Valle og Hylestad helselag feira 90-\u00e5rsdagen sist veke. D\u00e5 dukka prologen som Ingebj\u00f8rg Rike skreiv til 50-\u00e5rsjubileet opp. Ingebj\u00f8rg Sagneskar Austen\u00e5 las han opp p\u00e5 festen. Eg skal kome tilbake til helselagsarbeid i ein seinare blogg. Men prologen deler eg med dykk i kveld:<\/p>\n
Solkverv<\/strong><\/p>\n Prolog til 50-\u00e5rsfesten i Valle Helselag<\/p>\n Av Ingebj\u00f8rg Rike<\/p>\n I dag let me tankane vende tilbake Det var kje s\u00e5 rart her i dalen den tida, So ha me ein del som var einsame gamle Men so kom den tida d\u00e5 sola seg vende Fr\u00e5 Bj\u00e5en til Besteland \u2013 milin er lange L\u00f8na for slitet var skral denne tida I skulen der gjord dei b\u00e5 vaska og bala Me takkar av hjarta dei fyrste som v\u00e5ga Ein del er blitt borte og s\u00f8v i si grav I dag me festar \u2013 og det med glede Der samlar me alle gamle \u2013 sjuke Der kjem ein masse og for dei spelar I dag me takkar b\u00e5 kar og kvende Valle og Hylestad helselag feira 90-\u00e5rsdagen sist veke. D\u00e5 dukka prologen som Ingebj\u00f8rg Rike skreiv til 50-\u00e5rsjubileet opp. Ingebj\u00f8rg Sagneskar Austen\u00e5 las han opp p\u00e5 festen. Eg skal kome tilbake til helselagsarbeid i ein seinare blogg. Men prologen deler eg med dykk i kveld: Solkverv Prolog til 50-\u00e5rsfesten i Valle Helselag Av Ingebj\u00f8rg Rike I … Les meir om Helselagsarbeid<\/span>
\nEg trur eg vil kalle det eldgamle dage.
\nFemti \u00e5r er so uendeleg lenge
\nTenk p\u00e5 den velstand me no heve fenge.<\/p>\n
\nMe s\u00e5g d\u00e5 s\u00e5 jamleg at folk m\u00e5tte lida
\nN\u00e5r sjukdomen sneik seg i heimane inn.
\nFramkomst og helsestell var ikkje bare
\nTenk berre p\u00e5 dei som i hast laut av garde
\nFor all denne liding eg ord ikkje finn
\nDei kom ikkje fram p\u00e5 to timar som n\u00e5
\nI sn\u00f8f\u00f8ykja augna dei slett inga r\u00e5d
\nOg d\u00f8den var vissaste vegen
\nDet hendte so tidt n\u00e5r bilen stod fast
\nAt livstr\u00e5den slitna og auga det brast
\nSo var det \u00e5 snu med den kj\u00e6re
\nSnu heimatt med sorga den sv\u00e6re.<\/p>\n
\nSom stridde \u00e5leine i sjukdom og sut.
\nDei ha\u2019 inga hand til \u00e5 hjelpe i nauda
\nOr uf\u00f8ret fann dei kje ut \u2013
\nDet var berre liggje og vente p\u00e5 d\u00f8den
\nEinaste denne dei hjelpte i n\u00f8den
\n\u00c5 du for ei tilstand det var
\nD\u00e5 myrkret l\u00e5g over v\u00e5r dal.<\/p>\n
\nOg hjelpa me fekk i dei str\u00e5lar ho sende.
\nEit helselag fekk me i sving
\nOm dette slo alle ein ring
\nOg ofra det vesle me kunne
\nP\u00e5 b\u00f8ra me lyfte uppunde.
\nOg sidan det smertefritt gjekk.
\nOmsider ei syster me fekk
\nSom rekte dei sjuke ei hjelpande hand
\nOg vyrde kje slitet eit einaste grand.<\/p>\n
\nStrabasan vorte b\u00e5 vonde og mange.
\nSykkel og spark \u2013 og p\u00e5 apostlanes hesta.
\nSlik framkomst dei stakkaran ofte laut mestra
\nDei vyrde ingen ting og alt kom i sving
\nN\u00e5r dei sine sjuke fekk gjesta.<\/p>\n
\nKommuen og staten dei let okko bia
\nDet vart berre skjervar fr\u00e5 Per og P\u00e5l
\nOg basaren ha me kvart einaste \u00e5r.
\nOg dette laut rekkja til l\u00f8na.
\nFor f\u00e5 noko meir var kje b\u00f8na
\nEg trur ikkje l\u00f8na i m\u00e5nen rakk hundre
\nI dag m\u00e5 me berre sitja \u00e5 undre
\nKoss i all verda det gjekk
\nAt systrar me verkeleg fekk,
\nMen \u00e5ra hev sikla \u00e5 runne
\nOver kneiken hev me no vunne
\n\u00c5 du for ein framgang i dalen.<\/p>\n
\nOr skolten med tett-tinda kambar dei hala
\nEin masse av gnagande troll.
\nEg frys i min kropp n\u00e5r eg tenkjer attende
\nMen gled meg dess meir \u2013 no n\u00e5r sola seg vende
\nOg gr\u00f8da gav tusenvis foll.<\/p>\n
\nSeg ut p\u00e5 s\u00e5 b\u00e5rutt eit hav.
\nUm bylgjone braut, heldt dei trufast i \u00e5ra,
\nOg b\u00e5ten sokk alli i kav.<\/p>\n
\nMe minner dykk alle for alt det de gav
\nEit vemod vil p\u00e5 okko str\u00f8yma
\nNei aldri so kan me dykk gl\u00f8yma.<\/p>\n
\nMe skulle plent om v\u00e5r framtid kvede.
\nNo hev me fenge so vent eit bygg
\nOppi Leitestykket der ligg han trygg.<\/p>\n
\nDer vert dei stelte med henda mjuke
\nGode mat\u2019e \u2013 og medisin
\nOg atmosf\u00e6ren er rein og fin.<\/p>\n
\nOg syng og talar \u2013 til dei som tvilar
\nHer f\u00e5r dei mat, b\u00e5 for kropp og sjel
\nSj\u00f8lv d\u00f8den synest kje vere f\u00e6l.<\/p>\n
\nSom stod ved roret og stormen vende.
\nMen ein ting vil eg f\u00e5 rope ut:
\nDen st\u00f8rste takken gjev me til Gud.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"