N\u00e5r det gjeld joleg\u00e5ver, er det sj\u00f8lv i v\u00e5r dataspeltid ikkje s\u00e5 dumt med b\u00f8ker. Eg fekk ei bok til jol i \u00e5r, og har humra meg gjennom 100 sider sidan i g\u00e5r kveld. Omtalen av boka er slik:<\/p>\n
Boken skildrer forfatterens tid p\u00e5 Menighetsfakultetet p\u00e5 1960-tallet. I f\u00f8rste del forteller forfatteren om hverdagen i det teologiske studentmilj\u00f8et. Andre del er viet det nynorske studenth\u00e5rklippelaget Firda Maskinlag L\/L, og tredje del tar for seg professorene og l\u00e6rerne ved fakultetet. Har navneliste.<\/p>\n
Det handlar om Anfin Skaaheims bok: Herlig er studentens kall!<\/strong> om studentlivet p\u00e5 MF p\u00e5 60-tallet med teikningar av Oddvar S\u00f8vik. Sm\u00e5 humoristisk skisser der prestespirer er omtalt. For den som kjenner nokre av desse eller har lese om dei i ulike samanhengar, er det eit interessant innblikk i det som gjekk f\u00f8re seg medan dei studerte. Til d\u00f8mes om studenten som kom opp i latin, eit fag som ikkje hadde mykje med teologi \u00e5 gjere, og som fekk ein tekst han ikkje hadde sett f\u00f8r. Han reiste seg og sa: Takk, eg kjem heller attende eit anna \u00e5r.<\/em> Sj\u00f8lv om det nok kosta eit halvt \u00e5r ekstra studium \u00e5 seie det.<\/p>\n P\u00e5 den tida hadde ein ikkje mobiltelefonar, s\u00e5 det var ein telefon i avisromet p\u00e5 MF der ein kunne f\u00e5 tak i studentane. Regelen var at den som sat n\u00e6rast telefonboksen, m\u00e5tte svare, og kanskje ta turen p\u00e5 lesesalen for \u00e5 finne den telefonen var til, noko som gjorde at ein sette seg s\u00e5 langt borte fr\u00e5 boksen som r\u00e5d. Ein gong kom Karsten Isachsen gjennom romet akkurat d\u00e5 telefonen ringde, og han lest som han ikkje h\u00f8yrde, men gjekk rett forbi. Han vart fort hanka inn og m\u00e5tte svare, og d\u00e5 leika han telefonsvarar: Dette er en automatisk telefonsvarer fra Menighetsfakultetet. Alle studentene er p\u00e5 forelesning n\u00e5.<\/em><\/p>\n Eg trur eg vil f\u00e5 med meg nokre sider til, \u00e5 lese b\u00f8ker er ein triveleg joleaktivitet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" N\u00e5r det gjeld joleg\u00e5ver, er det sj\u00f8lv i v\u00e5r dataspeltid ikkje s\u00e5 dumt med b\u00f8ker. Eg fekk ei bok til jol i \u00e5r, og har humra meg gjennom 100 sider sidan i g\u00e5r kveld. Omtalen av boka er slik: Boken skildrer forfatterens tid p\u00e5 Menighetsfakultetet p\u00e5 1960-tallet. I f\u00f8rste del forteller forfatteren om hverdagen i … Les meir om B\u00f8ker er den beste joleg\u00e5va<\/span>