I dag tok vi ein tur til \u00c5lg\u00e5rd. Mor er snart 97 \u00e5r gamal, ho bur \u00e5leine i huset der eg vaks opp. I stova st\u00e5r det no eit piano der tr\u00f8orgelet stod i mine barne\u00e5r. Eg l\u00e6rte \u00e5 spele p\u00e5 det, sidan har spelet vore ei glede for meg i mange \u00e5r. Men no stivnar fingrane, det er ikkje s\u00e5 ofte eg spelar. P\u00e5 Valle Vaksenoppl\u00e6ring har vi eit godt piano og min kollega \u00d8ystein Berg tryllar dei vakraste tonar ut av det, utan noter, medan eg m\u00e5 ha noter og spelar i orgelmodus. Ein av elevane v\u00e5re, Tracy fr\u00e5 Burma, spelar etter noter i pianomodus, det er ei anna oppleving, s\u00e5 eg nyt \u00e5 h\u00f8yre og av og til \u00e5 syngje til.<\/p>\n
Men i dag d\u00e5 eg var p\u00e5 \u00c5lg\u00e5rd, spurde eg mor om det var nokon som nytta pianoet. -Nei, svara ho, det er ikkje ofte nokon spelar p\u00e5 det no.<\/p>\n
S\u00e5 sette eg meg bort til pianoet og fann fram den gamle Melodiboken og leita fram nokre av dei songane som var nytta p\u00e5 bedehuset i min ungdom og pr\u00f8vde meg fram, eg tenkte at eg hadde nok gl\u00f8ymt det meste. Men etter kvart dukka det opp litt orden i gamle noter og dei gamle fingrane fekk liv. Ikkje sprudlande, det har dei aldri vore, men likevel s\u00e5 pass at eg kjende att nokre av songane: Send bud p\u00e5 Ham, Er Gud for meg, s\u00e5 trede, Eg kan ikkje rekna dei alle. Fleire andre kom og fram fr\u00e5 Melodiboken og vekte minne fr\u00e5 mange \u00e5r tilbake.<\/p>\n
-Har du piano, Harald? spurde mor. -Nei, svara eg. -Vi har eit elektronisk orgel, men det er ikkje ofte han brukar det, sa Reidun.<\/p>\n
Nei, det er ikkje ofte eg set meg til klaviaturet og lagar tonar sj\u00f8lv. Det meste finst jo hermetisk, og om ein ikkje \u00f8ver, s\u00e5 g\u00e5r gamle kunstar i gl\u00f8ymeboka. P\u00e5 turen fr\u00e5 Mandal til \u00c5lg\u00e5rd h\u00f8yrde vi Gunnar Idenstam spele Dubois sitt virtuose orgelstykke i Ring inn musikken. Den som kunne spelt noko slikt, tenkte eg.<\/p>\n
Men eg f\u00e5r halde meg p\u00e5 mitt niv\u00e5, og s\u00e5 heller spele litt hermetisk musikk i Postludium. Til tysdag kan du h\u00f8yre musikk av den norske komponisten Leif Solberg, han fyller 100 \u00e5r i \u00e5r. Niklos presenterer, eg skal h\u00f8yre p\u00e5 saman med han. OM du vil h\u00f8yre p\u00e5, m\u00e5 du setje p\u00e5 Valle Radio klokka 20.30 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I dag tok vi ein tur til \u00c5lg\u00e5rd. Mor er snart 97 \u00e5r gamal, ho bur \u00e5leine i huset der eg vaks opp. I stova st\u00e5r det no eit piano der tr\u00f8orgelet stod i mine barne\u00e5r. Eg l\u00e6rte \u00e5 spele p\u00e5 det, sidan har spelet vore ei glede for meg i mange \u00e5r. Men no … Les meir om Liv i gamle fingrar<\/span>