I tunet v\u00e5rt i Mandal har vi hatt ei eik. http:\/\/no.wikipedia.org\/wiki\/Eik<\/p>\n
Eg brukar har hatt n\u00e5r eg skriv i dag, for i dag tok vi henne ned. Stamma gav ein del ved, men der ho deler seg i greiner var ho s\u00e5 vanskeleg \u00e5 behandle at vi k\u00f8yrde heile stykket p\u00e5 s\u00f8ppelplassen. Brennevinsmyra s\u00f8ppelplass for Mandalsregionen ligg ganske n\u00e6r garden v\u00e5r, s\u00e5 det var ein kort veg \u00e5 f\u00e5 bort b\u00e5de greiner og anna d\u00e5 vi fyrst hadde f\u00e5tt henne ned.<\/p>\n
Ho har st\u00e5tt i alle \u00e5r, Reidun har bilete av seg sj\u00f8lv d\u00e5 ho var lita ved sida av treet. Vi pr\u00f8vde \u00e5 telje \u00e5rringane, det var i alle fall 110, noko som tyder at ho har sett heile nittenhundretalet utfalda seg p\u00e5 S\u00f8rlandet. Men ho var 50 \u00e5r gamal d\u00e5 dei bygde vegen forbi huset v\u00e5rt i 1947. Ho s\u00e5g at dei sprengde seg gjennom fjellknausen og steinen som nesten landa i vogna der Reidun l\u00e5g sommaren 1947. Ho s\u00e5g og at ved alle sprengningane etterp\u00e5 kom ein av vegarbeidarane og k\u00f8yrde vogna i hus f\u00f8r salven gjekk av.<\/p>\n
Eika har sett mang ein flaum, der Fidja v\u00e5r har st\u00e5tt under vatn, ikkje bare no i sumar. Sj\u00f8lv har ho st\u00e5tt turt og g\u00e5tt delvis p\u00e5 ein stein, s\u00e5 ingen flaum har n\u00e5dd henne. Ho har sett elg og r\u00e5dyr i hagen v\u00e5r og sett b\u00e5de Reidun og far hennar mor hans stelle med blomar i hagen. Ho fylgde med p\u00e5 bygging av huset v\u00e5rt midt p\u00e5 50-talet og utvidinga ved \u00e5rtusenskiftet. D\u00e5 hadde det fyrste huset p\u00e5 garden vore nede i mange \u00e5r. Eika s\u00e5g og d\u00e5 dei bygde l\u00e5ven v\u00e5r med material fr\u00e5 ei seilskute som vart sett p\u00e5 land i stranda ein kilometer fr\u00e5 huset v\u00e5rt og kor dei k\u00f8yrde t\u00f8mmer p\u00e5 vinterf\u00f8re til byggeplassen og fekk sett opp ein etter m\u00e5ten stor l\u00e5ve til garden.<\/p>\n
I mange \u00e5r s\u00e5g ho og sommarselskap i hagen p\u00e5 svigerfars geburtsdag 9. juli. D\u00e5 hadde gjerne store deler av slekta vore heime og hjelpt i h\u00f8yonna. Mitt minne er at det som oftast var solskin 9. juli, som regel fall 9. juli p\u00e5 ein sundag, men mitt minne er ikkje til \u00e5 stole p\u00e5.<\/p>\n
Livet har rulla forbi eika, ho har gjeve skugge p\u00e5 varme sommardagar. Men dei siste \u00e5ra vart det meir mose og lav enn blad p\u00e5 greinene. Vi skj\u00f8na at i \u00e5r kom til \u00e5 verte siste sumaren for eika. Ho kjem nok til \u00e5 gje varme nokre kalde vinterdagar, men s\u00e5 er ho bare eit minne. Noko av treet var rote og, s\u00e5 ikkje alt kunne brukast til ved.<\/p>\n
Ein nabo kom innom og s\u00e5g p\u00e5 medan vi heldt p\u00e5, han hadde og mange minne fr\u00e5 garden v\u00e5r og eika som no er borte. Vi prata litt saman om at det ikkje var meir \u00e5 gjere med henne no.<\/p>\n
Det var ei spesiell eik, s\u00e5 spesiell at ho fekk ein nekrolog p\u00e5 bloggen min.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I tunet v\u00e5rt i Mandal har vi hatt ei eik. http:\/\/no.wikipedia.org\/wiki\/Eik Eg brukar har hatt n\u00e5r eg skriv i dag, for i dag tok vi henne ned. Stamma gav ein del ved, men der ho deler seg i greiner var ho s\u00e5 vanskeleg \u00e5 behandle at vi k\u00f8yrde heile stykket p\u00e5 s\u00f8ppelplassen. Brennevinsmyra s\u00f8ppelplass for … Les meir om I dag gjekk eika<\/span>