Kjetil Jore - Endringshistorikk

Harald Haugland: lenke

2020-04-14T16:57:15Z

lenke

← Eldre versjon		Versjonen frå 14. april 2020 kl. 18:57
Line 10:		Line 10:
	{{sitat\|Ei ny verd opna seg for meg. Der på garden var kyr, sauer og ei hoppe som fekk føl ender og då. Bestefar var av og til på hestehandel noko som var vanleg i den tida. Tidlegt vart eg glad i sauer. Eg hadde ein som eg kalla Gudla. Han var spak etter alle godbitane han fekk. Om våren kjette lamba seg rundt mødrene sine og i flokk ute på jordet.		{{sitat\|Ei ny verd opna seg for meg. Der på garden var kyr, sauer og ei hoppe som fekk føl ender og då. Bestefar var av og til på hestehandel noko som var vanleg i den tida. Tidlegt vart eg glad i sauer. Eg hadde ein som eg kalla Gudla. Han var spak etter alle godbitane han fekk. Om våren kjette lamba seg rundt mødrene sine og i flokk ute på jordet.

	Det var vår og framtida såg ljos og god ut. På helgedagane tok me det med ro. I skora over åren hekk ei gryte med kjøtsuppe. Det putra og sau i den. Til dogurds fekk me flotmylje. Då det var undangjort, tok husfaren Luthers huspostil og las teksta for dagen. Det var hardt for ein ung kropp å halde seg i ro under lesinga. Eg gjekk på sundagsskule, og no og då på oppbyggjingsmøte. [[Gunnar Holen]] frå Bykle var ein kjend talar. Han lika eg å høyre på. Første heimskrigen var vanskeleg å koma igjennom. Mange vernepliktige vart innkalla til nøytralitetsvakt. Fleire av dei vart så sjuke at det stod om livet. Det var spanskesjuken som herja. Mange vart førde til Valle kyrkjegard i den tida. Tårevåte kinn var ofte å sjå. Dei gret for dei døde. Bestefar og eg slapp sjuken. Bestemor, morsyster Tore, morbror Pål og Olav vart sjuke og låg til sengs. Alle vart heldigvis friske att. }}		Det var vår og framtida såg ljos og god ut. På helgedagane tok me det med ro. I skora over åren hekk ei gryte med kjøtsuppe. Det putra og sau i den. Til dogurds fekk me flotmylje. Då det var undangjort, tok husfaren Luthers huspostil og las teksta for dagen. Det var hardt for ein ung kropp å halde seg i ro under lesinga. Eg gjekk på sundagsskule, og no og då på oppbyggjingsmøte. [[Gunnar Holen]] frå Bykle var ein kjend talar. Han lika eg å høyre på. Første heimskrigen var vanskeleg å koma igjennom. Mange vernepliktige vart innkalla til nøytralitetsvakt. Fleire av dei vart så sjuke at det stod om livet. Det var [[spanskesjuken]] som herja. Mange vart førde til Valle kyrkjegard i den tida. Tårevåte kinn var ofte å sjå. Dei gret for dei døde. Bestefar og eg slapp sjuken. Bestemor, morsyster Tore, morbror Pål og Olav vart sjuke og låg til sengs. Alle vart heldigvis friske att. }}

