Av og til f\u00e5r eg sp\u00f8rsm\u00e5l om eg aldri g\u00e5r tom for noko \u00e5 skrive om. Eg ville lyge om eg svarte nei, for av og til er eg ganske tom n\u00e5r eg set meg ved tastaturet. Men plutseleg dukkar det opp nokre tankar, og s\u00e5 er eg i full gang. Denne gongen vil eg fortelje om ein hyggeleg samtale.<\/p>\n
M\u00e5ndag middag kom eg innom i leiligheten i Leite, eg skulle reise til Mandal for s\u00e5 \u00e5 dra vidare til \u00c5lg\u00e5rd tysdag. Til vanleg har eg huset eg bur i for meg sj\u00f8lv, men denne dagen var det folk i etasjen over meg. D\u00e5 eg hadde parkert og kom ut av bilen, stod Hildeborg Lund og Karen Lund Aamlid saman med mannen til Karen p\u00e5 verandaen og helste p\u00e5 meg. Dermed tok eg turen opp til dei og fortalde at denne gongen vart det bare ein dag i Valle og at eg var p\u00e5 veg til \u00c5lg\u00e5rd for \u00e5 bes\u00f8ke mor.<\/p>\n
I samtalens l\u00f8p fekk eg mange opplysningar, mellom anna at Hildeborg hadde g\u00e5tt p\u00e5 Bryne landsgymnas, der ho tok til i 1966. Eg rekna d\u00e5 ut at ho truleg gjekk der p\u00e5 same tid som s\u00f8ster mi, og spurde henne om ho tilfeldigvis hadde st\u00f8ytt p\u00e5 Jorunn, men det kunne ho ikkje hugse, dei hadde nok ikkje vore i same klasse.<\/p>\n
Dei fortalde at dei laurdag hadde hatt dugnad i hagen, det visste eg dei skulle ha, og eg hadde spurt om dei kanskje kunne skjere litt av ein busk i innk\u00f8yringa eg nyttar. No var heile busken borte, og eg var glad til. Eg gleder meg og over at det ser ut som om dei mange nedhogne grantrea som ligg i lia nedanfor huset no vert k\u00f8yrde bort for \u00e5 nyttast til flis. Det m\u00e5 jo vere betre enn \u00e5 la dei ligge og r\u00e5tne i lia. At dei kom ned, har jo gitt ei heilt anna utsikt fr\u00e5 veranda og kjellaren der eg bur.<\/p>\n
Vi gledde oss over den, alle saman, f\u00f8r eg takka for praten og gjekk ned for \u00e5 pakke og dra nedover dalen. Dei tok seg ein kaffekopp f\u00f8r dei heldt fram med v\u00e5rreingjering inne, det var greitt \u00e5 nytte tida ettersom dei skulle vere i gravferda etter May Irene Aamlid tysdagen.<\/p>\n
Eg var takksam for den trivelege samtalen d\u00e5 eg starta fr\u00e5 Valle eit kvarter seinare.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Av og til f\u00e5r eg sp\u00f8rsm\u00e5l om eg aldri g\u00e5r tom for noko \u00e5 skrive om. Eg ville lyge om eg svarte nei, for av og til er eg ganske tom n\u00e5r eg set meg ved tastaturet. Men plutseleg dukkar det opp nokre tankar, og s\u00e5 er eg i full gang. Denne gongen vil eg … Les meir om Ein hyggeleg samtale<\/span>