Gjennom livet samlar det seg opp mange ting. Dei som flytter ofte, f\u00e5r h\u00f8ve til \u00e5 kaste kvar gong dei flytter, men bur ein lenge p\u00e5 ein stad, samlar det seg opp mange ting. Eg samlar b\u00f8ker og aviser, og set familiens t\u00e5lmod p\u00e5 pr\u00f8ve. Kona samlar garn, men det er ingen problem for meg, for ho har orden i sysakene sine. Det har ikkje eg. B\u00f8ker st\u00e5r i hyller og ligg i kassar og av og til g\u00e5r eg innom ein bruktbutikk og f\u00e5r meg nye som eg ikkje veit kor eg skal gjere av n\u00e5r eg kjem heim.<\/p>\n
N\u00e5 vil ein ikkje ha bare b\u00f8ker og aviser i eit hus. Koppar og kar fyller kj\u00f8kkenskapa v\u00e5re s\u00e5 ungane som var heime i sommar ikkje visste kor dei skulle finne ting. Vi likar \u00e5 sj\u00e5 p\u00e5 Hilde Hummelvoll sine program der ho fiksar og pussar opp for folk som har gitt opp sj\u00f8lv. D\u00e5 seier vi til kvarandre at vi ikkje er kome s\u00e5 langt enno. S\u00e5 smiler vi og vonar at det g\u00e5r nokre veker til f\u00f8r nokon ringjer til henne og melder oss p\u00e5 eit slikt program.<\/p>\n
Andre kanalar har tilsvarande program, og av og til vert vi sitjande og sj\u00e5 p\u00e5 korleis eit overfylt soverom ver t\u00f8mt og f\u00e5r skap og hengegarderobe. D\u00e5 ser vi at vi ikkje er \u00e5leine med mykje kl\u00e6r, truleg har vi mindre enn mange av dei som vi kan sj\u00e5 i slike program.<\/p>\n
I kj\u00f8kkenskapet st\u00e5r det koppar som kan vere minne fr\u00e5 turar. I sommar var vi i Vester\u00e5len og der l\u00f8yste vi kryssord. Ester var s\u00e5 sikker p\u00e5 at vi ville vinne, at ho gav oss to krus fr\u00e5 Vester\u00e5lens Avis, og nokre dagar seinare kom ein epost som fortalde at vi hadde vunne. Men no st\u00e5r det to nye krus i skapet, som var fullt nok i fr\u00e5 f\u00f8r. To krus kj\u00f8pte vi i Leipzig d\u00e5 vi var der i 2000, og slik kunne ein halde fram ein minnerevy for ting og tang som har samla seg opp gjennom mange \u00e5r, til tross for at vi bur ganske n\u00e6rt s\u00f8ppelplassen for Mandalsregionen i Brennevinsmyra. Vi burde vore flittigare til \u00e5 bruke den.<\/p>\n
Men f\u00f8r eg kan kaste, m\u00e5 eg sj\u00e5 gjennom, og det er alltid noko nytt \u00e5 finne. No har eg begynt \u00e5 samle p\u00e5 Hvem Hva Hvor, det er ein bokserie som minst har femti b\u00f8ker. Eg trur eg har 10, og for \u00e5 f\u00e5 plas si bokhylla, kasta vi nokre gamle b\u00f8ker som bare stod og tok plass. Vel, kasta er ikkje det rette ordet. Dei kom i ei eske, s\u00e5 f\u00e5r vi sj\u00e5 kva som skjer.<\/p>\n
Men det gjer ikkje s\u00e5 mykje om eg ikkje vinn i Open sending til hausten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gjennom livet samlar det seg opp mange ting. Dei som flytter ofte, f\u00e5r h\u00f8ve til \u00e5 kaste kvar gong dei flytter, men bur ein lenge p\u00e5 ein stad, samlar det seg opp mange ting. Eg samlar b\u00f8ker og aviser, og set familiens t\u00e5lmod p\u00e5 pr\u00f8ve. Kona samlar garn, men det er ingen problem for meg, … Les meir om S\u00e5 mange ting<\/span>