	== Skulegang ==		== Skulegang ==

Harald Haugland: /* Krig og fred */ lenkefiks

2020-04-13T20:51:42Z

Krig og fred: lenkefiks

← Eldre versjon		Versjonen frå 13. april 2020 kl. 22:51
Line 55:		Line 55:
	Kaptein [[Nere Åkhus]] held seg i [[Nordibø]] eller Valle sentrum. Han hadde med matforsyninga å gjera. Heren skulde ha mykje mat. Og båsar i fjos vart ståande tome. Eg fann ein bajonett nedanfor Solberg. Han var i nærleiken og eg spurde han: «Kva skal eg gjera med denne?» Han svara: «Denna har du ikkje bruk for. Kast den på lastebilen som står der.» Det var ein akta og æra mann frå Bygland som lagde ned si teneste.		Kaptein [[Nere Åkhus]] held seg i [[Nordibø]] eller Valle sentrum. Han hadde med matforsyninga å gjera. Heren skulde ha mykje mat. Og båsar i fjos vart ståande tome. Eg fann ein bajonett nedanfor Solberg. Han var i nærleiken og eg spurde han: «Kva skal eg gjera med denne?» Han svara: «Denna har du ikkje bruk for. Kast den på lastebilen som står der.» Det var ein akta og æra mann frå Bygland som lagde ned si teneste.

	Etter krigsforsliset i Skagerak utanfor Lillesand den [[8. ~~mai~~ 1940]] var 140 tyskarar berga. Det var [[Rio de Janeiro]] troppetransportskip som gjekk ut frå Stettin 5/4 full av bevepna troppar. Dei berga var transportera til Valle og innkvartera i [[Valle frikyrkje\|Frikyrkja]]. Dei som hadde gjenge underoffiserskulen sitt siste år, hadde vakhaldet over soldatane.		Etter krigsforsliset i Skagerak utanfor Lillesand den [[8. april 1940]] var 140 tyskarar berga. Det var [[Rio de Janeiro]] troppetransportskip som gjekk ut frå Stettin 5/4 full av bevepna troppar. Dei berga var transportera til Valle og innkvartera i [[Valle frikyrkje\|Frikyrkja]]. Dei som hadde gjenge underoffiserskulen sitt siste år, hadde vakhaldet over soldatane.

	Då kapitulasjonen var eit faktum henta tyskarane sine eigne og let etter seg ein tropp soldatar. Dei budde på [[Bergtun]], Kyrvestad Turistheim og i [[Valle menighetshus\|Bedehuset]]. For oss vart det nokre rolege dagar. På ein åker gjorde eg mitt vanlege arbeid. Ein gamal soldat med svære barter vilde sjå kva eg bala med. Han fortalde at han hadde vore med i den første Verdenskrig. Me talte om den andre og eg sagde til han: «Tyskland kjem aldri til å vinna krigen.» Den gongen visste eg ikkje kva ein måtte seia og ikkje seia. Den gamle kriger vart sinna. Ein annan dag saga eg ved ved husa våre. Då fekk eg besøk av 3-4 soldater. Det var krigen dei talte om og eg sagde til dei: «Hitler er glad i krig.» Då hopp dei og talte i munnen på kvarandre. Tora lika ikkje å ha tyskarane slengjande rundt husa. I troppen var og ein offiser. Han innviterte meg til Bergtun på kaffi. Det sagde eg «nei takk» til. Han fortalde om kva Tyskland vilde med krigen. Målet var å samla den germane rase. -Det går ikkje, sagde eg til han.		Då kapitulasjonen var eit faktum henta tyskarane sine eigne og let etter seg ein tropp soldatar. Dei budde på [[Bergtun]], Kyrvestad Turistheim og i [[Valle menighetshus\|Bedehuset]]. For oss vart det nokre rolege dagar. På ein åker gjorde eg mitt vanlege arbeid. Ein gamal soldat med svære barter vilde sjå kva eg bala med. Han fortalde at han hadde vore med i den første Verdenskrig. Me talte om den andre og eg sagde til han: «Tyskland kjem aldri til å vinna krigen.» Den gongen visste eg ikkje kva ein måtte seia og ikkje seia. Den gamle kriger vart sinna. Ein annan dag saga eg ved ved husa våre. Då fekk eg besøk av 3-4 soldater. Det var krigen dei talte om og eg sagde til dei: «Hitler er glad i krig.» Då hopp dei og talte i munnen på kvarandre. Tora lika ikkje å ha tyskarane slengjande rundt husa. I troppen var og ein offiser. Han innviterte meg til Bergtun på kaffi. Det sagde eg «nei takk» til. Han fortalde om kva Tyskland vilde med krigen. Målet var å samla den germane rase. -Det går ikkje, sagde eg til han.

