Rallarvisa frå Hovden

Rallarvisa frå Hovden vart skriven då vegen frå Haukeligrend til Hovden vart bygd. Salemund Gjeiskelid skreiv songen i 1937.

Blant fremmede karer på Haukelihei

en arbeiderskare skal bygge en vei.

Her går det med iver den dagen så lang

til feiselens lystige klang

Nå skal jeg fortelle om arbeiderens liv,

jeg tenker vi begynner ved Gunnvaldfjordsli.

Her arbeider karer i snø og i frost,

også i uver med renn og litt blåst.

Når veien er ferdig, hvem skal da ha ros,

arbeideren selv eller han som var bas.

Ingeniørstaben den skal ha alt,

arbeideren selv er ei mer verd enn salt.

Men det vil jeg si til storfolket flest,

om de enn kjører med bil eller rider på hest:

Se bare på fjellet som her er sprengt ut,

der rallaren knoget og slet som en hund

Når veien er ferdig og rallaren drar,

hils Haukelipiker om de kjærester har.

At rallarens vei går allesteds hen,

og det er uvisst om de ser ham igjen.

Nå vil jeg slutte med viser og vas,

når veien er ferdig vi holder kalas.

Vi fester på Fjellvang en eneste kveld,

så får Haukelidpiker leve så vel.

Nå er visen til ende, den var ikke rar,

men det er jeg selv som diktet den har.

Jeg er ingen dikter, det vet jeg jo selv,

men om du den leser, jeg byr deg farvel.

Kjelde

• Rallarvisa frå Hovden. Artikkel i Setesdølen nr. 68, 2011 side 3