D\u00e5 vi budde i Vester\u00e5len, h\u00f8yrde vi av og til snakk om at s\u00f8ringar skulda folk i utkantane i nord for \u00e5 flytte fr\u00e5 grendene sine n\u00e5r det endeleg kom veg. D\u00e5 vart det lettare \u00e5 flytte, vart det sagt, og folk fekk flyttetilskot fr\u00e5 Staten.<\/p>\n
Ein gong bes\u00f8kte vi fiskev\u00e6ret, og det var eit trist syn, for husa var forletne og vindauga knuste, d\u00f8rer opne, vi kunne g\u00e5 rett inn.<\/p>\n
I eit par dagar har eg no lese boka Dronning i Guds utmark<\/strong> av Astrid Laastad Leira. Ho fortel om Sina Salmelid, ei kvinne som reiste fr\u00e5 Vester\u00e5len til USA. Der m\u00f8tte ho mannen sin, og han arva ein heiegard \u00f8vst i Kvinesdal. S\u00e5 reiste han heim for \u00e5 overta den, og dei skreiv til kvarandre. I eit brev skreiv han at han ville kome tilbake om ho ikkje kom til han, og s\u00e5 valde ho \u00e5 reise fr\u00e5 det gode livet over there\u00a0<\/em>og busetje seg p\u00e5 ein gard utan veg, vatn og straum.<\/p>\n I over 30 \u00e5r budde ho der, s\u00e5 fekk dei veg i samband med kraftutbygginga av Sira-Kvina, og d\u00e5 flytta ho til Flekkefjord, der ho s\u00e5 budde dei siste \u00e5ra av livet.<\/p>\n Framleis g\u00e5r det f\u00f8re seg ei sentralisering i samfunnet. Av og til ser vi p\u00e5 TV at det framleis er folk som likevel finn seg eit liv\u00a0der ingen skulle tru at nokon kunne bu<\/em>, som det heiter i TV-programmet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" D\u00e5 vi budde i Vester\u00e5len, h\u00f8yrde vi av og til snakk om at s\u00f8ringar skulda folk i utkantane i nord for \u00e5 flytte fr\u00e5 grendene sine n\u00e5r det endeleg kom veg. D\u00e5 vart det lettare \u00e5 flytte, vart det sagt, og folk fekk flyttetilskot fr\u00e5 Staten. Ein gong bes\u00f8kte vi fiskev\u00e6ret, og det var eit … Les meir om Fr\u00e5flytting<\/span>