Helland: Anetavle

2020-04-13T13:52:25Z

Anetavle

← Eldre versjon		Versjonen frå 13. april 2020 kl. 15:52
Line 70:		Line 70:

	Den åttande mai flagra store og små flagg over bygda. Freden var ein realitet. Bygdefolk samlast i sentrum av bygda. Forventningane var store -[[Augund Rike]] og [[Lars Sandvand]] talte på frikyrkjetrappa, Altanen på [[Kyrvestad Turistheim]] fylldest. Der var heimefrontsoldater som såg etter at alt gjekk roleg for seg. Der var taler, og songen brusa over bygda som den aldri hadde gjort det i manns minne. Etterpå bar det sørover til [[Harstadberg]], Eg var med på båe plassane. Der tok seremonien seg opp att. Det var fred i landet.}}		Den åttande mai flagra store og små flagg over bygda. Freden var ein realitet. Bygdefolk samlast i sentrum av bygda. Forventningane var store -[[Augund Rike]] og [[Lars Sandvand]] talte på frikyrkjetrappa, Altanen på [[Kyrvestad Turistheim]] fylldest. Der var heimefrontsoldater som såg etter at alt gjekk roleg for seg. Der var taler, og songen brusa over bygda som den aldri hadde gjort det i manns minne. Etterpå bar det sørover til [[Harstadberg]], Eg var med på båe plassane. Der tok seremonien seg opp att. Det var fred i landet.}}

			==Aner==
			{{Ahnentafel top}}
			{{Ahnentafel-compact5
			\|style=font-size: 90%; line-height: 110%;
			\|border=1
			\|boxstyle=padding-top: 0; padding-bottom: 0;
			\|boxstyle_1=background-color: #fcc;
			\|boxstyle_2=background-color: #fb9;
			\|boxstyle_3=background-color: #ffc;
			\|boxstyle_4=background-color: #bfc;
			\|boxstyle_5=background-color: #9fe;
			\|1 = Kjetil Torleivsson Jore (1911–2002)
			\|2 = Torleiv Hallvardsson Dale (1881–ca 1932)
			\|3 = Gunhild Olsdtr. Bø (1884–1964)
			\|4 = Hallvard Pålsson3 Dale (1839–1924)
			\|5 = Anne Torleivsdtr. Kyrvestad (1849–1932)
			\|6 = Olav Pålsson Bø (1859–1931)
			\|7 = Anlaug Pålsdtr. Kjelleberg (1859–1928)
			\|8 = Pål Hallvardsson Dale (1810–1862)
			\|9 = Sigrid Sveinsdtr. Berg (1811–1895)
			\|10 = Torleiv Kjetilsson Kyrvestad (1798–1860)
			\|11 = Jorunn Olsdtr. Kyrvestad (1818–1861)
			\|12 = Pål Olsson Sandnes (1821–1891)
			\|13 = Gunhild Olsdtr. Kyrvestad (1825–1891)
			\|14 = Pål Olsson Kjelleberg (1811–1889)
			\|15 = Sigird Hallvardsdtr. Åmli (1819–1896)
			\|16 = Hallvard Gunnarsson Dale
			\|17 = Gyro Knutsdtr. Røysland
			\|18 = Svein Torjusson Åmil
			\|19 = Tore Bjugsdtr. Berg
			\|20 = Kjetil Bjugsson Kyrvestad
			\|21 = Anne Knutsdtr. Kyrvestad
			\|22 = Olav Hallvardsson Kyrvestad
			\|23 = Torbjørg Olsdtr. Homme
			\|24 = Olav Sigurdsson Bø
			\|25 = Gyro Bjørnsdtr. Sandnes
			\|26 = Olav Hallvardsson Kyrvestad
			\|27 = Torbjørg Olsdtr. Homme
			\|28 = Olav Pålsson Kjelleberg
			\|29 = Sigrid Olsdtr. Kvestad
			\|30 = Hallvard Torjusson Åmli
			\|31 = Tore Eivindsdtr. Uppstad
			}}
			{{Ahnentafel bottom}}

