\u00c5 skrive mors og fars historie er nok noko som mange kunne tenkt seg \u00e5 gjere, men det er ikkje mange som har gjort det. Edvard Hoem gjorde det, og det vart ei sv\u00e6rt lesverdig bok, men s\u00e5 er han ogs\u00e5 van med \u00e5 skrive.<\/p>\n
Men d\u00e5 eg las boka, kom eg til \u00e5 tenkje p\u00e5 kor lite ein i grunnen veit om mors og fars historie. Korleis dei m\u00f8ttest vil ein kanskje ha f\u00e5tt h\u00f8yre om, men mangt og mykje fr\u00e5 ungdomstida som f\u00f8rte fram mot at mor og far vart eit par som heldt saman i gode og vonde dagar, det har det vore vanskeleg \u00e5 frette ut. Og no er dei borte, fleste som kunne fortelje noko, ja truleg alle. For mor og far ville vore 102 \u00e5r om dei hadde f\u00e5tt leve, og ikkje mange p\u00e5 som var unge p\u00e5 same tid er i live lenger.<\/p>\n
S\u00e5 f\u00e5r det bli med nokre f\u00e5 glimt fr\u00e5 den tida p\u00e5 1930-talet fram mot krigen som vi har f\u00e5tt, om vi skulle setje dei saman, ville vi kanskje f\u00e5 noko som kunne likne p\u00e5 romanen som Edvard Hoem skreiv. For det vesle eg har f\u00e5tt med meg, tyder p\u00e5 at milj\u00f8et dei hadde i si ungdomstid p\u00e5 J\u00e6ren, er sv\u00e6rt likt det som Hoem skildrar i Romsdal.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00c5 skrive mors og fars historie er nok noko som mange kunne tenkt seg \u00e5 gjere, men det er ikkje mange som har gjort det. Edvard Hoem gjorde det, og det vart ei sv\u00e6rt lesverdig bok, men s\u00e5 er han ogs\u00e5 van med \u00e5 skrive. Men d\u00e5 eg las boka, kom eg til \u00e5 tenkje … Les meir om Mors og fars historie<\/span>