![\"Bildet](\"https:\/\/scontent.fosl3-2.fna.fbcdn.net\/v\/t1.0-9\/78464734_2696065267099165_6227316800942505984_o.jpg?_nc_cat=111&_nc_ohc=hsJ7R44Nmw8AQlcgDY6sCat1b7QmGOYgLiDoX-NljwtM5KQmxL32K89hw&_nc_ht=scontent.fosl3-2.fna&oh=20455d171fa04677a3ef865fcfdd6675&oe=5E3ECC68\")
<\/p>\nI dag vart det markert at Valle kyrkje er 175 \u00e5r, f\u00f8rst med gudsteneste og s\u00e5 med samling i Storstoga i Valle kultursenter med middag og helsingar.<\/p>\n
Astrid Nomeland let meg f\u00e5 manuskriptet til den helsinga ho hadde for \u00e5 publisere p\u00e5 bloggen:<\/p>\n
Gratulerer med dagen. Valle kyrkje er 175 \u00e5r og feiringa skjer p\u00e5 same datoen som ho vart vigsla, 1. desember 1844. D\u00e5 var mykje godt folk samla, biskop Jacob von der Lippe stod for sj\u00f8lve vigslinga, den nytilsette sokneprest Franzen var der saman med fem andre prestar. Blant dei mange framm\u00f8tte var over 30 soldatar fr\u00e5 Hylestad som skulle halde ro og orden. Og sanneleg var ikkje ogs\u00e5 Ivar Aasen der, han skulle nok samle ord til landsm\u00e5let.<\/p>\n
I dag var det ingen soldatar til \u00e5 halde ro og orden, men mange andre gode folk m\u00f8tte jo opp og gj\u00f8rde markeringa til ei fin samling. For kyrkja p\u00e5 Vaddarhaugen har ein sj\u00f8lvsagt plass i Vallefolk sitt hjarta. Her samlast vi i glede og sorg, til bryllup og begravelse, til musikk og andakt.<\/p>\n
For kyrkja strekker seg oppover og peikar mot det som er der oppe. Og kyrkjeklokka kallar til samling. P\u00e5 den er det st\u00f8ypt inn eit heilt salmevers, truleg dikta av den same Franzen:<\/p>\n
Kommer alle, Mand og Kvinde,
\nkommer alle, store, sm\u00e5.
\nLeder og I skulde finde,
\nLeder og I skulde f\u00e5.
\nLader Jordens Sorger fare,
\nTemplet Himlens Forg\u00e5rd er.
\nHerrens Ord I smukt bevare,
\nsalig den som har det kj\u00e6r.<\/p>\n
Ein annan prest som hadde diktarg\u00e5ve, var Sverre Olsen. Han var prest i Valle fr\u00e5 1967 til 1974. Han har eit litt anna perspektiv i salma som kom med i jubileumsskriftet d\u00e5 kyrkja var 150 \u00e5r. Han peikar p\u00e5 at kyrkja strekker sine hender mot det riket som skal komme. Derfor kallast vi til samling i kyrkja, vi einsame sjeler i verda sin store vrimmel. For som einsame sjeler blir vi lett motlause og fulle av frykt for b\u00e5de n\u00e5tid og framtid.<\/p>\n
Men kyrkja si klokke kallar oss til samling for \u00e5 kjempe mot tvil og frykt. Saman er vi sterke n\u00e5r vi lar truvedkjenning, b\u00f8n, forkynning, sang, d\u00e5p og nattverd tenne trua sin eld i oss. D\u00e5 kan vi g\u00e5 ut og tene Herren med glede. D\u00e5 f\u00e5r vi diakoni i kvardagen.<\/p>\n
S\u00e5 la dette jubileet inspirere oss til det. Gratulerer med dagen.<\/p>\n
<\/p>\n
Foto: Leonhard Jansen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I dag vart det markert at Valle kyrkje er 175 \u00e5r, f\u00f8rst med gudsteneste og s\u00e5 med samling i Storstoga i Valle kultursenter med middag og helsingar. Astrid Nomeland let meg f\u00e5 manuskriptet til den helsinga ho hadde for \u00e5 publisere p\u00e5 bloggen: Gratulerer med dagen. Valle kyrkje er 175 \u00e5r og feiringa skjer p\u00e5 … Les meir om Kyrkjejubileet<\/span>