	== Bibliografi ==		== Bibliografi ==

Harald Haugland: Lenkefiks

2020-04-11T23:28:02Z

Lenkefiks

← Eldre versjon		Versjonen frå 12. april 2020 kl. 01:28
Line 53:		Line 53:
	{{sitat\|Den først kontakten eg hadde med krigen, var eit stort bombefly som strauk lågt over heia der eg for. Middagsbel såg eg heimeheiane i Setesdal- Det var dei eg tenkte på og folket som budde der. Ned i [[Laugardalen]] var eg komen. Eg sette meg og kvilde - hadde på meg turre sokkar. For eg rekna med at eg måtte i krigen. Hjå [[Torgrim Homme]] tok eg inn -fekk ein kopp med søtmjøk som sløkte tørsten. Den gjorde meg godt i den stoe eg var i. Ute i dalen stod frontane mot einannan og ingen visste korleig det vilde gå. Datoen var 12. april 1940. Eg gjekk heim til mor og syskina mine. Dei tok det med fatning. Natta over låg eg i Jore. Dagen etter reiste eg til Tora og Pål i Noribø.		{{sitat\|Den først kontakten eg hadde med krigen, var eit stort bombefly som strauk lågt over heia der eg for. Middagsbel såg eg heimeheiane i Setesdal- Det var dei eg tenkte på og folket som budde der. Ned i [[Laugardalen]] var eg komen. Eg sette meg og kvilde - hadde på meg turre sokkar. For eg rekna med at eg måtte i krigen. Hjå [[Torgrim Homme]] tok eg inn -fekk ein kopp med søtmjøk som sløkte tørsten. Den gjorde meg godt i den stoe eg var i. Ute i dalen stod frontane mot einannan og ingen visste korleig det vilde gå. Datoen var 12. april 1940. Eg gjekk heim til mor og syskina mine. Dei tok det med fatning. Natta over låg eg i Jore. Dagen etter reiste eg til Tora og Pål i Noribø.

	Kaptein [[~~Neri~~ Åkhus]] held seg i [[Nordibø]] eller Valle sentrum. Han hadde med matforsyninga å gjera. Heren skulde ha mykje mat. Og båsar i fjos vart ståande tome. Eg fann ein bajonett nedanfor Solberg. Han var i nærleiken og eg spurde han: «Kva skal eg gjera med denne?» Han svara: «Denna har du ikkje bruk for. Kast den på lastebilen som står der.» Det var ein akta og æra mann frå Bygland som lagde ned si teneste.		Kaptein [[Nere Åkhus]] held seg i [[Nordibø]] eller Valle sentrum. Han hadde med matforsyninga å gjera. Heren skulde ha mykje mat. Og båsar i fjos vart ståande tome. Eg fann ein bajonett nedanfor Solberg. Han var i nærleiken og eg spurde han: «Kva skal eg gjera med denne?» Han svara: «Denna har du ikkje bruk for. Kast den på lastebilen som står der.» Det var ein akta og æra mann frå Bygland som lagde ned si teneste.

