I datalivet mitt har eg g\u00e5tt gjennom mange generasjonar n\u00e5r det gjeld minne, D\u00e5 eg fekk den fyrste datamaskina, m\u00e5tte ein lagre p\u00e5 ein b\u00f8yeleg floppydisk. Det var ikkje mykje plass til minne stoff der, kan hende 50 sider med skriven tekst. Men for den som kom fr\u00e5 ein skrivemaskin, var det ei ny verd som opna seg, sj\u00f8lv om ogs\u00e5 skrivemaskinane p\u00e5 slutten hadde minne som var ei god hjelp n\u00e5r ein skreiv feil og skulle fjerne det ein hadde skrive, d\u00e5 var det bare \u00e5 trykke p\u00e5 tilbaketasten, s\u00e5 henta han fram viskeler-papir og sletta siste bokstavane.<\/p>\n
Fr\u00e5 den b\u00f8yelege floppydisken gjekk eg via Amstrad-maskina som hadde ein stiv floppydisk, men i eit ukurant format, det var bare desse maskinane som hadde det formatet. Dermed var det ikkje s\u00e5 lett \u00e5 flytte stoff fr\u00e5 ei maskin til ei anna.<\/p>\n
I mange \u00e5r hadde vi s\u00e5 diskettar som ein kjenner i v\u00e5re dagar. Dei er jo greie, men teknologien utviklar seg stadig, og snart var det ikkje plass til \u00e5 lagre s\u00e5 mykje meir med gammal teknologi. Diskettar som sveiv rundt har etter kvart blitt avl\u00f8yste av minnepinnar, http:\/\/no.wikipedia.org\/wiki\/Minnepinne Dei kan ikkje bare lagre data som eg skriv, men og musikk, og mange av dei som kjem i Valle Radio no, har musikk med seg p\u00e5 minnepenn. D\u00e5 stikk ein bare pennen i USB-porten p\u00e5 maskina, og vips kan ein legge det p\u00e5 miksebordet og spele det n\u00e5r tida er inne.<\/p>\n
Trude Ringheim er journalist i Dagbladet og i Magasinet i g\u00e5r hadde ho ein interessant artikkel om minnepinnar som ikkje er digitale. Ho tenkte p\u00e5 opplevingar, for eksempel sommarminner:
\n*Teltturen da det haglet.
\n*Far som datt i elva med fiskestanga.
\n*F\u00f8rste ferie i Italia, og far som la seg p\u00e5 feil hotellrom.
\n*Hele gjengen som fikk magesjau p\u00e5 danskeb\u00e5ten av potetsalaten.”
\nhttp:\/\/blink.dagbladet.no\/profil\/?op=ViewProfile&nick=truringh<\/p>\n
Turen til Nord-Norge var ein slik minnepenn for meg. Nye minne vart lagra og gamle vart friska opp att. Trude Ringheim var inspirert til artikkelen sin av ei bok ho hadde lese i sommar, Linda Olsons “La meg synge deg stille sanger”. Eg trur nok at for borna v\u00e5re er sommarferien \u00e5r om anna ein god minnepenn. Denne sommaren vil vel for nokre bli sommaren med regn heile ferien, for andre vil den bli det motsette.<\/p>\n
Uansett: Pass p\u00e5 at du lagrar minna, at dei ikkje bare sviv bort i ingenting.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I datalivet mitt har eg g\u00e5tt gjennom mange generasjonar n\u00e5r det gjeld minne, D\u00e5 eg fekk den fyrste datamaskina, m\u00e5tte ein lagre p\u00e5 ein b\u00f8yeleg floppydisk. Det var ikkje mykje plass til minne stoff der, kan hende 50 sider med skriven tekst. Men for den som kom fr\u00e5 ein skrivemaskin, var det ei ny verd … Les meir om Minnepinner<\/span>