I dag var eg p\u00e5 \u00c5lg\u00e5rd i gravferd. Difor var det inga sending i Valle Radio i kveld. Og det er grunnen til at eg skriv litt om gravferda her p\u00e5 bloggen. Ho gav grunn for nokre refleksjonar eg vil dele med dykk som les bloggen.<\/p>\n
D\u00e5 vi var samla for \u00e5 planlegge gravferda, snakka vil litt om av vi innanfor ramma som kyrkja har, kunne ha fleire musikalske innslag. Ofte f\u00f8rer slike tankar til at ein leier ein solist til \u00e5 syngje, men i dette h\u00f8vet ville vi nytte eigne krefter. Og slik vart det, takka vere mors 16 barnebarn, som alle var med.<\/p>\n
D\u00e5 me var sm\u00e5, kj\u00f8pte foreldra v\u00e5re eit tr\u00f8orgel. Eg og s\u00f8ster mi, som er to \u00e5r yngre enn meg, skulle l\u00e6re \u00e5 spele. Far var kyrkjetenar, s\u00e5 han ordna timar for oss hos organist \u00d8vestad, kan ein tenkje seg noko betre samanheng mellom namn og yrke enn det? Etter at vi hadde halde p\u00e5 ei stund, var noteheftet Ved orgelet 1 ei viktig samling stykke som vi \u00f8vde p\u00e5, og i dag kom nokre stykke fr\u00e5 dette heftet som f\u00f8respel til gravferda. For oss var assosiasjonane klare, dei var kanskje ikkje like tydelege for alle som var i kyrkja, men V\u00e5ren av Grieg, Tr\u00e4umerei av Schumann og Largo av H\u00e4ndel er stykke som mange har h\u00f8yrt mange gonger i gravferder. N\u00e5r preluderinga ogs\u00e5 inneheldt Jeg er en seiler p\u00e5 livets hav, Den indre Sj\u00f8mannsmisjon sin fanesang, og mor var aktiv i ei forening for denne organisasjonen, var tone sl\u00e5tt an for ei gravferd der musikken kunne tale til mange.<\/p>\n
To av barnebarna innleidde s\u00e5 med improvisasjon over salma Med Jesus vil eg fara, ei salme som mor og far nytta i bryllupet og som avslutta fars gravferd i 2005. Dermed var hendingar i eit langt tidsspenn knytta saman med musikken. Sidan kom fleire andre av songane og melodiane som kjenneteikna ei kvinne som var glad i kyrkja og bedehuset sin sangskatt. Det vil f\u00f8re for langt \u00e5 nemne alle, men tonane syng i hugen min medan eg skriv dette.<\/p>\n
Difor var det naturleg \u00e5 avslutte med Blix-salma No soli bakom bl\u00e5e fjell, kveldssalma som ofte var brukt i husandakt heime. Den sette eit fint punktum for ein minnerik dag der musikken kan hende for fleire enn meg var med p\u00e5 \u00e5 understreke sider ved liv og teneste i den tida mor fekk leve, ho var vel 96 \u00e5r, og heilt til det siste var kristen sang ein viktig inspirasjon for livet hennar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I dag var eg p\u00e5 \u00c5lg\u00e5rd i gravferd. Difor var det inga sending i Valle Radio i kveld. Og det er grunnen til at eg skriv litt om gravferda her p\u00e5 bloggen. Ho gav grunn for nokre refleksjonar eg vil dele med dykk som les bloggen. D\u00e5 vi var samla for \u00e5 planlegge gravferda, snakka … Les meir om Ei gravferd \u00e5 minnast<\/span>