	Etter krigsforsliset i Skagerak utanfor Lillesand den [[8. mai 1940]] var 140 tyskarar berga. Det var [[Rio de Janeiro]] troppetransportskip som gjekk ut frå Stettin 5/4 full av bevepna troppar. Dei berga var transportera til Valle og innkvartera i [[Valle frikyrkje\|Frikyrkja]]. Dei som hadde gjenge underoffiserskulen sitt siste år, hadde vakhaldet over soldatane.		Etter krigsforsliset i Skagerak utanfor Lillesand den [[8. mai 1940]] var 140 tyskarar berga. Det var [[Rio de Janeiro]] troppetransportskip som gjekk ut frå Stettin 5/4 full av bevepna troppar. Dei berga var transportera til Valle og innkvartera i [[Valle frikyrkje\|Frikyrkja]]. Dei som hadde gjenge underoffiserskulen sitt siste år, hadde vakhaldet over soldatane.

Harald Haugland: Kjetil Jore

2020-04-11T23:11:53Z

Kjetil Jore

Sjå skilnader

Harald Haugland: litt til

2020-04-11T21:21:54Z

litt til

← Eldre versjon		Versjonen frå 11. april 2020 kl. 23:21
Line 4:		Line 4:
	== Barndom og oppvekst ==		== Barndom og oppvekst ==
	Foreldra til Kjetil Jore var [[Torleiv H. Dale\|Torleiv (Tellef) Hallvardson Dale]] (1881 - 1931) som i 1907 vart gift med [[Gunhild O. Jore\|Gunhild Olavsdotter (Bø) Jore]] (1884 - 1964). Dei var tremenningar, [[Hallvard Pålson Dale]], Kjetil Jore sin farfar, kjøpte gard for dei i Jore.		Foreldra til Kjetil Jore var [[Torleiv H. Dale\|Torleiv (Tellef) Hallvardson Dale]] (1881 - 1931) som i 1907 vart gift med [[Gunhild O. Jore\|Gunhild Olavsdotter (Bø) Jore]] (1884 - 1964). Dei var tremenningar, [[Hallvard Pålson Dale]], Kjetil Jore sin farfar, kjøpte gard for dei i Jore.
	{{sitat\|~~estefar~~ [[Olav Pålson Bø]] og kona Anlaug åtte Sagneskard gr.nr. 41, br.nr.1. Dei var like gamle og fødde i 1859. Då konfirmantane låg på kne runt altarringen, tok bestefar seg ut den jenta han vilde ha. Det var 'kje so dumt. Sagneskardkarane åtte alle tri gardane og vel so det. Eldste bror til bestemor var biksen i bygda -bankkasserar og postopnar. Første kona hans var frå Heimegard Røysland. Seinare gifte han seg med Anne Bjørnarå. [[Olav Olson Sagneskar]] var farbror til Bestemor. Første kona hans var Birgit Stensdatter Berge som døydde barnlaus. Ei or dei seks døtrene til [[Olav H. Kyrvestad]] vart den andre kona hans. Ho gjekk under namnet:: Minste Gunnhild. Og hadde vore gift før. Ei onnor til dei tri vart gardkone på Bø (Røyso) -seinare mor til bestefar. Grunnen til at besteforeldra mine fekk Sagneskar, var at Minste Gunnhild og Gunnhild O. Bø (Røyso var søster).}}		{{sitat\|Bestefar [[Olav Pålson Bø]] og kona Anlaug åtte Sagneskard gr.nr. 41, br.nr.1. Dei var like gamle og fødde i 1859. Då konfirmantane låg på kne runt altarringen, tok bestefar seg ut den jenta han vilde ha. Det var 'kje so dumt. Sagneskardkarane åtte alle tri gardane og vel so det. Eldste bror til bestemor var biksen i bygda -bankkasserar og postopnar. Første kona hans var frå Heimegard Røysland. Seinare gifte han seg med Anne Bjørnarå. [[Olav Olson Sagneskar]] var farbror til Bestemor. Første kona hans var Birgit Stensdatter Berge som døydde barnlaus. Ei or dei seks døtrene til [[Olav H. Kyrvestad]] vart den andre kona hans. Ho gjekk under namnet:: Minste Gunnhild. Og hadde vore gift før. Ei onnor til dei tri vart gardkone på Bø (Røyso) -seinare mor til bestefar. Grunnen til at besteforeldra mine fekk Sagneskar, var at Minste Gunnhild og Gunnhild O. Bø (Røyso var søster).}}

