hornnes]] og vidare mot [[Åseral]]. I dette geografiske og kulturelle knutepunktet kom Gunnulf inn i miløet til den tradisjonelle felemusikken. Han tok til å syne store musikalske evner.<ref>Lande, side 123, første spalte</ref> | Garden var ein sentral, naturleg stoppestad for slekt, arbeidsfolk, kråmkarar og spelemenn som reiste mellom [[Grendi]] og [[Mykland]]. Eller dei var på veg frå [Åmli]], [[Froland]] eller Mykland mot Evje, [[Hornnes]] og vidare mot [[Åseral]]. I dette geografiske og kulturelle knutepunktet kom Gunnulf inn i miløet til den tradisjonelle felemusikken. Han tok til å syne store musikalske evner.<ref>Lande, side 123, første spalte</ref> | ||
Rundt 1840 fekk Gunnulf [[Torstein Kråkeland]] (f. 1807) som spelelærar. Alt frå ungdomsåra fekk han med det eit repertoar med myke innslag av slåttar og spelestil frå sør-vest på Agder, som [[Bjelland]], [[Laudal]] og [[Marnardal]]-området. På denne tida kom også dei reisande av Fredriksen-familien inn i Gautestadmusikken. [[Olav H. Bergsland]] påverka òg Gunnulf, med det ekte myllarspelet. [[Nere Nese]] var på vitjing, med både setesdalsmusikk og telemarksmusikk.<ref>Lande, side 123–124</ref> | Rundt 1840 fekk Gunnulf [[Torstein Kråkeland]] (f. 1807) som spelelærar. Alt frå ungdomsåra fekk han med det eit repertoar med myke innslag av slåttar og spelestil frå sør-vest på Agder, som [[Bjelland]], [[Laudal]] og [[Marnardal]]-området. På denne tida kom også dei reisande av Fredriksen-familien inn i Gautestadmusikken. [[Olav H. Bergsland]] påverka òg Gunnulf, med det ekte myllarspelet. [[Nere G. Nese]] var på vitjing, med både setesdalsmusikk og telemarksmusikk.<ref>Lande, side 123–124</ref> | ||
== Kjelder == | == Kjelder == | ||
Versjonen frå 19. desember 2024 kl. 18:02
| Gunnulf Gunnarson Gautestad | ||
|---|---|---|
| Født: | 1825 | |
| Død: | 1888 (alder 62–63) | |
Gunnulf Gunnarson Gautestad (fødd 1825, død 1888) var bonde og spelemann på Gautestad i Evje. Han var fødd på bruket «Der Oppe».
Han tok over gardsbruket i 1858. Vidar Lande skriv[1] at det blei mykje speling, og ikkje så mykje tid til familieliv og gardsarbeid. Etter kvart blei økonomien dårlegare. Til slutt måtte Gunnulf gå frå garden.
Han budde seinare også i Vassend i Bygland, på Senum i Hornnes, på Vrålstad i Tovdal og Øvre Skjeggedal.
Foreldra til Gunnulf var Gunnar Klemetson Gautestad (f. 1799, d. 1894) og Anne Gunnulfsdotter Gautestad (f. 1801, d. 1871).
Store musikalske evner
Garden var ein sentral, naturleg stoppestad for slekt, arbeidsfolk, kråmkarar og spelemenn som reiste mellom Grendi og Mykland. Eller dei var på veg frå [Åmli]], Froland eller Mykland mot Evje, Hornnes og vidare mot Åseral. I dette geografiske og kulturelle knutepunktet kom Gunnulf inn i miløet til den tradisjonelle felemusikken. Han tok til å syne store musikalske evner.[2]
Rundt 1840 fekk Gunnulf Torstein Kråkeland (f. 1807) som spelelærar. Alt frå ungdomsåra fekk han med det eit repertoar med myke innslag av slåttar og spelestil frå sør-vest på Agder, som Bjelland, Laudal og Marnardal-området. På denne tida kom også dei reisande av Fredriksen-familien inn i Gautestadmusikken. Olav H. Bergsland påverka òg Gunnulf, med det ekte myllarspelet. Nere G. Nese var på vitjing, med både setesdalsmusikk og telemarksmusikk.[3]
Kjelder
- Anne Tone Aanby (red.), Spelemannen - og slåttemusikken i Åmli, utgjeve av Åmli Boknemnd, 2018, side 82, side 228–229
- Vidar Lande, Mellom aust og vest. Folkemusikk i Evje og Hornnes, utgjeve av Vidar Lande i samarbeid med Evje og Hornnes Sogelag, 2024, side 119 flg.
Referansar
- ↑ Vidar Lande, Mellom aust og vest. Folkemusikk i Evje og Hornnes, utgjeve av Vidar Lande og Evje og Hornnes Sogelag, 2024, side 124, første spalte
- ↑ Lande, side 123, første spalte
- ↑ Lande, side 123–124