Min gode ven, tidlegare domprost, J\u00f8rgen A. Rostrup vart gravlagd i dag fr\u00e5 Mandal kyrkje. Det er ikkje ofte dei har gravferd fr\u00e5 Mandal kyrkje, ho er s\u00e5 stor. Men i gravferda til den 87 \u00e5r gamle domprosten i Bod\u00f8 var hovudskipet fullt og det var mykje folk i sideskipa og.<\/p>\n
Sj\u00f8lv m\u00f8tte eg han i 1975, \u00e5ret f\u00f8r eg reiste til Hadsel Folkeh\u00f8yskole for \u00e5 vere rektor der. Han var formann i Forstandarskapet for stiftinga som dreiv skulen, ei stifting der fire organisasjonar hadde g\u00e5tt saman om \u00e5 drive ein folkeh\u00f8gskole for sj\u00f8folk p\u00e5 Stokmarknes i Vester\u00e5len. Rostrup kom til Bod\u00f8 fr\u00e5 Genova, der han hadde vore sj\u00f8mannsprest, og etter ei tid som residerande kapellan vart han domprost, til saman 25 \u00e5r fekk han i Nordlands hovudstad f\u00f8r han vart pensjonist og flytta heim til sin f\u00f8deby Mandal. Etter at vi flytta til Mandal, m\u00f8tte vi han i kyrkja om sundagane, han hadde sin faste plass der heilt til det siste. I p\u00e5ska sakna vi han, og no var det alts\u00e5 slutt.<\/p>\n
Det vart nokre m\u00f8ter saman gjennom \u00e5ra, arbeidet for \u00e5 drive folkeh\u00f8gskulen p\u00e5 Stokmarknes engasjerte han mykje. I tillegg var han ei drivkraft i eit kameratklubbarbeid i Bod\u00f8, noko som f\u00f8rte til at kameratklubbane i Nord-Noreg hadde sitt sommarstevne p\u00e5 Hadsel Folkeh\u00f8yskole i St. Hans-helga i ei \u00e5rrekke. Han var og engasjert i d\u00e5verande Santalmisjonen, no Normisjon, og han gl\u00f8ymde heller ikkje Sj\u00f8mannskyrkja og Italia. For meg var han ein god r\u00e5dgjevar og st\u00f8tte i dei femten \u00e5ra eg var p\u00e5 Hadsel Folkeh\u00f8yskole.<\/p>\n
Sonen Eilert vart og prest og studerte saman med Theis Salvesen, v\u00e5r tidlegare sokneprest i Valle og medarbeidar i Valle Radio, s\u00e5 eg m\u00f8tte Theis i gravferda. Det var Eilert som leia gravferda, og i talen trekte han fram tre samtalar han hadde hatt med far sin. Ein samtale under himmelen ei m\u00f8rk og stjerneklar vinternatt, der undringa over skaperverket sine um\u00e5telege dimensjonar og at Gud likevel skulle kome oss i hug, sm\u00e5 menneske p\u00e5 ei lita jord midt i alt dette.<\/p>\n
Den siste samtalen gjaldt biblar som barnebarn skulle f\u00e5 til konfirmasjonen n\u00e5r dei kom s\u00e5 langt, og der han ville minne dei om bibelordet so dei alltid siterte slik i heimen: Kom Jesus Kristus i hu. I den nye oversettinga av Bibelen heiter det Husk p\u00e5 Jesus Kristus, og den tidlegare domprosten var ikkje heilt n\u00f8gd med den ordlyden og ville nok helst hatt den gamle som helsing, men d\u00e5 sonen sjekka kva han hadde skrive, hadde han brukt den nye ordlyden, det var innhaldet som var viktig for han \u00e5 formidle.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Min gode ven, tidlegare domprost, J\u00f8rgen A. Rostrup vart gravlagd i dag fr\u00e5 Mandal kyrkje. Det er ikkje ofte dei har gravferd fr\u00e5 Mandal kyrkje, ho er s\u00e5 stor. Men i gravferda til den 87 \u00e5r gamle domprosten i Bod\u00f8 var hovudskipet fullt og det var mykje folk i sideskipa og. Sj\u00f8lv m\u00f8tte eg han … Les meir om J\u00f8rgen A. Rostrup til minne<\/span>