	Kjetil Jore vaks opp hos besteforelda i Sagneskar.		Kjetil Jore vaks opp hos besteforelda i Sagneskar.
Line 14:		Line 14:
	Småskulen gjekk Kjetil Jore i [[Åkre skule]]. Sidan gjekk han på [[Homme og Tveitebø skule]].		Småskulen gjekk Kjetil Jore i [[Åkre skule]]. Sidan gjekk han på [[Homme og Tveitebø skule]].
	{{sitat\|Omsider kom eg i skulepliktig alder. Skulehuset stod på Åkre, [[Olav Brottveit]] var lærar. I skulen var han avhalden og tolmodet hans rakk langt. I friminutta slo me ball, gjette sugge og slo på ringen. Om vinteren var me i skibakken som låg i nærleiken av skulen. Some var reine storhopparane. Av og til kunde det vera gnuffing og slagsmål, men det gjekk over,kameratane vart gode vener som aldri før. (...) Skulen kravde sitt i Homme og Tveitebø skulehus. [[Knut Kyrvestad]] var lærar. Han tolde lite piksor som some av elevane fann på. Siste skuledagen føre jol skulde «[[Bjørnarågåva]]» delast ut. Eg hadde sett fram til den dagen og vona at eg skulde få den. Den gjekk til ein annan av elevane som var yngre enn eg. Tydeleg og klårt visa det at eg var kje noko skuleeksempel.}}		{{sitat\|Omsider kom eg i skulepliktig alder. Skulehuset stod på Åkre, [[Olav Brottveit]] var lærar. I skulen var han avhalden og tolmodet hans rakk langt. I friminutta slo me ball, gjette sugge og slo på ringen. Om vinteren var me i skibakken som låg i nærleiken av skulen. Some var reine storhopparane. Av og til kunde det vera gnuffing og slagsmål, men det gjekk over,kameratane vart gode vener som aldri før. (...) Skulen kravde sitt i Homme og Tveitebø skulehus. [[Knut Kyrvestad]] var lærar. Han tolde lite piksor som some av elevane fann på. Siste skuledagen føre jol skulde «[[Bjørnarågåva]]» delast ut. Eg hadde sett fram til den dagen og vona at eg skulde få den. Den gjekk til ein annan av elevane som var yngre enn eg. Tydeleg og klårt visa det at eg var kje noko skuleeksempel.}}

			== Ungdomstid ==
			I 1924 reiste far til Kjetil Jore til Amerika. Kjetil arbeidde i landbruket på garden heime i ungdomsåra. Om sommaren låg han på heia som gjætar, mellom anna på Neiretjønnstøylen. I 1931 døydde faren i Canada, han kom bort om vinteren.
			{{sitat\|I regret to inform you that your husband left his residence near the shore of Camp Lake at the Sherritt-Gordon Mine in the early hours of the morning of [[22. desember 1931\|December 22nd, 1931]], armed with a 22 rifle. A heavy blizzard blew up on this date, and no word has been heard of him since, and it is considered althogether likely that he has perished in the storm, or fallen through an air hole in the ice on the lake in question.\|Brev frå Royal Canadian Mounted Police [[26. juli 1932]] }}

			Vinteren 1933-34 gjekk han på Kvås ungdomsskule.

