I kveld fekk vi Margunn og Stein p\u00e5 bes\u00f8k. Tidleg i veka hadde eg ein prat med Margunn og fortalde at eg las Aftentid og morgengry av Ken Follett. S\u00e5 skulle ho ta med Stormenes tid fr\u00e5 biblioteket til meg. Men d\u00e5 ho kom i kveld, hadde eg alt lese over 300 sider i den, ho var til salgs for ein hundrelapp p\u00e5 bokhandelen.<\/p>\n
Eg trur ho vart litt lang i maska, for det var bokl\u00e5n til inga nytte. Men p\u00e5 den andre sida var det to utl\u00e5n, og s\u00e5 kunne ho ta dei med heim. Ho fekk ogs\u00e5 den boka eg nettopp hadde lese med seg, biblioteket kunne trenge eit eksemplar til. S\u00e5 d\u00e5 var det kanskje litt til nytte likevel.<\/p>\n
Som du skj\u00f8ner, s\u00e5 er eg i lesemodus for tida. Det har vore godt \u00e5 g\u00e5 djupt inn i ei bok og leve med dei personane som blir skildra, sj\u00f8lv om tilh\u00f8va var heilt annleis i England p\u00e5 1000-talet.<\/p>\n
Det blir ofte sagt at b\u00f8ker er den beste julegave. Den gaven er jo eit problem n\u00e5r hyllene er fulle av b\u00f8ker. Men prinsippet om at ein kan ta inn ei ny bok om ein tar ut ei gammal eller helst ti gamle, burde kunne gi rom for ikkje bare \u00e5 kj\u00f8pe b\u00f8ker, men ogs\u00e5 \u00e5 l\u00e5ne b\u00f8ker. Og d\u00e5 kan dei kanskje vere til nytte likevel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I kveld fekk vi Margunn og Stein p\u00e5 bes\u00f8k. Tidleg i veka hadde eg ein prat med Margunn og fortalde at eg las Aftentid og morgengry av Ken Follett. S\u00e5 skulle ho ta med Stormenes tid fr\u00e5 biblioteket til meg. Men d\u00e5 ho kom i kveld, hadde eg alt lese over 300 sider i den, … Les meir om Bokl\u00e5n til inga nytte<\/span>