Sundag vart eg sitjande framfor TV og sj\u00e5 p\u00e5 barned\u00e5p fr\u00e5 Slottskyrkan p\u00e5 Drottningholm. Det vart ei fin stund framom skjermen.<\/p>\n
Ein ting var ei flott pynta kyrkje, der dei til og med hadde funne fram eit teppe som sjeldan vart brukt og lagt framme i koret. Der kunne d\u00e5psbarnet si syster leike seg medan programmet gjekk.<\/p>\n
Ein annan ting var den flotte sangen fr\u00e5 koret p\u00e5 l\u00e4ktaren, ein harpist p\u00e5 eit anna galleri og dirigenten p\u00e5 tredje. Repertoaret var i stor grad p\u00e5 engelsk, men det gjorde vel ikkje noko, Wings of a dove<\/em> for guttesopran er eit nydeleg stykke.<\/p>\n Liturgien var ogs\u00e5 fin, i Sverige er det vanleg at presten tek imot barnet og sj\u00f8lv held det i d\u00e5pen, ikkje at foreldra held det, og etterp\u00e5 vart prinsen lyfta h\u00f8gt opp og synt fram for kyrkjelyden som det nyaste medlem, noko gr\u00e5tande med stor r\u00f8yst, men akkurat d\u00e5 han vart lyfta opp, var han stille og undrande, slik som det h\u00f8ver seg n\u00e5r underet i d\u00e5pen har skjedd.<\/p>\n I Dagens N\u00e6ringsliv var det i dag ein artikkel om monarkiet i Norge, den vart kalla Solnedgangsmonarki<\/em><\/strong> og han som skreiv den, meinte nok at det gjekk mot slutten av monarkiet i Norge, men at vi har langsam solnedgang her oppe i nord. Han siterte Knut Olav \u00c5m\u00e5s, direkt\u00f8ren i Fritt Ord, som sundag hadde ein artikkel i Aftenposten om monarkiet og d\u00e5 hadde eit motsett syn: Monarkiet verkar i praksis, det er ein viktig tradisjonsb\u00e6rar, arv er ein berande institusjon i samfunnet og at ein republikk ikkje ville gjere Norge meir demokratisk.<\/p>\n Vi snakkar av og til om statsform i Norge med elevane p\u00e5 vaksenoppl\u00e6ringa og n\u00e5r dei lurer p\u00e5 kvifor vi har monarki i Norge, seier eg at det neppe er betre eller billigare \u00e5 velje president med jamne mellomrom, s\u00e5 vi held p\u00e5 tradisjonen med \u00e5 ha konge her i landet.<\/p>\n Det som imponerte meg mest i TV-overf\u00f8ringa fr\u00e5 Sverige var f\u00f8rste salma dei song:\u00a0Tryggare kan ingen vara.\u00a0<\/em>for d\u00e5 song dei med, fr\u00e5 alle stolar og benker i kyrkja. Dei s\u00e5g ikkje i programmet ein gong, det verka som om dei kunne alle versa. Det er alltid ei glede \u00e5 sj\u00e5 gudstenester p\u00e5 svensk TV, for det er mykje fin sang der. Men denne gongen var det ikkje kor og solistar, men ein engasjert kyrkjelyd med heile den svenske politiske leiinga som song Lina Sandells vakre song. Det kallar eg solskinnsmonarki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sundag vart eg sitjande framfor TV og sj\u00e5 p\u00e5 barned\u00e5p fr\u00e5 Slottskyrkan p\u00e5 Drottningholm. Det vart ei fin stund framom skjermen. Ein ting var ei flott pynta kyrkje, der dei til og med hadde funne fram eit teppe som sjeldan vart brukt og lagt framme i koret. Der kunne d\u00e5psbarnet si syster leike seg medan … Les meir om Solskinnsmonarki<\/span>