			{{sitat\|Hausten 1935 reiste eg til [[Fjellhaug bibelskule]]. Den låg på Sinsen med utsyn over Oslofjorden. Det var Kinamisjonen som åtte og dreiv skulen. [[Enok Osnes]] var styrar, og dette var nokre av lærarane: [[Ludvig Hope]], [[Øyvind Andersen]], [[Tormod Vågen]], [[Lars Aanestad]], [[Trygve Bjerkrheim]] m.fl. Grunnen til at deg reiste dit, var ei hending som gjekk føre seg i Homme og Tveitebø skulehus. [[Dreng K. Homme]] dreiv med opplæring i lauvsagarbeid for gutar i konfirmasjonalderen. To jenter tok seg av det andre kjønn. Dei fekk opplæring i handarbeid. Til slutt under samlinga talte Dreng Guds Ord til oss. So til hjarta gjekk det meg, at det var ein snunad i livet mitt. På skulen var eg ein vinter med økonmomisk stødnad frå skulelaget. Der var elevar frå mange kantar av landet. Danmark hadde og sine representantar. Me for over flerie bibelske bøker og fekk innsyn i frelsessoga. Bibel og bøn vart det viktigaste under opphaldet. Ugløymande var det når dei store salane vart opna til festlege samvær. Ofte var misjonærar med som tennte misjonselden. Orda som Vår Herre og Frelsar sagde til læresveinane på fjellet i Galilea, stod fast i alle eveheters evighet. Slik lydde det på svensk: "Gå därför ut och gör alla folk till lärjungar, döp dem i Farderens och Sonens och den Helige Andes namn och lär dem att hålda allt det som jag her har befallt er. Och se, jag är med er alla dagar intil tindens ende (Matt. 28:19-20).

			Me måtte prøva oss på preikestolen. Der fann lærarane ut om me var skikka til å tala Guds Ord. Det var 'kje vanskeleg å skøna kven som var driven i faget. Eg kom i alle fall langt bak i rekkja. Seinare visa det seg at eg ikkje var plent gløymd. Eg fekk gode ord med på livsvegen.}}

Harald Haugland: lenkefiks

2020-04-11T19:30:16Z

lenkefiks

← Eldre versjon		Versjonen frå 11. april 2020 kl. 21:30
Line 1:		Line 1:
	{{Person \| bilde =Kjetil Jore.jpg \| bildetekst = \| fdag =5 \| fmåned =11 \| får =1911 \| ddag =10 \| dmåned =11 \| dår =2002 \| }}		{{Person \| bilde =Kjetil Jore.jpg \| bildetekst = \| fdag =5 \| fmåned =11 \| får =1911 \| ddag =10 \| dmåned =11 \| dår =2002 \| }}
	'''Kjetil Jore''' (fødd 5. november 1911, død 30. november 2002) var bonde i [[Valle]]. Han var svært oppteken av sau og gav ut [[~~Markbok~~ for Valle]] i 1972. Han laga sjølv ei minnebok frå livet, og opplysningane her er tekne frå den.		'''Kjetil Jore''' (fødd 5. november 1911, død 30. november 2002) var bonde i [[Valle]]. Han var svært oppteken av sau og gav ut [[Markebok for Valle]] i 1972. Han laga sjølv ei minnebok frå livet, og opplysningane her er tekne frå den.

	== Barndom og oppvekst ==		== Barndom og oppvekst ==

Harald Haugland: ein start

2020-04-11T19:28:07Z

ein start

Ny side

{{Person | bilde =Kjetil Jore.jpg | bildetekst = | fdag =5 | fmåned =11 | får =1911 | ddag =10 | dmåned =11 | dår =2002 | }}
'''Kjetil Jore''' (fødd 5. november 1911, død 30. november 2002) var bonde i [[Valle]]. Han var svært oppteken av sau og gav ut [[Markbok for Valle]] i 1972. Han laga sjølv ei minnebok frå livet, og opplysningane her er tekne frå den.

