Turen v\u00e5r var med tanke p\u00e5 \u00e5 m\u00f8te att vener og kjende fr\u00e5 tida v\u00e5r i nord. Det var grunnen til at Hurtigruta vart nedprioritert, det hadde ikkje vore s\u00e5 godt \u00e5 sitje ombord p\u00e5 Hurtigruta og sj\u00e5 inn p\u00e5 land og sj\u00e5 hus der vener bur utan \u00e5 kunne helse p\u00e5 eller med eit stramt tidsskjema,<\/p>\n
S\u00e5 n\u00e5r vi hadde feriert i Sverige nokre dagar og vore turistar som bes\u00f8kte turistattraksjonar var det godt \u00e5 kome til vener og kjende i andre del av turen v\u00e5r i sommar. F\u00f8rste stopp var hos Ida Opg\u00e5rd i Tverrelvdal i Alta, ho var husmor p\u00e5 Hadsel Folkeh\u00f8yskole i mange \u00e5r. Andre vener vi m\u00f8tte i Alta var Grete og Olav Tveiter\u00e5s, Olav var l\u00e6rar p\u00e5 Hadsel Folkeh\u00f8yskole og dei budde i nabohuset i fleire \u00e5r. No er han h\u00f8gskolelektor p\u00e5 H\u00f8gskulen i Finnmark. Britt i barnehagen p\u00e5 folkeh\u00f8gskolen var og flytta til Finnmark, ho jobba i Alta kommune sin kulturskule, og ein dag drog vi og bes\u00f8kte henne, d\u00e5 var Martha, dotter hennar heime p\u00e5 ferie fr\u00e5 jobb i Oslo. Ho var ikkje stor for 18 \u00e5r sidan, og ho hugsa meg bare som ein streng mann som hadde bore henne ut av matsalen ein gong ho var trollat. Det hugsa ikkje eg, men det gjorde inntrykk \u00e5 h\u00f8yre at det var hennar inntrykk av meg. Endeleg m\u00f8tte vi Synn\u00f8ve, som var stores\u00f8ster for ungane v\u00e5re d\u00e5 dei vaks opp. Ho er gift og busett i Alta og jobbar p\u00e5 den kristne bokhandelen Kilden, som og sel garn og g\u00e5ver og var som ei Sareptakrukke i eit av senterbygga i Alta City.<\/p>\n
Fr\u00e5 Alta kom vi til Stokmarknes og tok inn hos foreldra hennar. Gjennom mange \u00e5r var vi naboar p\u00e5 Lille-B\u00f8r\u00f8ya, Ole Vidar Solvik var l\u00e6rar p\u00e5 Hadsel Folkeh\u00f8yskole, og Ester var sterkt med i det sosiale livet p\u00e5 skulen, mellom anna med \u00e5 pr\u00f8ve \u00e5 f\u00e5 meg til \u00e5 trimme, ikkje bare eg, men ho organiserte turmarsjar og bedriftsidrett s\u00e5 det engasjerte heile bygda. Vi har nok \u00e5 snakke om, ingen tvil om det. Og praten g\u00e5r om livet i sin alminnelege skapnad og familie og born sine liv i meir detalj. Ein tur i sentrum f\u00f8rte til m\u00f8te med folk som ein samarbeidde med i politikk og organisasjonsliv, John Kl\u00e6bo, Karl S\u00f8rmo, Ingebrigt Bj\u00f8rke, Dag Jostein Fj\u00e6rvoll og kona Synn\u00f8ve, ein tur i kyrkja f\u00f8rte til at vi kunne helse p\u00e5 folk som Peter Conradsen, som var l\u00e6rarkollega, Helge Berglund og kona Karla, som var vener i organisasjonsliv, det same var Svein Bergquist og Reidun Benestad, Som sist sundag i Alta var det d\u00e5psgudsteneste i Hadsel, her med vikarprest Heie, s\u00e5 kyrkja var p\u00e5 ingen m\u00e5te tom denne sundagen, Vi m\u00f8tte og prost Olav Holten og kona Astrid, ho var l\u00e6rarkollega p\u00e5 folkeh\u00f8gskolen. Dei har neste \u00e5r vore 30 \u00e5r i Hadsel.<\/p>\n
N\u00e5r eg skriv dette har eg akkurat avtalt \u00e5 m\u00f8te Blue Elf, ein administratorkollega p\u00e5 wikipedia som held til p\u00e5 Sortland. Det vert lunsj i lag i morgon, og det gleder eg meg til. Eg f\u00e5r ta kvelden f\u00f8r kvelden tek meg, god natt til lesarar i nord og s\u00f8r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Turen v\u00e5r var med tanke p\u00e5 \u00e5 m\u00f8te att vener og kjende fr\u00e5 tida v\u00e5r i nord. Det var grunnen til at Hurtigruta vart nedprioritert, det hadde ikkje vore s\u00e5 godt \u00e5 sitje ombord p\u00e5 Hurtigruta og sj\u00e5 inn p\u00e5 land og sj\u00e5 hus der vener bur utan \u00e5 kunne helse p\u00e5 eller med eit … Les meir om Vener og kjende<\/span>