== Barndom og oppvekst ==
Foreldra til Kjetil Jore var [[Torleiv H. Dale|Torleiv (Tellef) Hallvardson Dale]] (1881 - 1931) som i 1907 vart gift med [[Gunhild O. Jore|Gunhild Olavsdotter (Bø) Jore]] (1884 - 1964). Dei var tremenningar, [[Hallvard Pålson Dale]], Kjetil Jore sin farfar, kjøpte gard for dei i Jore.
{{sitat|estefar [[Olav Pålson Bø]] og kona Anlaug åtte Sagneskard gr.nr. 41, br.nr.1. Dei var like gamle og fødde i 1859. Då konfirmantane låg på kne runt altarringen, tok bestefar seg ut den jenta han vilde ha. Det var 'kje so dumt. Sagneskardkarane åtte alle tri gardane og vel so det. Eldste bror til bestemor var biksen i bygda -bankkasserar og postopnar. Første kona hans var frå Heimegard Røysland. Seinare gifte han seg med Anne Bjørnarå. [[Olav Olson Sagneskar]] var farbror til Bestemor. Første kona hans var Birgit Stensdatter Berge som døydde barnlaus. Ei or dei seks døtrene til [[Olav H. Kyrvestad]] vart den andre kona hans. Ho gjekk under namnet:: Minste Gunnhild. Og hadde vore gift før. Ei onnor til dei tri vart gardkone på Bø (Røyso) -seinare mor til bestefar. Grunnen til at besteforeldra mine fekk Sagneskar, var at Minste Gunnhild og Gunnhild O. Bø (Røyso var søster).}}

Kjetil Jore vaks opp hos besteforelda i Sagneskar.
{{sitat|Ei ny verd opna seg for meg. Der på garden var kyr, sauer og ei hoppe som fekk føl ender og då. Bestefar var av og til på hestehandel noko som var vanleg i den tida. Tidlegt vart eg glad i sauer. Eg hadde ein som eg kalla Gudla. Han var spak etter alle godbitane han fekk. Om våren kjette lamba seg rundt mødrene sine og i flokk ute på jordet.

Det var vår og framtida såg ljos og god ut. På helgedagane tok me det med ro. I skora over åren hekk ei gryte med kjøtsuppe. Det putra og sau i den. Til dogurds fekk me flotmylje. Då det var undangjort, tok husfaren Luthers huspostil og las teksta for dagen. Det var hardt for ein ung kropp å halde seg i ro under lesinga. Eg gjekk på sundagsskule, og no og då på oppbyggjingsmøte. [[Gunnar Holen]] frå Bykle var ein kjend talar. Han lika eg å høyre på. Første heimskrigen var vanskeleg å koma igjennom. Mange vernepliktige vart innkalla til nøytralitetsvakt. Fleire av dei vart så sjuke at det stod om livet. Det var spanskesjuken som herja. Mange vart førde til Valle kyrkjegard i den tida. Tårevåte kinn var ofte å sjå. Dei gret for dei døde. Bestefar og eg slapp sjuken. Bestemor, morsyster Tore, morbror Pål og Olav vart sjuke og låg til sengs. Alle vart heldigvis friske att. }}

== Skulegang ==
Småskulen gjekk Kjetil Jore i [[Åkre skule]]. Sidan gjekk han på [[Homme og Tveitebø skule]].
{{sitat|Omsider kom eg i skulepliktig alder. Skulehuset stod på Åkre, [[Olav Brottveit]] var lærar. I skulen var han avhalden og tolmodet hans rakk langt. I friminutta slo me ball, gjette sugge og slo på ringen. Om vinteren var me i skibakken som låg i nærleiken av skulen. Some var reine storhopparane. Av og til kunde det vera gnuffing og slagsmål, men det gjekk over,kameratane vart gode vener som aldri før. (...) Skulen kravde sitt i Homme og Tveitebø skulehus. [[Knut Kyrvestad]] var lærar. Han tolde lite piksor som some av elevane fann på. Siste skuledagen føre jol skulde «[[Bjørnarågåva]]» delast ut. Eg hadde sett fram til den dagen og vona at eg skulde få den. Den gjekk til ein annan av elevane som var yngre enn eg. Tydeleg og klårt visa det at eg var kje noko skuleeksempel.}}